Spaghetti alle Vongole

Jeden z najpopularniejszych włoskich klasyków makaronowych. Bazuje głównie na smaku uzyskanym ze skorupiaków więc ilość innych dodatków jest ograniczona. Nie dodajemy do tego makaronu sera. W wersji bianco nie dodajemy również pomidora, wersja rosso jest bardziej popularna na południu Italii. Podstawowym kryterium decydującym o jakości dania jest świeżość małży, warto więc u swojego dostawcy umówić się w dzień dostawy. W Krakowie najlepiej udać się na plac Imbramowski gdzie swoją siedzibę i smażalnię ryb ma miejscowa hurtownia Marlin. Danie jest na tyle szybkie i proste, że można je wykonać również na wakacjach w rejonach gdzie małże są odławiane codziennie. Wino dobierane do tego dania powinno byc młode i lekkie aby nie zdominować smaku.

• 500g małży
• 300g spaghetti
• 100ml wina białego wytrawnego
• 2 pomidory
• 1 mała cebula
• natka pietruszki
• 3 ząbki czosnku
• oliwa
• sól, pieprz

Małże płukamy w lekko osolonej wodzie przez godzinę a następnie przepłukujemy pod bieżącą wodą. Odrzucamy wszystkie muszle które są otwarte.

Zagotowujemy wodę na makaron i gotujemy spaghetii.

Na patelni rozgrzewamy kilka łyżek oliwy razem z drobno posiekanymi czosnkiem i cebulą, gdy czosnek z cebulą zaczną się rumienić wrzucamy muszle i przykrywamy pokrywką. Po około 3 minutach zdejmujemy pokrywkę - większość muszli powinna już być otwarta. Wlewamy wino, dodajemy pokrojone w małą kostkę pomidory i dusimy na średnim ogniu kolejne 3 minuty.

Łyżką cedzakową wyławiamy muszle, odrzucamy wszystkie które się nie otworzyły, a pozostały płyn pozostawiamy na gazie aby lekko się zredukował. Zredukowany sos w miarę potrzeby solimy i doprawiamy pieprzem. Gotowy sos mozna dodatkowo przecedzić aby pozbyć się ostatecznie ewentualnych ziaren piasku.

Makaron odcedzamy i wrzucamy do sosu, mieszamy chwilę i zdejmujemy z ognia. Dodajemy posiekaną natkę pietruszki. Część małży wyławiamy z muszli i dodajemy do makaronu, pozostałe zostawiamy do dekoracji.

Ravioli z dynią

Przychodzi czasem taka chwila, że człowiek musi zjeść trochę świeżego makaronu domowej roboty. A ponieważ jesień, plucha, zimno i generalnie nieciekawie to najlepszym z farszy będzie rozgrzewający i kolorowy farsz dyniowo-imbirowy z dodatkiem sera ricotta. Tego ostatniego można dodać mniej lub zupełnie go wyeliminować z zestawienia o ile sam farsz dyniowy będzie dał się formować a nie rozlewał po cieście. Ciasto należy wałkować jak najcieniej i wymaga to trochę wysiłku. Dla tych którzy mają maszynki do makaronu sprawa będzie łatwiejsza. Efekt wart włożonej pracy, co zapewnie potwierdzą również Sianko, Marta, Bartoldzik, Mirabelka i Maggie, którym również zamarzył się makaron własnej roboty.

Ciasto

• 300g mąki
• 3 jajka
• 1/2 łyżeczki soli
• 1 łyżka oliwy

Farsz

• ćwiartka dynii
• 1 cebula
• 1 łyżka masła
• 1 cm imbiru
• 15g parmezanu
• 2 jajka
• 2 łyżki ricotty
• sól, pieprz

Sos

• 150g śmietanki 32%
• 1 łyżka parmezanu
• 1 łyżeczka suszonej szałwi

Dynię, pozbawioną włokien i pestek, wstawiamy do piekarnika nagrzanego do 200 stopni na 40 minut. Po upieczeniu miąższ miksujemy i odcedzamy w durszlaku nadmiar wody. Do wykonania ravioli potrzebne będzie około 1 szklanki puree.

Mąkę przesiewamy, dodajemy pozostałe składniki i zagniatamy ciasto aż stanie się elastyczne i nie będzie kleić się do rąk. Odkładamy do lodówki na 30 minut aby odpoczeło.

Posiekaną drobno cebulę szklimy na maśle, dodajemy świeży starty imbir oraz puree z dyni i smażymy jeszcze 10 minut. Zestawiamy z ognia i dodajemy starty drobno parmezan, ricottę i jedno jajko. Doprawiamy solą i pieprzem.

Ciasto makaronowe dzielimy na dwie części i wałkujemy jak najcieniej (można użyć maszynki do makaronu). Na rozwałkowanym cieście układamy w równych rzędach po łyżeczce farszu. Roztrzepanym jajkiem smarujemy powierzchnie wokół farszu. Całość przykrywamy drugą rozwałkowanym płatem ciasta i dociskamy palcem ciasto wokół farszu. Na koniec tniemy ciasto nożem do pizzy aby utworzyć pierożki.

