αύγουστος 2018
στο γράφω να το θυμάμαι
το ορόσημό μου αισθάνομαι
και ελπίζω το παράσημό μου
αύγουστος 2018
στο ψιθυρίζω να το θυμάστε
το άνοιξα το αρμόνιο
ντο φα φα λα σολ ρε μι ρε μι ντο σι ντο ρε μι ρε μι ρε ντο ή κάτι τέτοιο
και μπιτ σάλσα / ή κάτι τέτοιο
και το αποφάσισα / στον αύγουστο 2018
να συνεχίσω στη ζωή
να συνεχίσω τη ζωή
σε όλα αυτά που άλλα τόσο ξαφνικά και άλλα αναπόφευκτα χαθήκαν
το δώρισα το αρμόνιο / και το μαντολίνο σου / και τις παρτιτούρες σου
τον τόσο κόπο σου και χρόνο σου
και συνεχίζω / στα τόσα άλλα
τον αύγουστο 2018 / 3 χρόνια μετά
που όσα και χρόνια μετά / πάντα χθεσινά αισθάνονται
να συνεχίσω / με όλα αυτά / σε όλα αυτά που αποκτήσατε με κόπο τόσο
και να το πεις σε όλους
στους πριν και την μετά
στον τάκη
στον παππού
στην γιαγιά
στον λάμπη
στην μαμά
για τον αύγουστο 2018 που αποφάσισα
να μου δώσω ζωή ξανά / να βρω τα βήματά μου ξανά / την αξιοπρέπειά μου / το σεβασμό μου / την τιμή μου / τα όνειρά μου / τα σχέδια μου / τα χαμόγελά μου / εσάς / εμένα / τα απλά / τα ουσιαστικά / τα αληθινά
και αν δεν / το ξέρω το προσπάθησα / το προσπαθώ
με κάθε τρόπο / με κάθε δύναμη / με κάθε θέληση
στον χρόνο μου / με τον τρόπο μου
και αποφάσισα / τα όλα να κρατήσω
τα τώρα είπα / τα 1 2 3 / τα ράμματα / τα σημάδια / τα συγγνώμη / τα ευχαριστώ / τα χαμόγελα / τα βλέμματα / τα αρχικά / τα τελικά
τα κατάλαβα όλα / δάκρυσα και χαμογελώ σε όλα
και αποφάσισα / να τα κρατήσω όλα / να δίνω πνοή σε όλα / χρώμα σε όλα / χαμόγελα σε όλα
για όσους αύγουστους μου είναι γραφτό να περάσουν ακόμα
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αρχή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αρχή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
2018/08/10
2013/04/07
εεε ψιτ εσύ
τόσο γλυκιά και αγαπημένη βόλτα. με γλυκιά και αγαπημένη παρέα. και να τελειώνει με μία τόσο νευριασμένη μελαγχολία. και θλίψη.
μαγαζιά ερμητικά κλειστά. βιτρίνες παρατημένες. τόσο αδιανόητα και απίστευτα κτίρια ερημωμένα. καμένα. καταθλιπτικά.
σταδίου. κάπου οκτώ και μισή. απόγευμα. προς βράδυ. σαββάτου βράδυ.
ελάχιστος κόσμος. λίγα αυτοκίνητα. μίας πόλης όμορφα άσχημης. και άσχημα όμορφης.
και φτάνεις ομόνοια και αντικρίζεις ένα τεράστιο φωταγωγημένο αχ ελλάδα σ' αγαπώ με μία στατικά κυματιζόμενη σημαία.
και δεν ξέρεις. απλά πλέον δεν ξέρεις. τι να προσθέσεις. τι να βάλεις σε παρενθέσεις. μου; σας; δεν; ερωτηματικό; θαυμαστικό;
και δεν ξέρεις να βάλεις τα κλάματα τα γέλια τις φωνές τα ουρλιαχτά;
κουνάς το κεφάλι χαμογελάς και κατεβαίνεις μετρό.
τόσες λέξεις τόσες εικόνες
τόσες εικόνες τόσα συναισθήματα
παντού. ολούθε. στο κέντρο. στο λιγότερο κέντρο. στο απόκεντρο.
και θες να αρχίζεις να φωτογραφίζεις. μα δεν. και ίσως το μετάνοιωσες.
να μην θυμάσαι; μα πώς μπορείς να ξεχνάς;
λες και θα εξαφανιστούν όλα αυτά αύριο;
ξεχνιέται αυτή η κατάθλιψη; η παρακμή; η κατάντια;
ακόμα και τότε που θα τα θυμόμαστε και θα χαμογελάμε
ακόμα και τότε
και σκέφτεσαι τι αξίζει; τι όχι;
μία μουντζούρα είναι τι;
ένα καμένο κτίριο τόσο διαχρονικό και όμορφο με τόση ιστορία φορτωμένο είναι τι;
σβησμένες ζωές παράπλευρων απωλειών είναι τι;
επανάσταση;
σε τι;
στο περιτύλιγμα;
στην ανοχή μας; στην αντοχή μας;
και δεν είναι ένα. είναι παντού. ολούθε. παντού. παντού.
μέσα μας. έξω μας. δίπλα μας.
και μέσα σε όλα αυτά νοιώθω έστω και μία ασφάλεια
του να περπατάμε μαζί
κι ας μην μιλάμε
μοιράζεται η σιωπή το βλέμμα
μα όλα αυτά που αντικρίζονται
πόσο μα πόσο με θυμώνουν
πόσο μα πόσο με μελαγχολούν
με θλίβουν
καθώς συνειδητοποιώ πως τίποτα δεν μπορώ να κάνω
μπορώ; τίποτα; και αν ναι το τι;
το διαφορετικό το ουσιαστικό
χαμογελώ που σε νοιώθω δίπλα μου
φοβάμαι που με έχω δίπλα μου
μην γίνω μία ακόμα μουντζούρα
σε έναν ακόμα τοίχο
ένας λεκές στο περιτύλιγμα
ναι μωρέ
ακούω
και πάντα χαμογελώ
και φοβάμαι
και ας νοιώθω πως πάντα υπάρχει μία αχτίδα
και δύο και τρεις και περισσότερες
τις διαδρομές φοβάμαι
πλέον
αυτές που αγάπησα
αυτές που συνειδητοποιώ πως τίποτα σχεδόν δεν έχει μείνει να αγαπήσω
στιγμές μοιάζει τόσο ψυχοφθόρο να ζούμε με αναμνήσεις
μα τόσο αναγκαίο
πώς θα περπατήσουμε μπροστά;
στο ό, τι
εεε ψιτ εσύ... ακούς; την προσοχή σου λίγο...
ναι σε σένα λέω
πρέπει να σου πω μια κουβέντα
ευτυχώς που σε έχω
παρέα μου, δίπλα μου
αυτό.
αυτό
με βλέμμα θαμπό χαμογελαστό
αυτό
μαγαζιά ερμητικά κλειστά. βιτρίνες παρατημένες. τόσο αδιανόητα και απίστευτα κτίρια ερημωμένα. καμένα. καταθλιπτικά.
σταδίου. κάπου οκτώ και μισή. απόγευμα. προς βράδυ. σαββάτου βράδυ.
ελάχιστος κόσμος. λίγα αυτοκίνητα. μίας πόλης όμορφα άσχημης. και άσχημα όμορφης.
και φτάνεις ομόνοια και αντικρίζεις ένα τεράστιο φωταγωγημένο αχ ελλάδα σ' αγαπώ με μία στατικά κυματιζόμενη σημαία.
και δεν ξέρεις. απλά πλέον δεν ξέρεις. τι να προσθέσεις. τι να βάλεις σε παρενθέσεις. μου; σας; δεν; ερωτηματικό; θαυμαστικό;
και δεν ξέρεις να βάλεις τα κλάματα τα γέλια τις φωνές τα ουρλιαχτά;
κουνάς το κεφάλι χαμογελάς και κατεβαίνεις μετρό.
τόσες λέξεις τόσες εικόνες
τόσες εικόνες τόσα συναισθήματα
παντού. ολούθε. στο κέντρο. στο λιγότερο κέντρο. στο απόκεντρο.
και θες να αρχίζεις να φωτογραφίζεις. μα δεν. και ίσως το μετάνοιωσες.
να μην θυμάσαι; μα πώς μπορείς να ξεχνάς;
λες και θα εξαφανιστούν όλα αυτά αύριο;
ξεχνιέται αυτή η κατάθλιψη; η παρακμή; η κατάντια;
ακόμα και τότε που θα τα θυμόμαστε και θα χαμογελάμε
ακόμα και τότε
και σκέφτεσαι τι αξίζει; τι όχι;
μία μουντζούρα είναι τι;
ένα καμένο κτίριο τόσο διαχρονικό και όμορφο με τόση ιστορία φορτωμένο είναι τι;
σβησμένες ζωές παράπλευρων απωλειών είναι τι;
επανάσταση;
σε τι;
στο περιτύλιγμα;
στην ανοχή μας; στην αντοχή μας;
και δεν είναι ένα. είναι παντού. ολούθε. παντού. παντού.
μέσα μας. έξω μας. δίπλα μας.
και μέσα σε όλα αυτά νοιώθω έστω και μία ασφάλεια
του να περπατάμε μαζί
κι ας μην μιλάμε
μοιράζεται η σιωπή το βλέμμα
μα όλα αυτά που αντικρίζονται
πόσο μα πόσο με θυμώνουν
πόσο μα πόσο με μελαγχολούν
με θλίβουν
καθώς συνειδητοποιώ πως τίποτα δεν μπορώ να κάνω
μπορώ; τίποτα; και αν ναι το τι;
το διαφορετικό το ουσιαστικό
χαμογελώ που σε νοιώθω δίπλα μου
φοβάμαι που με έχω δίπλα μου
μην γίνω μία ακόμα μουντζούρα
σε έναν ακόμα τοίχο
ένας λεκές στο περιτύλιγμα
ναι μωρέ
ακούω
και πάντα χαμογελώ
και φοβάμαι
και ας νοιώθω πως πάντα υπάρχει μία αχτίδα
και δύο και τρεις και περισσότερες
τις διαδρομές φοβάμαι
πλέον
αυτές που αγάπησα
αυτές που συνειδητοποιώ πως τίποτα σχεδόν δεν έχει μείνει να αγαπήσω
στιγμές μοιάζει τόσο ψυχοφθόρο να ζούμε με αναμνήσεις
μα τόσο αναγκαίο
πώς θα περπατήσουμε μπροστά;
στο ό, τι
εεε ψιτ εσύ... ακούς; την προσοχή σου λίγο...
