Ο πρώτος λεπτομερής και πλήρης χάρτης της Ελληνικής ΑΟΖ

Eίχα υποσχεθεί στους φίλους του ιστολογίου, ότι θα σχεδιάσω τη δική μου εκδοχή του χάρτη της Ελληνικής ΑΟΖ και το έκανα. Μετά την επεξεργασία με υπολογιστή αριθμητικών δεδομένων της θέσης των ακτών κάθε κράτους στη Μεσόγειο, προέκυψαν οι συνοριακές (κίτρινες) γραμμές των ΑΟΖ κάθε χώρας, που τοποθετήθηκαν πάνω στο χάρτη της Google Earth στον οποίο “θεωρητικά” δεν μπορώ να παρέμβω. 

Εκεί που υπήρχε επικάλυψη περιοχών ΑΟΖ διαφορετικών κρατών για των καθορισμό των συνόρων τους εφαρμόστηκε η αρχή της μέσης γραμμής. Στην Εικ.1, σας παραθέτω το χάρτη της Ελληνικής ΑΟΖ (περιοχή με το ανοιχτό θαλασσί χρώμα, όπως θα έπρεπε…). Mε διπλό κλικ του mouse, η φωτογραφία μεγενθύνεται.

Ο χάρτης αυτός σχεδιάστηκε σύμφωνα με το Νόμο της Θάλασσας για τις ΑΟΖ (βλέπετε το σχετικό άρθρο εδώ) λαμβάνοντας υπόψη τη μείωση της Ελληνικής ΑΟΖ από συμφωνίες, που είχε υπογράψει η Ελλάδα όπως το μνημόνιο Παπούλια - Γιλμάζ, τη συμφωνία Παπανδρέου - Οζάλ, κλπ (βλέπετε άρθρο εδώ) που κατά κάποιο τρόπο αναίρεσαν τα θαλάσσια σύνορα της χώρας με την Τουρκία, που ξεκίναγαν απο τον Εβρο και έφταναν μέχρι το Καστελόριζο.

Στην Εικ.2 είναι ένας άλλος χάρτης της Ελληνικής ΑΟΖ απο τους πολλούς με μικρή ευκρίνεια που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Ο χάρτης της Εικ.1 είναι ο πρώτος σαφής χάρτης της Ελληνικής ΑΟΖ για όλη την Ελληνική επικράτεια, που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο. Μη ξεχνάτε ότι το ιστολόγιο αυτό διαβάζεται απο πολλούς, εντός και εκτός Ελλάδας και αυτοί όλοι “βλέπουν”. Συνεπώς, ότι λέω αποδεικνύεται…

Οι διαφορές που υπάρχουν στο δεύτερο χάρτη απο τον δικό μου, σε μερικές περιπτώσεις είναι μεγάλες, όπως π.χ. στο Τουρκικό “δόντι”, μια περιοχή της Τουρκικής ΑΟΖ ανάμεσα στη Ρόδο και στο Καστελόριζο. Αυτό οφείλεται - το πιθανότερο - στο ότι τα δεδομένα που χρησιμοποίησα στους υπολογισμούς μου διέθεταν μεγαλύτερη ευκρίνεια.

Σε ένα σοβαρό κράτος χάρτες όπως της Εικ.1, αναρτώνται από το Υπουργείο Εξωτερικών και διδάσκονται στα παιδιά στο Δημοτικό, γιατί δεν εννοείται πολίτης να μη γνωρίζει τα σύνορα της χώρας του και η ΑΟΖ αποτελεί σύνορο, το οποίο πρέπει να διαφυλάσσεται, να ελέγχεται και να προστατεύεται συνεχώς. Στην Ελλάδα τέτοιους χάρτες έχω την τιμή να τους αναρτώ πρώτα εγώ και μάλιστα να δίνω σαφή εικόνα της ΑΟΖ για όλη την Ελληνική επικράτεια και με αρκετή ευκρίνεια.

Χάρτη των ΑΟΖ όλων των κρατών της υφηλίου μπορείτε να δείτε εδώ. Να θυμάστε όμως ότι, τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται είναι μικρής ευκρίνειας και συνεπώς κάποιες αποκλίσεις απο χάρτες μεγαλύτερης ευκρίνειας μπορεί να υπάρξουν, ιδιαίτερα σε περιοχές ΑΟΖ που καθορίζονται από μικρά νησιά.

Πόσο αλλάζει η Ελληνική ΑΟΖ χωρίς το Καστελόριζο
Σε αυτές τις δύο παλαιότερες φωτογραφίες που ξανά-αναρτώ εδώ και οι οποίες έχουν εμφανιστεί σε Ελληνικά περιοδικά, blogs και ΜΜΕ (δεν με ενοχλεί καθόλου, τους ευχαριστώ όλους), θεωρώντας
εν ισχύ τα Ελληνοτουρκικά σύνορα στη θάλασσα που ξεκινάγανε απο τον Εβρο και έφταναν μέχρι το Καστελλόριζο (συμπεριλαμβάνουν την ευθεία γραμμή Δ, Εικ.3 και Εικ.4), και
αγνοώντας την υπογραφή των μνημονίων Παπούλια–Γιλμάζ και Παπανδρέου–Οζάλ. που τα αναίρεσαν, φαίνεται η μεγάλη σημασία του Καστελλόριζου στον καθορισμό της Ελληνικής ΑΟΖ.

Στην Εικ.3 λαμβάνεται υπόψη το Καστελλόριζο ενώ στην Εικ.4 αγνοείται. Στον υπολογισμό χρησιμοποίησα τη μέθοδο των διχοτόμων, μια δική μου απλή και γρήγορη μέθοδο για να βλέπω γρήγορα τι “παίζει” (βλέπετε προηγούμενο άρθρο σχετικά με τη μέθοδο αυτή εδώ). 

Παρατηρείστε κατά πόσο μειώνεται η Ελληνική ΑΟΖ απο την Εικ.3 στην Εικ.4 και κατό πόσον αυξάνει η Τουρκική ΑΟΖ.

Στο χάρτη της Εικ.5 κάνω έναν ακριβή υπολογισμό των ΑΟΖ λαμβάνοντας υπόψη τις δύο προηγούμενες προυποθέσεις και υποθέτοντας ότι το Καστελλόριζο έχει ΑΟΖ. Ο χάρτης της Εικ.3 έχει μικρές διαφορές απο τον ακριβή χάρτη της Εικ.5, ο οποίος έχει υπολογισθεί με αριθμητική ανάλυση ενώ το Τουρκικό “δόντι” ανάμεσα σε Ρόδο και Καστελλόριζο, που είναι παρόν στην Εικ.1 και στην Εικ.2 εξαφανίζεται…

Ποιά κράτη της Ανατολικής Μεσογείου έχουν ψηφίσει το Νόμο της Θάλασσας

Στο χάρτη της Εικ.6 αριστερά, βλέπετε ποιές χώρες έχουν υπογράψει το Νόμο της Θάλασσας. Με πράσινο χρώμα είναι αυτές που τον έχουν υπογράψει και επικυρώσει απο τη Βουλή, ανάμεσά τους η Ελλάδα, η Αλβανία, η Ιταλία, η Μάλτα, η Αίγυπτος, ο Λίβανος και η Κύπρος. Με ανοιχτό πράσινο χρώμα είναι οι χώρες που έχουν υπογράψει τον Νόμο της Θάλασσας αλλά δεν τον έχουν επικυρώσει, ανάμεσά τους η Λιβύη. Με γκρίζο χρώμα είναι οι χώρες που δεν έχουν επικυρώσει τον νόμο, ανάμεσά τους η Συρία, η Τουρκία και το Ισραήλ (μάλλον λόγω του Παλαιστινιακού προβλήματος).

Η Ελλάδα και όσα άλλα κράτη έχουν υπογράψει το Νόμο της Θάλασσας υποχρεούνται να τηρήσουν την υπογραφή τους και να υποστηρίζουν το γράμμα του, χωρίς να προσθέτουν ή να αφαιρούν κάτι, ενώ θα πρέπει να διευκολύνουν τη λύση των διαφορών τους σε περιπτώσεις που ο Νόμος δεν μπορεί να εφαρμοσθεί με ευκολία π.χ. παρουσία νησιών κοντά στα σύνοτα των ΑΟΖ τους. Στην περίπτωση αυτή και τουλάχιστον για τα κράτη που έχουν υπογράψει το Νόμο υπάρχει το Δικαστήριο της Χάγης, που με ελάχιστες “παρεξηγήσεις” θα μπορούσε να αποδώσει δικαιοσύνη βασιζόμενο σε υδρογραφικούς χάρτες και το Διεθνές Δίκαιο (αν υπάρχουν υπογεγραμμένες συνθήκες, όπως π.χ. εκείνες μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας).

Πώς πρέπει να προχωρήσει η ανακήρυξη της Ελληνικής ΑΟΖ
Θεωρώ, ότι η πρόταση απο μερικούς εγκάθετους ξένων κέντρων εξουσίας να γίνει ανακήρυξη της Ελληνικής ΑΟΖ κομμάτι – κομμάτι κρύβει κάτω απο το τραπέζι νέα μνημόνια αλλά Παπούλια-Γιλμάζ και Ανδρέα – Οζάλ (ευτυχώς η Τουρκία με τις πράξεις της στο Αιγαίο τα έχει θέσει εκτός ισχύος). Δεν αποκλείω μάλιστα κάτι τέτοιο να έχει ήδη συμβεί. Το ποιόν των Ελλήνων πολιτικών είναι γνωστό. Αλήθεια ποιά άλλη Μπανανία έχει προκηρύξει την ΑΟΖ της κομμάτι-κομμάτι και επιθυμούν κάποιοι να το κάνει και η Ελλάδα; Από ποιό βουνό κατέβηκαν;

Η Ελλάδα μαζί με τη Κύπρο και το Ισραήλ πρέπει να ανακηρύξουν απο κοινού τις ΑΟΖ τους, ΜΑΖΙ με το χάρτη τους. Μια υπουργική απόφαση της Ελληνικής κυβέρνησης και μια δήλωση “μιας γραμμής” στο ειδικό γραφείο του ΟΗΕ ΜΑΖΙ με το ΧΑΡΤΗ της ΑΟΖ αρκεί. ΔΕΝ χρειάζεται να ψηφιστεί άλλος νόμος στην Ελληνική Βουλή, αφού η Βουλή έχει ήδη επικυρώσει το Νόμο της Θάλασσας. Οποιοδήποτε κράτος δεν συμφωνεί με αυτούς τους χάρτες υπάρχει το Διεθνές Δικaστήριο της Χάγης να βρεί το δίκιο του.

Η Ελλάδα πρίν την ανακήρυξη της ΑΟΖ της, πρέπει να εξασφαλίσει με νόμο την μή απόδοση κερδών απο τον ορυκτό της πλούτο στους δανειστές της, για να μη τον ξεπουλήσει σαν τον Ελληνικό Χρυσό. Η μη απόδοση κυριαρχίας στους δανειστές μέσω της υπάρχουσας νομοθεσίας για την Εταιρεία Εκμετάλλευσης Υδρογονανθράκων είναι άνευ αξίας, όταν τα κέρδη με τα μνημόνια θα πηγαίνουν στην τσέπη τους, κάτι που μπορεί να προκύψει έυκολα με όσα έχουν υπογραφεί.

Την Τουρκία τη συμφέρει η μή ανακήρυξη της Ελληνικής ΑΟΖ, γιατί της πνίγει την ανάπτυξη. Την Ελλάδα κάτι τέτοιο δεν την συμφέρει.