Ravioli wrzucamy do gotującej się wody na około 5 minut - lub więcej w zależności od grubości ciasta. Śmietankę podgrzewamy razem z szałwią i serem aż sos lekko zgęstnieje. Wykładamy ravioli na talerz i polewamy sosem.

Pasta Ncasciata

Mało znany a dość efektowny sposób na podanie zapieczonego makaronu. To klasyczne, sycylijskie danie najwygodniej przygotować w małej tortownicy o średnicy 20 cm. Można również użyć każdej innej formy nadając daniu dowolny kształt, należy wtedy pamiętać o bardzo dokładnym wysmarowaniu formy tłuszczem i obsypaniu bułką tartą celem bezproblemowego wyjęcia z formy. Kluczowym składnikiem tego dania makaronowego jest ser w dużej ilości który spaja makaron i pozwala zachować kształt nawet po pokrojeniu na kawałki. Termin ‘ncasciata lub ‘ncaciata etymologicznie wywodzi się od włoskiego słowa „cacio” czyli ser. Sos mięsny użyty w przepisie to nieco zmodyfikowane ragu bolońskie, skrócony został czas gotowania sosu i zwiększono ilość sosu pomidorowego. Najbardziej czasochłonnym zajęciem jest tutaj grillowanie plastrów bakłażana. Należy pamiętać przy zakupie aby wybrać możliwie największe (najdłuższe) sztuki – układanie plastrów w formie będzie wygodniejsze. Dość czasochłonne danie, bo samo przygotowanie ragu zajmuje przynajmniej godzinę ale można je wykonać z większym wyprzedzeniem, zapiekając w ostatniej chwili. Możliwe jest również zrobienie wersji bezmięsnej bazującej na samym sosie pomidorowym z większą ilością sera.

• 300g mięsa wołowego mielonego
• 2 puszki pomidorów
• 150ml wina czerwonego wytrawnego
• 300ml bulionu wołowego
• 250g mozarelli
• 10 łyżek startego sera pecorino
• 250 makaronu penne
• 500g bakłażana
• 1 cebula
• 1 marchew
• 1 ząbek czosnku
• 4 łyżki oleju smakowego z czosnkiem i bazylią
• bułka tarta
• sól, pieprz

Cebulę siekamy drobno i szklimy na 1 łyżce oleju smakowego, dodajemy wyciśnięty czosnek oraz startą drobno marchew, podsmażamy około 5 minut. Dodajemy pozostałą oliwę oraz mięso. Smażymy często mieszając aż mięso będzie brązowe. Dodajemy wino i zostawiamy na ogniu aż alkohol całkowicie odparuje - około 10 minut. Dodajemy bulion, pomidory oraz gałązkę rozmarynu. Gotujemy na średnim ogniu przez godzinę. Doprawiamy solą i pieprzem.

Bakłażana kroimy w długie plastry o grubości 6mm, posypujemy solą i odstawiamy aby puściły soki. Płuczemy pod wodą i osuszamy ręcznikiem kuchennym. Kazdy plaster smarujemy olejem smakowym przy użyciu pędzelka. Posypujemy solą i pieprzem i następnie smażymy na rozgrzanej mocno patelni grillowej do uzyskania charakterystycznych pasków.

Makaron gotujemy według wskazań producenta. Ugotowany przekładamy do sosu i dokładnie mieszamy.

Formę do pieczenia smarujemy masłem i posypujemy obficie bułką tartą tak aby pokryć całą powierzchnię dna i boków. Nadmiar bułki tartej usuwamy. Plastry bakłażana kładziemy od środka formy tak aby wystawały poza obręcz i możliwe było ich późniejsze zawinięcie do środka. Po wyłożeniu formy wsypujemy makaron z sosem wymieszany z pecorino oraz porwaną na małe kawałki mozarellą. Zawijamy końcówki bakłażana na makaronie, pozostałymi skrawkami uzupełniamy luki. Posypujemy bułką tartą i wstawiamy do piekarnika nagrzanego do 200 stopni na 20 minut.

Po wyjęciu wąskim nożem odcinamy bakłażana od boków formy. Przykrywamy talerzem i obracamy o 180 stopni, obręcz formy odpinamy i ostrożnie zdejmujemy.

Przepis jest efektem współpracy z ZT Kruszwica S.A. z wykorzystaniem produktu - Kujawskiego z ziołami.

Penne alla vodka

Kolejny włoski klasyk, proste i szybkie danie makaronowe w lekko słodkim sosie pomidorowym. Dodatek wódki może wydawać się dziwny bo jest to alkohol bezsmakowy i bezwonny. Jednak jej dodatek pozwala wydobyć z pomidorów aromat zwykle niedostępny i wzmacnia smak całego dania. W procesie powolnego gotowania sam alkohol wyparowywuje więc nie ma niepożądanych efektów ubocznych po posiłku. Osoby dbające bardziej o dietę mogą podany w przepisie boczek zastąpić na przykład kurczakiem, zmieniając też kolejność smażenia - najpierw cebula, później drób. Można również w zastępstwie użyć szynki parmeńskiej oraz eksperymentować z samym rodzajem alkoholu, znane są wersję tego dania w oparciu o gin oraz rum - ale to już zupełnie inna bajka.

