Λυκόφως

This blog is slowly turning into an obituary page for thespians who have fled this vain world.  Still...I honor them, because to me, and a few other dozens (or thousands) of people, these people meant something. Something truly extraordinary, something unique, something magical and awe-aspiring.  This time is a great English legend. Not only a thespian, but a marvelous director and producer as well, Lord Richard Attenborough, has passed at 90 years of age (a good age to live to, especially with so much legacy left behind him).  Dear Lord Attenborough, I salute you. A truly great giant in the filmmaking industry, I thank you for your austerity, your humble zeal of achievement and your classical uniqueness. Thou shalt ever be remembered for eons to come.           

Εχτές επία να δω το 2 ο instalment της ταινίας “ The Hunger Games: Catching Fire ”. This is not a review or a commentary. Καταρχάς να αναφέρουμε ότι η ταινία εν κοπάρισμα που την Ιαπωνική ταινία το “ Battle Royale ”, όπου επίσης νεαρά παιδιά περνούν που αγώνες επιβίωσης τζιαι ο μόνος τρόπος για να το επιτεύξουν είναι να αλληλοσκοτωθούν. Ας αφήσουμε όμως το κοπάρισμα, τζιαι ας πάμε να δούμε πως εμεταφέραν το βιβλίο της Susanne Collins onto the big screen . Καταρχάς – νευριάζω κόσμος που εν εθκιάβασε τα βιβλία να μου λαλεί ότι το όλο κόνσεπτ εν μια μαλακία, τζιαι την άποψη του να τη βασίζει μόνο πας την ταινία. Αφού γιε μου, εν τα εθκιάβασες πως μπορείς να κρίνεις τι εν το κόνσεπτ; Ναι, βασίζεσαι πας την ταινία, η οποία σου δείχνει τα 2/5 του βιβλίου (για να μεν πω το 1/5) τζιαι μετά λαλείς μου ότι εν είσ h ε κάποιο πόιντ η όλη φάση... Εεεεμμμμ χαλλόοουυυυ. Αν εθκιάβαζες τα βιβλία θα εκαταλάβαινες ότι το concept της υπόθεσης ούλης εν εν το πως θα...

Θα το διατυμπανίσω παντού, δε με κόφτει. Αφήστε με, αφήστε με.  Γυρέφκω φιλμ μπάντι . Σκρού γιου, δε με κόφτει αν ακούεται γελοίο ή απλά χαζό. Γυρέφκω άνθρωπο  (σαν τον Διογένη και εγώ) φιλμ μπάντι τζιαι δεν ντρέπουμαι να το πω. Απαιτούμενα Προσόντα - Requirements: Να μεν του αρέσκει ΜΟΝΟ  το Χολυγουντιανό σινεμά. Να βλέπει τζιαι τίποτε άλλο εχτός που το Πιράνχας 3DD - ας πούμε Τζίζους που επιτρέπουν σε κόσμο να γυρίζει έτσι π@π@ριές!!! ( με το μπαρδόν κιόλας μας διαβάζουν και ανήλικα παιδιά ) Να ξέρεις κάνα θκιο πράματα ήδη για κλασικό κινηματογράφο - άνθρωπος που λαλεί ότι εν φιλμ μπαφ τζιαι να μεν ξέρεις τον Alec Guinness μάνα μου??????? Μα τι σόι φιλμ μπαφ είσαι τέλος πάντων. Άτε όκεϊ, κάπως να το καταπιώ. Αλλά άνθρωπος να μεν ξέρει τον Gene Kelly , Rock Hudson , Gregory Peck , James Stewart , Cary Grant , Marlon Brando ?????????????? Στη πυρά, στην πυρά με τις παλιοξενέρωτες !!!!!!!! Δε γίνεται παιθκιά. Εν είσαι φιλμ μπαφ τότε.  Να ξέρει...

Πριν 150 χρόνια (περίπου) ο Βίκτωρ Ουγκό έγραψε μια ιστορική νουβέλα, τους "Άθλιους".  Αλλά επειδή εν είμαι καλή στο να εξηγώ περί τίνος πρόκειτε η ιστορία και όλα τα σχετικά θα κάμω κόπι-πέιστ που το φιλικό μας γουέπσαϊτ γουικιπίντια. Έτσι πολλά συνοπτικά η υπόθεση α σχολείται με τις ζωές αρκετών Γάλλων χαρακτήρων, οι οποίες αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, για μια περίοδο άνω των είκοσι ετών στις αρχές του δεκάτου ενάτου αιώνα. Η περίοδος αυτή περιλαμβάνει τους   ναπολεόντειους πολέμους   και τις δεκαετίες που ακολούθησαν. Το έργο εστιάζει στις προσπάθειες του πρωταγωνιστή Γιάννη Αγιάννη, ενός πρώην καταδίκου, ο οποίος προσπαθεί να επανεντάξει τον εαυτό του στην κοινωνία, και επιπλέον μελετά την επίδραση των πράξεων του ήρωα για χάρη της κοινωνικής αναγνώρισης. Στο μυθιστόρημα εξετάζεται η φύση του καλού και του κακού και ο νόμος σε μία εκτεταμένη ιστορία, που περιλαμβάνει θέματα όπως την ιστορία της   Γαλλίας , την αρχιτεκτονική του   Παρισιού , την ...