ναι σε σένα λέω
πρέπει να σου πω μια κουβέντα
ευτυχώς που σε έχω
παρέα μου, δίπλα μου
αυτό.
αυτό
με βλέμμα θαμπό χαμογελαστό
αυτό
2012/11/08
Παρένθεση
[...] είναι απλωμένα [δύο] μέρες [τώρα] τα ρούχα στην κουζίνα. με το παράθυρο ανοιχτό. τα σεντόνια ακόμα να στεγνώσουν.
χρόνο [πλέον] έχω να πάρω νέο cd. μπορεί και χρόνια [δύο]. δεν μπορώ να θυμηθώ ποιό ήταν το τελευταίο που αγόρασα. δεν μπορώ να θυμηθώ πότε ήταν η τελευταία φορά που άκουσα μουσική [στο σπίτι].
έχει κυκλοφορήσει το [νέο] άλμπουμ των archive. και των dead can dance. σε άλλες εποχές θα προσπαθούσα να τα αγοράσω πριν καν κυκλοφορήσουν [επίσημα].
δεν πήγα στην συναυλία των dead can dance. και συνειδητά και ασυνείδητα. δεν ξέρω αν το έχω μετανιώσει [ακόμα].
με έχει πιάσει μανία με πικροδάφνες. ό, τι δεν έχει πιάσει στην αυλή ό, τι έχει ξεραθεί αντικαθίσταται με πικροδάφνη.
[πρόπερσι] με είχε πιάσει παροξυσμός με [τις] φτέρες. [οι περισσότερες] μετατράπηκαν σε πικροδάφνες. σώζονται αυτές στα σκιερά μέρη. αν και μαζεύουν ιπτάμενα αρκετά. ειδικά με την υγρασία. [μισητά] εντομίδια.
μελαγχολική αισιοδοξία [καιρό πολύ]. με τάση προς μελαγχολική μελαγχολία [πλέον].
γνωρίζω τα αδιέξοδα [μου]. μα δεν ξέρω τον τρόπο. του απεγκλωβισμού. [ίσως] συνήθισα.
[σαν τις] απώλειες που γίνονται συνήθειά μας.
[ειλικρινά] με στεναχωρεί το γεγονός. [έως πολύ]. και με εγκλωβίζει [ακόμα] περισσότερο. μα [δεν] ξέρω. σαν να μην φτάνει η δύναμη. τα στενάχωρα τα προσπερνώ. ίσως να είναι οι απώλειες που ανέκφραστος αισθάνομαι στιγμές. τα χαρούμενα με προσπερνούν. ίσως να είμαι εγώ. που [με χαμόγελο] τα παρακολουθώ. και μοιάζει να μην [τα] ζω.
η καθημερινότητα [μου] μοιάζει με [ίδια] καθημερινότητα. [οι] ώρες [να] περνάνε. [απλά].
[πάραυτα] πικροδάφνες φυτεύω.
ακούω [τώρα] το with us until you' re dead. των archive. στο youtube. συναισθήματα [ανάμεικτα].
[πάω] να κάνω ένα τσιγάρο. στην κουζίνα. με [σκοτεινή] θέα την αυλή. δεν συνηθίζεται να σκοτεινιάζει [τόσο] νωρίς.
πήγα σε βαφτίσια [τις προάλλες]. του γιού μίας κολλητής από την [παλιά] δουλειά. πόσο αλλάξαμε και πόσο ίδιοι μένουμε. [συγκινήθηκα].
πέρασα και από το [παλιό] σπίτι. ένα γλυκύτατο [νοικιαζόμενο] δυάρι. πόσες [γλυκές] αναμνήσεις. τόσα προβλήματα την εποχή [εκείνη] μα πόσο ξέγνοιαστη [μοιάζει πλέον]. ίσως είχαμε την δύναμη [τότε]. να περισσεύει.
είχα αφήσει τις [κτιστές] ζαρντινιέρες [στο μπαλκόνι] γεμάτες φυτά [φεύγοντας]. ολάνθιστα. και έναν προύνο στην μέση. και το αυτόματο πότισμα. έψαχνα τον προύνο [από κάτω] από το πεζοδρόμιο. δεν ήταν εκεί. [και] μόνο μία μπουκαμβίλια [μάλλον] να κρέμεται από το μπαλκόνι. [στεναχωρήθηκα].
το ένα σεντόνι στέγνωσε. και οι μαξιλαροθήκες. το άλλο νωπό ακόμα. θα τα μαζέψω [αύριο].
πέντε [τελευταία] ευρώ στην τσέπη [μου]. τα τρία για μία πικροδάφνη. τα δύο για το συναίσθημα του [μη] ταπί. και [μάλλον] ψύχραιμου.
[με εξουθενώνει να] μελαγχολώ. [ειδικά] ελπίζοντας [ελάχιστα]. [μα] χαμογελώ.
[[και] φυτεύοντας [πικροδάφνες]]
[ξημερώνει]
ξημέρωσε.
[με] βροχή το βράδυ [όλο]. πάλι καλά που πότιζα [το μεσημέρι].
[και ακόμα] σκοτεινά έξω. βροχή.
ψηφίστηκαν [και] τα [νέα] μέτρα. που [πάντα] τα τελευταία είναι.
κατ[ρ]ακ[υ]λυσμός
νευριάζω εξοργίζομαι στεναχωριέμαι με όλα αυτά τα αστεία τα γελοία τα άδικα τα εξουθενωτικά [που γίνονται]. μα δεν ξέρω πώς.
[μόλις] ανακάλυψα πως [και] οι sigur ros κυκλοφόρησαν νέο άλμπουμ. valtari. το αναζητώ [στο youtube]. το βρήκα. το ακούω. συναισθήματα [ανάμεικτα].
[πάω] να κάνω ένα τσιγάρο. στην κουζίνα. με [σκοτεινή] θέα την αυλή. συννεφιασμένη. [και] βροχερή.
έφερα [και] μία πικροδάφνη [κόκκινη]. [τώρα] το πρωί. να [την] φυτέψω.
όταν σταματήσει η βροχή
κυκλοφόρησαν και οι blueneck νέο άλμπουμ. που να παλιώσει [πλέον] κοντεύει. [από] τον σεπτέμβριο του 2011. repetitions. μα για μένα νέο άλμπουμ είναι.
[φοβάμαι] να ανακαλύψω τα νέα άλμπουμ από τα αγαπημένα [μου] συγκροτήματα.
[κάποτε] θα τα αγοράσω τα νέα cd.
όταν σταματήσει η βροχή
στέγνωσε το [άλλο] σεντόνι. να τα μαζέψω [σήμερα].
είναι απλωμένα [πολλά] χρόνια [τώρα] συναισθήματα σκέψεις ψίθυροι λέξεις φωνές σιωπές
μα [δεν] ξέρω [πώς] [...]
χρόνο [πλέον] έχω να πάρω νέο cd. μπορεί και χρόνια [δύο]. δεν μπορώ να θυμηθώ ποιό ήταν το τελευταίο που αγόρασα. δεν μπορώ να θυμηθώ πότε ήταν η τελευταία φορά που άκουσα μουσική [στο σπίτι].
έχει κυκλοφορήσει το [νέο] άλμπουμ των archive. και των dead can dance. σε άλλες εποχές θα προσπαθούσα να τα αγοράσω πριν καν κυκλοφορήσουν [επίσημα].
δεν πήγα στην συναυλία των dead can dance. και συνειδητά και ασυνείδητα. δεν ξέρω αν το έχω μετανιώσει [ακόμα].
με έχει πιάσει μανία με πικροδάφνες. ό, τι δεν έχει πιάσει στην αυλή ό, τι έχει ξεραθεί αντικαθίσταται με πικροδάφνη.
[πρόπερσι] με είχε πιάσει παροξυσμός με [τις] φτέρες. [οι περισσότερες] μετατράπηκαν σε πικροδάφνες. σώζονται αυτές στα σκιερά μέρη. αν και μαζεύουν ιπτάμενα αρκετά. ειδικά με την υγρασία. [μισητά] εντομίδια.
μελαγχολική αισιοδοξία [καιρό πολύ]. με τάση προς μελαγχολική μελαγχολία [πλέον].
γνωρίζω τα αδιέξοδα [μου]. μα δεν ξέρω τον τρόπο. του απεγκλωβισμού. [ίσως] συνήθισα.
[σαν τις] απώλειες που γίνονται συνήθειά μας.
[ειλικρινά] με στεναχωρεί το γεγονός. [έως πολύ]. και με εγκλωβίζει [ακόμα] περισσότερο. μα [δεν] ξέρω. σαν να μην φτάνει η δύναμη. τα στενάχωρα τα προσπερνώ. ίσως να είναι οι απώλειες που ανέκφραστος αισθάνομαι στιγμές. τα χαρούμενα με προσπερνούν. ίσως να είμαι εγώ. που [με χαμόγελο] τα παρακολουθώ. και μοιάζει να μην [τα] ζω.
η καθημερινότητα [μου] μοιάζει με [ίδια] καθημερινότητα. [οι] ώρες [να] περνάνε. [απλά].
[πάραυτα] πικροδάφνες φυτεύω.
ακούω [τώρα] το with us until you' re dead. των archive. στο youtube. συναισθήματα [ανάμεικτα].
[πάω] να κάνω ένα τσιγάρο. στην κουζίνα. με [σκοτεινή] θέα την αυλή. δεν συνηθίζεται να σκοτεινιάζει [τόσο] νωρίς.
πήγα σε βαφτίσια [τις προάλλες]. του γιού μίας κολλητής από την [παλιά] δουλειά. πόσο αλλάξαμε και πόσο ίδιοι μένουμε. [συγκινήθηκα].
πέρασα και από το [παλιό] σπίτι. ένα γλυκύτατο [νοικιαζόμενο] δυάρι. πόσες [γλυκές] αναμνήσεις. τόσα προβλήματα την εποχή [εκείνη] μα πόσο ξέγνοιαστη [μοιάζει πλέον]. ίσως είχαμε την δύναμη [τότε]. να περισσεύει.
είχα αφήσει τις [κτιστές] ζαρντινιέρες [στο μπαλκόνι] γεμάτες φυτά [φεύγοντας]. ολάνθιστα. και έναν προύνο στην μέση. και το αυτόματο πότισμα. έψαχνα τον προύνο [από κάτω] από το πεζοδρόμιο. δεν ήταν εκεί. [και] μόνο μία μπουκαμβίλια [μάλλον] να κρέμεται από το μπαλκόνι. [στεναχωρήθηκα].