• 300g makaronu penne
• 200g boczku wędzonego
• 1 cebula
• 2 ząbki czosnku
• 3 kieliszki wódki
• 2 puszki pomidorów pelati
• 4 łyżki śmietanki 30%
• 2 garści bazylii
• 1 łyżka masła
• 1 łyżka oliwy z oliwek
• tarty parmezan
• sól, pieprz, chili suszone w płatkach

Makaron gotujemy zgodnie ze wskazaniami producenta ale nie dłużej - makaron dojdzie jeszcze na patelni.

Na patelnię wlewamy 1 łyżkę oliwy, dodajemy wyciśnięte ząbki czosnku oraz pokrojony w kostkę boczek. Smażymy na średnim ogniu około 10 minut i dodajemy posiekaną drobno cebulę. Smażymy do zeszklenia cebuli, wrzucamy wtedy pomidory. Gotujemy aż pomidory puszczą więcej soku, zmniejszamy ogień i dodajemy wódkę. Gotujemy do momentu aż alkohol odparuje i nie będzie wyczuwalny (około 10-15 minut powinno wystarczyć w zupełności). Dodajemy śmietankę do uzyskania pięknego różowego koloru.

Kolejne dodatki to posiekana bazylia i starty parmezan do smaku. Na koniec dodajemy masło, gotujemy chwilę aż całkowicie się rozpuści i zdejmujemy z ognia. Dodajemy sól, pieprz i chili do smaku.

Do sosu wrzucamy makaron i stawiamy z powrotem na ogniu, mieszamy i po chwili wykładamy na talerz. Posypujemy kolejną porcją startego parmezanu i dodajemy kilka świeżych liści bazylii.

Minestrone

Klasyczna włoska zupa warzywna z makaronem. Nazwa pochodzi od włoskiego słowa minestra czyli zupa, nie ma ścisłego przepisu i bazuje na sezonowych składnikach. Przepis, z lekkimi modyfikacjami, na podstawie Gino D'Acampo - "Włoskie dania makaronowe".

• 3 marchewki
• 3 łodygi selera naciowego
• 100g białej kapusty
• 1 ziemniak
• 3 cebule
• 6 łyżek oliwy
• 3l bulionu z kurczaka
• 1 cukinia
• 200g makaronu muszelki małe
• 30 listków bazylii
• 2 ząbki czosnku
• 50g parmezanu
• sól, pieprz

Cebulę zeszklić na oliwie, dodać pokrojone w kostkę marchew, seler, ziemniaka oraz poszatkowaną kapustę. Smażyć kolejne 3-4 minuty i dodać bulion. Doprawić solą i pieprzem.

Zmniejszyć ogień i doprowadzić do wrzenia. Dodać cukinię pokrojoną w kostkę. Gotować 15 minut i dodać makaron, gotować kolejne 7 minut aż makaron będzie miękki. Zdjąć z ognia

Bazylię utrzeć w moździerzu z parmezanem i dodatkiem niewielkiej ilosci oliwy. Dodać do zupy.

Przepis bierze udział w akcji odkłamywania wiosny. A razem z Wojciechem zły urok odczyniali: Michał, Mirabelka, Maggie oraz Panna Malwinna.

Ossobuco czyli sposób na gicz cielęcą

Ossobuco to potrawa kuchni włoskiej wywodząca się z Lombardii. Wersja po mediolańsku, w której gicz cielęca jest kolejno obsmażona na maśle a następnie duszona w winie i pomidorach. Charakterystycznym dodatkiem do tej potrawy jest gremolata która składa się z drobno posiekanej natki pietruszki, czosnku i skórki cytrynowej, w mojej wersji ograniczyłem się do pietruszki. Mięso najczęściej krojone jest na płaty wraz z kością, mnie trafiły się bardziej niesforne kawałki. Na pytanie, czy da się to pokroić, otrzymałem kawałki rąbane siekierą przez przesympatyczną sprzedawczynię, aczkolwiek pozbawioną siły i precyzji profesjonalnego rzeźnika. Prawdę mówiąc cieszę się, że sama uszła z tego cało i nawet nie narzekałem na odłamki kości. Następnym razem zaopatrzę się w małą piłę łańcuchową lub pozostanie pieczenie w całości.

• 1,5kg giczy cielęcej
• 3 laski selera
• 2 marchewki
• 2 cebule
• 2 ząbki czosnku
• 200ml wina białego wytrawnego
• 400g pomidorów pelati
• 300ml bulionu wołowego
• natka pietruszki
• 4 łyżki oleju
• 1 łyżka masła
• sól, pieprz

Piekarnik nagrzać do 180 stopni. Mięso natrzeć solą i pieprzem, obtoczyć w mące. Na rozgrzanej patelni obsmażyć mięso na oleju z masłem, do zrumienienia.

Przełożyć mięso do naczynia żaroodpornego i na tej samej patelni obsmażyć kolejno pokrojone w kostkę warzywa wraz z czosnkiem - około 10 minut. Przełożyć warzywa do mięsa, dodać wino, pomidory i bulion. Przykryć i wstawić do piekarnika.