Δεν μπορεί συνέχεια η Ελλάδα να εξυπηρετεί τα σχέδια των ΗΠΑ στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου παραδίνοντας εθνική κυριαρχία στην Τουρκία. Οι Ελληνες δεν είναι ούτε Σύριοι ούτε Λίβυοι. Βλέπουν αυτό που έρχεται. Θα ξεσπάσουν πρίν την ώρα που πρέπει και τότε τα σχέδια όλων θα αλλάξουν. Δεν θέλει πολύ για να γίνει αυτό

zcode-gr

Η ελληνική προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η ΑΟΖ

Γράφει ο Νίκος Λυγερός

Η ελληνική προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι πλέον μία πραγματικότητα. Και ταυτόχρονα η Ευρωζώνη έχει 18 μέλη πια με την ένταξη της Λετονίας.

Έτσι με 28 κράτη-μέλη, η Ευρωπαϊκή Ένωση, θα ακολουθήσει για αυτό το πρώτο εξάμηνο του 2014, τις γραμμές που επέλεξε η ελληνική προεδρία και στις οποίες θα δώσει έμφαση.

Σε αυτό το πλαίσιο, θα υπάρξει και το πρόγραμμα για την έρευνα και την καινοτομία «ορίζοντας 2020».

Αλλά το πιο σημαντικό πεδίο δράσης θα είναι η προώθηση των θαλάσσιων πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Διότι η θάλασσα είναι μια πηγή ανάπτυξης αλλά και ευημερίας.

Μόνο που χρειάζεται στρατηγική και ορθολογική σκέψη. Έτσι πρέπει να έχουμε μία ολοκληρωμένη θαλάσσια πολιτική και ειδικά στον τομέα της ναυτιλίας όπου η Ελλάδα παίζει ένα σπουδαίο ρόλο σε παγκόσμιο επίπεδο εδώ και χρόνια.
Αυτό σχετίζεται άμεσα με τη γαλάζια ανάπτυξη η οποία πρέπει να υλοποιηθεί μ’ ένα σχέδιο που θα περιλαμβάνει την υδατοκαλλιέργεια, την εκμετάλλευση θαλάσσιου ορυκτού πλούτου, τη γαλάζιο βιοτεχνολογία. Και αυτό σχετίζεται και με τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό αλλά και πρακτικά με τη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Αδριατική θάλασσα και το Ιόνιο Πέλαγος δίχως να ξεχάσουμε την Ευρωπαϊκή Στρατηγική Θαλάσσιας Ασφάλειας.

Αν εξετάσουμε λεπτομερειακά αυτά τα θέματα θα καταλάβουμε ότι είναι πυκνά για ένα εξάμηνο.

Όμως είναι σημαντικό να επιτευχθούν για να προωθήσουμε σε γενικότερο πλαίσιο και το θέμα των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών για ν' ακολουθηθεί η επιλογή της στρατηγικής που ψηφίστηκε από το Ευρωκοινοβούλιο για την αξιοποίηση των ΑΟΖ και Υδρογονανθράκων σε ευρωπαϊκό πλαίσιο έτσι ώστε να υπάρξει συντονισμός κινήσεων μεταξύ των κρατών μελών και σε εσωτερικό επίπεδο αλλά και σε εξωτερικό. Η ελληνική προεδρία έχει να παράγει απαραίτητο έργο για να ενισχύσει την αξιοπιστία της χώρας και να κάνει καινοτόμες πράξεις. Η αποστολή έχει αρχίσει τώρα.

OnAlert

Έχουν βάλει νησιά στο Νatura 2000 για να μην έχουν οικονομική ζωή και ΑΟΖ

Ένα πρόβλημα που έχει ένας που γράφει σε ένα ιστολόγιο είναι πώς γίνονται τόσα σκάνδαλα πλέον στην Ελλάδα κάθε μέρα που δεν υπάρχει χρόνος για να αναλύσει πλήρως το κάθε ένα απο αυτά. Όσο ψάχνει τόσo βρίσκει νέες λουμπίνες. Άκουσα πρόσφατα τον αγαπημένο σε όλους πρώην Πρωθυπουργό Μητσοτάκη στο Skai των Αλαφούζων, που έλεγε ότι Ένα πρόβλημα που έχει ένας που γράφει σε ένα ιστολόγιο είναι πώς γίνονται τόσα σκάνδαλα πλέον στην Ελλάδα κάθε μέρα που δεν υπάρχει χρόνος για να αναλύσει πλήρως το κάθε ένα απο αυτά. Όσο ψάχνει τόσo βρίσκει νέες λουμπίνες. 
Άκουσα πρόσφατα τον αγαπημένο σε όλους πρώην Πρωθυπουργό Μητσοτάκη στο Skai των Αλαφούζων, που έλεγε ότι “δεν θεωρεί σωστό οι Έλληνες πολίτες να ονομάζουν τους πολιτικούς κλέφτες αφού οι ίδιοι τους ψηφίζουν”. Όμως αυτό δεν είναι αλήθεια (άρα είναι ψεύτης) γιατί αφενός οι Έλληνες ψηφίζουν κόμματα αντί για βουλευτές και αφετέρου οι πολιτικοί αφού ανέλαβαν θώκους κατηγορήθηκαν ως κλέφτες, μιζαδόροι, λαμόγια, λουμπίνες και προδότες. Κανένας πολίτης δεν μπορεί να γνωρίζει τι κουμάσι ψηφίζει. Στην πορεία και μετά απο χρόνια το ανακαλύπτει. 

Το Natura είναι ένα Ευρωπαικό δίκτυο (δηλαδή δεν αφορά την Τουρκία) που δημιουργήθηκε τη περίοδο 1992-1993 με σκοπό την προστασία των πουλιών και της φύσης σε διάφορα μέρη του Ευρωπαικού χώρου. Αντιλαμβάνεστε ότι η προσχώρηση νησιών του Αιγαίου αλλά και περιοχών της χερσαίας Ελλάδας σε αυτό το δίκτυο έπρεπε να γίνει με πολύ μεγάλη προσοχή, αφενός διότι το δίκτυο αυτό περιορίζει την οικονομική ζωή πάρα πολύ και αφετέρου γιατί περιορίζει την εμετάλλευση του ορυκτού πλούτου όσων περιοχών χαρακτηριστούν προστατευόμενες, με δικαιολογία την προστασία. 

Έχει ενδιαφέρον να δείτε στον χάρτη που ακολουθεί (λεπτομέρειες εδώ), ποιές περιοχές έχουν χαρακτηρισθεί Ναtura όσον αφορά τον καθορισμό της Ελληνικής ΑΟΖ στο Αιγαίο αλλά και στην περιοχή του Καστελλόριζου (για τη σημασία του χάρτη στην εκεμτάλλευση του ορυκτού πλούτου θα σας μιλήσω σέ μελλοντικό άρθρο, υπάρχει και σε αυτό πρόβλημα). 
Κανένας πολιτικός δεν θα έπρεπε να σπεύσει να χαρακτηρίσει Natura περιοχές του κεντρικού Αιγαίου ή περιοχές στο Καστελόριζο. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη το έκανε, διότι αυτή ήταν στα πράγματα τη συγκεκριμένη περίοδο. Νησί είναι κάθε μόρφωμα του εδάφους που κατά τη διάρκεια όλης της ημέρας εξέχει απο τη θάλασσα. Η διαφορά μεταξύ νησίδας (μικρού νησιού) και βραχονησίδας είναι ότι η δεύτερη δεν μπορεί να διατηρήσει επάνω της αυτόνομη οικονομική ζωή, οπότε δεν μπορεί να συνεισφέρει σε ΑΟΖ. 
Τα Ίμια, όπως και τα νησιά του συμπλέγματος του Καστελλόριζου ανάμεσα στα οποία και η Στρογγύλη είναι μέλη του δικτύου Natura. Σας υπενθυμίζω ότι την περίοδο αυτή στο υπ. Εξωτερικών ήταν οι Σαμαράς. Μητσοτάκης και Παπακωνσταντίνου ενώ στο υπ.Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων ήταν ο Στ. Μάνος και ο Αχ. Καραμανλής! 
 Εκεί που υπάρχει το πρόβλημα είναι ότι λόγω του μικρού μεγέθους τους, τα “νησιά” αυτά μπορεί να χαρακτηρισθούν και σαν “βραχονησίδες” ή σαν μεγάλοι “βράχοι” άν δεν έχουν οικονομική ζωή. 

Αν προσπαθήσετε, θα θυμηθείτε ότι επι χρόνια τα Ελληνικά ΜΜΕ αναφέρονται στα μικρά αυτά “νησιά” με τον όρο “βραχονησίδες” (βράχοι) κάτι που δεν μου αρέσει. Στις περιπτώσεις αυτές είναι απαραίτητο να αποδειχθεί ότι αυτά έχουν οικονομική ζωή. 
Αυτό είναι άλλωστε και το νόημα του άρθρου 121 του Νόμου της Θάλασσας. Δυστυχώς πολλοί “δημοσιογράφοι” και “νομικοί” αγνοούν ή “θέλουν” να αγνοούν αυτή τη σημαντική λεπτομέρεια και πυκνά-συχνά κάνουν “θόρυβο” μέχρι κάποιος να τους επαναφέρει στη τάξη… 

Το κρίσιμο λοιπόν σημείο στην ανακήρυξη της ΑΟΖ μιας χώρας είναι η ύπαρξη αυτόνομης οικονομικής ζωής σε όσο το δυνατό περισσότερα νησιά, κάτι που τα μεγάλα νησιά δεν το χρειάζονται… Ένα άλλο κρίσιμο σημείο είναι, πόσο αλλάζει με τη συνεισφορά του ένα νησάκι στην έκταση τη συνολικής ΑΟΖ της χώρας. Για αυτό το λόγο είναι απαραίτητο να ενισχύεται η οικονομική του ζωή και να μη εξαφανίζεται έντεχνα όπως έγινε στη Στρογγύλη. 

Διαβάστε περισσότερα στο zcode-gr.blogspot

Απίστευτο σκάνδαλο: Μίκρυναν την Ελληνική ΑΟΖ από Καστελλόριζο προς Κύπρο !

 
Πρόκειται για ένα σκάνδαλο τεραστίων διαστάσεων με θύμα την Εθνική μας κυριαρχία! Σύμφωνα με απόφαση της κυβέρνησης η Στρογγύλη, ένα μικρό νησί δίπλα στο Καστελλόριζο κηρύχτηκε απο τη κυβέρνηση αρχαιολογικός χώρος.
Αυτό σημαίνει ότι η νήσος Στρογγύλη με απόφαση της Ελληνικής κυβέρνησης έπαυσε να έχει οικονομική ζωή και να θεωρείται κατοικήσιμη.
Υπο τις προυποθέσεις αυτές και σύμφωνα με το Νόμο της Θάλασσας η νήσος Στρογγύλη δεν δικαιούται να έχει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ). Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι η Ελληνική ΑΟΖ μειώνεται κατά το ποσοστό που αναλογεί στη συνεισφορά στην Ελληνική ΑΟΖ από αυτό το νησί από τη περιοχή του Καστελλόριζου πρός τη Κύπρο.
Σας επισυνάπτω την απόφαση για τη μετατροπή της χρήσης της νήσου Στρογγύλης σε αρχαιολογικό χώρο, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα το Έθνος προχτές! Κρατείστε τη για να τη θυμάστε.

Με την απόφαση αυτή η Ελληνική και η Κυπριακή ΑΟΖ παύουν να ακουμπούν!
Στη παρακάτω φωτογραφία φαίνεται η παλαιά Ελληνική ΑΟΖ ABCDE (κόκκινη γραμμή) και η νέα ABCDFG όπως προκύπτει σαν αποτέλεσμα της απόφασης της Ελληνικής κυβέρνησης. Η πράσινη γραμμή αντιστοιχεί στα χωρικά ύδατα που αντιστοιχούν στη Στρογγύλη (6 ναυτικά μίλια).