το ένα σεντόνι στέγνωσε. και οι μαξιλαροθήκες. το άλλο νωπό ακόμα. θα τα μαζέψω [αύριο].
πέντε [τελευταία] ευρώ στην τσέπη [μου]. τα τρία για μία πικροδάφνη. τα δύο για το συναίσθημα του [μη] ταπί. και [μάλλον] ψύχραιμου.
[με εξουθενώνει να] μελαγχολώ. [ειδικά] ελπίζοντας [ελάχιστα]. [μα] χαμογελώ.
[[και] φυτεύοντας [πικροδάφνες]]
[ξημερώνει]
ξημέρωσε.
[με] βροχή το βράδυ [όλο]. πάλι καλά που πότιζα [το μεσημέρι].
[και ακόμα] σκοτεινά έξω. βροχή.
ψηφίστηκαν [και] τα [νέα] μέτρα. που [πάντα] τα τελευταία είναι.
κατ[ρ]ακ[υ]λυσμός
νευριάζω εξοργίζομαι στεναχωριέμαι με όλα αυτά τα αστεία τα γελοία τα άδικα τα εξουθενωτικά [που γίνονται]. μα δεν ξέρω πώς.
[μόλις] ανακάλυψα πως [και] οι sigur ros κυκλοφόρησαν νέο άλμπουμ. valtari. το αναζητώ [στο youtube]. το βρήκα. το ακούω. συναισθήματα [ανάμεικτα].
[πάω] να κάνω ένα τσιγάρο. στην κουζίνα. με [σκοτεινή] θέα την αυλή. συννεφιασμένη. [και] βροχερή.
έφερα [και] μία πικροδάφνη [κόκκινη]. [τώρα] το πρωί. να [την] φυτέψω.
όταν σταματήσει η βροχή
κυκλοφόρησαν και οι blueneck νέο άλμπουμ. που να παλιώσει [πλέον] κοντεύει. [από] τον σεπτέμβριο του 2011. repetitions. μα για μένα νέο άλμπουμ είναι.
[φοβάμαι] να ανακαλύψω τα νέα άλμπουμ από τα αγαπημένα [μου] συγκροτήματα.
[κάποτε] θα τα αγοράσω τα νέα cd.
όταν σταματήσει η βροχή
στέγνωσε το [άλλο] σεντόνι. να τα μαζέψω [σήμερα].
είναι απλωμένα [πολλά] χρόνια [τώρα] συναισθήματα σκέψεις ψίθυροι λέξεις φωνές σιωπές
μα [δεν] ξέρω [πώς] [...]
2012/07/27
2012/03/13
2011/01/01
Της Βόλτας Το Υστερόγραφο
πώς αποφασίζεις ποια ώρα είναι η ώρα; πώς; πώς το καταλαβαίνεις; πώς νοιώθεται;
σαν χάνουμε την αξιοπρέπεια στην βόλτα το νοιώθω ίσως. μα δεν ξέρω. δεν ξέρω τι να νοιώσω. τι δικαίωμα έχω να νοιώσω. τι καθορίζει της κάθε αξιοπρέπειας το κάθε όριο; και στα μάτια με κοιτάς. και το μόνο που μπορώ να κάνω να σου χαμογελώ είναι. και ας λερώνεις και μένα. δεν το θες. απλά να ελέγξεις δεν μπορείς. πλέον. εσένα. και ας προσπαθείς τόσο. περισσότερο τόσο.
μας είπαν δεν πονάς. καλά μας είπαν; πονάς; τον έλεγχο χάνεις. απλά. πόσο απλά. και σου χαμογελώ. σαν σε ανασηκώνω. να μην νοιώθεις το βάρος. στα πίσω πόδια. και πιο γρήγορα περπατάς. ιδέα μου είναι; ιδέα μου θέλω να είναι. μα κουράζεσαι. αμέσως. σχεδόν αμέσως. και μόλις γυρίζουμε σε μία γωνιά αφήνεσαι. την μέρα όλη. την νύχτα όλη. μόλις που βγαίνεις στην αυλή. και στο κρεβάτι σου γυρνάς. τις ώρες όλες. στο χαλί στον καναπέ πίσω. να με νοιώθεις κοντά σου στο γραφείο; στο χαλί στον καναπέ μπροστά. στο χαλάκι στο κρεβάτι μου δίπλα. και σέρνεσαι. πλέον σέρνεσαι.
πώς ξέρεις ποια ώρα είναι η ώρα;
και όσο περνά ο καιρός σου χαμογελώ. ίσως περισσότερο. έμαθα να βάζω σωστά την σύριγγα. με το σιρόπι. και πλέον αδιαμαρτύρητα καταπίνεις. όχι πως διαμαρτυρόσουνα ποτέ. από την πρώτη ματιά τα χρόνια πριν πάντα τόση εμπιστοσύνη μου είχες. και γλύφεις και εμένα. και σου χαμογελώ. και έχεις μάθει να ανοίγεις το στόμα περισσότερο. να σου αφήνω τα χάπια. έμαθα και την μεριά που τα καταπίνεις αμέσως. μικρά. μεγάλα. δυνατά. και σου χαμογελώ. στα μάτια με κοιτάς. με αυτό το βλέμμα. ψιθυρίζοντάς σου κατάπιε το μομπάκο. για το καλό σου είναι.
αχ βρε συ αυτό το βλέμμα.
και χαμογελώ. με βλέμμα θολό. πώς να αποφασίσω ποιο είναι το καλό σου; το καλύτερό σου;
δεν αντέχεται η εικόνα σου σαν σέρνεσαι. τόση δύναμη στο βλέμμα. τόσο αδυναμία στο κορμί. στα νεύρα. στον έλεγχο. μας είπανε να δοκιμάσουμε και κορτιζόνη. σου πήρα χαπάκια. τόσο μικρά. μα τόσο δυνατά. και τόσο εύκολα τυλίγονται στην φέτα κοτόπουλο. για μέρες λίγες. άντε να δούμε. και αν δεν. θα πλησιάζει η ώρα. και πρέπει να είναι γιορτινή η ώρα. η κάθε ώρα τώρα. ξέρω. το μαθαίνω. πως οι τελευταίες όσο γιορτινές ώρες είναι οι ώρες τώρα.
αντέχονται. τα πάντα αντέχονται. με τον τρόπο τους. τον χρόνο τους.
συγγνώμη βρε μομπάκο. για το θολό το βλέμμα. πάω βόλτα. σε εμένα το ψιθυρίζω. μην γυρνάς το κεφάλι. τις πήγαμε τις βόλτες μας σήμερα. όσο καταφέραμε. δεν θα αργήσω εντάξει; έρχομαι σε λίγο. μέχρι το φυτώριο να πάω; ναι εκεί. να απασχολείται το μυαλό. και έρχομαι σε λίγο. εντάξει;
λες και έλειπα αιώνες βρε. και τόσα χρόνια. κάθε φορά. λαχτάρα ίδια. και περισσότερη. σαν ανακούφιση. στο βλέμμα μέσα. σαν να φωνάζεις ναι γύρισε. είναι εδώ. και ακόμα και τώρα όπου και να είσαι στην πόρτα πίσω σε βρίσκω. απλά πεσμένος είσαι. απλά. σαν την ουρά να κουνήσεις προσπαθείς. έλα ξάπλωσε. μην κουράζεσαι άλλο. δεν πήγα τελικά φυτώριο. δηλαδή πήγα μα δεν πήρα τίποτα. δεν είχε φέρει τίποτα καινούργιο. από το πρωί. ανεβοκατέβαινα πάνω κάτω. στον δρόμο. χωρίς προορισμό. και είπα να πάω να κουρευτώ. αν και πρόσφατα είχα κουρευτεί. εντάξει συμπαθητικότερος δεν μοιάζω; όχι; και εξήγησέ μου γιατί στον καθρέφτη του τα μαλλιά μου φαίνονται πιο γκρίζα από ότι στον καθρέφτη εδώ; οέο; τι ώρα είναι; έλα μομπούλι. για τα χάπια η ώρα. και μετά μεζέ. κοτόπουλο θες ή γαλοπούλα;
βόλτα;
πάμε βόλτα;
δεν ξέρω
δεν ξέρω
δεν θέλω
δεν ξέρω αν πρέπει να θέλω
μαζί
κοντά σου
δίπλα σου
στο βλέμμα σου
στην ανάσα σου
πάμε γαμώτο
πάμε
όμορφη μέρα σήμερα. ζεστή. ηλιόλουστη. όμορφη. εξωτερικά.
το ένοιωσα σήμερα. αυτό που τόσους τελευταίους μήνες έντονα φοβόμουνα. το ένοιωσα. και σαν με κοίταξες. καθιστός. στου δρόμου. την μέση. του πεζοδρομίου. την άκρη. δεν ήθελες να προχωρήσεις άλλο. δεν μπορούσες. και με κοιτούσες. στα χέρια σε πήρα και σπίτι γυρίσαμε. μόλις που έξω βγήκαμε. και είχε μέρα όμορφη σήμερα.
και με κοιτούσες. σαν να μου είπες πάμε βρε συ.
πάμε;
όμορφη μέρα σήμερα. ηλιόλουστη. περίεργη. σε άκουγα στον ύπνο μου. που προσπαθούσες. από την μεριά την μία. στην άλλη. να προσπαθείς. να πας. με άκουγες στον ύπνο σου που σηκώθηκα. και μία. και δύο. και φορές πολλές. τις τελευταίες πολλές μέρες. τις περισσότερες την μέρα που ξημέρωνε. και ξημέρωσε μέρα όμορφη σήμερα. ζεστή. με ήλιο.
το ένοιωσα. πως ίσως αυτή η ώρα είναι η ώρα. μετά την βόλτα. την πολύ προσπάθεια αυτής. και ίσως κατάλαβες.
καθιστός με κοιτούσες. με βλέμμα ίσως κουρασμένο. ίσως ανακουφισμένο. ίσως πάμε.
αυτό ήταν; τελείωσε;
και πάντα. μα πάντα. μα πάντα πάντα. όσο αναπνέω. πάντα. τα βλέμματα τα τελευταία. τον αναστεναγμό αυτόν. τον στεναγμό σου. τον ένοιωσα. τον άγγιξα. με βύθισε. τον νοιώθω. όσο αναπνέω. πάντα.
μία εκπνοή. ανακούφισης; αλαφρώματος; χαράς; λύπης; απορίας; φόβου; χαμόγελου;
δευτερόλεπτα. ελάχιστα. για μία εκπνοή. και σε αυτά τα δευτερόλεπτα τα λίγα τα τόσα πολλά των χρόνων όλων σου άφησα.