-CAN I GET AN HALLELUJIA!!! -HALLELUJIA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Αχχχ ευτυχώς. Πάει τζιαι τούτο το κακό. Κακό τζι' εξόριστο να μείνει. Καλά, πέραν του αστείου, θα σας κάμω μια μίνι κριτική για το φαινόμενο ' THE TWILIGHT SAGA ' που μας τυραννά εδώ τζιαι πέντε εξοντωτικά χρόνια ( ακούουνται στο μπάγκκραουντ φωνές να λαλούν με παραπονεμένο τόνο "oh, jeez, do we have to???, εν κάνει τα όσα επεράσαμε με τις βαμπιρο-νεράιδες τζιαι τα λυκάκια-παιδόφιλους;;;;;; ) Εν θα σας κουράσω πολλά, πρόμις. Το φαινόμενο Twilight για μένα άρκεψε το καιρό που εσπούδαζα το μεταπτυχιακό μου στον κινηματογράφο κάπου μεταξύ τέλη 2007 τζιαι αρχές 2008. Λίον πριν φκει στην εξουσία της νήσου μας ο Τζιμέλος (άσχετο αλλά ένιγουεϊς), τον καιρό εκείνο επρωτογνώρισα τις βρικολακο-νεράιδες. Είχα στον όροφο που εμείνισκα τζιαμέ στα χολ του γιούνι, μιαν αμερικανίδα συγκάτοικο, αρκετά χρόνια μεγαλύτερη μου, που επειδή δεν είσhε με λάπτοπ με τίποτε, το μόνο που έκαμνε ούλη μέρα ήταν να θκιεβάζε...

Τούτο δεν είναι ποστ ούτε για να παραπονεθώ, ούτε για να μουρμουρήσω απλά για να πω ένα Ούφ! ( ούφ! ούφ! , είσαι εδώ παιδί μου; έσhιει τζιαιρό να σε δω) επιτέλους έκατσα τζιαι εγώ λιο να πνάσω. Βούρω πάνω κάτω. Το λοιπόν just to give everyone a head's up τούντα Χριστούγεννα θα έρτετε ΟΥΛΟΙ ανεξερέτως στο event που διοργανώνουμε. Χτίζουμε Christmas Village - Open Air Christmas Market στην τουριστική της Λεμεσού τζιαι θα γίνει το σώσε. Ήδη αρκέψαμε τις εργασίες με την προετοιμασία του Κρίστμας Χωρκού τζιαι θα έσhιει που ούλα. Φαί, ποτό, παιχνίθκια, ρόλερ σκέιτινγκ, πέιντμπολ, συγκροτήματα, παραστάσεις, μικρό σινεμά, επίδειξη μόδας για σκύλους, διαγωνισμούς διακόσμησης κ.α. Θα σας τα πω καλύτερα που θα κοντέψει τζιαι ο τζιαιρός τζιαι εν ένα γεγονός που θα κρατήσει κάπου στις 19 μέρες συνεχόμενα σόου ούλοι θα έσhετε πλέντι οφ τάιμ για να επισκεφτείτε με τα βλαστάρκα σας τζιαι τους παρρτενέρους ή τους φίλους σας!!! Εν ακούω λέξη! Γουί γοντ γιου ολ του καμ! :-) Τούτο συνεπώς για μ...

Μπορεί η σιωπή να εν χρυσός, όπως εδιακυρήσσαν τζιαι οι 'Τέσσερις Εποχές' κάποτε (κοίτα ' Four Seasons & Frankie Valli ' - ' Silence is Golden ') αλλά σήμερα θα βροντήξω. Ξέρω ότι έχω τζιαι το ειδικό μπλογκ για τούντο πράμα αλλά πρέπει να το αναφέρω τζιαι δαμέ. Νιώθω ότι εν το καθήκον μου ( ποιό; ) να το γνωστοποιήσω τζιαι στο μέιν μπλογκ μου! ΠΙΕΝΝΕΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ' THE ARTIST '. Είναι by far μια που τις καλύτερες ταινίες που είδα τα τελευταία 5 χρόνια. Έχω να ενθουσιαστώ έτσι που ταινία που το καιρό που είδα τον ' Λαβύρινθο του Πάνα ' το 2006. Τόσος ήταν ο ενθουσιασμός μου, που απ'τη χαρά μου ετηλεφωνούσα σε κόσμο να τους πω για την ταινία η ώρα 12 τα μεσάνυχτα. Τζιαι θα σας  πρίσω  πω ακριβώς τωρά γιατί ΠΡΕΠΕΙ να πάτε να το δείτε: Η ταινία ναι είναι βωβός κινηματογράφος. Μεεεεεεεν βουράτε να φίετε σιόρ. Εν εν τζίνο που νομίζετε. Επιάσετε τα βουνά τζιαι τα όρη άντα τζι' ακούσετε ότι εν έσhιει κανονικό διάλογο η ταινία. Έσhιε...