Λυκόφως

Μιας και ήταν η Γιορτή της Μητέρας, θα ήθελα να σας βάλω δυο ιστοριούλες για τις μητέρες...αυτά τα υπεράνθρωπα όντα που σε φέρνουν στο κόσμο και από τη στιγμή της σύλληψης νιώθουν πόνο και αγάπη όσο κανένα άλλο πλάσμα στον πλανήτη...η μάνα είναι η συνέχεια του πλάνήτη μας, όσα λάθη κι' αν κάνει, είναι πάντοτε μάνα.  ******************************************************************************* Five Minutes Peace ************************************************** Love You Forever by Robert Munsch A mother held her new baby and very slowly rocked him back and forth, back and forth, back and forth. And while she held him, she sang: I'll love you forever, I'll like you for always, As long as I'm living my baby you'll be. The baby grew. He grew and he grew and he grew. He grew until he was two years old, and he ran all around ...

The news always hit me hard. I guess it doesn't really matter on how much you knew the person as the fact that you actually knew them, and now they're actually not there any more. A funeral in Cyprus is a family affair, but mostly it's a woman's affair too. The Church You walk in. Everyone dressed in the appropriate black and gloomy attire.  Faces are looking down. They are looking miserable the very least. Or sad. Or remorseful of some kind. The relatives are easy to spot. Their eyes are all puffy and red. Too much crying. The horror. The shock of their loved one gone forever more is discerned all over their face. You walk in silence. You go and pay your respects to the relative. The deceased lies in the coffin with the little window for you to behold.  "This is me. This is my last facial expression. Look at me. For in a few moments, this flesh will no longer be in sight of this world." You walk to your sit. The liturgy summons the beginni...

(Loboutin Sky High-Heels) Μπορεί να τα ξαναείπαμε αλλά μια συζήτηση που κάμνουμε πολλά το τελευταίο διάστημα με την Ονειρεμένη είναι η 'γυναικο-συζήτηση': υπάρχει τελικά ανεξαρτησία έτσι όπως την ορίζουμε προς το γυναικείο φύλο; Καλά άτε να μεν σας πιάσω πολλά στα φεμινιστικά πρωί πρωί αλλά σίριουσλι θα μιλήσω με παραδείγματα. Είμαστε 2012. Μένω σε μια οικογένεια 4 ατόμων με θκιο γενέτζιες τζιαι θκιο μαντράχαλους...εεε σόρρυ άντρες τζιαι ούλες τες δουλειές του σπιθκιού περιμένουν τες που τα θηλυκά. Μα εν δυνατόν; Όκεΐ πες τωρά είμαι άνεργη, εν δουλέφκω τζιαι τανώ μες το σπίτι όσο μπορώ της μάνας μου, αν τζιαι έννα μπορούσα τζιαι καλύτερα, αλλά εν νομίζω να εγγενήθηκα για να ξεσκονίζω τζιαι να σφουγγαρίζω ολιμερίς τζιαι να τρίφκω μπάνια τζιαι τουαλέτες. Εν εν ότι ψηλοπιάνουμαι τζιαι θεωρώ με υπεράνω τούντων δουλειών αλλά γιατί ας πούμε να μεν βάλλει ο αρφός μου ή ο τζύρης μου το σhέρι τους μια φορά να σωρώψουν τα σκουπίθκια ή να πλύνουν κανένα ποτήρι; Η μάνα μου εν ...