τέλειωσε;
όμορφη μέρα σήμερα. ηλιόλουστη. σαν να σε έβλεπα. στον καθρέφτη μέσα. στο κάθισμα το πίσω. στο πήγαινε.
και στο έλα πίσω μας ο ήλιος ήταν. πίσω μου. μόνο. μόνος. και μπροστά σύννεφα. για βροχή έτοιμα. μα δεν έβρεξε. ακόμα. αυτήν την μέρα. έξω.
τάκη ο μόμπυ. μόμπυ ο τάκης.
και αν στιγμές θα ήθελα τόσο ασφυκτικά να σε ζω να γερνάμε τώρα που μοιάζει να πραγματοποιήθηκε γιατί πονά τόσο;
όμορφη μέρα σήμερα ήταν.
φοβήθηκα. όλα αυτά που φοβόμουν να αντιμετωπίσω. πόσο τα φοβήθηκα.
και λύγισα. πρώτη φορά. μετά χρόνια τόσα. ίσως φορά πρώτη.
και κάθε φορά που στην σκέψη ανησυχούσα πίσω να γυρίσω γρήγορα φοβόμουν. φοβάμαι.
πως πλέον απλά λόγος δεν υπάρχει. να γυρίσω. γρηγορότερα. πόσο απλά.
το βλέμμα γυρνώ. κάθε φορά. στο χαλί στον καναπέ πίσω. στο κρεβάτι στο κρεβάτι δίπλα. παντού.
τα βήματα αντικείμενα αποφεύγουν. που δεν υπάρχουν. πια. στην κουζίνα. στην κρεβατοκάμαρα. παντού.
και σαν ο ύπνος με πήρε. άκουγα. ένοιωθα. τα χασμουρητά σου. τα τεντώματά σου.
στον ύπνο μου. στο ξύπνιο μου. σε ακούω. σε νοιώθω. σε βλέπω.
θαρρώ ήρθες και με ξύπνησες.
και είναι νωρίς ακόμα. πιο μετά την βόλτα. ναι; πιο μετά. είναι νωρίς ακόμα.
τα δίπλωσα τα χαλιά. πήρα νέα. ωραία είναι. με την σοφία πήγα. με το μηχανάκι. απίστευτη κίνηση. έξω.
πολύχρωμα είναι. λιγότερο έντονα. πια.
και φθηνά. προσφορά από δω προσφορά από κει. μην προσπαθείς να με πείσεις άλλο καλή μου. θα τα πάρω λέμε. από την πρώτη στιγμή που τα είδα μου άρεσαν τόσο. και αν είναι για μπροστά από το τζάκι πειράζει που δεν έχω τζάκι δηλαδή;
τα δίπλωσα τα χαλιά. συγγνώμη. μα τα δίπλωσα. δεν τα άντεχα.
παντού. είσαι παντού. μυρίζεις παντού.
συγγνώμη. μα δεν. τα δίπλωσα.
θα τα δώσω στον πάνο και την νατάσσα. για τον πόζαρ. και την σούζη. και τα γατιά. φτερούλα. ασπρούλα. μαυρούλα. κάτι σε ούλα τέλος πάντων. μισητές γάτες. σαν κατσαριδάκια μου γλυκά.
μετακίνησα και την πολυθρόνα. άσε την στην μέση εκεί. και το τραπέζι. να μάθω βήματα νέα. στο σπίτι μέσα. που είσαι παντού. και τα χαλιά σκόρπια στον διάδρομο. θα τα στρώσω αύριο. μεθαύριο. όποτε. πόσα χρόνια έχω να αφήσω κάτι στον διάδρομο έτσι. πόσα χρόνια πολλά. πώς περάσανε. πολλά. μα τόσο γρήγορα. μια ζωή.
λοιπόν το επόμενο σχέδιο είναι κεραμικά. όχι δεν θα μάθω να φτιάχνω. θα αγοράζω. απλά. σκέφτηκα να γεμίσω μία γωνία με βάζα. πήλινα. σαν πιθάρια. μακρόστενα. ωραιότατα δεν είναι αυτά τα δύο; αν και ολίγον ακριβά. σιχτίρι. και το άλλο που με μάγεψε ακόμα πιο ωραίο. δεν το πήρα βέβαια. πανάκριβο. εντάξει είπαμε. όχι και τόσο. σκέφτομαι να την γεμίσω και με γλάστρες πήλινες. ε άδειες. καλά δεν θα είναι; ή μαλακία; χμ. καλά θα δω πώς θα είναι. και αν δεν. τις βγάζω στην αυλή να τις γεμίσω φυτά. ε πήρα και για την αυλή. σιγά να μην.
κάνα ξεραμένο κλαδί; μπα. κεριά. χμ. κεριά. και μπροστά ένα από τα χαλάκια. αυτά του τζακιού. χα.
πήγα και στο φυτώριο. το τεράστιο. στον δρόμο μας είναι. είχαμε πάει και μαζί. και είχες στριμωχτεί στο πίσω κάθισμα με τα φυτά μετά. πώς κάνεις και εσύ έτσι; σε δέκα λεπτά πίσω ήμασταν. εύγε αττική οδέ. ένα σάστισμα το έπαθα σήμερα η αλήθεια είναι. πόσα καινούργια φυτά. αυτό λέγεται φέστουκα. και αυτό κάρεξ. τις φτέρες τις ξέρεις ήδη.
σου πήρα δωράκι. το καραβάκι. και αυτό το πήρα δωράκι για μένα. μπορείς να το πεις σπιτάκι. σε στύλο πάνω. μπορείς να το πεις και φάρο. εδώ μπαίνει το κερί. θα τα βάλω μαζί. το καραβάκι σου. στο στύλο δίπλα.
βόλτα. άρχισε να φυσά. και για βροχή ετοιμάζεται.
μα τι υπερένταση και αυτή σήμερα.
και χθες. και προχθές.
άστα εδώ τα πράγματα.
μοιραράκη κεραμική ο διάδρομος.
θα τα φτιάξω. όποτε.
και παιδιά. και σκυλιά. και γατιά. κυριολεκτικά.
και οι ούλες όλες τα τίμησαν τα χαλάκια σου. καλύτερες. και πρώτες.
και ο πόζαρ. μύριζε από δω. μύριζε από κει. στρογγυλοκάθισε. ήρθε και η μίκα.
και το μόνο που μπόρεσα να κάνω. να χαμογελώ. για πολύ όχι. πρόσωπα γνωστά. δεκαετιών. νεανικά. αδυνατισμένα. με δέρμα γερασμένο. βλέπουμε στους άλλους αυτά που να αντικρίσουμε ίσως φοβόμαστε. γεράσαμε. όλοι μας. με παιδιά. με σκυλιά. με γατιά. όλοι σας.
χρόνια πολλά. χρόνια καλά. καλά είσαι; καλά. ο μόμπυ;
χαμόγελο.
και ξαφνικά εγκλωβίστηκα. να γυρίσω ήθελα. μην ανησυχείς. τόσες ώρες μόνος. μα δεν έλειπα πολύ. και έχω αφήσει και τα πράγματα στο διάδρομο. θα τα έχεις κάνει όλα. ανάκατα. και ξαφνικά μόνος. τόσο.
και για τον μάστερ σεφ είπαμε. και για τον τοπ. και για τον τζαστ. και την κρίση αναλύσαμε. και το νησί σχολιάσαμε. και φάγαμε. και ήπιαμε. και γεια στα χέρια σου για το γλυκό. μα ανούσια όλα τόσο. απόμακρα. μπλα μπλα και μπλα. και είναι κλειστά τα φυτώρια αύριο. την τρέλα μου μέσα.
και τι είναι βρε σεις να πάρω άλλο; πλυντήριο που χάλασε από τα άλατα; περίπτωση καμία. ποτέ μην λες ποτέ. μα δεν. και αν ναι. μετά χρόνια άπειρα. μα δεν. φεύγει το παιδί σου. ο αδελφός σου. ο σύντροφός σου. ο ό, τι σου. αναπληρώνεται με κάτι άλλο; και αμέσως; τι προσπαθείτε να με πείσετε;
και μας έκανε η νατάσσα δωράκια. συμβολικά. ξέρεις από αυτά τα γιορτινά. τα συμβολικά. στα πρόσωπα τα όλα. και βλέπεις τι μου πήρε; ωχ καραβάκι χαμογέλασα. και δάκρυσα. συγγνώμη. καραβάκι γυάλινο. πάνγλυκο. μα καραβάκι;
ένα ταξί βρε σεις. κουράστηκα. παντελώς. άρχισε να με χτυπάει και το κρασί; την πόρτα άνοιξα. και από ό, τι περίμενα η δέσποινα με κεραμικές ζαρτιέρες πετάχτηκε. σκατά. και είναι παγωμένα. τα όλα. και ήσυχα τόσο. απελπιστικά σχεδόν.
τα έπιπλα μετακινώ. όλα. ό, τι μετακινείται τουλάχιστον. και είναι απίστευτο το πόσες γωνιές έχει τελικά το σπίτι. παντού. σε κάθε δωμάτιο. γωνιές κενές. μα τόσο. μα τόσο τόσο γεμάτες. μην πιάσουμε την αυλή. τελειωμό δεν έχει. και κάθε γωνιά να την γεμίζω προσπαθώ. να την αλλάξω. παπάρια.
ό, τι να σκεφτώ. ό, τι να βάλω. δικές σου πάντα είναι.
και τώρα κενές. τόσο. μα τόσο τόσο άδειες.
πήγα με την σοφία για φαγητό. και την μαρία. ήταν και η τζένη. και στον γυρισμό το φυτώριο ανοιχτό. αχα! σταματάμε μισό;
πήλινες γλάστρες να πάρω. μεγάλες. μια που έχουμε περισσότερα χέρια και αυτοκίνητο.
τι το 'θελα; αυτή. αυτή. πάρε αυτή. όχι αυτή. μεγάλη είναι. μικρή. σου αρέσει αυτή; αυτή; μα καλά πόσες θα πάρεις; πού θα τις βάλεις;
ααααα αα.και α α. τέτοιος αποσυντονισμός ποτέ. που σε ένα μαγαζί μπαίνω και σε λεπτά μισά άντε δύο αποφασίσει έχω. ούτως ή άλλως στο δευτερόλεπτο ξέρεις. ό, τι προκαλείται. τι το κοιτάς αριστερά και δεξιά και διαγώνια; στο δευτερόλεπτο. ο χρόνος που χρειάζεται να τα γνωρίσεις όλα είναι. όσα μπορείς. όσα προφτάσεις. τρεις πήρα. μεγάλες. και βαριές. για έξω. για κάποιες από τις γωνιές.
