Met de koekenpan naar IJmuiden....

Op vrijdag 22 november ging ik met Ghita een dagje naar IJmuiden.  Vanwege een onverwachte en leuke ontmoeting  op de Zuidpier plaatste ik al een blogje met een bijzondere hoofdrolspeler,  maar er zijn nog wat foto's over, die ik toch ook wel een plaatsje in mijn blog wil geven.
Terug dus naar die vrijdag, waarop de beloofde zon maar niet wilde doorbreken...

                                                                                                                                                                              

In de ochtenduurtjes lijkt het er op dat de zon terrein gaat winnen en dat

levert een heel bijzonder licht op,  donkere wolken en een wit/zilverachtig zeewater.

Ik vond het wel een plaatje waard.

                          

Als altijd hopen we langs de waterlijn de kleine Drieteenstrandlopertjes te fotograferen,

maar ze zitten er niet helaas,  wel vliegen ze ineens in grote groepen over.

Foto gemaakt door  Ghita

En ik was er nog wel zo goed op voorbereid!
Regenpak aan zodat ik in het natte zand kan zitten/liggen,  én....
ik heb de koekenpan meegenomen!
De koekenpan???  zal menigeen zich afvragen?  Ja, ik had het eens gelezen, de koekenpan in combinatie met rijstzak is een perfect hulpmiddel om camera en lens droog en zandvrij te houden.  Dank zij mijn oh zo handige uitklapbare schermpje,  hoef ik zelfs niet plat in het natte zand te gaan.
Om nou te zeggen dat ik het écht handig vind,  nee, met de camera in de hand en  met mijn oog aan de zoeker heb ik meer feeling,  meer controle over wat ik doe, maar dat is misschien een kwestie van wennen.

Misschien dat daardoor de scherpte net wat meer op het golfje lijkt te liggen

dan op het Drieteenstrandlopertje, dat we uiteindelijk toch nog zagen zitten?

Het wil niks worden op het strand, er zit niet veel, alles zit te ver weg,

dus het wordt tijd voor de Zuidpier.

Ook daar is vandaag niet echt veel te beleven,  maar een Eidereend ( vrouwtje)

heb ik nog nooit eerder gezien, dus die verdient een plaatje.

                                 
                                                                                                                             

De wind trekt aan,  en de zilvermeeuwen blijven daardoor mooi hangen tegen de wind in.

Dat zijn de gemakkelijke momenten om een meeuw in de vlucht te vangen.

Nou... gemakkelijk.....  Vogels in vlucht vind ik nog steeds een enorm lastige opgave.

Bijna aan het eind van de pier vinden we een Paarse Strandloper

tussen de alom aanwezige Steenlopertjes.

Tja,  ik schreef het al in mijn vorige blogje,  ik wil vandaag zo graag eens

thuiskomen met wat andere foto's,  niet telkens  maar weer Steenlopertjes.

Dat blijkt dan ineens spontaan te gaan lukken als we tussen de rotsblokken een rode kater ontdekken.

Of is het toch geen kat?? en zou dit roodharige dier misschien een vos kunnen zijn?

Het antwoord op die vraag is hier te zien en te lezen.

Na dit onverwachte en leuke intermezzo lopen we terug naar het strand.

De middag is intussen aardig gevorderd,  de wind trekt steeds meer aan,

en de wolkenluchten worden steeds spannender.

De Strandzeilers profiteren van de wind

en Ghita en ik zien hier wel mogelijkheden voor nog wat aardige plaatjes.

In elk geval andere plaatjes dan Steenlopertjes ;-)

Ik was er helemaal op gefixeerd om het oranje zeiltje in beeld te krijgen

bij de oranje lichtstreep boven de horizon,

daardoor had ik te laat in de gaten dat het stuivende zand

voor een heel mooi lijnenpatroon had kunnen zorgen.

Hier komen die zandlijnen wat beter uit, maar toch... een gemiste kans ;-(

Het goede nieuws is dat we de wind in de rug hadden, zodat we onze 

apparatuur met ons lichaam wat konden beschermen.