Ακολουθεί ο χάρτης της Ελληνικής ΑΟΖ, όπως ήταν πρίν την απόφαση αυτή. O χάρτης αυτός έχει σχεδιασθεί με βάση την αρχή της μέσης γραμμής μόνο και με την προυπόθεση ότι η Στρογγύλη έχει οικονομική ζωή, κάτι που ίσχυε μέχρι πρότινος. Όπως παρατηρείτε στο χάρτη, στη περίπτωση αυτή, η Ελληνκή ΑΟΖ “ακουμπάει” την Κυπριακή ΑΟΖ.

Για όσους το πούν “μέσα σε αρχαιολογικό χώρο Μουσείο δεν κτίζεται”. Άρα το νησί δεν θα έχει οικονομική ζωή. Παράλληλα δεν θα είναι επιτρεπτή η πρόσβαση σε οιονδήποτε. Πρόκειται για γκριζάρισμα περιοχής που θυμίζει Ίμια.

Aποτέλεσμα της μετατόπισης των ορίων της Ελληνικής ΑΟΖ είναι να αυξηθεί η έκταση της Τουρκικής ΑΟΖ, που πλέον φτάνει μέχρι την Αιγυπτιακή ενώ η Ελληνική δεν ακουμπάει πλέον την Κυπριακή!
Είναι τυχαίο που όλα αυτά συνέβησαν λίγες μέρες μετά την αποκάλυψη απο τον κ. Αντώνη Φώσκολο, ομότιμο καθηγητή στο Πολυτεχνείο Κρήτης, πως μεταξύ Ρόδου και Καστελλόριζου υπάρχει πετρέλαιο αξίας 5 τρισ. δολαρίων;;
Τα οικόπεδα νότια του Καστελόριζου μας τελείωσαν, η συμφωνία για ελληνική αποχώρηση από την ΑΟΖ είχε προφανώς προαποφασιστεί και οι περιφερόμενοι πανικόβλητοι σαν τον Βενιζέλο χρειάζονται προκειμένου να αρχίσει επισήμως και η προετοιμασία των πολιτών.
Εξάλλου υπήρξε και η σχετική αμερικανική “παρότρυνση” και “συμβουλή” για να μην ξεχνάμε τις εντολές που δόθηκαν ΚΑΙ επισήμως. Έτσι απο την δήλωση «Δεν υπάρχει πετρέλαιο στην Ελλάδα» του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου και τις λοιδωρίες κατά όσων αγωνίστηκαν να αποδείξουν το αντίθετο, περάσαμε «στο πετρέλαια υπάρχουν», στην ίδρυση φορέα εξερεύνησης και αξιοποίησης υδρογονανθράκων και στην πρόταση των ΗΠΑ για εμπορική συμφωνία Ελλάδας – Τουρκίας και συνεκμετάλλευσης των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου που βρίσκονται στο Αιγαίο, έστω και αν «ακόμη και αν προηγουμένως δεν έχουν επιλύσει τις μεταξύ τους διαφορές» (Συνέντευξή του Ρίτσαρντ Μόρνινγκσταρ,  ειδικού απεσταλμένου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για την ενέργεια στην Ευρασία, στην «Καθημερινή»)
Οι καταστάσεις πλέον τρέχουν. Τα αφεντικά βιάζονται, γιατί ο χρόνος τους πιέζει και ο Βενιζέλος είναι ο πρώτος που πρόθυμα έτρεξε να ικανοποιήσει την διαταγή “βγάλτε το θέμα με το μοίρασμα της ενέργειας με την Τουρκία”.
Βιάζονται να κλείσουν τις κατάλληλες συμφωνίες προκειμένου να δημιουργήσουν σειρά τεράστιων προβλημάτων για τη στιγμή που την Ελλάδα θα την κυβερνούν Έλληνες. Και τότε, αυτά τα προβλήματα θα μπορούν να λυθούν με δύο τρόπους: ή στα διεθνή δικαστήρια και θα χρειαστούν πάρα πολλά χρόνια για την επίλυσή τους (ταυτόχρονα θα παγώσει κάθε θέμα εκμετάλλευσης του ελληνικού ορυκτού ενεργειακού πλούτου) ή θα προχωρήσει η Ελλάδα σε πόλεμο απέναντι σε όποιον έχει παραβιάσει την εθνική της κυριαρχία (και εάν είναι η Τουρκία ένας από αυτούς που παραβίασαν την ελληνική εθνική κυριαρχία, τότε ένας πόλεμος κατά των Τούρκων θα σημαίνει πόλεμος κατά του ΝΑΤΟ… -με βάση το καταστατικό λειτουργίας του ΝΑΤΟ- το οποίο αποκτά και καταστατικά πλέον, οικονομικό χαρακτήρα!)
Εδώ, λοιπόν βρίσκονται τα τεράστια αδιέξοδα που χτίζουν οι συμφωνίες των ολετήρων που υποτίθεται πως μας διασώζουν. Για την ακρίβεια, το μόνο που κάνουν είναι να κλείνουν κάθε διέξοδο, να γιγαντώνουν τα υφιστάμενα προβλήματα και να τοποθετούν την Ελλάδα οριστικά και αμετάκλητα σε έναν μονόδρομο απαξίωσης, σε έναν δρόμο ντροπής και εθνικής ταπείνωσης.
Και οι μαριονέτες αυτές, με χαρά κάνουν αυτό το “έργο”, επειδή εκβιάζονται, επειδή είναι απάτριδες, επειδή είναι ελληνόφωνοι, επειδή ξέρουν πως αν χάσουν την εξουσία δεν θα αργήσει η στιγμή που θα χάσουν πολλά περισσότερα από την προσωπική τους ελευθερία…
Ενδιαφέρον έχει να διαβάσετε και τις δηλώσεις που ακούστηκαν εδώ, όπου αναφέρθηκε ότι η Ελληνική ΑΟΖ δεν ακουμπά την Κυπριακή. Σήμερα μάθατε το γιατί…
Χρήσιμο είναι να διαβάσετε και τα άρθρα εδω, εδώ και εδώ. Θα αντιληφθείτε περισσότερα για το θέμα της Ελληνικής ΑΟΖ. Η Ελλάδα πρέπει να “τιμήσει” ιδιαίτερα τον υπουργό Εξωτερικών πρώην Τούρκογλου για την τόσο πατριωτική του απόφαση.

Αν διαβάσετε τις διασυνδέσεις που έχω δώσει στο κείμενο, θα διαπιστώσετε ότι η απόφαση του υπ. Εξωτερικών δεν ήταν τυχαία και μάλιστα αναμενόταν! Οι παπαγάλοι δούλευαν για πολύ καιρό στο θέμα και προετοίμαζαν τον κόσμο για την επερχόμενη απόφαση, που σύμφωνα με τους νόμους της προπαγάνδας θα έσκαγε μέσα σε ένα success story!

Κανείς απο το παρόν πολιτικό σύστημα δεν κατάλαβε τίποτα, επiβεβαιώνοντας ότι κατά βάθος όλοι τους παραμένουν  μια αγαπημένη οικογένεια, που σε κάθε εκλογές αλλάζουν καρέκλες. Όλοι τους πάντα στα σοβαρά θέματα είναι απόντες και παραμένουν αυτό που ήταν πάντα. Ασήμαντοι. Αυτό πρέπει να αλλάξει.
L1 από Λόγιο Ερμή

Βρέθηκε πετρέλαιο αξίας 5 τρισ. δολαρίων μεταξύ Ρόδου και Καστελλόριζου !

Τεράστια φλέβα μαύρου χρυσού μεταξύ του Καστελλόριζου και της Νότιας Ρόδου

Του Στέλιου Βραδέλη

«Στην περιοχή μεταξύ του Καστελλόριζου και της Νότιας Ρόδου βρίσκεται το δεύτερο μεγαλύτερο κοίτασμα πετρελαίου στον κόσμο. Τα στοιχεία προέρχονται από γαλλική εταιρεία που έχει πραγματοποιήσει δεκάδες έρευνες στην περιοχή και δεν..επιδέχονται αμφισβητήσεων.

Οι εκτιμήσεις είναι πως πρόκειται για κοίτασμα 50 δισεκατομμυρίων βαρελιών». Την αποκάλυψη αυτή, ο κ. Αντώνης Φώσκολος, ομότιμος καθηγητής στο Πολυτεχνείο Κρήτης, την έχει αναλύσει εδώ και καιρό στον Αντώνη Σαμαρά.

Ο κ. Φώσκολος βρίσκεται στον Καναδά, όπου είναι καθηγητής στο Ινστιτούτο Πετρελαϊκής Ιζηματογενούς Γεωλογίας της καναδικής κυβέρνησης και επιστημονικός ερευνητής της Γεωλογικής Υπηρεσίας Καναδά. Στις αρχές του Δεκεμβρίου, του ζητήθηκε να συναντήσει στο Μαξίμου τον Έλληνα πρωθυπουργό και να τον ενημερώσει για το μέγεθος των κοιτασμάτων στο ελληνικό υπέδαφος. Ο κ. Φώσκολος μαζί με τον Ηλία Κονοφάγο και τον Νίκο Λυγερό ήταν οι συντάκτες μιας έκθεσης που αποτύπωνε με πολλές λεπτομέρειες τα κοιτάσματα και εκτιμούσε πως μόνο στο βυθό νότια της Κρήτης βρίσκεται «θαμμένος» μαύρος χρυσός και φυσικό αέριο, η αξία των οποίων ξεπερνά το 1 τρισ. δολάρια.

Στη συνάντηση ο πρωθυπουργός ενημερώθηκε για το πλούσιο κοίτασμα φυσικού αερίου στην περιοχή του Κατάκωλου, το οποίο υπολογίζεται στα 200 δισεκατομμύρια δολάρια, καθώς και για το πετρέλαιο που βρίσκεται εγκλωβισμένο στην ίδια περιοχή, αλλά και για το τεράστιο κοίτασμα στην περιοχή του Καστελλόριζου, το οποίο εκτιμάται στα 50 δισεκατομμύρια βαρέλια ή, μεταφρασμένο σε ποσό, ξεπερνά τα 5 τρισεκατομμύρια δολάρια. Ποσά ικανά να προκαλέσουν ίλιγγο σε κάθε κυβέρνηση και ισχυρές εντάσεις στην περιοχή. Το κοίτασμα του Καστελλόριζου βρίσκεται στα όρια της περιοχής που ορίζεται από την ελληνική ΑΟΖ, αλλά διεκδικείται με ένταση και από την τουρκική πλευρά.

Συμφώνησαν πως… διαφωνούν για τα δικαιώματα εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων

Καλά πληροφορημένες πηγές αναφέρουν πως στην ημίωρη συνάντηση, κεκλεισμένων των θυρών, μεταξύ Αντώνη Σαμαρά και Ταγίπ Ερντογάν επετράπη μόνο η παρουσία ενός Έλληνα επιχειρηματία της Πόλης, που εκτελούσε χρέη διερμηνέα. Οι δύο ηγέτες, κατά τις ίδιες πληροφορίες, συμφώνησαν πως… διαφωνούν για το ποιος θα έχει τα δικαιώματα εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων. Η Άγκυρα δεν επιθυμεί με κανέναν τρόπο μια επανάληψη της ιστορίας της ΑΟΖ με την Κύπρο και, από την άλλη, στην Αθήνα υπάρχουν πολλοί θιασώτες της κυπριακής πολιτικής και πιέζουν σε περίπτωση που επαληθευτούν οι προβλέψεις των Γάλλων η Αθήνα να το κάνει όπως και η Λευκωσία.