η γωνία με τα κεραμικά συμπαθητική γίνεται. την έφτιαχνα το βράδυ χθες. και δέκα φορές την έχω αλλάξει. και τόσες άλλες. ξημέρωμα με πήρε. σχεδόν. και ξύπνησα νωρίς πολύ. κατά τις πέντε. λόγο χωρίς. κάθε μέρα τώρα. και σαν έφθασε η ώρα δέκα και σκεφτόμουνα πού ταιριάζει ποιο. αγχώθηκα ξαφνικά. να ετοιμαστώ. για την βόλτα αργήσαμε.
κάθε μέρα τώρα
δεν σου είπα. αποφάσισα τι να κατεβάσω όταν αποφασίσω να κατέβω. καλό; στο θέμα μας. φορσύθια βερβερίδα φορσύθια βερβερίδα. ή λες φορσύθια φορσύθια βερβερίδα βερβερίδα; ή βερβερίδα φορσύθια φορσύθια βερβερίδα; στην άκρη της μέσης έναν προύνο. ή σφενδάμι; πλάτανο βρε συ. ναι. χμ; θυμάσαι χώρο άπλετο. εκεί. χώμα από εδώ χώμα από εκεί χώμα παραπέρα. δεν θυμάμαι μόνο την πορεία του ήλιου. νομίζω εκεί είναι προς σούρουπο.
και στην μέση φέστουκες. και μία και δύο και τρεις. και περισσότερες. πήρα και βολβούς σήμερα. του είχα παραγγείλει να φέρει φορσύθιες που τελικά βρήκα από τον άλλον που πήγα με το αυτοκίνητο και πήρα και βερβερίδες και φέστουκες και φορσύθιες και τις έβαλα εδώ σε μία γωνιά και δύο και είναι ωραιότατα ταιριαστές και πέρασα να τις πάρω που θα τις έφερνε σήμερα. είναι βαριές οι γλάστρες τελικά και μεγάλες. και είχα κατέβει με τα πόδια. με άδεια χέρια να φύγω; πήρα ανεμώνες. και νεραγκούλες. βολβούς. πενήντα και πενήντα. ένα και μηδέν μηδέν. δεν σημαίνει τίποτα μην αναρωτιέσαι. απλά σκέφτηκα να σημαίνει κάτι το εκατό την ώρα που τους μετρούσα και πού να σταματήσω και στο δευτερόλεπτο το αμέσως αποφασίστηκε να μην σημαίνει το παραμικρό.
και ή έχω ομορφύνει αδιανόητα και απίστευτα και συγκλονιστικά ή ο κόσμος απλά δεν γαμεί. και δεν γαμιέται. με όλο τον σεβασμό. και την καλή την έννοια. δεν εξηγείται διαφορετικά. πέντε γυρίσανε να κοιτάξουνε σήμερα. και τόσοι άλλοι ακολουθήσανε το πέρασμα. ψαχνόμουνα αν με έχει κουτσουλήσει κανένα μισητό περιστέρι. και από όλους. ηλικιωμένοι νέοι νέες γιαγιές. ακόμα και δύο σκύλοι. να είναι τα μαύρα υγρά μελαγχολικά μάτια;
είναι που μοιάζουν αγελαδίσια τελευταία.
και πενήντα να βάλω εδώ. είκοσι πέντε. και είκοσι πέντε. μαζί με τις άλλες. τις εδώ.
και τις νεραγκούλες. και τις ανεμώνες. έχουν εμφανιστεί οι βλαστοί. και τα φύλλα.
εδώ.
εκεί. και εδώ
ξέρω έχεις κουραστεί με όλα αυτά που βλέπεις. και είναι το μισό του μισού του εκατομμυριοστού και του δις και του τρις και του και ακόμα τόσο από όλα αυτά που ακούω.
κάθε μέρα τώρα
ήρθε η σοφία. να πάμε στην έκθεση κεραμικών. και την μαρία περιμέναμε. της έδειξα την γωνιά αυτήν. και την άλλη. και την παράλλη. και τις γλάστρες τις καινούργιες στην αυλή. σαν μικρό παιδί. αυτό. και αυτό. και το άλλο. την κρεβατοκάμαρα μην της κοιτάς. άδεια είναι όλη. και την βιβλιοθήκη. την άδειασα. την γεμίζω και πάλι. ένα παραμύθι φτιάχνω. δεν το έχω τελειώσει ακόμα. αυτό σήμερα το έβαλα. ήταν από εκεί. αυτό το πήρα τώρα. με κοίταγε. ωραία είναι. τι να έλεγε. ό, τι και να έλεγε. με κοίταξε παράξενα και αυτή μία δύο φορές και τρεις. την αγελάδα μου μέσα.
και πήρα και χελωνάκια. και σαλιγκαράκια. και κοχλιάκια. και καδράκια. και κάτι σαν στάμνες μισές. για την αυλή. σκέφτομαι να πάρω και άλλα. και άλλα. και άλλα. για μέσα. για έξω. να υπάρχουν. να πετιούνται. από εδώ. και από εκεί. να σπάσει το πολύ πολύ κανένα. και αυτό για τα κεράκια το κεραμικό τι εκπληκτικό. με τα αστεράκια η σφαίρα. το παρατηρούσα το βράδυ χθες. βυθίστηκα στο φως. στο μόνο φως. το τρεμουλιαστό. και με πήρε ο ύπνος στον καναπέ.
κουράστηκα. μα ακίνητος να κάτσω δεν μπορώ. και ξύπνησα νωρίς. κάθε μέρα πριν. κάθε μέρα τώρα. να κάνω κάτι συνεχώς. στον διάδρομο. στην βιβλιοθήκη. στην αυλή. στο δώθε. στο πέρα. εδώ. εκεί. βόλτα πάω. κάθε μέρα τώρα. τις ώρες ίδιες. μόνος. και μαζί. και νοιώθω το συναίσθημα αυτό βαρύ. δεν ξέρω. βαρύ. και παρακαλούσα να μην μου δώσεις την επιλογή. πότε να φύγεις. να αποφασίσεις εσύ. μια ώρα μία. στον ύπνο σου. στις γωνιές σου. μα έπρεπε να αποφασίσω. εγώ. και δεν ξέρω. ποτέ δεν θα ξέρω. αν έπρεπε. τώρα. μετά. λίγο πιο μετά. λίγο πιο τώρα. πότε. βαρύ πολύ. απλά βαρύ.
κουραστεί δεν είχα. πώς θα μπορούσα μαζί σου να κουραστώ; μα στεναχωριόμουνα. πολύ. για σένα. σαν σε έβλεπα να προσπαθείς τόσο. να πέφτεις τόσο. και ψυχολογικά. πολύ. και προσπαθούσα να σου χαμογελώ. στην βόλτα που σε στήριζα. στις ώρες που σε καθάριζα. τις ώρες που δίπλα σου καθόμουνα. σαν κοιμόσουνα. τις ανάσες σου προσπαθούσα να αφουγκραστώ. αναπνέεις; πονάς; στεναχωριόμουνα πολύ. για σένα.
σε όσους πήγαμε το ίδιο. και πήγαμε σε δύο και τρεις. στον έναν έτρεμες πολύ. στον άλλον ηρεμούσες τόσο με την φωνή του. αργά ή γρήγορα. θα έπρεπε. να το συζητήσετε. με την οικογένειά σας. και να αποφασίσετε.
μα η οικογένειά μου είσαι εσύ. και κυρίως εσύ. τα τελευταία πολλά χρόνια. μία ζωή.
που τόσο λίγα μοιάζουν τελικά. και ήταν αργά; γρήγορα;
ποτέ δεν θα ξέρω. και νοιώθω το συναίσθημα βαρύ.
το προετοίμαζα καιρό.
σε περίπτωση που.
στις σκέψεις. στις προοπτικές.
να ετοιμαστώ. να το αντιμετωπίσω. να το συνηθίσω.
να μην πονέσει τόσο. μα τόσο τόσο.
το προετοίμαζα καιρό. με χαμόγελο βαρύ. βλέμμα θολό.
φοβήθηκα. όλα αυτά που φοβόμουν να αντιμετωπίσω. πόσο τα φοβήθηκα.
πρώτη φορά. μετά χρόνια τόσα. ίσως φορά πρώτη. φοβήθηκα.
και κάθε φορά που στην σκέψη ανησυχώ πίσω να γυρίσω γρήγορα φοβάμαι.
που πλέον απλά λόγος δεν υπάρχει. να γυρίσω. γρηγορότερα. πόσο απλά.
περπατούσα σήμερα. και ξαφνικά ανησύχησα. πίσω να γυρίσω.
περπατούσα. στην κηφισίας βρέθηκα. μα πότε την μεσογείων πέρασα;
όμορφα σπίτια αυτά. στα στενά μέσα. στον χρόνο ξεχασμένα. προσεγμένα. όμορφα.
σκέφτηκα σχέδιο επόμενο. μεταλλικά. να σπάσει λίγο ο πηλός.
και μετά γυαλί.
και ξύλο.
τα χέρια να μην πιάνουν ρε γαμώτο.
περπατούσα. το μυαλό πόνεσε.
κάνει και κρύο. περπατώ.
τις διαδρομές τις γνωστές να βρω.
πίσω να γυρίσω.
και είναι
ένα
μία
κάτι
σαν ελευθερία
εγκλωβιστικό
ενοχική
βαρύ
το τρίξιμο της εξώπορτας να αποφύγω προσπαθώ
και στα βήματα τα έντεκα τα δώδεκα μέχρι την πόρτα
αισθάνομαι
την λαχτάρα σου
την ανάσα σου
τα χμφου σου και χμφου σου
τα γρατσουνίσματα σου στον τοίχο
την αγωνία σου
ανοίγω βρε συ περίμενε.
ποτέ δεν θα ξέρω. κάθε μέρα τώρα. μα το ένοιωσα. αυτό που τόσους τελευταίους μήνες έντονα φοβόμουνα. το ένοιωσα. και σαν με κοίταξες. καθιστός. στου δρόμου. την μέση. του πεζοδρομίου. την άκρη. δεν ήθελες να προχωρήσεις άλλο. δεν μπορούσες. και με κοιτούσες. στα χέρια σε πήρα και σπίτι γυρίσαμε. μόλις που έξω βγήκαμε. και είχε μέρα όμορφη. το ένοιωσα. σαν με περίμενες καθιστός. από την μια γωνιά στην άλλη. να συρθείς. βαρύς.
