Λυκόφως

Είμαι ένας αχταρμάς! Ναι, ναι αχταρμάς.  "Νιώθω ότι έκαμα πολλά πράματα πολλά αργά τζιαι κάποια άλλα πολλά γλίορα." ~ inspired by   Georgiana, Duchess of Devonshire by Amanda Foreman. Εχτές εκαθάριζα το χαρτολόι μου που τις τράπεζες και παρόμοιες υπηρεσίες, τζιαι έπεσα πας σε κάτι «γράμματα» που έγραφα τότε σε ένα άτομο. Εν πολλά παράξενο να θκιαβάζεις τις σκέψεις σου μετά που πολύν τζιαιρό τζιαι να βλέπεις πόσο πολλά άλλαξες. Πόσο αλλάξαν οι σκέψεις σου, τα συναισθήματα σου. Τζιαι πόσο αλλοιωμένα τα βλέπεις ούλα. Όι πως ούλα όσα ένιωσες εν ήταν valid, αλλά μοιάζουν ούλα τόσο ξεθωριασμένα τζιαι μικροπρεπή πλέον.  Το γνωστό καφεδάκι με την παρέα. Μα που άλλου; Σε ένα που τα σhίλια La Croissanderie που παραμονεύουν στην Λεμεσό. Εμετρήσαμε 13 τις προάλλες. Τζίζους! Κάποιος ερώταν την τζίντζερ την φιλενάς τι εν η δουλειά της. Λογίστρια. Έπεσε τζιαι η φράση «μα κάποιος εσπούδασε τζιαι μίντια έννε;». «Ωχ, ωχ», εσκέφτηκα, «εν εμένα που πέρκι να εννοά». ...

Τούτο μπλογκ θυμούμαι άρκεψα το 2008 αλλά κάπου μετά έπεσε το θκέ βασμα τζιαι το βούρηστρο του μάστερ τζιαι επαρέτησα. Πριν δέκα μήνες περίπου τζιαι όταν επροσπαθούσα να ξαναέβρω τον εαυτό μου με τα μπερδέματα που είχα μέσα μου λόγω του the friend εξαναάρκεψα να γράφω. Το πως τζιαι το γιατί για μένα πλέον εν έσhιει σημασία. Τζίνο που έσhιει σημασία είναι ότι το μπλογκ μου ( θα γίνω πολλά τολμηρή τωρά ) τζιαι θα πω ότι έσωσε με. Βασικά το να γράφω ακόμα τζιαι ασυναρτησίες, βλακείες, τα παράπονα μου, τες πιο ανούσιες παρατηρήσεις τζιαι παλαβομάρες μου, εβοήθησε με να ανταπεξέλθω σε πολλές φάσεις τούντους δέκα μήνες. Τωρά είμαι άνεργη. Τζιαι τζίνο που μου υπέδειξε με κάποιο τρόπο το μπλογκ είναι το πόσο εξέχασα ότι αγαπώ το γράψιμο. Τζιαι εν ο τομέας που πραγματικά πάντα εφοούμουν να «βυθίστω». Αύριο αλλάζει ο χρόνος. Σε έναν χρόνο, έχασα τη δουλειά μου, ερωτεύτηκα, αγάπησα, έκλαψα πολλά, είδα πολλούς ανθρώπους να μου λαλούσιν ψέματα, αλλά ήβρα τζιαι κάποιους αγγέλους. Είδα πολ...