Το «προξενιό» για τη συνάντηση των τριών επιστημόνων- ερευνητών με τον Αντώνη Σαμαρά το έκανε ο υπουργός ΠΕΚΑ, κ. Λιβιεράτος, που γνώριζε από την πανεπιστημιακή κοινότητα το έργο του κ. Φώσκολου και πως δεν επρόκειτο για κάποιο… χθεσινό που αποφάσισε να εκμεταλλευτεί τη στιγμή και να πουλήσει «φύκια για μεταξωτές κορδέλες» στον Έλληνα πρωθυπουργό.

Τον είχαν λοιδορήσει

Τα τελευταία 15 χρόνια ο κ. Φώσκολος ήταν ένας από τους ελάχιστους που φώναζε πως το ελληνικό υπέδαφος είναι γεμάτο πετρέλαιο και πλούσια κοιτάσματα φυσικού αερίου. Οι διαπιστώσεις του, που γι’ αυτόν βασίζονταν σε επιστημονικές εργασίες, είχαν λοιδορηθεί αρκετές φορές από ανθρώπους που τύχαινε να κατέχουν κρίσιμα πολιτικά πόστα αλλά είχαν επιλέξει να «θάψουν» τις επιστημονικές φωνές για το αντίθετο. Το 1996, με μια υπουργική απόφαση, δείγμα μοναδικής πολιτικής ανευθυνότητας, απαγορεύονταν διά νόμου οι έρευνες για την ύπαρξη ή μη πετρελαίου στον ελλαδικό χώρο. Έπρεπε να φτάσουμε στο 2010 να συσταθεί ειδικό υφυπουργείο, με τον Γιάννη Μανιάτη επικεφαλής, για να παραδεχτεί επιτέλους η επίσημη πολιτεία πως υπάρχουν κοιτάσματα και θα προσπαθήσουμε να τα εκμεταλλευτούμε.

Η δικαίωση ήρθε από τους Νορβηγούς

Η δικαίωση για τον κ. Φώσκολο, αλλά και όσων επί τόσα χρόνια λοιδορήθηκαν ήρθε με την ολοκλήρωση των ερευνών του νορβηγικού πλοίου Nordic Εxplorer, τα επιστημονικά ευρήματα του οποίου ξεπέρασαν κάθε προσδοκία, όπως ανακοίνωσε ο Σβέρε Στράντερες, εκτελεστικός αντιπρόεδρος της Petroleum GeoServices(PGS). Η εταιρεία PGS πλήρωσε από την τσέπη της 120 εκατομμύρια ευρώ για να πραγματοποιήσει μια τεράστια έρευνα σε μια συνολική έκταση 12.431 χιλιομέτρων. Οι Νορβηγοί «όργωσαν» το Βόρειο Ιόνιο, τις περιοχές μεταξύ Κεφαλονιάς, Ζακύνθου, Κυθήρων, Κυπαρισσίας, Πύλου και τη Νότια Κρήτη. Η ανάλυση στις φουσκάλες μεθανίου που αναδύονται στην περιοχή του Κατάκολου αποκάλυψε, σύμφωνα με τον κ. Φώσκολο, πως κάτω από τις τεράστιες ποσότητες φυσικού αερίου βρίσκονται εγκλωβισμένες ακόμη μεγαλύτερες ποσότητες πετρελαίου. «Οι φυσαλίδες των αερίων που διαφεύγουν από τον πυθμένα της θάλασσας αποτελούνται από μεθάνιο κατά 80%-90% και από υδρόθειο σε μικρότερο ποσοστό, κάτι που σημάνει πως υπάρχει πετρέλαιο – και μάλιστα εξαιρετικής ποιότητας, πολύ καλύτερης από αυτής των αραβικών χωρών».

«Να μην πουληθεί η ΔΕΠΑ»

«Η ύπαρξη των υδρογονανθράκων στον ελλαδικό χώρο είχε επιβεβαιωθεί με την ανακάλυψη των κοιτασμάτων του Πρίνου, του φυσικού αερίου στα νότια της Θάσου, του φυσικού αερίου στην Επανομή και του πετρελαίου στο Κατάκολο, αλλά και των επιφανειακών εμφανίσεων στην Ήπειρο. Παρόλα αυτά, η πολιτική επιλογή ήταν να μην αναζητήσουμε τα κοιτάσματα αυτά για χρόνια», υποστηρίζει ο κ. Φώσκολος. Στον πρωθυπουργό μετέφερε και τις υποψίες του εξαιτίας ποιων επί τόσα χρόνια η Ελλάδα καθόταν πάνω σε ένα θησαυρό χωρίς να κάνει τίποτα. «Τώρα θα είναι έγκλημα να πουληθεί η ΔΕΠΑ στους Ρώσους, που με την ανακάλυψη των ελληνικών κοιτασμάτων βλέπουν πως μπορούν να χάσουν μεγάλο μέρος της οικονομικής τους δύναμης, γιατί με αυτά τα αποθέματα η Ελλάδα πια θα μπορεί να τροφοδοτήσει την Ευρώπη για δεκάδες χρόνια. Η ΔΕΠΑ μπορεί να γίνει η νέα GAΖPROM και ακόμη μεγαλύτερη», αποκαλύπτει ο άνθρωπος που συνέδεσε την επιστημονική δουλειά του με αυτό που σήμερα θεωρείται πια πραγματικότητα και όχι παιχνίδι φαντασίας.

tokarfi μέσω aienaristeyein

Ομπάμα - Σαμαράς : Θα αλλάξει το "όχι" των ΗΠΑ για ανακήρυξη ΑΟΖ από την Ελλάδα;

Απόψε στις 22.00 ώρα Ελλάδος ο πρωθυπουργός θα βρεθεί απέναντι στον αμερικανό πρόεδρο Ομπάμα. Και όπως λένε όλες οι πληροφορίες η ατζέντα της συζήτησής τους θα αφορά αποκλειστικά δυο θέματα: οικονομία και ενέργεια.

Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι η διασύνδεση αυτών των δύο είναι τόσο άμεση στην Ελλάδα του σήμερα που το θέμα συζήτησης είναι ουσιαστικά ένα.

Ένα από τα ερωτήματα στα οποία ίσως να δοθεί απάντηση μετά από την συνάντηση Ομπάμα - Σαμαρά είναι πότε και πως θα προχωρήσει η Ελλάδα στην ανακήρυξη και οριοθέτηση της ΑΟΖ της. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μόλις πριν από λίγους μήνες ένας στενός κύκλος συνεργατών του Σαμαρά διέδιδε ότι ήταν θέμα “εβδομάδων” η ανακήρυξη της ΑΟΖ. Τότε υπήρξε αμερικανική παρέμβαση μέσω της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα:

“Οι Ηνωμένες Πολιτείες τάσσονται εναντίον μονομερών ενεργειών από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης στο ζήτημα της κατάθεσης συντεταγμένων στα Ηνωμένα Εθνη για τα εξωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας, καθώς και για τη μονομερή ανακήρυξη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ)”. Αυτή ήταν η απάντηση που είχε δοθεί σε ερώτημα που είχε τεθεί από το Βήμα της Κυριακής.

Και βέβαια κάθε συζήτηση ,διαρροή και φήμη για άμεση ανακήρυξη ΑΟΖ “κόπηκε” αμέσως.

Σ΄ αυτούς τους λίγους μήνες πολλά έχουν αλλάξει. Η Ουάσινγκτον δείχνει να είναι εξαιρετικά επιφυλακτική έναντι της Τουρκίας του Ερντογάν, η αραβική άνοιξη στην οποία οι αμερικανοί φαίνεται ότι είχαν πιστέψει απέτυχε παταγωδώς και η πρόθεση των ΗΠΑ να ισχυροποιήσουν τον άξονα Ισραήλ-Κύπρου-Ελλάδος είναι ευδιάκριτη.

Λογικά το θέμα της ΑΟΖ και του αυτονόητου δικαιώματος της Ελλάδας να υπερασπίσει τα συμφέροντά της θα πρέπει να συζητηθεί . Το σημαντικό οπωσδήποτε είναι αν οι ΗΠΑ έχουν αλλάξει στάση και δώσουν “πράσινο” φως για την ανακήρυξη και την οριοθέτηση. Το ενδιαφέρον τους για τα αποθέματα ενέργειας που βρίσκονται στο Αιγαίο οδηγεί προς αυτή τη κατεύθυνση.

OnAlert

Αποκλειστικό: Η αμερικανική θέση για την ΑΟΖ και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Του Μ. Ιγνατίου

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ.- Αντίθετοι σε προκλητικές ενέργειες στο Αιγαίο, που ως γνωστό ξεκινούν μονίμως από την κυβέρνηση του Ταγίπ Ερντογάν, δηλώνουν οι Αμερικανοί, οι οποίοι παρουσιάζονται έτοιμοι να εμπλακούν σε προσπάθειες συνεννόησης μεταξύ της Αθήνας και της Αγκυρας, για θέματα που αφορούν την ανακήρυξη αποκλειστικών οικονομικών ζωνών, ώστε να αποφευχθούν κρίσεις. Ενώ δεν εναντιώνονται στην ανακήρυξη ΑΟΖ από την Αθήνα, εν τούτοις καλούν την ελληνική κυβέρνηση «να αποφύγει μονομερείς ενέργειες».
Η αμερικανική πλευρά ξεκαθαρίζει, πάντως, ότι υποστηρίζει το δικαίωμα όλων των χωρών, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας, να αναπτύξουν τους ενεργειακούς τους πόρους, ενώ υποστηρίζει πλήρως συνεργασίες στον ενεργειακό τομέα, όπως η συμφωνία της Λευκωσίας με το Τελ Αβίβ και άλλες χώρες της περιοχής.
Εκπρόσωπος του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ δήλωσε επίσημα στο «Εθνος”, ότι «υποστηρίζουμε τη σταθερότητα στο Αιγαίο και υποστηρίζουμε επίσης την ανάπτυξη των ενεργειακών πόρων στην Ανατολική Μεσόγειο. Και οι δύο στόχοι είναι προς το εθνικό συμφέρον των στενών συμμάχων μας, της Ελλάδας και της Τουρκίας, και οι δύο (στόχοι) απαιτούν την εποικοδομητική δέσμευση μεταξύ των δύο αυτών χωρών», τόνισε και πρόσθεσε:
«Επικροτούμε τις προσπάθειες των κυβερνήσεων της Ελλάδας και της Τουρκίας να βελτιώσουν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και να επιλύσουν τις εκκρεμείς διαφορές, όπως διεφάνη πολύ πρόσφατα στην υψηλού επιπέδου συνεδρίαση του Συμβουλίου Συνεργασίας στην Κωνσταντινούπολη. Είμαστε αντίθετοι σε προκλητικές ενέργειες και στηρίζουμε τη δέσμευση και των δύο χωρών να συνεχίσουν να συμμετέχουν στο διάλογο, ο οποίος έχει αποδειχθεί αποτελεσματικός στην μείωση των εντάσεων και άνοιξε το δρόμο προς αμοιβαία επωφελείς πρωτοβουλίες».
Υπενθύμισε επίσης τις δήλώσεις του πρώην υφυπουργού Εξωτερικών, Φίλιπ Γκόρντον, κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα τον περασμένο Ιούλιο, ο οποίος εξήγησε την αμερικανική θέση ως εξής:
«Ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνωρίζουν τα δικαιώματα των χωρών να ανακηρύξουν τις αποκλειστικές οικονομικές ζώνες τους, πιστεύουμε ότι είναι σημαντικό να αποφευχθεί η λήψη μονομερών μέτρων. Ενθαρρύνουμε την Ελλάδα και τους γείτονές της να χρησιμοποιήσουν διμερή και άλλα κανάλια που έχουν σχέση με γείτονές της για να εξασφαλίσει ότι οι οποιεσδήποτε ενέργειες σε αυτόν τον τομέα γίνονται σε συνεργασία και προς το συμφέρον όλων των μερών».
Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι, συζήτησε χθες στην Κωνσταντινούπολη με την τουρκική ηγεσία το θέμα της ενέργειας στη Μεσόγειο και σε σχέση με το Κυπριακό, αλλά δεν κατέστη μέχρι χθες το βράδυ γνωστό εάν συζητήθηκε και το θέμα της ελληνικής ΑΟΖ.
mignatiou.com

ΗΠΑ: "Να μοιραστούν ακριβοδίκαια τα κοιτάσματα" ! - Μοιράζουν ... ξένη περιουσία !