και νομίζω. νομίζω με κοίταξες.
με αυτό το βλέμμα. το δυνατό το βλέμμα.
και νομίζω. νομίζω σε άκουσα.
να ψιθυρίζεις. να μου λες.
πάμε. πάμε μαζί.
την τελευταία αυτή.
βόλτα
συγγνώμη
πόσο σε ευχαριστώ
τέλειωσε
αυτό ήταν
χρόνια πολλά. χρόνια καλά. με υγεία πάνω από όλα. υγεία.
τα άλλα αντέχονται. όλα. στον χρόνο τους. στον τρόπο τους.
τις γλάστρες να αναδιατάξω. να πάρω και καινούργιες. τόσες γωνίες κενές.
της αυλής τις γλάστρες. να τις ξεφυτέψω. να τις φυτέψω. πάλι. και πάλι. και όλες.
στον χρόνο μου. για τον χρόνο μου.
καλές χρονιές
και είναι και ιανουάριος σήμερα
οι ιανουάριοι τους ιανουάριους ω ιανουάριοι
και φέτος. δευτέρα προς τρίτη. δεκαεφτά. προς δεκαοχτώ.
δεκαεφτά ιανουάριοι μετά
δεκαεφτά ε;
δεκαεφτά
πόσο λίγοι
πόσο πολλοί
πόσο γεράσαμε
πόσο παιδιά μείναμε
γίνονται οι απώλειες συνήθειές μας
και γίνονται γλυκές
συγχώρεσε με φέτος
μα αυτή η γλυκύτητα μοιάζει να ξεχειλίζει
περισσότερο
αυτόν τον ιανουάριο
γνωριστήκατε;
γαμημένοι ιανουάριοι
και δεκέμβριος μαζί
.
σαν χάνουμε την αξιοπρέπεια στην βόλτα το νοιώθω ίσως. μα δεν ξέρω. δεν ξέρω τι να νοιώσω. τι δικαίωμα έχω να νοιώσω. τι καθορίζει της κάθε αξιοπρέπειας το κάθε όριο; και στα μάτια με κοιτάς. και το μόνο που μπορώ να κάνω να σου χαμογελώ είναι. και ας λερώνεις και μένα. δεν το θες. απλά να ελέγξεις δεν μπορείς. πλέον. εσένα. και ας προσπαθείς τόσο. περισσότερο τόσο.
μας είπαν δεν πονάς. καλά μας είπαν; πονάς; τον έλεγχο χάνεις. απλά. πόσο απλά. και σου χαμογελώ. σαν σε ανασηκώνω. να μην νοιώθεις το βάρος. στα πίσω πόδια. και πιο γρήγορα περπατάς. ιδέα μου είναι; ιδέα μου θέλω να είναι. μα κουράζεσαι. αμέσως. σχεδόν αμέσως. και μόλις γυρίζουμε σε μία γωνιά αφήνεσαι. την μέρα όλη. την νύχτα όλη. μόλις που βγαίνεις στην αυλή. και στο κρεβάτι σου γυρνάς. τις ώρες όλες. στο χαλί στον καναπέ πίσω. να με νοιώθεις κοντά σου στο γραφείο; στο χαλί στον καναπέ μπροστά. στο χαλάκι στο κρεβάτι μου δίπλα. και σέρνεσαι. πλέον σέρνεσαι.
πώς ξέρεις ποια ώρα είναι η ώρα;
και όσο περνά ο καιρός σου χαμογελώ. ίσως περισσότερο. έμαθα να βάζω σωστά την σύριγγα. με το σιρόπι. και πλέον αδιαμαρτύρητα καταπίνεις. όχι πως διαμαρτυρόσουνα ποτέ. από την πρώτη ματιά τα χρόνια πριν πάντα τόση εμπιστοσύνη μου είχες. και γλύφεις και εμένα. και σου χαμογελώ. και έχεις μάθει να ανοίγεις το στόμα περισσότερο. να σου αφήνω τα χάπια. έμαθα και την μεριά που τα καταπίνεις αμέσως. μικρά. μεγάλα. δυνατά. και σου χαμογελώ. στα μάτια με κοιτάς. με αυτό το βλέμμα. ψιθυρίζοντάς σου κατάπιε το μομπάκο. για το καλό σου είναι.
αχ βρε συ αυτό το βλέμμα.
και χαμογελώ. με βλέμμα θολό. πώς να αποφασίσω ποιο είναι το καλό σου; το καλύτερό σου;
δεν αντέχεται η εικόνα σου σαν σέρνεσαι. τόση δύναμη στο βλέμμα. τόσο αδυναμία στο κορμί. στα νεύρα. στον έλεγχο. μας είπανε να δοκιμάσουμε και κορτιζόνη. σου πήρα χαπάκια. τόσο μικρά. μα τόσο δυνατά. και τόσο εύκολα τυλίγονται στην φέτα κοτόπουλο. για μέρες λίγες. άντε να δούμε. και αν δεν. θα πλησιάζει η ώρα. και πρέπει να είναι γιορτινή η ώρα. η κάθε ώρα τώρα. ξέρω. το μαθαίνω. πως οι τελευταίες όσο γιορτινές ώρες είναι οι ώρες τώρα.
αντέχονται. τα πάντα αντέχονται. με τον τρόπο τους. τον χρόνο τους.
συγγνώμη βρε μομπάκο. για το θολό το βλέμμα. πάω βόλτα. σε εμένα το ψιθυρίζω. μην γυρνάς το κεφάλι. τις πήγαμε τις βόλτες μας σήμερα. όσο καταφέραμε. δεν θα αργήσω εντάξει; έρχομαι σε λίγο. μέχρι το φυτώριο να πάω; ναι εκεί. να απασχολείται το μυαλό. και έρχομαι σε λίγο. εντάξει;
λες και έλειπα αιώνες βρε. και τόσα χρόνια. κάθε φορά. λαχτάρα ίδια. και περισσότερη. σαν ανακούφιση. στο βλέμμα μέσα. σαν να φωνάζεις ναι γύρισε. είναι εδώ. και ακόμα και τώρα όπου και να είσαι στην πόρτα πίσω σε βρίσκω. απλά πεσμένος είσαι. απλά. σαν την ουρά να κουνήσεις προσπαθείς. έλα ξάπλωσε. μην κουράζεσαι άλλο. δεν πήγα τελικά φυτώριο. δηλαδή πήγα μα δεν πήρα τίποτα. δεν είχε φέρει τίποτα καινούργιο. από το πρωί. ανεβοκατέβαινα πάνω κάτω. στον δρόμο. χωρίς προορισμό. και είπα να πάω να κουρευτώ. αν και πρόσφατα είχα κουρευτεί. εντάξει συμπαθητικότερος δεν μοιάζω; όχι; και εξήγησέ μου γιατί στον καθρέφτη του τα μαλλιά μου φαίνονται πιο γκρίζα από ότι στον καθρέφτη εδώ; οέο; τι ώρα είναι; έλα μομπούλι. για τα χάπια η ώρα. και μετά μεζέ. κοτόπουλο θες ή γαλοπούλα;
βόλτα;
πάμε βόλτα;
δεν ξέρω
δεν ξέρω
δεν θέλω
δεν ξέρω αν πρέπει να θέλω
μαζί
κοντά σου
δίπλα σου
στο βλέμμα σου
στην ανάσα σου
πάμε γαμώτο
πάμε
όμορφη μέρα σήμερα. ζεστή. ηλιόλουστη. όμορφη. εξωτερικά.
το ένοιωσα σήμερα. αυτό που τόσους τελευταίους μήνες έντονα φοβόμουνα. το ένοιωσα. και σαν με κοίταξες. καθιστός. στου δρόμου. την μέση. του πεζοδρομίου. την άκρη. δεν ήθελες να προχωρήσεις άλλο. δεν μπορούσες. και με κοιτούσες. στα χέρια σε πήρα και σπίτι γυρίσαμε. μόλις που έξω βγήκαμε. και είχε μέρα όμορφη σήμερα.
και με κοιτούσες. σαν να μου είπες πάμε βρε συ.
πάμε;
όμορφη μέρα σήμερα. ηλιόλουστη. περίεργη. σε άκουγα στον ύπνο μου. που προσπαθούσες. από την μεριά την μία. στην άλλη. να προσπαθείς. να πας. με άκουγες στον ύπνο σου που σηκώθηκα. και μία. και δύο. και φορές πολλές. τις τελευταίες πολλές μέρες. τις περισσότερες την μέρα που ξημέρωνε. και ξημέρωσε μέρα όμορφη σήμερα. ζεστή. με ήλιο.
το ένοιωσα. πως ίσως αυτή η ώρα είναι η ώρα. μετά την βόλτα. την πολύ προσπάθεια αυτής. και ίσως κατάλαβες.
καθιστός με κοιτούσες. με βλέμμα ίσως κουρασμένο. ίσως ανακουφισμένο. ίσως πάμε.
αυτό ήταν; τελείωσε;
και πάντα. μα πάντα. μα πάντα πάντα. όσο αναπνέω. πάντα. τα βλέμματα τα τελευταία. τον αναστεναγμό αυτόν. τον στεναγμό σου. τον ένοιωσα. τον άγγιξα. με βύθισε. τον νοιώθω. όσο αναπνέω. πάντα.
μία εκπνοή. ανακούφισης; αλαφρώματος; χαράς; λύπης; απορίας; φόβου; χαμόγελου;
δευτερόλεπτα. ελάχιστα. για μία εκπνοή. και σε αυτά τα δευτερόλεπτα τα λίγα τα τόσα πολλά των χρόνων όλων σου άφησα.
τέλειωσε;
όμορφη μέρα σήμερα. ηλιόλουστη. σαν να σε έβλεπα. στον καθρέφτη μέσα. στο κάθισμα το πίσω. στο πήγαινε.
και στο έλα πίσω μας ο ήλιος ήταν. πίσω μου. μόνο. μόνος. και μπροστά σύννεφα. για βροχή έτοιμα. μα δεν έβρεξε. ακόμα. αυτήν την μέρα. έξω.
τάκη ο μόμπυ. μόμπυ ο τάκης.
και αν στιγμές θα ήθελα τόσο ασφυκτικά να σε ζω να γερνάμε τώρα που μοιάζει να πραγματοποιήθηκε γιατί πονά τόσο;
όμορφη μέρα σήμερα ήταν.
φοβήθηκα. όλα αυτά που φοβόμουν να αντιμετωπίσω. πόσο τα φοβήθηκα.