Po 2 godzinach wyjąć mięso i sprawdzić czy odchodzi od kości, jeśli nie, to zmniejszyć temperaturę do 140 stopni i piec kolejne 2 godziny. Długość pieczenia zależy od wielkości porcji.

Podawać z ziemniaczanym puree i świeżą natką pietruszki.

Penne z boczkiem, kozim serem i bazylią

Zestawienie tych składników w tym makaronie jest absolutnie fantastyczne, wszystkie smaki genialnie się uzupełniają. Chrupiący boczek kontra delikatny ser, słodka cebula versus pikatne chili, całość w bukiecie świeżo zerwanej bazylii której barwa niesie obietnicę nadchodzącej wiosny. A może po prostu wszystko z boczkiem smakuje najlepiej. Tak czy owak polecam.

• 200g boczku wędzonego
• 150g sera koziego
• 2 cebule czerwone duże
• pęczek bazylii
• makaron penne
• sól, pieprz
• oliwa z oliwek
• płatki chili

Boczek pokroić w paski i podsmażyć na łyżeczce masła do momentu aż będzie lekko chrupiący. Przełożyć na ręcznik papierowy do odsączenia. Makaron wrzucić do gotującej się wody. Cebulę posiekać drobno. Na tłuszczu pozostałym ze smażenia boczku podsmażyć cebulę, gdy będzie już miękka dodać sól i pieprz do smaku a następnie 5 łyżek wody z gotującego się makaronu i poddusić chwilę na małym ogniu.

Makaron odcedzić, przepłukać zimną wodą. Dodać do niego 2 łyżeczki bazyliowego pesto, cebulę i dokładnie wymieszać. Wyłożyć na talerze i posypać pokruszonym serem kozim oraz listkami świeżej bazylii. Skropić oliwą z oliwek i posypać płatkami chili.

Ryż z groszkiem i łososiem

Wariacja w temacie klasycznego włoskiego dania o wdzięcznej nazwie Risi e Bisi, w mojej wersji z dodatkiem wędzonego łososia. Dość pożywne danie, najlepiej podawać z dodatkiem kieliszka białego wina Sauvignon blanc.

• 125g ryżu
• 280g groszku świeżego lub mrożonego
• 50g łososia wędzonego
• 700ml bulionu
• 20g masła
• 1 łyżka oliwy
• 35g tartego parmezanu
• sól morska, pieprz

Cebulę drobno posiekać i podsmażyć na dużej patelni z dodatkiem połowy (10g) masła oraz oliwy. Gdy cebula będzie szklista dodać groszek i zmniejszyć ogień na średni, po 5 minutach dodać ryż i smażyć kolejne 5 minut mieszając. Dodać 3/4 gorącego bulionu i zostawić na małym ogniu do momentu aż ryż wchłonie bulion. Jeśli ryż będzie nadal twardy dodać resztę bulionu i gotować jeszcze chwilę.

Tuż przed zdjęciem ryżu z ognia dodać resztę masła, posiekanego łososia, parmezan i wymieszać dokładnie. Doprawić solą i pieprzem.

Bolognese - klasyk odkryty na nowo

Sos bolognese to chyba najpopularniejszy i najczęściej wykorzystywany sos do makaronu w polskiej kuchni. Wersji jego przyrządzenia jest rownież znaczna ilość, jeśli więc miałbym wskazać jedyny słuszny to byłby to przepis podany poniżej. Pochodzi on z książki "Italian Kitchen" autorstwa Anny Del Conte, ulubionej autorki kuchni włoskiej dla takich sław jak Delia Smith czy Nigella Lawson. Ragu tutaj prezentowane w samej Bolonii stosuje się w połączeniu z makaronem tagliatelle, najlepiej domowej roboty, ale tradycyjne polskie spaghetti również da radę.

• 400g makaronu tagliatelle (lub spaghetti)
• 350g mięsa wołowego mielonego
• 30g masła
• 3 łyżki oliwy
• 60g surowego boczku
• 1 cebula
• 1/2 marchewki
• 1 łodyga selera naciowego
• 1 ząbek czosnku
• 1 liść laurowy
• 1 łyzka przecieru pomidorowego
• 150ml wina czerwonego wytrawnego
• 150ml bulionu drobiowego
• 2 szczypty gałki muszkatołowej
• sól, pieprz
• parmezan

Masło i oliwę rozgrzać na patelni, wrzucić drobno krojony boczek i smażyć 2 minuty mieszając. Dodać drobno posiekaną cebulę, gdy się zeszkli dodać marchew (startą lub drobno krojoną), krojony drobno seler, wyciśnięty czosnek i liść laurowy. Smażyć ok 10 minut, mieszając od czasu do czasu.

Dodać mięso i mieszać do zbrązowienia na dużym ogniu. Dodać przecier a po 2 minutach wlać wino i gotować do momentu aż odparuje. Usunąć liść laurowy i dodać bulion. Doprawić gałką, solą i pieprzem. Wymieszać i gotować na minimalnym ogniu około 2 godzin. W razie potrzeby dodać gorącej wody.

