Francesca Simon, Koszmarny Karolek: Sekrety szkieletów

Autor: Francesca Simon
Ilustrator: Tony Ross
Tytuł: Sekrety szkieletów
Seria: Koszmarny Karolek
Wydawnictwo: Znak
Rok wydania: 2012
Ilość stron: 93
Wiek adresatów: do 6 lat

     "Sekrety szkieletów" nie są kolejną książką o przygodach niesfornego chłopca nazywanego Koszmarnym Karolkiem, a zbiorem rożnych ciekawostek na temat ludzkiego ciała oraz świata zwierząt. Większość z tych faktów jest obrzydliwa i źle się kojarzy, ale chyba to doskonały sposób na "zmuszenie" dzieci do rozwijania swojej wiedzy:)

     Mamy tu różne informacje na temat śliny, smarków, siuśków - to tak na rozruszanie i zachęcenie młodego czytelnika do czytania. Później są poważniejsze fakty - te dotyczące mózgu, serca i innych organów. Mnie zaciekawiło to, że gdyby rozciągnąć swoje naczynia krwionośne jak kawałek sznurka, to owinąłby ziemię dwukrotnie - nie pamiętam tego z lekcji biologii. Dowiemy się też sporo różnych informacji na temat kości, skóry, włosów, a nawet zmysłach

    Wiedzieliście, że jeśli zmierzymy się rano i ponownie wieczorem to wieczorny pomiar będzie niższy? Tak działa siła grawitacji na kręgosłup (w nocy wszystko wraca do normy). Ludzkie ciało naprawdę może być fascynujące! W książce znajdziemy też rekordy związane z poruszanymi obszarami, m.in. najdłuższa broda, najdłuższe odnotowane włosy na głowie i... w uszach! 

     Równie ekscytujący jest świat zwierząt i ciekawostki z nimi związane. Czy wiedzieliście, że kalmary mają oczy o 25 centymetrowej średnicy? Albo, że żyrafa ma 53-centymetrowy język? Flamingi rodzą się szaro-białe, a różowego koloru nabywają z czasem przez krewetki, które stale jedzą. Tylko jeden ptak potrafi fruwać do tyłu - koliber. Żaby w ogóle nie piją wody tylko wchłaniają ją całą powierzchnią ciała.

    Wspaniale, że dzieci dowiedzą się, że obgryzając paznokcie narażają się na większą ilość bakterii niż jest pod deską klozetową :) Gdy wyjaśniają to ich rodzice, to dzieciom wydaje się, że to tylko takie marudzenie, ale jeśli przeczytają o tym same, i to "wypowiadane" przez Koszmarnego Karolka to musi to zrobić na nich wrażenie.

     Bardzo fajna pozycja. Nawet lepsza niż zwyczajne przygody Koszmarnego Karolka. Dzieci wraz ze swoim lubianym bohaterem mogą zgłębić różne zagadki natury, rozbudzić w sobie pęd do nauki, chęci do poznawania kolejnych ciekawych wiadomości, więc i samokształcenia. Ponadto mogą zabłysnąć w towarzystwie wiedzą wykraczającą poza treści podręczników szkolnych. Rodzicu! Nie wahaj się przed podarowaniem tej książki dziecku, nawet jeśli nie przepadasz za Karolkiem. Warto!

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- 2 w 1 (biały)

- Łów Słów - SEKRET

- Przeczytam tyle, ile mam wzrostu 0,8 cm (5 cm z 158 cm)

- 52 książki w 2018 (3)

Francesca Simon, Gagi Gangu Purpurowej Ręki (Koszmarny Karolek)

Autor: Francesca Simon
Ilustrator: Tony Ross
Tytuł: Gagi Gangu Purpurowej Ręki
Seria: Koszmarny Karolek
Wydawnictwo: Znak
Rok wydania: 2012
Ilość stron: 72
Wiek adresatów: do 6 lat

   W szkolnej bibliotece mamy wiele tomów z kolekcji o Koszmarnym Karolku. Są to dla mnie książki "pewniaki", bo wiem, że mogę po nie sięgnąć gdy w ostatniej chwili dowiaduję się o zastępstwie w jakiejkolwiek klasie od I do VI. Wiem, że zainteresują wszystkich uczniów. Ostatnio przebywali u mnie drugoklasiści, którzy czekali na próbę przed komunią, i żeby spożytkować im jakoś ten czas, postanowiłam im poczytać.