και λύγισα. πρώτη φορά. μετά χρόνια τόσα. ίσως φορά πρώτη.
και κάθε φορά που στην σκέψη ανησυχούσα πίσω να γυρίσω γρήγορα φοβόμουν. φοβάμαι.
πως πλέον απλά λόγος δεν υπάρχει. να γυρίσω. γρηγορότερα. πόσο απλά.
το βλέμμα γυρνώ. κάθε φορά. στο χαλί στον καναπέ πίσω. στο κρεβάτι στο κρεβάτι δίπλα. παντού.
τα βήματα αντικείμενα αποφεύγουν. που δεν υπάρχουν. πια. στην κουζίνα. στην κρεβατοκάμαρα. παντού.
και σαν ο ύπνος με πήρε. άκουγα. ένοιωθα. τα χασμουρητά σου. τα τεντώματά σου.
στον ύπνο μου. στο ξύπνιο μου. σε ακούω. σε νοιώθω. σε βλέπω.
θαρρώ ήρθες και με ξύπνησες.
και είναι νωρίς ακόμα. πιο μετά την βόλτα. ναι; πιο μετά. είναι νωρίς ακόμα.
τα δίπλωσα τα χαλιά. πήρα νέα. ωραία είναι. με την σοφία πήγα. με το μηχανάκι. απίστευτη κίνηση. έξω.
πολύχρωμα είναι. λιγότερο έντονα. πια.
και φθηνά. προσφορά από δω προσφορά από κει. μην προσπαθείς να με πείσεις άλλο καλή μου. θα τα πάρω λέμε. από την πρώτη στιγμή που τα είδα μου άρεσαν τόσο. και αν είναι για μπροστά από το τζάκι πειράζει που δεν έχω τζάκι δηλαδή;
τα δίπλωσα τα χαλιά. συγγνώμη. μα τα δίπλωσα. δεν τα άντεχα.
παντού. είσαι παντού. μυρίζεις παντού.
συγγνώμη. μα δεν. τα δίπλωσα.
θα τα δώσω στον πάνο και την νατάσσα. για τον πόζαρ. και την σούζη. και τα γατιά. φτερούλα. ασπρούλα. μαυρούλα. κάτι σε ούλα τέλος πάντων. μισητές γάτες. σαν κατσαριδάκια μου γλυκά.
μετακίνησα και την πολυθρόνα. άσε την στην μέση εκεί. και το τραπέζι. να μάθω βήματα νέα. στο σπίτι μέσα. που είσαι παντού. και τα χαλιά σκόρπια στον διάδρομο. θα τα στρώσω αύριο. μεθαύριο. όποτε. πόσα χρόνια έχω να αφήσω κάτι στον διάδρομο έτσι. πόσα χρόνια πολλά. πώς περάσανε. πολλά. μα τόσο γρήγορα. μια ζωή.
λοιπόν το επόμενο σχέδιο είναι κεραμικά. όχι δεν θα μάθω να φτιάχνω. θα αγοράζω. απλά. σκέφτηκα να γεμίσω μία γωνία με βάζα. πήλινα. σαν πιθάρια. μακρόστενα. ωραιότατα δεν είναι αυτά τα δύο; αν και ολίγον ακριβά. σιχτίρι. και το άλλο που με μάγεψε ακόμα πιο ωραίο. δεν το πήρα βέβαια. πανάκριβο. εντάξει είπαμε. όχι και τόσο. σκέφτομαι να την γεμίσω και με γλάστρες πήλινες. ε άδειες. καλά δεν θα είναι; ή μαλακία; χμ. καλά θα δω πώς θα είναι. και αν δεν. τις βγάζω στην αυλή να τις γεμίσω φυτά. ε πήρα και για την αυλή. σιγά να μην.
κάνα ξεραμένο κλαδί; μπα. κεριά. χμ. κεριά. και μπροστά ένα από τα χαλάκια. αυτά του τζακιού. χα.
πήγα και στο φυτώριο. το τεράστιο. στον δρόμο μας είναι. είχαμε πάει και μαζί. και είχες στριμωχτεί στο πίσω κάθισμα με τα φυτά μετά. πώς κάνεις και εσύ έτσι; σε δέκα λεπτά πίσω ήμασταν. εύγε αττική οδέ. ένα σάστισμα το έπαθα σήμερα η αλήθεια είναι. πόσα καινούργια φυτά. αυτό λέγεται φέστουκα. και αυτό κάρεξ. τις φτέρες τις ξέρεις ήδη.
σου πήρα δωράκι. το καραβάκι. και αυτό το πήρα δωράκι για μένα. μπορείς να το πεις σπιτάκι. σε στύλο πάνω. μπορείς να το πεις και φάρο. εδώ μπαίνει το κερί. θα τα βάλω μαζί. το καραβάκι σου. στο στύλο δίπλα.
βόλτα. άρχισε να φυσά. και για βροχή ετοιμάζεται.
μα τι υπερένταση και αυτή σήμερα.
και χθες. και προχθές.
άστα εδώ τα πράγματα.
μοιραράκη κεραμική ο διάδρομος.
θα τα φτιάξω. όποτε.
και παιδιά. και σκυλιά. και γατιά. κυριολεκτικά.
και οι ούλες όλες τα τίμησαν τα χαλάκια σου. καλύτερες. και πρώτες.
και ο πόζαρ. μύριζε από δω. μύριζε από κει. στρογγυλοκάθισε. ήρθε και η μίκα.
και το μόνο που μπόρεσα να κάνω. να χαμογελώ. για πολύ όχι. πρόσωπα γνωστά. δεκαετιών. νεανικά. αδυνατισμένα. με δέρμα γερασμένο. βλέπουμε στους άλλους αυτά που να αντικρίσουμε ίσως φοβόμαστε. γεράσαμε. όλοι μας. με παιδιά. με σκυλιά. με γατιά. όλοι σας.
χρόνια πολλά. χρόνια καλά. καλά είσαι; καλά. ο μόμπυ;
χαμόγελο.
και ξαφνικά εγκλωβίστηκα. να γυρίσω ήθελα. μην ανησυχείς. τόσες ώρες μόνος. μα δεν έλειπα πολύ. και έχω αφήσει και τα πράγματα στο διάδρομο. θα τα έχεις κάνει όλα. ανάκατα. και ξαφνικά μόνος. τόσο.
και για τον μάστερ σεφ είπαμε. και για τον τοπ. και για τον τζαστ. και την κρίση αναλύσαμε. και το νησί σχολιάσαμε. και φάγαμε. και ήπιαμε. και γεια στα χέρια σου για το γλυκό. μα ανούσια όλα τόσο. απόμακρα. μπλα μπλα και μπλα. και είναι κλειστά τα φυτώρια αύριο. την τρέλα μου μέσα.
και τι είναι βρε σεις να πάρω άλλο; πλυντήριο που χάλασε από τα άλατα; περίπτωση καμία. ποτέ μην λες ποτέ. μα δεν. και αν ναι. μετά χρόνια άπειρα. μα δεν. φεύγει το παιδί σου. ο αδελφός σου. ο σύντροφός σου. ο ό, τι σου. αναπληρώνεται με κάτι άλλο; και αμέσως; τι προσπαθείτε να με πείσετε;
και μας έκανε η νατάσσα δωράκια. συμβολικά. ξέρεις από αυτά τα γιορτινά. τα συμβολικά. στα πρόσωπα τα όλα. και βλέπεις τι μου πήρε; ωχ καραβάκι χαμογέλασα. και δάκρυσα. συγγνώμη. καραβάκι γυάλινο. πάνγλυκο. μα καραβάκι;
ένα ταξί βρε σεις. κουράστηκα. παντελώς. άρχισε να με χτυπάει και το κρασί; την πόρτα άνοιξα. και από ό, τι περίμενα η δέσποινα με κεραμικές ζαρτιέρες πετάχτηκε. σκατά. και είναι παγωμένα. τα όλα. και ήσυχα τόσο. απελπιστικά σχεδόν.
τα έπιπλα μετακινώ. όλα. ό, τι μετακινείται τουλάχιστον. και είναι απίστευτο το πόσες γωνιές έχει τελικά το σπίτι. παντού. σε κάθε δωμάτιο. γωνιές κενές. μα τόσο. μα τόσο τόσο γεμάτες. μην πιάσουμε την αυλή. τελειωμό δεν έχει. και κάθε γωνιά να την γεμίζω προσπαθώ. να την αλλάξω. παπάρια.
ό, τι να σκεφτώ. ό, τι να βάλω. δικές σου πάντα είναι.
και τώρα κενές. τόσο. μα τόσο τόσο άδειες.
πήγα με την σοφία για φαγητό. και την μαρία. ήταν και η τζένη. και στον γυρισμό το φυτώριο ανοιχτό. αχα! σταματάμε μισό;
πήλινες γλάστρες να πάρω. μεγάλες. μια που έχουμε περισσότερα χέρια και αυτοκίνητο.
τι το 'θελα; αυτή. αυτή. πάρε αυτή. όχι αυτή. μεγάλη είναι. μικρή. σου αρέσει αυτή; αυτή; μα καλά πόσες θα πάρεις; πού θα τις βάλεις;
ααααα αα.και α α. τέτοιος αποσυντονισμός ποτέ. που σε ένα μαγαζί μπαίνω και σε λεπτά μισά άντε δύο αποφασίσει έχω. ούτως ή άλλως στο δευτερόλεπτο ξέρεις. ό, τι προκαλείται. τι το κοιτάς αριστερά και δεξιά και διαγώνια; στο δευτερόλεπτο. ο χρόνος που χρειάζεται να τα γνωρίσεις όλα είναι. όσα μπορείς. όσα προφτάσεις. τρεις πήρα. μεγάλες. και βαριές. για έξω. για κάποιες από τις γωνιές.
η γωνία με τα κεραμικά συμπαθητική γίνεται. την έφτιαχνα το βράδυ χθες. και δέκα φορές την έχω αλλάξει. και τόσες άλλες. ξημέρωμα με πήρε. σχεδόν. και ξύπνησα νωρίς πολύ. κατά τις πέντε. λόγο χωρίς. κάθε μέρα τώρα. και σαν έφθασε η ώρα δέκα και σκεφτόμουνα πού ταιριάζει ποιο. αγχώθηκα ξαφνικά. να ετοιμαστώ. για την βόλτα αργήσαμε.