Τούτη η μέρα λαλούσιν εν δική μας. Ότι εν η διεθνής μέρα όπου αναγνωρίζουνται τζιαι εκτιμούνται οι γυναίκες. Well, we'll agree to disagree. Οι γυναίκες πρέπει να αναγνωρίζονται επί καθημερινής βάσεως τζιαι να εκτιμούνται κάθε μέρα. Δεν θα κάτσω να σας πω τα κατορθώματα μας, ούτε έννα αρκέψω "δήθεν" φεμινιστικούς επαίνους. Απλά θα πω "we are better and we know it!". Τωρά αν το βλέπουμε εμείς τζιαι οι άλλοι εν άλλη ιστορία. Ισότητα των φύλων δεν υπάρχει, τζιαι με την ανεξαρτησία μας τζιαι το δικαίωμα να ψηφίζουμε εν ήρταμε τζιαι πολλά μπροστά. Πάλε σε μια πατριαρχική κοινωνία ζούμε. Παρ' όλα αυτά είδα γυναίκες που αυτοθυσιάζονται, που πονούν στα σκοτεινά, που χαμογελούν με ένα χαμόγελο λες τζιαι εν η ψυσhιή τους που χαμογελά, που υπάρχουν για να κάμνουν τζι' αλλους ανθρώπους χαρούμενους με τη παρουσία τους, που προσφέρουν βοήθεια με μιαν απλή αγκαλία ή απλά μια κατανόηση που δυστυχώς ή ευτυχώς ένας άντρας δε θα μπορέσει να καταλάβει. Φυσικά είδα τζιαι...

Τζιαμέ που ενόμιζα ότι εν υπήρχε τσανς να γίνω πιο ατζαμίνα, τούντο Σ/Κ εξεπέρασα τον εαυτό μου! Θέλω να μου δώκει η Ράνια αυτή τη στιγμή Όσκαρ Καλύτερης Ατσαλωσίνης. Απαιτώ το! Σαν εμένα καμιά. Ηθικόν....παρ-ακμαιώτατον! Μετά που μιαν έντονη συζήτηση περί οικονομικών είπα να πάρω βόλτα το Συσέγκιο τη Παρασκευή το βράδυ δαμέ στο παρκούδι της γειτονιάς. Εκάτσαμε σε μια φάση σε ένα που τα παγκούθκια τζιαι στο διπλανό παγκούδι που το δικό μας έκαμα σποτ ένα τατς-φόουν κινητό. Επία να το πιάσω να δω αν μπορώ να κάμω κλήση στον τελευταίο αριθμό μπας τζιαι έχασε το κανένας τζιαι δεν εκατάφερνα να το ανοίξω. Μπάταρι ντέντ μάλλον. Ηθικό δίλημα - Τι κάμνεις σε τέθκοια περίπτωση; (α)Αφήνεις το τζιαμέ που το ήβρες τζιαι συνεχίζεις την βόλτα σου με το Συσέγκιο. (μπε) Πιάνεις το τζιαι προσπαθείς να το ανοίξεις. (τρουά) Φέρνεις το σπίτι τζιαι βάλεις το να φορτήσει με την ελπίδα ότι θα ανοίξει. (κατρ) Φκάλεις μονομιάς τη ΣΙΜ τζιαι τη Μέμορι Καρτν τζιαι μάσhεσε να το παζαρέψεις είτε σε ένα...

Μιας τζιαι μας έκαμε πολλά ώραίο ποδαρικό ο Μάρτης ( αν τζιαι εν εν για να τον πολλο-εμπιστέφκεσε γιατί κάμνει τσαλιμάκια ο άτιμος ), τζιαι μιας τζιαι προσπαθώ να αντιπαρέλθω το όλο 'τι θα κάμω με το μέλλον μου' γκρίνιασμα, σήμερα θα βάλω μερικά που τα αγαπημένα μου πράγματα (μουσική, ιστορίες, λουλούδια, φόρεματα, άρωματα κλπ) μπας τζιαι ανανεωθώ, τζιαι μαζί με εμένα τζιαι το αγαπητό μου μπλογκ, το οποίο έτσι εποχή πέρσι εξανάρχισα να του διω σημασία. Οσιομάρτυς Λουκρεζίας Σήμερα εν η ονομαστική μου εορτή, αλλά για λόγους ανωνημίας ας πούμε ότι εν της Οσίας Λουκρεζίας ( λέμε τωρά ). Η αγία Λουκρεζία "καταγόταν από την Ηλιούπολη της Συρίας και έζησε τον 2ο αιώνα μ.Χ. Πέρασε αρκετά χρόνια της ζωής της μέσα στην πορνεία και την ακολασία. Κάποια στιγμή αρρώστησε βαρειά και το γεγονός αυτό αποδείχθηκε γι’ αυτήν μεγάλη ευλογία. Προφανώς συνέβη κατά πραχώρηση Θεού, αφού έγινε η αιτία να κάνη στροφή εκατόν οδόντα μοιρών και να αλλάξη ριζικά τον τρόπο της ζωής της. Όσο διά...