Makaron ugotować, odcedzić i dodać do mięsa. Jeśli sos mięsny jest zbyt rzadki można dodać 2-3 łyzki odcedzonej wcześniej wody. Posypać tartym parmezanem.

Penne all'Arrabbiata

Jeden z najprostszych włoskich makaronów. Zgodnie z nazwą musi to być piekielnie ostre danie, zamiast suszonego chili można użyć posiekanych świeżych papryczek które dodajemy razem z cebulą. Tym którym brakuje mięsnej wkładki mogą dodać również skwarki z boczku lub podsmażoną kiełbasę. Do sosu nie jest potrzebny żadny ser, chociaż spotyka sie wersje z dodanym pecorino lub parmezanem.

• 300g makaronu penne
• 1 puszka pomidorów pelati
• kilka suszonych pomidorów w oleju
• 1 cebula
• 1-2 ząbki czosnku
• suszone chili w płatkach
• 1 natka pietruszki
• sól, pieprz

Suszone pomidory kroimy w paski, cebulę drobno siekamy i oba składniki wrzucamy na patelnię z niewielką ilością oleju z zalewy. Podsmażamy i dodajemy czosnek oraz pokrojone pomidory pelati. Smażymy jakiś czas aż płyn się zredukuje i miksujemy blenderem na puszysty sos. Doprawiamy chili, solą i pieprzem. Dodajemy posiekaną drobno natkę pietruszki. Mieszamy z makaranonem ugotowanym al dente.

Najlepsza pizza Wojciecha

Czyli na cienkim spodzie, z szynką dojrzewającą (parmeńska, szpek, serrano) oraz rukolą. Siła prostoty bazująca na najlepszej jakości składnikach. Mąka na ciasto może być zwykła pszenna ale dobrze jest wymieszać pół na pół z mąką typu 00, można ją znaleźć czasem oznaczoną jako mąka do pizzy. Podobno wychodzi też z dodatkiem mąki kukurydzianej ale osobiście nie próbowałem. Jeszcze. Kluczem do najlepszego wypieku jest ustawienie piekarnika na najwyższą możliwą temperaturę - minimum 250 stopni. Czas pieczenia jest dość indywidualny dla różnych piekarników, u mnie idealnym czasem okazało się 12 minut dla 270 stopni.

Ciasto

• 350g mąki
• 200ml wody
• 1 łyżeczka miodu
• 1 lyżeczka soli
• 1 łyżka oliwy
• 7g drożdzy instant

Sos pomidorowy

• 1 cebula
• 1 puszka pomidorów
• 1 łyżeczka oregano
• 1 łyżka oliwy
• sól, pieprz

Farsz

• 220g mozarelli
• 8 plastrów szynki dojrzewającej
• rukola
• parmezan (opcjonalnie)
• sól morska (opcjonalnie)

Piec nagrzewamy na maksymalnie wysoką temperaturę. Cebulę siekamy drobno i podsmażamy na 1 łyżce oliwy, dodajemy pomidory i gotujemy na wysokim ogniu do zredukowania sosu. Dodajemy sól, pieprz i oregano do smaku i odstawiamy. W razie konieczności miksujemy chwilę sos.

Mąkę z wodą łączymy i wyrabiamy ciasto, dodajemy resztę składników i odstawiamy na minimum 15 minut. Po tym czasie wyrabiamy jeszcze przez 4 minuty, dzielimy na 2 części i formujemy okrągłe placki - z podanej ilości składników wychodzą dwie średniej wielkości pizze pasujące do rozmiaru blachy.

Blachę smarujemy oliwą i kładziemy ciasto, pokrywamy sosem pomidorowym i startą mozarellą. Wkładamy do nagrzanego pieca na około 10-15 minut. Pieczemy do lekkiego zrumienienia brzeżków. Wyciągamy z pieca i na gorącą pizzę wykładamy plastry szynki a po chwili garść rukoli. Jeżeli szynka nie jest zbyt słona dodajemy odrobinę soli morskiej i skrapiamy oliwą z oliwek. Całość można ozdobić płatami parmezanu.

Lasagne z mięsno-pomidorowym ragout i szpinakiem

Pomysł na to danie bazuje na dwóch różnych przepisach Gordona Ramsaya, które można znaleźć w jego książce "Szef kuchni po godzinach". Bardzo treściwe i bardzo lekkie danie a przy tym prezentujące się pysznie. Połączenie dwóch warstw, mięsnej i szpinakowej nie jest raczej czymś nowym, natomiast co wyróżnia to danie to z pewnością fantastyczny sos serowy który zastępuje tu tradycyjny beszamel. Przygotowanie potrawy zajmuje trochę czasu ale z pewnością jest warto. Najbardziej czasochłonne ragoût alla bolognese można przyrządzić nawet kilka dni wcześniej i zamrozić, późniejsze wykończenie lazani jest już wtedy formalnością. Chyba, że płaty lazani przygotujemy od podstaw ale to już temat raczej na osobny wpis.