    Mój wybór padł na "Gagi Gangu Purpurowej Ręki" oczywiście ze względów na Grę w Kolory :) Myślałam, że będą to kolejne opowiadania o poczynaniach Karolka, ale jest to zupełnie inna pozycja. To zbiorek dowcipów i śmiesznych zagadek. Jedne są bardzo śmieszne, inne mniej, a niektóre zupełnie nas nie śmieszyły (choć w tym przypadku mam wrażenie, że tracą na tłumaczeniu, a w oryginale mają większy sens). Są tu kawały dobrze znane (można powiedzieć od pokoleń, bo znałam je we własnym dzieciństwie), jak i te zupełnie nieznane (i nie jest to tylko moje zdanie, ale też uczniów). Dzieciakom chyba najbardziej spodobał się ten:

"Co jest purpurowe, trochę brązowe i kudłate?

Kanapka z dżemem truskawkowym,

która od tygodnia leży na dywanie"*.

    Małym czytelnikom pozycja sprawia wiele radości i poprawia humor. Mnie aż tak bardzo nie zachwyca, ale czasem trzeba "wziąć" coś na rozluźnienie :) To też dobra propozycja dla dzieci, które nie lubią czytać - króciutkie teksty z humorem sprawią, że dzieci będą doskonaliły technikę samodzielnego czytania, nie myśląc tak naprawdę o tym, że czytają. Książeczkę można ze sobą zabrać na wycieczkę szkolną, do poczekalni u lekarza czy nawet na przerwę pomiędzy lekcjami - dowcipy nie wymagają skupienia dłuższej uwagi, ani większego zaangażowania. Są przyjemnością w czystej postaci :)

* Francesca Simon, Gagi Gangu Purpurowej Ręki, Wydawnictwo ZNAK, Kraków 2012 s. 10

Książeczkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Gra w kolory (różowy)

- Przeczytam tyle, ile mam wzrostu - 0,9 cm (39,5 cm z 158)

- 52 książki w 2016 (32)

Francesca Simon, Cudaki Opaki

Autor: Francesca Simon
Ilustrator: Emily Balom
Tytuł: Cudaki Opaki
Wydawnictwo: Agencja Wydawnicza Jerzy Mostowski
Miejsce i rok wydania: Janki k/Warszawy, 2007
Ilość stron: 36
Wiek adresatów: do 6 lat

Zdjęcie pochodzi z tej strony.

   Francesca Simon to autorka bardzo znana dzieciom i młodzieży z serii przygód Koszmarnego Karolka. Jako bibliotekarz szkolny także znam jej twórczość. Nie wiedziałam jednak, że na swoim koncie ma również książkę dla młodszych dzieci. Okazuje się, że to również całkiem udana pozycja.
      Cudaki Opaki to niezwykła rodzina, która wszystko robi inaczej! Wstają o północy, zaraz potem przebierają się w piżamy i udają się do sypialni by zjeść obiad. W ich życiu wszystko jest na opak. Jest to jednak bardzo miła i kochająca się rodzina. Pewnego dnia ich sen zakłóca sąsiadka, która prosi o pomoc w opiece nad córką. Zdziwiona rodzina, ziewając godzi się na pomoc i wszyscy wychodzą do sąsiadki. A tam... no właśnie! Jak zachowa się rodzinka w zderzeniu z prawdziwą rzeczywistością? Przecież dla nich to co dzieje się u sąsiadki jest nie do pomyślenia! Cudaki - Opaki próbują wprowadzić w życie sąsiadki trochę "pozytywnych" zmian, ale coś im przerywa... Jak zakończy się ta historia? Przekonajcie się sami!
       Ilustracje są śmieszne i kolorowe, miłe dla oka, choć mnie brakuje trochę dokładniejszej mimiki twarzy bohaterów. Tekst jest wystarczająco duży i wyraźny, choć czcionka nietypowa, początkujący czytelnik jednak na pewno poradzi sobie z samodzielnym czytaniem. Książeczka doskonale się nada na rozchmurzenie dziecka i poprawę humoru. Ja się świetnie bawiłam przy tej książce :) Zabiorę ją do szkoły i przeczytam zerówkowiczom, niech i oni będą mieli się z czego pośmiać :) Polecam!

Książeczkę przeczytałam w ramach wyzwań:

- Odnajdź w sobie dziecko (dzieci młodsze)

- Gra w kolory (fioletowy)