Zo zie je maar,   'Ieder nadeel heb zijn voordeel'   ;-)

Slotwoordje:

En zo werd het toch nog een wat ander IJmuiden-blogje.  Wat voor mij enigszins nieuw en verrassend was,  is dat ik de strandfoto's met de telelens maakte, terwijl ik daarvoor in eerste instantie aan de 24-70mm  of de groothoeklens zou denken.  Stof tot nadenken en verder experimenteren.

Ik heb mij sowieso voorgenomen om eens wat vaker aan het strand te gaan fotograferen, door de altijd wisselende weersomstandigheden liggen daar vele mogelijkheden, ofwel een leuke uitdaging voor de wintermaanden. Wordt vast en zeker vervolgd!

Plaatselijke beroemdheid

Wat kan een mens toch stom doen!!!
Er bleken wat uploadproblemen te zijn, dus ik deed even een testje,  ging gelukkig goed. Maar... wil ik deze test verwijderen,  klik ik de vossenserie weg!!!!  
Oh wat ontzettend balen!
Overnieuw dan maar,  niet leuk,  maar het zij zo.

Vrijdag 22 november deed ik met Ghita weer eens een gezellig dagje IJmuiden, zo'n dag staat meestal wel garant voor wat leuke vogelfoto's, maar ik had op voorhand al bedacht dat ik ook wel eens met iets anders thuis wilde komen. 
Nou,  het werd inderdaad héél iets anders!

We struinen al een paar uur rond zonder iets bijzonders te zien,

maar dan ontdekken we bijna aan het eind van de pier Paarse Strandlopers.

Terwijl ik bij slecht licht en veel wind tegen beter weten in daar wat van

probeer te maken,  merk ik dat Ghita mij roept,  maar ik versta door het 

gebulder van wind en golven niet wat ze zegt.  Even kijken dan maar.

Ze wijst op een slapend roodharig dier.

Een rode kat!  dat denk ik tenminste.  Wat grappig om die hier te zien?!!

Maar ..... dan wordt de 'kat' wakker....

Vol verbazing ontdek ik dat het een vos is!!

We kennen zeehonden, zeeleeuwen, zeepaardjes, zeeëgels,
maar een Zeevos???

De vos lijkt zich weinig van ons aan te trekken,
en ligt heel relaxed om zich heen te kijken.

Een portretje van dichtbij kost weinig moeite

Het lijkt dus een heel tamme vos te zijn,
en we vinden dat hij/zij nogal veel weg heeft van de tamme moervos uit de AWD.
Zou het een nakomeling zijn?

Even wat rekken en strekken

en even lekker geeuwen

en vervolgens naar de vissers om een lekker hapje te bietsen ;-)

Slotwoordje:

Op de pier hoorden we dat deze vos is inmiddels  een plaatselijke beroemdheid is,  die zelfs landelijk in het nieuws kwam:

Half oktober ontdekte een reizigster een vos in de bus van IJmuiden naar Haarlem!  Ja echt waar!  

De buschauffeur besloot deze verstekeling dan ook maar een retourtje te geven en zette de vos in IJmuiden weer uit de bus,  zonder boete voor zwartrijden ;-)
Niet geloven, wat een verhaal,  een vos in de bus!  en ik vond een vos op de pier al zo bizar ;-)

Meer Zuidpier

Terug naar zondag 22 september,  het dagje IJmuiden met Gonnie.
De Kanoeten verdienden een eigen blogje, in deze serie komt de rest aan bod.

Zoals ik al vertelde was de zonneschijn op deze zondag van heel korte duur, het werd zelfs steeds donkerder en killer,  en het werd dus een hele uitdaging om nog een beetje aardige foto's te maken.  Maar ja,  felle zonneschijn werkt nóg meer tegen, dus we mogen eigenlijk niet mopperen?

We zijn toch eigenlijk allemaal wel kuddedieren ;-)

We zien ineens veel telelenzen en scopen dezelfde kant opgericht, 

dus ook onze ogen én lenzen volgen die richting:

Een  Zeekoet!

Leuke waarneming!

Maar toch wel saaie plaatjes zo van boven af.

We beginnen aan een klimtocht naar beneden,  een lastige afdaling over

de basaltblokken,  en dat gaan we vandaag nog een héleboel keren doen :-(

Eenmaal veilig beneden is ons standpunt een stuk mooier,  maar de Zeekoet zit inmiddels te ver weg.