Farsz mięsny (ragu)

• 3 łyżki oliwy z oliwek
• 1 cebula
• 2 ząbki czosnku
• 1 łodyga selera naciowego
• 1 marchewka
• 1 gałązka tymianku
• 1 gałązka rozmarynu
• 500g chudego mięsa wołowego mielonego
• 150ml wytrawnego białego wina (u mnie chilijskie Sauvignon Blanc)
• 400g posiekanych pomidorów z puszki
• 300ml bulionu z kurczaka
• sól, pieprz

Farsz szpinakowy

• 15g masła
• 450g rozdrobnionego mrożonego szpinaku (lub świeżego)
• 3 łyżki oliwy z oliwek
• 500g pieczarek
• 250g sera ricotta
• 2 łyzki tartego parmezanu
• gałka muszkatołowa

Lasagne i sos serowy

• 20g masła
• 20g mąki pszennej
• 1 łyżka musztardy
• 300ml mleka 3,2%
• 60g sera cheddar
• 2 łyżki tartego parmezanu
• 200ml gęstej śmietany
• szczypta pieprzu kajeńskiego
• płaty lasagne (nie wymagające gotowania)
• sól, pieprz

Ragu

Łyżkę oliwy rozgrzewamy na patelni i dodajemy drobno posiekaną cebulę, doprawiamy solą i pieprzem. Smażymy około 6-8 minut aż zmięknie i dodajemy drobno posiekane czosnek, seler, marchew i rozmaryn oraz listki tymianku. Podsmażamy kilka minut na dużym ogniu, aż warzywa się zrumienią. Dodajemy resztę oliwy i mięso. Rozdrabniamy, doprawiamy solą i pieprzem i smażymy aż mięso straci czerwony kolor, mieszając. Dodajemy wino i gotujemy do prawie całkowitego odparowania płynów.

Zmniejszamy ogień i dodajemy pomidory oraz bulion, gdy się zagotuje redukujemy ogień do minimum i przykrywamy niezbyt szczelnie. Gotujemy 2,5-3 godziny, mieszając od czasu do czasu.

Sos serowy

Masło rozpuszczamy w rondlu i dodajemy mąkę, musztardę i pieprz kajeński. Gotujemy 2 minuty na małym ogniu mieszając i następnie wlewamy powoli mleko, całość utrzepujemy na gładką masę. Zostawiamy na ogniu kolejne 5 minut a następnie zdejmujemy i dodajemy sery, mieszamy i zostawiamy do ostygnięcia. Dodajemy śmietanę i doprawiamy solą i pieprzem.

Szpinak

Rozpuszczamy masło w rondlu i dodajemy do niego rozmrożony, odciśnięty z nadmiaru wody szpinak. Doprawiamy solą, pieprzem i gałką muszkatołową. Gotujemy chwilę i odstawiamy. Posiekane pieczarki smażymy na oliwie 5 minut, doprawiamy i dodajemy do szpinaku. Kolejno dodajemy ricottę i parmezan. w razie potrzeby doprawiamy całość.

Lasagne

Piekarnik nagrzewamy do 220 stopni. W naczyniu do zapiekania kładziemy kolejno, warstwę sosu serowego, płaty lasagne, farsz mięsny, płaty lasagne, farsz szpinakowy, płaty lasagne, resztę sosu serowego. Wstawiamy do nagrzanego piekarnika i pieczemy około 20 minut do zbrązowienia górnej warstwy. Podajemy natychmiast.

Kasztany jadalne i ballada o pieknym bakłażanie

Włoska robota Wojciecha czyli kolacja doskonała z wykorzystaniem kasztanów jadalnych tak dobrych jak te z placu Pigalle. Zaprawdę powiadam, spędziliśmy wspaniały wieczór. Swobodnie żonglując konwencją bruschetty, w towarzystwie pięknego bakłażana i czarujących kasztanów mozarella aż rozpłyneła się z zachwytu. Pomidory w radosnym tańcu z bazylią krzyczały o więcej oliwy, mozarella wyraźnie lgnęła do kasztanów, gdy skończyła się oliwa sięgnęliśmy po ocet, bagietka twardo trzymała się do końca opuszczając imprezę wraz z pięknym bakłażanem. Taka to była noc...

• 2 bakłażany
• 4 pomidory
• mozarella
• ok 20 kasztanów jadalnych
• garść liści bazylii
• 100g parmezanu
• bagietka
• oliwa z oliwek
• ocet balsamiczny
• sól, pieprz kolorowy

Piekarnik nagrzewamy do 200 st C. Bakłażany kroimy w plastry grubości 1cm, solimy i odstawiamy aż puszczą sok. Kasztany nacinamy na krzyż aby nie strzelały w piekarniku i pieczemy ok 15 minut. Plastry bakłażana płuczemy pod wodą, osuszamy, następnie smarujemy oliwą z obu stron, solimy i pieprzymy. Ustawiamy piec na funkcję grill i opiekamy po 5 minut z każdej strony.

Pomidory sparzamy, obieramy ze skóry i kroimy w małą kostkę. Przekładamy na durszlak i odcedzamy. Upieczone kasztany obieramy z łupin i siekamy w kostkę. Mozarellę również siekamy w kostkę. Na plastrach bakłażanów wykładamy kolejno mozarellę, pomidory, kasztany. Lekko solimy i skrapiamy oliwą.