ΕΝΟΣ ΚΑΚΟΥ ΜΥΡΙΑ ΕΠΟΝΤΑΙ
 
Η αμερικανική κυβέρνηση παρακολουθεί στενά την όλη κατάσταση με τις εξελίξεις στην Κύπρο, επανέλαβε σήμερα η εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Βικτόρια Νούλαντ, κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης των δημοσιογράφων, επιβεβαιώνοντας τις πληροφορίες ότι ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Τζον Κέρι, συνομίλησε τηλεφωνικά με τον πρόεδρο της Κύπρου, Νίκο Αναστασιάδη.
«Οι ΗΠΑ υποστηρίζουν το δικαίωμα της Κύπρου να ερευνήσει για ενέργεια ανοιχτά των ακτών της και συνεχίζει να το υποστηρίζει. Την ίδια στιγμή, υποστηρίζουμε την κυπριακής ιδιοκτησίας διαπραγματευτική διαδικασία, στα πλαίσια των καλών υπηρεσιών των Ηνωμένων Εθνών, για την επανένωση του νησιού σε μία διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία», επισήμανε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι «οι ΗΠΑ πιστεύουν πως τα αποθέματα αερίου του νησιού και όλοι οι φυσικοί πόροι θα πρέπει να μοιραστούν ακριβοδίκαια, στο πλαίσιο μιας συνολικής διευθέτησης».
Τι θέλει να πει το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών; Τι θα πει "ακριβοδίκαιη μοιρασιά" περιουσίας που ανήκει στο νόμιμο κυπριακό κράτος; Αυτό δεν το διευκρίνησε...
Σύμφωνα με την κ. Νούλαντ και απαντώντας σε ερώτηση κατά πόσο ο κ. Κέρι συνομίλησε τόσο με τον πρόεδρο Αναστασιάδη, όσο και με τον Κύπριο ομόλογό του κ. Κασουλίδη, ανέφερε ότι ο κ. Κέρι συνεχάρη τον κ. Αναστασιάδη για την εκλογή του στην Προεδρία της Κύπρου, επισημαίνοντας ότι για τη συνομιλία Κέρι-Αναστασιάδη υπήρξαν «κάποιες παράξενες αναφορές του Τύπου», όπως αναφέρει το ΑΠΕ και βέβαια αναφερόταν στο τηλεγράφημα του Itar-Tass για πρόταση Κέρι περί απορρόφησης μιας κυπριακής τράπεζας από αμερικανικά κεφάλαια σε αντάλλαγμα αδειών σε συγκεκριμένο βυθοτεμάχιο της κυπριακής ΑΟΖ.
Στη συνέχεια, σημείωσε ότι «ο υπουργός Εξωτερικών συζήτησε μαζί του για τη σημασία να επιστρέψουν στην προώθηση μιας διευθέτησης στο νησί, ώστε να επιστρέψουν στις συνομιλίες για μία διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία». Αναφερόμενη στην οικονομική κρίση, η εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ τόνισε ότι «ο κ. Κέρι ξεκαθάρισε πως οι ΗΠΑ την επιτηρούν στενά». Επίσης, αναφορά έκανε και στην απόφαση κυπριακού δικαστηρίου σε βάρος μέλους της οργάνωσης Χεζμπολάχ. Την καταδικαστική απόφαση χαιρέτισε χθες με σχετική δήλωσή της.
Τέλος, απαντώντας σε ερώτηση για τη θέση των ΗΠΑ στο «ενεργειακό παιχνίδι» που παίζεται από πολλές χώρες στη Μεσόγειο, η κ. Νούλαντ δήλωσε ότι
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΑΟΖ: η Τουρκία "μπλοκάρει" την Ελλάδα, που πληρώνει πολιτική ανικανότητα χρόνων και στην Άμυνα

Η ΑΟΖ και ο καθορισμός της φαίνεται ότι αποτελούν μια ακόμη προσπάθεια της κυβέρνησης να αναστρέψει το βαρύ κλίμα στην ελληνική κοινωνία και να δώσει μια ελπίδα προοπτικής και διεξόδου σε βάθος χρόνου. Μόνο που το θέμα της ΑΟΖ ενδέχεται να αποκαλύψει τα εγκλήματα που διαδοχικές κυβερνήσεις έχουν διαπράξει κατά της Εθνικής Άμυνας της χώρας, χρόνια τώρα.

Οι πληροφορίες από τα κυβερνητικά επιτελεία λένε ότι είναι πλέον δεδομένη η σκέψη “σταδιακής ανακύρηξης και οριοθέτησης ΑΟΖ ανάλογα με τις εξελίξεις στο πεδίο της έρευνας για κοιτάσματα υδρογονανθράκων και στη βάση αξιολόγησης των γεωοπολιτικών συνθηκών και μεταβολών στην περιοχή”.

Μόνο που όπως κατάλαβε και ο ΥΠΕΞ Δημήτρης Αβραμόπουλος μόλις προχθές στη Λιβύη η υπόθεση της ανακήρυξης ΑΟΖ δεν θα είναι καθόλου εύκολη. Ακόμη και με τη Λιβύη , την οποία κάποιοι ήθελαν να παρουσιάζουν ως δεδομένη. Κανείς όμως δεν είναι δεδομένος και για να μην πολυλογούμε η βασική αιτία όλων των δυσκολιών και των εμποδίων που αντιμετωπίζει και συνεχίσει να αντιμετωπίζει η Ελλάδα έχει όνομα: Τουρκία.

Η Άγκυρα πιέζει ποικιλοτρόπως τους πάντες:

• Κατόρθωσε να πείσει την Αλβανία να ακυρώσει τη σύναψη συμφωνίας με την Ελλάδα

• Πιέζει, όπως φάνηκε αποτελεσματικά, τη Λιβύη να μην συζητήσει καν με την Ελλάδα, θέμα ΑΟΖ και όταν θα το κάνει να θέσει ζήτημα …Γαύδου! Δηλαδή να πιέσει η Λιβύη να ...“εξαιρεθεί” η Γαύδος (!), να συμφωνηθεί δηλαδή ότι δεν έχει ΑΟΖ και αυτό να χρησιμοποιηθεί βέβαια και για το Καστελόριζο!

• Από κοντά έχει η Τουρκία και την Αίγυπτο από την εποχή που το καθεστώς Μουμπάρακ κυβερνούσε και συνεχίζει και τώρα με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, που μπορεί να μην έχουν αποδεχτεί τον ηγεμονικό ρόλο που προσπαθεί να παίξει η Τουρκία στην περιοχή, ωστόσο αυτή τη στιγμή στο θέμα της ΑΟΖ τουλάχιστον είναι σαφές ότι βρίσκονται πιο κοντά στην Άγκυρα παρά στην Αθήνα.

Σ΄ όλο αυτό το παιχνίδι αφόρητης πίεσης η Ελλάδα μέχρι τώρα …απείχε! Και το χειρότερο; Δεν έκανε την παραμιρκή έστω προετοιμασία για να είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει δυσκολίες, απρόοπτα και κυρίως πιέσεις στρατιωτικές που η Τουρκία δεν θα διστάσει να ασκήσει εναντίον της.

Όχι δεν χρειάζονταν νέες αγορές εξοπλισμών όπως σπεύδουν σε κάθε ευκαιρία διάφοροι “εμποράκοι” και “κονδυλοφόροι” να πείσουν την κοινή γνώμη. Χρειαζόταν απλώς σοβαρότητα και σωφροσύνη στη διαχείριση των υπαρχόντων οπλικών συστημάτων που η χώρα διαθέτει.

Και για να μην προχωρήσουμε σε πολλές λεπτομέρειες αρκεί να αναφέρουμε μόνο ένα στοιχείο για να κατανοήσει και ο πολίτης που δεν έχει σχέση με την Άμυνα: τρία χρόνια τώρα κανείς απ΄ όσους έχουν την ευθύνη δεν έχει τολμήσει να υπογράψει για την προμήθεια ανταλλακτικών για τα αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας! Με τα σχετικά κονδύλια να υπάρχουν!

Ανάλογη κατάσταση βέβαια επικρατεί και σε Ναυτικό και Στρατό Ξηράς. Αλλά δεν χρειάζονται λεπτομέρειες που πάντως - για να μην κρυβόμαστε - είναι πολύ γνωστές σ΄ όλη την κυβέρνηση που τώρα διαρρέει ότι είναι έτοιμη να ανακηρύξει ΑΟΖ.

Μακάρι να έχει καταλάβει τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει και μακάρι να έχει εξασφαλίσει την υποστήριξη -στρατιωτική και διπλωματική- που θα καλύψει τις αδυναμίες που μόνοι μας προκαλέσαμε στην διαπραγματευτική μας ικανότητα, αφήνοντας τόσα χρόνια την Τουρκία να αλωνίζει.

 ΠΗΓΗ

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Πόσο ρεαλιστική είναι η μονομερής ανακήρυξη ΑΟΖ ?

ΑΚΡΩΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ

Του Γιώργου Καπόπουλου

Ενα περίεργο παιχνίδι απλούστευσης φαίνεται να παίζεται σε επικοινωνιακό επίπεδο γύρω από την κατοχύρωση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στη χώρα μας: Εδώ και τώρα με μονομερείς διακηρύξεις να κατοχυρώσουμε τα κοιτάσματα -διαπιστωμένα και εικαζόμενα- φυσικού αερίου και πετρελαίου στην Ανατολική Μεσόγειο ακολουθώντας το παράδειγμα της Κύπρου. 

Πρόκειται για πλήρη διαστρέβλωση της πραγματικότητας: Στην περίπτωση της Κύπρου και του επίμαχου θαλάσσιου οικοπέδου που διεξάγονται οι έρευνες υπήρχε πολιτική συμφωνία-συναίνεση της Λευκωσίας και του Τελ- Αβίβ για την οριοθέτηση της ΑΟΖ, και έτσι υπήρχε η διασφάλιση σταθερότητας και ο ορίζοντας προβλεψιμότητας για τους υποψήφιους επενδυτές.

Η παρεμβολή της Τουρκίας δεν αφορούσε την οριοθέτηση της ΑΟΖ, αλλά την αμφισβήτηση του δικαιώματος της Λευκωσίας να προχωρήσει σε εκμετάλλευση υδρογονανθράκων πριν λυθεί το Κυπριακό.

Σήμερα δεν αρκεί η επίκληση της δυνατότητας μονομερούς ανακήρυξης ΑΟΖ από την Ελλάδα. Εξυπακούεται ότι χρειάζεται η συμφωνία και η συνεργασία της Λιβύης και της Αιγύπτου σε ό,τι αφορά τον θαλάσσιο χώρο που βρίσκεται νοτίως της Κρήτης.

