Λυκόφως

Κατόπιν απαίτησης του μπλογκερικού κοινού, σας παραδίδω μιαν ιστοριούλα εις την Ελληνικήν γλώσσαν. Για τυχόν ορθογραφικά κλπ, ΕΣΕΙΣ φταίτε. Είπα σας το ότι είμαι ανορθώγραφη!!! Enjoy! :) ************************************************************************** Το φιλί Τον είχε γνωρίσει πριν μερικούς μήνες. Είχαν αρκετά σκαμπανεβάσματα σαν φιλαράκια. Έτσι διάλεξαν να το ονομάσουν. «Τι σου είναι κι’ αυτές οι ταμπέλες;», όλο σκεφτόταν. Τα κάνουν όλα τόσα περίπλοκα, τόσο μικροπεπή. Αλοίμονο αν τολμούσαν να ξεστομίσουν αυτό που ίσως και να ένιωθαν ο ένας για τον άλλον. Λες και κρεμόταν μια πύρηνη μπάλα φωτιάς πάνω απ’ τα κεφάλια τους έτοιμη να σκάσει. Δεν τα βάζαν κάτω. Πεισματάρα αυτή, αγύριστο κεφάλι αυτός. Ήταν όλα μπερδεμένα. Μέσα τους. Έξω τους. Θέλαν να ξεφύγουν και οι δυό. Περπατούσαν με τις ώρες. Μιλούσαν, γελούσαν, τσακωνόντουσαν. Μοιράζονταν στιγμές. Μικρές αθώες στιγμές. Μερικές φορές οι στιγμές αυτές φούσκωναν τόσο πολύ που μετατρέπονταν σε αρρωστημένες...