Bagietkę kroimy, skrapiamy oliwą i pokrywamy startym parmezanem.

Bagietkę i bakłażany wkładamy do piekarnika na 7 minut (grzanie góra-dół). Bazylię siekamy i wykładamy na podpieczone plastry. Skrapiamy octem balsamicznym.

Penne alla Norma

Tydzień włoski zamykamy makaronem z bakłażanem, nazwa dania pochodzi od nazwy opery skomponowanej przez Vincenzo Belliniego i prawdopodobnie jest to najlepsza muzyka do tego posiłku. W mojej wersji, w związku z trudnościami zaopatrzeniowymi, zamiast oryginalnie stosowanej ricotty wystąpił parmezan. Następny tydzień będzie francuski a zaczniemy z wysokiego C - relacją z degustacji win południowej Francji, która to impreza jest organizowana przez miesięcznik Czas Wina wraz z Dworem Sieraków.

• 2 bakłażany
• 1 cebula
• 300g makaronu penne
• 1 puszka pomidorów pelati
• garść świeżej bazylii
• 1 ząbek czosnku
• 1 łyżka otartego oregano
• sól, pieprz
• oliwa z oliwek
• ser ricotta

Cebulę siekamy i podsmażamy na kilku łyżkach oliwy z oliwek z wyciśniętym ząbkiem czosnku, dodajemy pokrojone w małą kostkę bakłażany. Dodajemy otarte oregano i smażymy około 10 minut. Dodajmy pomidory oraz pół szklanki wody, przykrywamy i dusimy ok 20-30 minut aż skórka bakłażana będzie miękka. Na małym ogniu, bez przykrycia redukujemy sos kolejne 10 minut. Dodajemy posiekaną bazylię i przyprawiamy solą i pieprzem.

W międzyczasie gotujemy makaron, przekładamy do sosu i mieszamy. Podajmy z łyżką ricotty.

Fettuccine z tuńczykiem

Kolejny makaron z rybą, tym razem tuńczykiem. Kolejny klasyk kuchni włoskiej a klasyki jak wiadomo są nieprzemijające. Szybkie danie dla zapracowanych, koniecznie z butelką dobrego czerwonego wina.

• 250g makaronu fettuccine
• 1 puszka tuńczyka w sosie własnym
• 1 puszka pomidorów
• 1 cebula
• garść kaparów
• nać pietruszki
• 1 cytryna - skórka
• sól, pieprz, suszone płatki chili
• 2 łyżki oliwy
• parmezan (opcjonalnie)

Makaron ugotować według wskazań producenta. W międzyczasie rozgrzać oliwę na patelni, dodać startą skórkę z cytryny, posiekaną cebule oraz kapary. Gdy cebula będzie szklista dodać pomidory, następnie tuńczyka.

Gotować chwilę, aż sos nieco zgęstnieje, doprawić solą, pieprzem oraz chili. Dodać posiekaną pietruszkę i wymieszać. Nieco pietruszki zostawić do dekoracji. Można dodać również płatki parmezanu.

Penne z wędzonym łososiem

Penne al salmone affumicato, najczęściej przygotowywane z użyciem wódki w miejsce wina obecnego w przepisie, często dodaje się również inne trunki jak whisky lub brandy. Wybór rodzaju makaronu również według upodobań, osobiście bardzo chwalę sobię markę De Cecco. Szybkie, łatwe i bardzo smaczne.

• 1 cebula
• 50g masła
• 100g łososia wędzonego
• mały kubek śmietany 18%
• 250g makaronu penne
• pół kieliszka wina
• 4 suszone pomidory w zalewie
• sól, pieprz
• kilka listków bazylii
• parmezan

Makaron wrzucić do gotującej się wody, w międzyczasie na patelni rozgrzać masło i podsmażyć posiekaną cebulę. Gdy cebula będzie szklista dodać pokrojonego w kostkę łososia, smażyć ok 2-3 minut, dodać wino, dusić chwilę. Suszone pomidory zmiksować na pesto (ewentualnie można w zamian użyć przecieru pomidorowego). Dodać śmietanę i pomidory do sosu, gotować aż lekko zgęstnieje.

Jesli sos jest za gęsty dodać odrobinę wody. Odcedzony makaron wrzucić do sosu i wymieszać. Ozdobić liściami bazylii oraz płatkami parmezanu.

Klopsiki włoskie w sosie pomidorowym

Świetne włoskie klopsiki mięsne z dodatkiem ricotty która sprawia, że mięso nie jest suche, w aromatycznym sosie pomidorowym, podane z makaronem typu świderki. Porcja z przepisu wykarmi 4 głodnych studentów, można też przechować w lodówce, sos po 2 dniach jest nawet lepszy.