Αναφερόμαστε, δηλαδή, σε δύο χώρες σε διαφορετικό βαθμό ασταθείς τόσο ως προς τις εσωτερικές τους ισορροπίες, όσο και ως προς τους διεθνείς τους προσανατολισμούς, με άλλα λόγια σε δύο περιπτώσεις των οποίων οι σημερινές τοποθετήσεις και προσανατολισμοί δεν μπορεί παρά να χαρακτηρισθούν ως μεταβατικοί-προσωρινοί.

Πρώτα, λοιπόν, πρέπει να απαντηθεί το ερώτημα της σταθερότητας και μακροβιότητας των σημερινών καθεστώτων στην Τρίπολη και στο Κάιρο, για να διερευνηθεί στη συνέχεια η θέση τους ως προς την οριοθέτηση της ΑΟΖ.

Στη συνέχεια, θα πρέπει να αναλυθεί και να αξιολογηθεί, το βάθος, ο ορίζοντας ή καλύτερα η διάρκεια της δυνατότητας της Αγκυρας να επηρεάζει σε βάρος της Αθήνας την Αίγυπτο και τη Λιβύη. 

Για όποιον γνωρίζει την κατάσταση πραγμάτων στην περιοχή η σύγκρουση μεταξύ Άγκυρας και Καΐρου στη Μέση Ανατολή είναι θέμα χρόνου: Αν σήμερα ο Μόρσι εξυπηρετείται επικοινωνιακά από τα ανοίγματα Ερντογάν αύριο-μεθαύριο Αίγυπτος και Τουρκία θα συγκρουσθούν σχεδόν παντού για την επιρροή στον Σουνιτικό Αραβικό Κόσμο από τη μετά-Ασαντ Συρία, μέχρι την Ιορδανία, τον Λίβανο και τη Λιβύη.

Ειδικότερα σε ό,τι αφορά τη Λιβύη, το Κάιρο θα κάνει ό,τι μπορεί για να την θέσει υπό την επιρροή του, καθώς αν υπάρξει εσωτερική αποσταθεροποίηση και αποδυνάμωση της κεντρικής κυβέρνησης, η χώρα μπορεί να γίνει βάση δραστηριότητας ακραίων φονταμενταλιστών.

Συνεπώς πριν από τη σταθεροποίηση της εσωτερικής κατάστασης στην Αίγυπτο και την ανάκτηση του περιφερειακού της ρόλου στον Αραβικό Κόσμο, η αναζήτηση συμφωνίας για την οριοθέτηση της ΑΟΖ κινδυνεύει να είναι πρόωρη και αντιπαραγωγική.

Τούτων λεχθέντων το τοπίο ως προς τη σαφή οριοθέτηση της εκμετάλλευσης του θαλάσσιου πλούτου στην Ανατολική Μεσόγειο συνολικά θα παραμένει θολό μέχρι να υπάρξει σταθεροποίηση στον Αραβικό Κόσμο και συνολική λύση το Μεσανατολικό:  

Πώς οριοθετείται, για παράδειγμα, η ΑΟΖ του Λιβάνου σε σχέση με το Ισραήλ, πως κατοχυρώνει το μελλοντικό παλαιστινιακό κράτος την δική του ΑΟΖ στα ανοικτά της Γάζας και πόσο διατεθειμένο σε σύναψη συμβιβασμού είναι το Ισραήλ, σε μια περιοχή με ήδη διαπιστωμένη αφθονία αποθεμάτων φυσικού αερίου;

Πώς θα μπορέσει, για παράδειγμα, να ισορροπήσει η Αθήνα ανάμεσα στην ανάγκη συμφωνίας με την Αίγυπτο αλλά και τη στήριξη της συνεργασίας Κύπρου-Ισραήλ στον ενεργειακό τομέα;

Με άλλα λόγια, η ανακήρυξη ΑΟΖ θέλει προσεκτικά βήματα, σταθεροποίηση των συνομιλητών μας, καθώς δεν πρόκειται για τεχνικό-νομικό θέμα, αλλά για ένα ζητούμενο το οποίο είναι σε άμεση συνάρτηση με τις εσωτερικές ισορροπίες στην Αίγυπτο και τη Λιβύη και τη συνολική περιφερειακή συγκυρία στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή.

Σε αντίθεση με την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας που κινείται σε προσδιορισμένο διεθνές νομικό πλαίσιο, η κατοχύρωση ΑΟΖ ως μονομερή ενέργεια φαντάζει σε κάποιους ως πιο εύκολος και σύντομος δρόμος για την κατοχύρωση εθνικών πόρων και δικαιωμάτων.

 

Αν δούμε την κατοχύρωση ΑΟΖ όχι ως αυτοσκοπό αλλά ως μέσο για τη σταθερότητα που θα προσελκύσει επενδυτές για την εκμετάλλευση ενεργειακών πόρων, τότε προβάλλει ανάγλυφα ως μέρος μιας ισορροπημένης περιφερειακής πολιτικής.

Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ

Η Ελλάδα σύντομα θα καταστεί μοναδική χώρα στον κόσμο χωρίς 12ν.μ χωρικά ύδατα και ΑΟΖ !

Η ανατομία ενός εθνικού εγκλήματος και οι αγνωστες πτυχές για τις ΑΟΖ με τις χώρες της περιοχής αποκαλύπτει βιβλίο εμπειρογνώνονος του ΥΠΕΞ.

ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΗ ΣΙΔΕΡΗ

Η Ελλάδα είναι μία από λίγες χώρες στον κόσμο που δεν έχει επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα δώδεκα μιλλια και δεν έχει οριοθετήσει τις θαλάσσιες ζώνες, σύμφωνα με τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, τριάντα χρόνια μετά την υιθέτησή της και 17 χρόνια μετά την κύρωσή της από το κοινοβούλιο. Η χώρα μας, έχει οδηγηθεί σε κατάσταση μειωμένης κυριαρχίας και σε μιά ιδιότυπη παραλυτική κατάσταση, εξαιτίας των τουρκικών απειλών ως προς την άσκηση των δικαιωμάτων της, σε βαθμό που κατά την άποψη πολλών στη χώρα μας, είναι ανάγκη να γίνουν τα αναγκαία βήματα τώρα.

Το θέμα της ΑΟΖ και των γενικότερων δικαιωμάτων του ελληνικού κράτους αποτελεί αντικείμενο μελετών, συζητήσεων, ανέξοδης ρητορικής μεταξύ των κομμάτων, με κοινό παρανομαστή την αγωνία, ότι κάποια στιγμή η Ελλάδα πρέπει να πάρει αποφάσεις, να απεξαρτηθεί από την φοβία  της στις τουρκικές πιέσεις και να αποδείξει ότι διαθέτει την βούληση να χαράξει το δικό της μέλλον ως κυρίαρχο κράτος και να σταματήσει  να ετεροκαθορίζεται.

Σημαντική συνεισφορά στον δημόσιο διάλογο και τον εθνικό προβληματισμό γενικότερα, αποτελούν οι απόψεις των ειδικών επιστημόνων που οφείλουν όλοι να λάβουν υπόψη τους, στην άσκηση μιάς εθνικής πολιτικής. Προς αυτή την κατεύθυνση συμβάλλει αναμφίβολα το βιβλίο της κ. Αναστασίας Στρατή Ελληνικές θαλάσσιες ζώνες και οριοθέτηση με γειτονικά κράτη, εκδόσεις Νομική Βιβλιοθήκη, που μέσα από την ενδελεχή επιστημονική προσέγγιση , αναδεικνύει όλες τις πτυχές των θεμάτων αυτών που πρέπει να έχει υπόψη της μιά πολιτική ηγεσία στην άσκηση της εθνικής πολιτικής.

Αν και στο σύνολό του το βιβλίο της κ. Στρατή, που εργάζεται και ως εμπειρογνώμονας στο υπουργείο Εξωτερικών, είναι αυστηρά επιστημονικό, ο αναγνώστης, αβίαστα εξάγει το πολιτικό συμπέρασμα ότι η Ελλάδα βρίσκεται βρίσκεται σε μιά ιδιότυπη κατάσταση ως προς την άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.Η συγγραφέας παρουσιάζει αποκαλυπτικά στοιχεία της εμπλοκής με την Αλβανία, σε βαθμό που εκθέτει πολιτικά και νομικά τα Τίρανα, καταγράφει το δυσεπίλυτο πρόβλημα με την Λιβύη για την οριοθέτηση της ΑΟΖ, όπως επίσης την κατάσταση που διαμορφώνεται με την Αίγυπτο, ενώ ιδιαίτερη σημασία έχει η παρουσίαση  των προβλημάτων με την Τουρκία.  Ενα επίσης μελαγχολικό συμπέρασμα είναι ότι ολοκληρώνοντας κάποιος την ανάγνωση του βιβλίου, διαπιστώνει ότι ουδέποτε το ελληνικό κοινοβούλιο, ούτε καν η αρμόδια επιτροπή εξωτερικών και άμυνας, συζήτησε, μελέτησε, εισηγήθηκε,ούτε καν ακούστηκε να διατυπώνει μιά άποψη για τα μείζονα αυτά θέματα της χώρας.  Η ίδια η συγγραφέας, κλείνει την μελέτη της σημειώνοντας:

Το ερώτημα που τίθεται σήμερα, είναι εάν η Ελλάδα θα προχω ρήσει διεκδικώντας και εφαρμόζοντας στην πράξη το δικαίωμα θέσπισης θαλασσίων ζωνών, όπως αυτό ανεπιφύλακτα αναγνωρίζεται από τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, συμπεριλαμβανομένης της επέκτασης των χωρικών υδάτων ή θα παραμείνει αδρανής 30 χρόνια μετά την υιοθέτηση της Σύμβασης, που η ίδια έχει αναγάγει σε ακρογωνιαίο λίθο της εξωτερικής της πολιτικής.Το μετέωρο βήμα μιάς χώρας που βρίσκεται στην πιό κρίσιμη καμπή της σύγχρονης ιστορίας της.



Η κ. Στρατή τάσσεται υπέρ της επέκτασης των χωρικών υδάτων σημειώνοντας ότι θα ήταν σκόπιμο, η κήρυξη ΑΟΖ να συνδυάζεται με την επέκταση των χωρικών υδάτων, απαραίτητο δε, σε περίπτωση δικαστικής επίλυσης της διαφοράς οριοθέτησης με την Τουρκία. Και τούτο διότι, εάν οριοθετηθεί η υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ με το ισχύον εύρος των χωρικών υδάτων(σ.σ.δηλαδή τα 6ν.μ.) και δεν αποδοθεί πλήρης επήρρεια σε ορισμένα ελληνικά νησιά, η Ελλάδα δεν θα δικαιούται να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στο μέλλον στις περιοχές που θα έχουν ήδη οριοθετηθεί και επηρρεάζονται απο την εν λόγω επέκταση&. Υπενθυμίζεται, σημειώνει η κ. Στρατή ότι τα  διεθνή δικαιοδοτικά όργανα έχουν αποδεχθεί την υπεροχή του δικαιώματος σε αιγιαλίτιδα ζώνη έναντι του δικαιώματος σε υφαλοκρηπίδα /ΑΟΖ γειτονικού κράτους, σε περίπτωση δε επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12ν.μ.το 71.2% του Αιγαίου θα περιέλθει υπό ελληνική κυριαρχία, κάτι που ως γνωστόν προκαλεί πανικό στην Αγκυρα.

