Λυκόφως

Η Μάγκι (Θάτσερ ) μπορεί να μας άφηκε γρόνους αλλά απ' ότι είδα στο φατσοβιβλίο που τους μπρίτις φριέντς μου κανένας εν την έκλαψε. Κάποιοι την εχαρακτηρίσαν ό,τι ήταν η Μέρκελ της εποχής της. Εγώ πάλε, απλά βλέπω την σαν τον Στάλιν της εποχής της. Καλά, καλά, Στάλιν μπορεί να μεν ήταν, πάντως ήσhε απαίσιο γούστο στα ταγιέρ της. Γιαξ δηλαδή. Δε νοείται ας πούμε να είσαι Πράιμ-Μίνιστερ σε μια που τες πιο "δυνατές" χώρες του κόσμου τζιαι να ντύνεσαι με τόση κακοουσκιά. Τέσπα. Επίε τζιαι τούτη.  Τη ταινία της δε, είδα την λαστ γίαρ. Χμμμ...με ζέστη με κρύο. Καλή η Μέριλ, αλλά δεν με έπιασε τζιαι ρίγος που τη συγκίνηση.  Ον άδερ νιους...μπορεί ο καιρός να παίζει χάιντ εντ σικ αλλά εγώ το μεγάλο το βήμα το έκανα. Το περασμένο Σάββατο επία ΘΑΛΑΣΣΑ! Καλό, τζιαι εβούτησα τζιαι επλατσούρησα. Αμ, πως.  Επίαμε με την Καρδερίνα τζιαι τον μπι-εφ της, που εφ-γουάι-άι την τύχη μου μέσα, έσ hιει το ΙΔΙΟ νέιμ με τον πρώην μου, ακριβώς τζιαι τα ΙΔΙΑ μουσικά ακούσματα του πρώη...

Καθώς επεπρατούσα σήμερα με τη Σύσσι μες το ηλιούι ( τι ειρωνία ) άρκεψε να παίζει το τραγούδι των Eagles , " Hotel California ". Που τη μια εσκέφτουμουν το πόσο αγανατκησμένη είμαι με την εξέλιξη των γεγονότων, που την άλλη επροσπαθούσα να μεν είμαι πεσσιμίστρια.  Μέσα στον θυμό μου, την αδικία που νιώθω σαν κόμπο στο λαιμό μου τζιαι την ξινίλα στο στομάhι μου ( λες τζιαι έφαα που τα Μακντόλαντς ), εξέσπασα. Δεν ξέρω αν εν αδίκως ή όι, αλλά εξάσπασα μπλογκικά. Ίσως ναι, λάθος μου εκ των υστέρων, αλλά όπως είπα τζιαι στο παρελθόν, δεν βλέπω τίποτε κομματικά μες τούντον τόπο. Ο θυμός μου δεν ήταν ούτε κομματικός ούτε πολιτικοποιημένος. Δεν ήμουν, και δεν είμαι, με ΚΑΝΕΝΑΝ πολιτικό, αλλά απεχθάνομαι, ναι, πλέον, τολμώ να πω πως αηδίασα ανθρώπους που αφήσαν να μας κυβερνήσει ένας άνθρωπος ο οποίος με τη πρώτη ευκαιρία, όχι μόνο δεν αντιστάθηκε στα αιτήματα της Ε.Ε. για την οικονομική κατάρρευση της χώρας του, αλλά ο ίδιος όχι μόνο τα αποδέχθηκε, τα πρότεινε και τώρα κρύβε...

Πριν 150 χρόνια (περίπου) ο Βίκτωρ Ουγκό έγραψε μια ιστορική νουβέλα, τους "Άθλιους".  Αλλά επειδή εν είμαι καλή στο να εξηγώ περί τίνος πρόκειτε η ιστορία και όλα τα σχετικά θα κάμω κόπι-πέιστ που το φιλικό μας γουέπσαϊτ γουικιπίντια. Έτσι πολλά συνοπτικά η υπόθεση α σχολείται με τις ζωές αρκετών Γάλλων χαρακτήρων, οι οποίες αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, για μια περίοδο άνω των είκοσι ετών στις αρχές του δεκάτου ενάτου αιώνα. Η περίοδος αυτή περιλαμβάνει τους   ναπολεόντειους πολέμους   και τις δεκαετίες που ακολούθησαν. Το έργο εστιάζει στις προσπάθειες του πρωταγωνιστή Γιάννη Αγιάννη, ενός πρώην καταδίκου, ο οποίος προσπαθεί να επανεντάξει τον εαυτό του στην κοινωνία, και επιπλέον μελετά την επίδραση των πράξεων του ήρωα για χάρη της κοινωνικής αναγνώρισης. Στο μυθιστόρημα εξετάζεται η φύση του καλού και του κακού και ο νόμος σε μία εκτεταμένη ιστορία, που περιλαμβάνει θέματα όπως την ιστορία της   Γαλλίας , την αρχιτεκτονική του   Παρισιού , την ...