• 1/2kg mięsa mielonego wieprzowo-wołowego
• 150g boczku
• 1 jajko
• 60ml mleka
• 120g ricotty
• 1 kromka chleba bez skórki
• 1 łyzka oregano
• pół szklanki parmezanu
• 1 łyżka posiekanej natki pietruszki
• sól, pieprz, chili

Mleko zagrzać i wrzucić chleb, mieszać aż się rozpuści, odstawić i ostudzic. Boczek pokroić w kostkę i podsmażyć na patelni na skwarki. Wszystkie składniki połączyć i wyrobić w misce, kawałki mięsa z dodatkami rolować w dłoniach formując niewielkie kule, obtoczyć w mące. Na tłuszczu ze smażenia boczku zrumienić klopsy. Przełożyć do rondla, dodać sos pomidorowy z przepisu poniżej i dusić około 1 godzinę. Podawać z makaronem.

• 4 łyżki oliwy
• 1 cebula
• 100g marchwi
• 50g selera
• 50g pietruszki
• ząbek czosnku
• 2 łyżki posiekanej bazylii
• puszka pomidorów
• sól, pieprz

Marchew, seler i pietruszkę obrać, zetrzeć na tarce o grubych oczkach. Cebulę posiekać. Wszystko razem smażyć na patelni z dodatkiem oliwy ok 20min, dodać czosnek, pomidory z puszki i bazylię, na wolnym ogniu gotować jeszcze ok 30 minut.

Spaghetti Puttanesca

Włoski klasyk którego nazwy lepiej nie przekładać na język polski. Dla wielbicieli słonych sardeli i chili które dominują w smaku. Sos puttanesca może być serwowany z każdym innym rodzajem makaronu. Suszone pomidory nie są wymaganym dodatkiem.

• 400g spaghetii
• puszka krojonych pomidorów
• 6 filecików anchovies
• 6 suszonych pomidorów
• 100g czarnych oliwek
• 2 łyżki posiekanej pietruszki
• 2 łyżki kaparów
• 5 łyżek oliwy z oliwek
• czosnek, suszone płatki chili, parmezan

Na patelni rozgrzać oliwę z dodatkiem filecików, chili, kaparów oraz czosnku. Kiedy fileciki się rozpadną dodać pomidory z puszki, oliwki oraz pomidory suszone. Gotować na małym ogniu około 20 minut, pod koniec dodać posiekaną pietruszkę. Makaron ugotować i połączyć z sosem. Podawać posypane parmezanem.

Spaghetti Amatriciana

Spaghetti w pomidorowym sosie w towarzystwie chrupiącego boczku i aromatycznego sera, jedna z tych potraw których nigdy nie mam dość. Cebula nie jest koniecznym dodatkiem ale świetnie uzupełnia danie. W oryginale stosuje się ser Pecorino, ja zdecydowałem się na użycie Dziugasa, litewskiego sera podobnego do parmezanu.

• 2 puszki pomidorów krojonych
• 250g boczku wędzonego
• 2 cebule czerwone
• 100ml białego wina półwytrawnego
• 250g spaghetti
• 100g sera Dziugas (lub Pecorino)
• suszona papryka chili (młynek)
• sól, pieprz

Boczek pokroić w małą kostkę i zrumienić na patelni, gdy będzie lekko rumiany dodać cebulę i paprykę chili i smażyć do zeszklenia cebuli. Dolać wino, wymieszać i zredukować na ogniu o połowę. Dorzucić pomidory i gotować dopóki płyn prawie całkowicie nie wyparuje. Przyprawić pieprzem i solą do smaku. Makaron ugotować al dente i dodać sos oraz starty ser.

Pora na Pappardelle Carbonara

Lżejsza wersja klasycznej carbonary, zamiast boczku szynka parmeńska, ograniczona ilość jajek i dodatek duszonego pora. Szybkie i nieprawdopodobnie smaczne danie. Parmigiano i prosciutto - dwie najlepsze rzeczy jakie miasto Parma dało światu. W miejsce bazylii można użyć również świeżej rukoli jeśli ktoś woli bardziej wyrazisty smak.

• 250g makaronu pappardelle (ew. tagliatelle)
• 400ml śmietanki 30%
• 2 duże pory
• 4 plastry szynki parmeńskiej
• 80g startego parmezanu
• 80g masła
• 2 jajka
• świeża bazylia
• sól, pieprz
• oliwa z oliwek

Pora kroimy w plastry i podsmażamy na maśle ok 10 minut, następnie dodajemy 5 łyżek wody i przykrywamy. Dusimy do momentu aż por będzie miękki. Dodajemy sól i pieprz do smaku. Śmietankę mieszamy z jajami i dodajemy do podduszonego pora, ogień zmniejszamy do minimum i dodajemy parmezan. Do gotującej się wody dodajemy płaską łyżkę soli i dwie łyżki oliwy z oliwek, następnie wrzucamy makaron i gotujemy wg czasu wskazanego na opakowaniu. Kiedy makaron jest gotowy, odcedzamy i przerzucamy do sosu, bez hartowania w zimnej wodzie, zwiększamy ogień pod sosem do średniego i gotujemy makaron jeszcze 5 minut.

W międzyczasie plastry szynki parmeńskiej wrzucamy do opiekacza na 3 minuty, podpieczoną szynkę łamiemy na kawałki i dodajemy do makaronu. Przekładamy na talerz i dodajemy bazylię. Skrapiamy oliwą.