Als goedmakertje doet ie even een leuk fladdershowtje.

De foto's lijken door gebrek aan licht wel zwart/wit!

Tijd voor de Steenlopertjes, er scharrelen er heel wat rond tussen de bewierde stenen.

Vier stuks tegelijk, heb f/14 ingesteld om ze alle vier scherp te krijgen,

met een  sluitertijd van 1/125 lukte dat nog net.

.

Dan is zo'n solo-steenlopertje toch vriendelijker voor mijn sluitertijd ;-)

Een onderonsje met de Kanoet.

Dat zijn toch de leuke momentjes.

En zo'n badder- en spettermomentje mag ik ook graag zien.

We zitten hier weer helemaal beneden aan de Zuidpier,

want lage standpunten vind ik toch echt de mooiste.

Steenlopertje staat erg centraal in het beeld,  maar zou ik dat niet doen,

dan is het evenwicht uit het natuurlijke kader.

Bewuste keuze dus.

In de loop van de middag is het mistig en miezerig geworden, camera en lens zitten veilig in het regenjasje,

maar toch,  het is bepaald niet meer aangenaam, dus we besluiten terug te gaan. 

Over het strand,  en Gonnie en ik zeggen tegen elkaar dat we niet nóg eens zo'n zandbad nemen 

zoals we dat  's morgens deden bij de Kanoeten.

Dat  gezegd hebbende..... zien we een groepje vogeltjes scharrelen bij een plasje water....

en voordat we het weten liggen we weer in het zand en tijgeren we voorzichtig naderbij.

Bontbekpleviertjes zaten er,   maar dan met de nadruk op záten.

Die kreeg ik dus niet in beeld.

Wel dit Bonte Strandlopertje, ook leuk ;-)

Er zitten vooral Drieteenstrandlopertjes,  ik ben daar gek op, en wist niet dat ze er al weer waren.

Was me dus een duik in het zand wel weer waard!

Doordat ze in een plasje op het strand foerageren, kunnen we de foto's maken met alleen maar 

duin en zand in de achtergrond,  en niet het grijs/blauw van de zee.

Al die monotone tinten  ( mede door het sombere weer )  vind ik eigenlijk wel mooi.

De Drieteentjes laten het toe dat we steeds dichterbij komen.

Toch spreekt wat meer ruimte me ook wel aan.

Bijna identiek,  zoek de verschillen ;-)

Ik kon echt niet kiezen,  en ach, de 

blog is toch al weer lang  geworden, dan kan die ene foto extra er ook nog wel bij .....

Slotwoordje:
Ik had zóveel van die leuke Drieteenstrandlopertjes dat ik even heb overwogen om die ook maar een eigen blogje te gunnen, maar eerlijk gezegd vond ik dan de overgebleven foto's van Zeekoet en Steenlopertjes weer niet sterk genoeg voor een eigen serie.
En bovendien.... bovendien ben ik intussen weer zo heerlijk aan het spelen geweest met de paddenstoeltjes, dus ik popel al weer om daar wat mee te doen.

Weer of geen weer: Kanoeten

Afgelopen weekend was ik samen met Gonnie een paar dagen in Zandvoort, en een van onze geplande uitstapjes was de Zuidpier van IJmuiden.  Zaterdag: kil en winderig,  niet wat ze beloofd hadden, dus we kozen een alternatief programma, morgen wordt het beter.....
Zondagochtend half 10: regen :-(
We gingen dan maar rustig onze foto-oogst van zaterdag bekijken, tot we om half 11 opkeken, en ineens een blauwe lucht zagen!
Inpakken en wegwezen, IJmuiden here we come!!
Gonnie was er nog niet eerder geweest, en ik meende haar wel te kunnen beloven dat we zowel op het strand als op de pier leuke vogeltjes zouden gaan zien....

Eenmaal op het brede strand van IJmuiden zien we niets anders dan meeuwen.

Nou ben ik beslist geen soortenjager,  en kun je van meeuwen ook erg mooie foto's maken,

maar ik hoop toch wel op iets anders.

Dat 'iets anders' vinden we helemaal aan het eind, tegen de pier aan.