Ξεχωριστό ενδιαφέρον,όπως είπαμε, έχει η ανάλυση της απόφασης του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Αλβανίας, την οποία η κ. Στρατή ξετινάζει κυριολεκτικά , σημειώνοντας παράλληλα ότι δεν πρόκειται περί ακύρωσης της Συμφωνίας, αρμοδιότητα που δεν έχει το Δικαστήριο, αλλά ότι κρίθηκε αντισυνταγματική. Ειδικότερα

Συμφωνία Ελλάδας –Αλβανίας

Είναι σημαντικό, ότι στη συμφωνία Ελλάδας –Αλβανίας που υπογράφηκε στις 27 Απριλίου 2009, τα δύο κράτη, όπως παρατηρεί η κ. Στρατή αποφάσισαν ότι το θαλάσσιο όριο θα καθοριστεί βάσει της αρχής της ίσης απόστασης, όπως αυτή εκφράζεται από τη μέση γραμμή. Σύμφωνα με την γνωστή απόφαση του αλβανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου που  έκρινε αντισυνταγματική τη συμφωνία αναγνωρίστηκε πλήρης επήρρεια σε όλα τα ελληνικά νησιά στην υπό οριοθέτηση περιοχή , ενώ, σύμφωνα με την ετυμηγορία του Δικαστηρίου θα έπρεπε να θεωρηθούν ως ειδικές περιστάσεις και να τους αποδοθεί μειωμένη επήρρεια που ως γνωστόν θυμίζει σχεδόν τις τουρκικές θέσεις. Το αλβανικό δικαστήριο επικαλέστηκε επίσης την έλλειψη πληρεξουσιότητας, δηλαδή για τη σύναψη τέτοιων συμφωνιών απαιτείται εξουσιοδότηση του προέδρου της δημοκρατίας και όχι του πρωθυπουργού, ότι υπάρχουν ασάφειες σχετικά με το περιεχόμενο της συμφωνίας και ότι δεν εφαρμόστηκε η αρχή της ευθιδικίας.

Η κ. Στρατή καταρρίπτει σημείο προς σημείο το σκεπτικό του Συνταγματικού Δικαστηρίου εξηγώντας ότι:

Σύμφωνα με τη Σύμβαση τηςΒιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών, η έλλειψη πληρεξουσιότητας δεν αποτελεί λόγο ακυρότητας μιάς συνθήκης. Η ίδια διαδικασία ακολουθήθηκε για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας Αλβανίας-Ιταλίας χωρίς ωστόσο να τεθεί ζήτημα αντισυνταγματικότητας. Αρα υπάρχει προηγούμενο

Ασάφειες. Σύμφωνα με το Δικαστήριο η συμφωνία δεν προσδιορίζει με σαφήνεια τις γραμμές βάσης. Το επιχείρημα του Δικαστηρίου είναι εντελώς αβάσιμο εφόσον δεν χαράχθηκαν από ελληνικής πλευράς ευθείες γραμμές βάσης. Τα ελληνικά νησιά ελήφθησαν υπόψιν αυτοτελώς ως σημεία βάσης για τη χάραξη της οριοθέτησης της γραμμής βάσει της αρχής της ίσης απόστασης, όπως προβλέπει το άρθρο 1 της Συμφωνίας. Ως προς το επιχείρημα της μειωμένης επήρρειας των ελληνικών νησιών, η κ. Στρατή σημειώνει ότι η ελληνοαλβανική συμφωνία αναγνωρίζει πλήρη επήρρεια και στα αλβανικά νησιά, στοιχείο άγνωστο μέχρι τώρα , ενώ υπενθυμίζει ότι πλήρης επήρρεια αποδόθηκε στην αλβανική νήσο Σάσωνα, στο πλαίσιο της συμφωνίας Αλβανίας-Ιταλίας το 1992.

Η συγγραφέας συμπεραίνει ότι η απόφαση του αλβανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου περί αντισυνταγματικότητας είναι αβάσιμη και νομικά έωλη και κατά συνέπεια η εφαρμογή της είναι πολιτικό ζήτημα και όχι νομικό, ενώ είναι προφανές ότι η εφαρμογή της συμφωνίας πρέπει να είναι ύψιστη προτεραιότητα για την Ελλάδα.

ΕΛΛΑΔΑ –ΑΙΓΥΠΤΟΣ

Το θετικό με την Αιγυπτο είναι ότι αποδέχεται την αρχή της ίσης απόστασης/μέση γραμμή ως μέθοδο οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας /ΑΟΖ ,θέση που έχει και η Ελλάδα. Το πρόβλημα είναι ότι η οριοθέτηση περιπλέκεται από το ζήτημα που έχει ανακύψει για το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελλόριζου που βρίσκεται πολύ κοντά στις τουρκικές ακτές και επηρρεάζει καθοριστικά  τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, τόσο έναντι της Αιγύπτου, όσο και έναντι τηςΤουρκίας και της Κύπρου.

Η κ. Στρατή υπογραμμιζει ότι στην περίπτωση της οριοθέτησης με την Αίγυπτο, έχει ιδιαίτερη σημασία η συμπερίληψη του Καστελλόριζου στην υπό οριοθέτηση περιοχή, ιδίως μετά τις πρόσφατες διεκδικήσεις από την Τουρκία περιοχών της υφαλοκρηπίδας τη Ανατολικής Μεσογείου που βρίσκονται δυτικά του μεσημβρινού 32ο 16’18΄΄(εξετάζεται στη συνέχεια) και θέλοντας να τονίσει τη στρατηγική σημασία αυτού του νησιωτικού συμπλέγματος προσθέτει ότι είναι σχεδόν βέβαιο ότι η Τουρκία, θα επιχειρήσει να παρουσιάσει οιαδήποτε διαφορετική ρύθμιση ως παραίτηση της Ελλάδας από τα κυριαρχικά της δικαιώματα στην περιοχή, θέτοντας ζήτημα οριοθέτησης της τουρκική υφαλοκρηπίδας με την Αίγυπτο. Σημειώνεται ότι η Τουρκία και η Αίγυπτος θα έχουν κοινά όρια υφαλοκρηπίδας /ΑΟΖ μόνο εάν δεν αποδοθεί πλήρης επήρρεια στο νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελλόριζου.

Για τους λόγους αυτούς η συγγραφέας τονίζει ότι ενδεχόμενη αναγνώριση πλήρους επήρρειας , ιδίως στη Στρογγύλη, θα κατοχυρώσει τα δικαιώματα της Ελλάδας σε μία ευρεία περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και θα αποτελούσε θετικό προηγούμενο και για την οριοθέτηση με την Τουρκία.

ΕΛΛΑΔΑ – ΛΙΒΥΗ

Η οριοθέτηση της ΑΟΖ Ελλάδας –Λιβύης δεν έχει επιτευχθεί παρά τις πολύχρονες προσπάθειες της χώρας μας. Η στάση της Λιβύης, τουλάχιστον μέχρι το τέλος του Καντάφι ήταν σχεδόν ίδια με την στάση της Τουρκίας. Οπως σημειώνει η κ. Στρατή, η Λιβύη αντιτίθεται στην απόδοση πλήρους επήρρειας στα νησιά, επικαλούμενη άλλοτε την μικρή τους έκταση ή την διαστρέβλωσητης οριοθετικής τους γραμμής. Στην οριοθέτηση με την Ελλάδα, τη χάραξη της μέσης γραμμής επηρεάζουν τα νησιά που βρίσκονται νοτίως της Κρήτης και της Πελοποννήσου, δηλαδή,οι Στροφάδες,η Σαπιέντζα, η Σχίζα, η Γαύδος, η Χρυσή και το Κουφονήσι. Η συγγραφέας συμπεραίνει, έχοντας υπόψη της και τις διμερείς επαφές, ότι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ με την Λιβύη ενέχει πολλά ζητήματα ορισμένα από τα οποία εμφανίζονται ως δισεπίλυτα, δεδομένου ότι οι θέσεις των δύο χωρών διαφέρουν ουσιωδώς μεταξύ τους. Προφανώς θα αναμένουμε την αποσαφήνιση των της πολιτικής της νέας κυβέρνησης στη Λιβύη για να διαπιστωθεί αν εμμένει στην πολιτική Καντάφι. Σε κάθε περίπτωση, το νέο καθεστώς φαίνεται ότι θα είναι περισσότερο φυλοδυτικό, πράγμα που σημαίνει ότι πέρα από τις διμερείς επαφές απαιτούνται συμμαχίες για μιά πιό αποτελεσματική διαπραγμάτευση.

ΕΛΛΑΔΑ –ΚΥΠΡΟΣ

Οπως είναι ήδη γνωστό και επαναλαμβάνει η κ. Στρατή στο βιβλίο της η οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου εξαρτάται από την αναγνώριση πλήρους επήρειας στο νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελλόριζου και ειδικότερα στη νήσο Στρογγύλη. Σε αντίθετη περίπτωση, σημειώνει, η Ελλάδα και η Κύπρος δεν θα έχουν κοινά θαλάσσια όρια, εφόσον θα παρεμβάλλεται η τουρκική υφαλοκρηπίδα.

Αυτό που δεν ξέρουμε είναι τι θα συμβεί αν π.χ. υπάρξει προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο ή μετά από διμερείς διαπραγματεύσεις καθοριστεί μερική επήρεια του νησιωτικού συμπλέγματος του Καστελλόριζου και σε πιό βαθμό, η μερική επήρεια θα καθορίσει την ελληνική ΑΟΖ σε σχέση με την Τουρκία, την Κύπρο και την Αίγυπτο

ΕΛΛΑΔΑ –ΤΟΥΡΚΙΑ

Θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι το σχέδιο της Τουρκίας για τη μη αύξηση των χωρικών μας υδάτων, τον περιορισμό του εναερίου χώρου στα 6ν.μ.η άρνησή της να αναγνωρίσει υφαλοκρηπίδα στα νησιά είναι ένα ενιαίο πλαίσιο πολιτικής και διπλωματικής στρατηγικής που αποβλέπει όχι μόνο στην διεκδίκηση πιθανών κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, αλλά και στον καλύτερο έλεγχο της περιοχής.

Η επιθετκότητα της Τουρκίας , που σημειωτέον δεν είναι συμβαλόμενο μέρος στη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, θα κλιμακώνεται όσο η Κυπριακή Δημοκρατία συνεχίζει τις έρευνες και στην Ελλάδα, η πίεση για την ΑΟΖ γίνεται όλο και πιό δυναμική και υπό το πρίσμα αυτό, η στρατηγική της έντασης είναι επιλογή της Τουρκίας και μάλιστα επιθετ ική επίλογή.

Πέρα από τα τεχνικά στοιχεία που με λεπτομέρειες παραθέτει η συγγραφέας και είναι της αρμοδιότας των ειδικών επιστημόνων που συνεργάζονται με την κυβέρνηση, επισημαίνει κάποια στοιχεία που είναι χρήσιμα για τον απλό πολίτη για να διαμορφώσει δική του άποψη.

Η κ. Στρατή θυμίζει ότι η Ελλάδα με δήλωσή της την 21η Ιουλίου 1995, κατά την επικύρωση της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας τονίζει ότι η ίδια θα αποφασίσει, πότε και πως θα ασκήσει τα δικαιώματά της, σύμφωνα με την εθνική της στρατηγικη. Τούτο δεν σημαίνει κατ΄ελάχιστον απεμπόληση εκ μέρους της Ελλάδας των δικαιωμάτων της, αναφέρει η δήλωση.