Σήμερα είμαι χόουμ αλόουν. Εν ξέρω γιατί αλλά έσhιει που τα εχτές τη νύχτα που με έπιασε μια μελαγχόλία, μια καταπλάκωση. Έχω πολλά νεύρα τζιαι νιώθω ότι ούλα εν εναντίον μου. Νευριάζω που είμαι τόσο εγωίστρια τζιαι ζηλεύφκω που οι άλλοι περνούν καλά μακριά μου τζιαι εγώ μινίσκω δαμέ πίσω σαν τον κούκο. Selfish...αί νόου. Είπα σας το. Είμαι σε πολλά εγωιστικό mode σήμερα τζιαι ούλα φταίουν μου. Με το παραμικρό μπίω τα κλάματα σάννα τζιαι κάτι με κατατρώει που μέσα. Τζιαι φωνάζω. Φωνάζω τζιαι αγκρίζουμαι σα τη σhίλα. Εν ξέρω γιατί. Αποκλείεται ναν τα περιοδικά μου γιατί είμαι μιντ-σάικολ τζιαι εν φκάλει νόημα. Ενοχλεί με το ότι η μάδερ έφιε τζιαι επαρέτησε με για να πάει να φάει ψάρι με το ντάντιο ( ο οποίος φακκά μου ιδιαίτερα σήμερα για κάποιο λόγο ), φακκά μου το ότι πρέπει να μαειρέψω ξανά για να ταϊσω το Συσέγκιο γιατί εν έσhιει κρέας να φάει το τετράποδο, ζηλεύφκω που η Μπέλλα εν Λόντον τζιαι πεθυμώ τους τζιαι τους θκιο, πεθυμώ μιαν αγκαλιά που τον the friend έστω τζι' αν...

«Μεν ξεχάσεις να φκερώσεις το πλυντήριο των πιάτων, να φκάλεις τα σκουπίθκια έξω πριν τις οχτώ τη νύχτα τζιαι να μαειρέψεις τις μπάμιες το Σάββατο» …and so it begins . Μόνο τούτο έχω να πω. Εν μες το Ντι-Εν-Έι της κύπριας μάμας να αγχώνετε για τα πιο τρίβιαλ πράματα. Ας πούμε το φαινόμενο του φοιτητή . Οφ κορς, η κύπρια μάμα έννα σου πακετάρει φαϊ με το κιλό για να πάρεις να έσhιεις κάτι γνώριμο που να τρώεται ποτζί στα «ξένα». Γκράντιτ πολλά λίες ήταν οι φορές που άφηκα τη μάδερ ντίαρεστ να μου πακετάρει φούντ (εεεε σατζιή γιέ μου, πόσα να κουβαλώ μες το αεροδρόμιο, ήντα που είμαι κανένα βιντιοφόρο?) Αλλά δεν εσυνάντησα ένα κυπραίο φοιτητή που να μεν φέρει όλο και κάτι φαγώσιμο πακεταρισμένο που τη κύπρια μαμούδα. Τζιαι το άλλο που το βάλεις; Έχουν το οι σίπριοτ μάμς να ρωτούν για τα πιο αυτονόητα πράματα... « έφαες; Τρώεις τζιαμέ που είσαι; (όι είμαι το κοριτσάκι με τα σπίρτα τζιαι πουλώ σπίρτα για ένα πιάτο φαϊ) Εν τζιαι πεινάς έννε; Κρυώνεις; (με θκιο σάκκους τζιαι πέντε πουλόβερ...