Ik wist aanvankelijk niet eens wat dat 'iets' is,  maar inmiddels ben ik weer wat wijzer,

dit is de Kanoet,  ook wel de Kanoetstrandloper genoemd.

We kruipen steeds dichterbij, maar tegen de donkere pier zit de 

Kanoet niet erg fotogeniek, hoewel deze foto de toets der kritiek kon doorstaan.

Wachten dus tot hij aan de wandel gaat, 

en ach,  we kunnen dat rustig liggend af ;-)

De Kanoet werkt lekker mee en gaat inderdaad de andere kant op,

maar had ie nou niet héél eventjes net vóór het plukje zeewier kunnen blijven staan?

Of moet ik maar gewoon bekennen dat ik te laat reageerde ;-)

Kijk, dáár willen we hem hebben, maar pietsje saai?

Hij moet iets gaan doen.....niet alleen maar mooi poseren

Zoals bijvoorbeeld foerageren.

Dit vind ik persoonlijk een mooie foto,

anders dan anders, en de schelpjes vormen een mooie

horizontale lijn, die fijn contrasteert met de verticale lijn

van snavel en pootjes

Een sterke crop, maar kan er vwb kwaliteit nog mee door

Weer even wat meer de ruimte gegeven,

een beetje afwisseling in beelden kijkt altijd lekkerder weg

Tja, sorry,  we kregen er niet gauw genoeg van,

en de Kanoet kwam steeds dichterbij!

Zoiets had ik nog nooit meegemaakt, op zeker moment zat hij op 

een meter afstand van mijn lens, hetgeen toen veel te dichtbij was.

Toch is ook deze foto nog een flinke crop.

Prachtig getekend verenpakje heeft ie!

In zomerkleed zien ze er heel anders uit,  heel warm roestbruin.

Nou eentje dan nog,  en dan gaan we echt de Pier op..

We komen weer overeind,  en zijn van boven tot onder gepaneerd.

Wat een zand :-(

En dan klop je dat automatisch van je kleren af,

( wel verstandig regenpak aangetrokken!)

maar dan zitten je handen helemaal vol met nat zand,

en die kun je nergens aan afvegen.

Dus je pakt je camera op, met vieze handen, en bah!!

ook vol met zand.

Dat zijn dan weer de minpuntjes van zo'n strandavontuur.

Een ander minpuntje is het weer, er komt echt níets terecht van de 

voorspellingen van een mooi nazomerweekend.

De zon verdwijnt achter dikke wolken en vanuit zee komt er een dikke 

mist het land op. Later gaat het zelfs miezeren.

Maar, weer of geen weer, 

we komen voor de Pier dus we gaan er wat van maken.

Bovendien hebben we al een leuke strandbuit binnen!

En dan blijkt dat je ook bij slecht weer best mooie foto's kunt maken.

Sterker nog,  bovenstaande plaat vind ik stukken origineler dan de strandfoto's.

Kijk nou toch wat een heerlijk sinister sfeertje!

Tja,  niet op tijd terug gezoomd,  dus staartpunt staat er niet op,

daar baal ik in dit geval echt van, want die Kanoeten zijn best

rustig en meewerkend,  maar een herkansing kreeg ik natuurlijk niet.

Maar vooruit,  een leuk goedmakertje!

Heel langzaamaan wordt het hoog water, de wind trekt aan,

dus dan kun je wachten op van die mooie opspattende golven,

en gelukkig wachtte de Kanoet ook eventjes ;-)

Slotwoordje:

Iedereen die mijn blog leest, die weet dat ik vaak erg zit te mopperen over mijn fotografiekunsten. Helemaal wanneer ik vogeltjes gefotografeerd heb, want die lukken me bijna nooit.

In de afgelopen jaren ben ik al vaker naar de Zuidpier van IJmuiden geweest,  en dan had ik steeds met moeite genoeg foto's voor het blog kunnen verzamelen, die er enigszins mee door konden...

Dus wat een surprise!!  Dit keer had ik zoveel foto's die ik nu eens níet afkraakte,  dat de Kanoeten een eigen blogje mochten hebben,  en dat er binnenkort gewoon nóg meer vogeltjes voorbij komen vliegen!