Η συγγραφέας επισημαίνει όμως περαιτέρω ότι κίνδυνος να αποδυναμωθούν τα ελληνικά δικαιώματα, νομικά δεν υπάρχει. Πάρ όλα αυτά, προσθέτει εάν 17 χρόνια μετά την επικύρωση της Σύμβασης και την κατάθεση της εν λόγω δήλωσης η Ελλάδα προβεί σε κήρυξη νέων ζωνών δικαιοδοσίας χωρίς παράλληλη επέκταση των χωρικών  της υδάτων, παγιώνεται κατά κάποιο τρόπο το ισχύον καθεστώς. Η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12ν.μ. δεν θα έχει ως αποτέλεσμα μόνον την επέκταση της κυριαρχίας της Ελλάδας σε μιά ευρύτερη θαλάσσια περιοχή και την εναρμόνιση του εύρους της αιγιαλίτιδας ζώνης με αυτό της Αιγύπτου και της Λιβύης, αλλά θα ισχυροποιήσει και τη θέση της στις διαπραγματεύσεις.

Περαιτέρω προτείνεται η κήρυξη της ΑΟΖ να συνδυάζεται με την επέκταση των χωρικών υδάτων, απαραίτητο δε σε περίπτωση δικαστικής επίλυσης της διαφοράς με την Τουρκία. Και τούτο γιατί, εάν οριοθετηθεί η υφακοκρηπίδα /ΑΟΖ με το ισχύον εύρος χωρικών υδάτων και δεν αποδοθεί πλήρης επήρεια σε ορισμένα ελληνικά νησιά, η Ελλάδα δεν θα δικαιούται να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στο μέλλον σε περιοχές που θα έχουν ήδη οριοθετηθεί..

ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Το συμπέρασμα της εμπειρογνώνονος του ΥΠΕΞ είναι ότι αν η Ελλάδα δεν επεκτείνει ή έστω κατοχυρώσει  μέσω διμερών οριοθετήσεων, όπου αυτό είναι εφικτό, την επέκταση της δικαιοδοσίας της στο μέλλον, ο ελληνικός θαλάσσιος χώρος κινδυνεύει να παραμείνει η τελευταία περιοχή της Μεσογείου, ενδεχομένως και της υφηλίου, όπου όχι μόνο δεν θα έχει θεσπιστεί ΑΟΖ ή κάποια άλλη θαλάσσια ζώνη, αλλά και το εύρος των χωρικών υδάτων θα είναι περιορισμένο. Σήμερα, τονίζει η κ. Στρατή, σε σύνολο 152 παράκτιων κρατών, μόνο 8, εκ των οποίων τα 5 στη Μεσόγειο, δεν έχουν κηρύξει ζώνες δικαιοδοσίας πέραν των χωρικών υδάτων και της υφαλοκρηπίδα. Είναι η Ελλάδα, η Αλβανία, η Βοσνία –Ερζεγοβίνη, η Ιορδανία, το Ιράκ, το Κουβέιτ, το Μαυροβούνιο και το Μονακό. Η Ιορδανία και η Βοσνία, λόγω γεωγραφίας δεν μπορούν να θεσπίσουν θαλάσσιες ζώνες, άρα μένουν τρία κράτη

Δημοσιεύεται στα ΕΠΙΚΑΙΡΑ

 papaioannou-giannis

Πηγή: http://logioshermes.blogspot.com/2012/09/12.html#ixzz25ESyZcNW

ΗΠΑ για ΑΟΖ - "Ξεχάστε μονομερείς ενέργειες - Μιλήστε με Τουρκία"...!!!

"Πάγο" βάζουν οι ΗΠΑ στα όποια ελληνικά σχέδια για μονομερή ανακήρυξη ΑΟΖ και επιβεβαιώνουν πλήρως της πληροφορίες που είχε παρουσιάσει το defencenet.gr, για προώθηση της γραμμής συνεκμετάλλευσης των κοιτασμάτων με την Τουρκία!
Σε δηλώσεις του υφυπουργού Εξωτερικών Φίλιπ Γκόρντον, ουσιαστικά "θάφτηκε" η ΑΟΖ (αλήθεια οι διακηρύξεις Σαμαρά περί "άμεσης ανακήρυξης ΑΟΖ" τι έγιναν;) καθώς ο Αμερικανός αξιωματούχος εμφανίστηκε αντίθετος με οποιαδήποτε "μονομερή ενέργεια" εκ μέρους της Ελλάδος για ανακήρυξη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) – θέση που περιλαμβάνεται στο κείμενο αρχών της κυβέρνησης συνεργασίας.
 «Όλες οι εμπλεκόμενες (σ.σ.: δηλαδή και η Τουρκία!) πλευρές πρέπει να καταλάβουν τις περίπλοκες συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή και καλό θα ήταν τα όποια βήματα να γίνουν συντονισμένα. Άλλωστε, υπάρχουν κανάλια επικοινωνίας ανάμεσα σε Αθήνα και Άγκυρα», σημείωσε χαρακτηριστικά. Στις 28/03/2012 ο υφιστάμενος του Φ.Γκόρντον, ειδικός απεσταλμένος του αμερικανικού ΥΠΕΞ για θέματα ενέργειας Ρίτσαρντ Μόρνινγκσταρ σε ομιλία του στην Αθήνα δήλωσε ευθέως ότι "από τις ανακαλύψεις αυτές θα πρέπει να κερδίσουν όλοι (σ.σ. και η Τουρκία, δηλαδή). 
Οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να πραγματοποιεί έρευνα και παραγωγή υδρογονανθράκων, όμως από τους πόρους που θα προκύψουν ο Μόρνινγκσταρ πιστεύει ότι θα πρέπει να ωφεληθούν και οι Τουρκοκύπριοι" δικαιώνοντας τις θέσεις της Τουρκίας και των Τουρκοκυπρίων. 
 Επεσήμανε δε ότι "Οι ανακαλύψεις ενεργειακών πόρων στην Αν. Μεσόγειο υπερβαίνουν τις άμεσα εμπλεκόμενες χώρες όπως την Κύπρο, το Ισραήλ και ενδεχομένως αργότερα και την Ελλάδα". 
Ουσιαστικά ο Αμερικανός αξιωματούχος στέλνει το μήνυμα ότι αυτό που οι τρείς χώρες διαθέτουν είναι πολύ πολύτιμο και σημαντικό για την παγκόσμια οικονομία για να το διαχειριστούν μόνοι τους! Όπως δήλωσε υπάρχουν νομικά και πολιτικά ζητήματα που πρέπει να επιλυθούν αποδεχόμενος εμμέσως τις τουρκικές ενστάσεις όσον αφορά την περιοχή. Επεσήμανε ότι "θα είναι κρίμα οι χώρες της περιοχής να στερηθούν τα οφέλη των ανακαλύψεων", στέλνοντας προειδοποιητικό μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις για την πιθανή απώλεια αυτών των ενεργειακών πόρων λόγω προστριβών τονίζοντας όμως και την θέση των ΗΠΑ ως ισορροπιστή του γεωπολιτικού παιχνιδιού που εξελίσσεται στην περιοχή.
 Την θέση αυτή σφράγισε και ο Φ.Γκόρντον και η υπόθεση ΑΟΖ θεωρείται οριστικά κλεισμένη εκτός και αν εκχωρηθούν κυριαρχικά δικαιώματα στην Τουρκία και προχωρήσουμε σε συνεκμετάλλευση. Απλά πράγματα. Ο βοηθός υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Φίλιπ Γκόρντον συναντήθηκε με τον υπουργό Εξωτερικών Δημήτρη Αβραμόπουλο, τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο και τον πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ Φώτη Κουβέλη. Μετά την Ελλάδα, ο αμερικανός αξιωματούχος μεταβαίνει στην Τουρκία... 
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Περί Νομοσχεδίου θέσπισης ΑΟΖ

Ν. Λυγερός Για πρώτη φορά στην ιστορία της Βουλής των Ελλήνων αναφέρθηκε άμεσα και επί του πρακτέου, το θέμα της Ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Αναφέρθηκαν σε αυτήν και η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση μέσω πρωθυπουργού, υπουργών, προέδρων και βουλευτών. Αυτό είναι η απόδειξη ότι έχουμε όντως φθάσει σε μια πολιτική ωριμότητα που επιτρέπει να εξετάσουμε και σε αυτό το πλαίσιο το Νομοσχέδιο θέσπισης ΑΟΖ.
Με άλλα λόγια πρέπει τώρα να προχωρήσουμε και στο τεχνοκρατικό επίπεδο της ΑΟΖ. Προτείνουμε ήδη ως υπόδειγμα, για να μιλάμε συγκεκριμένα, θέσπισης ελληνικής ΑΟΖ, την τροποποίηση θέσπισης της Κυπριακής ΑΟΖ του 2004.
Με αυτόν τον τρόπο δείχνουμε ένα χειροπιαστό παράδειγμα που λειτουργεί εδώ και χρόνια και είναι βέβαια αποδεκτό από τον ΟΗΕ. Έτσι γίνεται αντιληπτό από όλους ότι δεν αναζητούμε ούτε μια ριψοκίνδυνη θέσπιση, όπως λένε οι μη ειδικοί του θέματος, ούτε μια νομική καινοτομία. Ακολουθούμε πιστά τη διαδικασία που προβλέπεται από το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, το οποίο έχει επικυρώσει η πατρίδα μας από το 1995. 
Η Ελλάδα πρέπει να ακολουθήσει αυτή τη στρατηγική και να ανακοινωθεί στους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και στις άλλες χώρες που έχουν τεχνογνωσία και τεχνολογία, για να υπάρξουν στρατηγικοί επενδυτές μεγάλης εμβέλειας. Διότι η ΑΟΖ είναι η μόνη που έχει αυτή τη δυνατότητα. 
Πρέπει λοιπόν το Νομοσχέδιο θέσπισης να περάσει στο επίσημο στάδιο για να μπορέσει να το ψηφίσει η Βουλή των Ελλήνων. Και πριν από αυτή την ψηφοφορία θα πρέπει να γίνει απόλυτα γνωστό το κείμενο από όλους τους βουλευτές, για μπορέσουν να εκφραστούν με πλήρη γνώση και συνείδηση, έτσι ώστε να αποφύγουμε πολιτικάντικες αντιπαραθέσεις δίχως νόημα και ουσία. Διότι θεωρούμε ότι είναι πολύ σημαντικό αυτή η ψηφοφορία να δώσει ένα ηχηρό μήνυμα πλειοψηφίας για όλους τους Έλληνες που περιμένουν πώς και πώς αυτή τη θέσπιση. 
Όταν η πατρίδα μας καταπιέζεται οικονομικά, είναι εγκληματικό να καθυστερούμε αυτή τη διαδικασία του νομοσχεδίου θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ. Ξέρουμε όλοι πλέον ότι δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία. 
Η θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ είναι μια πράξη που γίνεται μονομερώς λόγω του Δικαίου της Θάλασσας. Όλα εξαρτώνται αποκλειστικά από εμάς, από τον ελληνικό λαό και τους βουλευτές της Βουλής των Ελλήνων. Αυτή η Βουλή πρέπει να είναι η Βουλή της Ελληνικής ΑΟΖ. Αυτή η ιδιότητα πρέπει να γίνει πραγματικότητα. Επιπλέον έχει μια ιστορική αξία που είναι κατανοητή σε όλους. Σπάνια οι πολιτικοί έχουν να πάρουν ιστορικές αποφάσεις. Τώρα αυτή η σπάνια ώρα έχει έρθει. Από αυτήν η Ελλάδα θα αποκτήσει ένα νέο ρόλο και αυτός θα είναι και ενεργειακός και γεωπολιτικός. 
Το Νομοσχέδιο θέσπισης της Ελληνικής ΑΟΖ είναι η αρχή αυτής της ιστορικής εποχής. www.lygeros.org