κάθε μέρα τώρα
δεν σου είπα. αποφάσισα τι να κατεβάσω όταν αποφασίσω να κατέβω. καλό; στο θέμα μας. φορσύθια βερβερίδα φορσύθια βερβερίδα. ή λες φορσύθια φορσύθια βερβερίδα βερβερίδα; ή βερβερίδα φορσύθια φορσύθια βερβερίδα; στην άκρη της μέσης έναν προύνο. ή σφενδάμι; πλάτανο βρε συ. ναι. χμ; θυμάσαι χώρο άπλετο. εκεί. χώμα από εδώ χώμα από εκεί χώμα παραπέρα. δεν θυμάμαι μόνο την πορεία του ήλιου. νομίζω εκεί είναι προς σούρουπο.
και στην μέση φέστουκες. και μία και δύο και τρεις. και περισσότερες. πήρα και βολβούς σήμερα. του είχα παραγγείλει να φέρει φορσύθιες που τελικά βρήκα από τον άλλον που πήγα με το αυτοκίνητο και πήρα και βερβερίδες και φέστουκες και φορσύθιες και τις έβαλα εδώ σε μία γωνιά και δύο και είναι ωραιότατα ταιριαστές και πέρασα να τις πάρω που θα τις έφερνε σήμερα. είναι βαριές οι γλάστρες τελικά και μεγάλες. και είχα κατέβει με τα πόδια. με άδεια χέρια να φύγω; πήρα ανεμώνες. και νεραγκούλες. βολβούς. πενήντα και πενήντα. ένα και μηδέν μηδέν. δεν σημαίνει τίποτα μην αναρωτιέσαι. απλά σκέφτηκα να σημαίνει κάτι το εκατό την ώρα που τους μετρούσα και πού να σταματήσω και στο δευτερόλεπτο το αμέσως αποφασίστηκε να μην σημαίνει το παραμικρό.
και ή έχω ομορφύνει αδιανόητα και απίστευτα και συγκλονιστικά ή ο κόσμος απλά δεν γαμεί. και δεν γαμιέται. με όλο τον σεβασμό. και την καλή την έννοια. δεν εξηγείται διαφορετικά. πέντε γυρίσανε να κοιτάξουνε σήμερα. και τόσοι άλλοι ακολουθήσανε το πέρασμα. ψαχνόμουνα αν με έχει κουτσουλήσει κανένα μισητό περιστέρι. και από όλους. ηλικιωμένοι νέοι νέες γιαγιές. ακόμα και δύο σκύλοι. να είναι τα μαύρα υγρά μελαγχολικά μάτια;
είναι που μοιάζουν αγελαδίσια τελευταία.
και πενήντα να βάλω εδώ. είκοσι πέντε. και είκοσι πέντε. μαζί με τις άλλες. τις εδώ.
και τις νεραγκούλες. και τις ανεμώνες. έχουν εμφανιστεί οι βλαστοί. και τα φύλλα.
εδώ.
εκεί. και εδώ
ξέρω έχεις κουραστεί με όλα αυτά που βλέπεις. και είναι το μισό του μισού του εκατομμυριοστού και του δις και του τρις και του και ακόμα τόσο από όλα αυτά που ακούω.
κάθε μέρα τώρα
ήρθε η σοφία. να πάμε στην έκθεση κεραμικών. και την μαρία περιμέναμε. της έδειξα την γωνιά αυτήν. και την άλλη. και την παράλλη. και τις γλάστρες τις καινούργιες στην αυλή. σαν μικρό παιδί. αυτό. και αυτό. και το άλλο. την κρεβατοκάμαρα μην της κοιτάς. άδεια είναι όλη. και την βιβλιοθήκη. την άδειασα. την γεμίζω και πάλι. ένα παραμύθι φτιάχνω. δεν το έχω τελειώσει ακόμα. αυτό σήμερα το έβαλα. ήταν από εκεί. αυτό το πήρα τώρα. με κοίταγε. ωραία είναι. τι να έλεγε. ό, τι και να έλεγε. με κοίταξε παράξενα και αυτή μία δύο φορές και τρεις. την αγελάδα μου μέσα.
και πήρα και χελωνάκια. και σαλιγκαράκια. και κοχλιάκια. και καδράκια. και κάτι σαν στάμνες μισές. για την αυλή. σκέφτομαι να πάρω και άλλα. και άλλα. και άλλα. για μέσα. για έξω. να υπάρχουν. να πετιούνται. από εδώ. και από εκεί. να σπάσει το πολύ πολύ κανένα. και αυτό για τα κεράκια το κεραμικό τι εκπληκτικό. με τα αστεράκια η σφαίρα. το παρατηρούσα το βράδυ χθες. βυθίστηκα στο φως. στο μόνο φως. το τρεμουλιαστό. και με πήρε ο ύπνος στον καναπέ.
κουράστηκα. μα ακίνητος να κάτσω δεν μπορώ. και ξύπνησα νωρίς. κάθε μέρα πριν. κάθε μέρα τώρα. να κάνω κάτι συνεχώς. στον διάδρομο. στην βιβλιοθήκη. στην αυλή. στο δώθε. στο πέρα. εδώ. εκεί. βόλτα πάω. κάθε μέρα τώρα. τις ώρες ίδιες. μόνος. και μαζί. και νοιώθω το συναίσθημα αυτό βαρύ. δεν ξέρω. βαρύ. και παρακαλούσα να μην μου δώσεις την επιλογή. πότε να φύγεις. να αποφασίσεις εσύ. μια ώρα μία. στον ύπνο σου. στις γωνιές σου. μα έπρεπε να αποφασίσω. εγώ. και δεν ξέρω. ποτέ δεν θα ξέρω. αν έπρεπε. τώρα. μετά. λίγο πιο μετά. λίγο πιο τώρα. πότε. βαρύ πολύ. απλά βαρύ.
κουραστεί δεν είχα. πώς θα μπορούσα μαζί σου να κουραστώ; μα στεναχωριόμουνα. πολύ. για σένα. σαν σε έβλεπα να προσπαθείς τόσο. να πέφτεις τόσο. και ψυχολογικά. πολύ. και προσπαθούσα να σου χαμογελώ. στην βόλτα που σε στήριζα. στις ώρες που σε καθάριζα. τις ώρες που δίπλα σου καθόμουνα. σαν κοιμόσουνα. τις ανάσες σου προσπαθούσα να αφουγκραστώ. αναπνέεις; πονάς; στεναχωριόμουνα πολύ. για σένα.
σε όσους πήγαμε το ίδιο. και πήγαμε σε δύο και τρεις. στον έναν έτρεμες πολύ. στον άλλον ηρεμούσες τόσο με την φωνή του. αργά ή γρήγορα. θα έπρεπε. να το συζητήσετε. με την οικογένειά σας. και να αποφασίσετε.
μα η οικογένειά μου είσαι εσύ. και κυρίως εσύ. τα τελευταία πολλά χρόνια. μία ζωή.
που τόσο λίγα μοιάζουν τελικά. και ήταν αργά; γρήγορα;
ποτέ δεν θα ξέρω. και νοιώθω το συναίσθημα βαρύ.
το προετοίμαζα καιρό.
σε περίπτωση που.
στις σκέψεις. στις προοπτικές.
να ετοιμαστώ. να το αντιμετωπίσω. να το συνηθίσω.
να μην πονέσει τόσο. μα τόσο τόσο.
το προετοίμαζα καιρό. με χαμόγελο βαρύ. βλέμμα θολό.
φοβήθηκα. όλα αυτά που φοβόμουν να αντιμετωπίσω. πόσο τα φοβήθηκα.
πρώτη φορά. μετά χρόνια τόσα. ίσως φορά πρώτη. φοβήθηκα.
και κάθε φορά που στην σκέψη ανησυχώ πίσω να γυρίσω γρήγορα φοβάμαι.
που πλέον απλά λόγος δεν υπάρχει. να γυρίσω. γρηγορότερα. πόσο απλά.
περπατούσα σήμερα. και ξαφνικά ανησύχησα. πίσω να γυρίσω.
περπατούσα. στην κηφισίας βρέθηκα. μα πότε την μεσογείων πέρασα;
όμορφα σπίτια αυτά. στα στενά μέσα. στον χρόνο ξεχασμένα. προσεγμένα. όμορφα.
σκέφτηκα σχέδιο επόμενο. μεταλλικά. να σπάσει λίγο ο πηλός.
και μετά γυαλί.
και ξύλο.
τα χέρια να μην πιάνουν ρε γαμώτο.
περπατούσα. το μυαλό πόνεσε.
κάνει και κρύο. περπατώ.
τις διαδρομές τις γνωστές να βρω.
πίσω να γυρίσω.
και είναι
ένα
μία
κάτι
σαν ελευθερία
εγκλωβιστικό
ενοχική
βαρύ
το τρίξιμο της εξώπορτας να αποφύγω προσπαθώ
και στα βήματα τα έντεκα τα δώδεκα μέχρι την πόρτα
αισθάνομαι
την λαχτάρα σου
την ανάσα σου
τα χμφου σου και χμφου σου
τα γρατσουνίσματα σου στον τοίχο
την αγωνία σου
ανοίγω βρε συ περίμενε.
ποτέ δεν θα ξέρω. κάθε μέρα τώρα. μα το ένοιωσα. αυτό που τόσους τελευταίους μήνες έντονα φοβόμουνα. το ένοιωσα. και σαν με κοίταξες. καθιστός. στου δρόμου. την μέση. του πεζοδρομίου. την άκρη. δεν ήθελες να προχωρήσεις άλλο. δεν μπορούσες. και με κοιτούσες. στα χέρια σε πήρα και σπίτι γυρίσαμε. μόλις που έξω βγήκαμε. και είχε μέρα όμορφη. το ένοιωσα. σαν με περίμενες καθιστός. από την μια γωνιά στην άλλη. να συρθείς. βαρύς.
και νομίζω. νομίζω με κοίταξες.
με αυτό το βλέμμα. το δυνατό το βλέμμα.
και νομίζω. νομίζω σε άκουσα.
να ψιθυρίζεις. να μου λες.
πάμε. πάμε μαζί.
την τελευταία αυτή.
βόλτα
συγγνώμη
πόσο σε ευχαριστώ
τέλειωσε
αυτό ήταν
χρόνια πολλά. χρόνια καλά. με υγεία πάνω από όλα. υγεία.
τα άλλα αντέχονται. όλα. στον χρόνο τους. στον τρόπο τους.
τις γλάστρες να αναδιατάξω. να πάρω και καινούργιες. τόσες γωνίες κενές.
της αυλής τις γλάστρες. να τις ξεφυτέψω. να τις φυτέψω. πάλι. και πάλι. και όλες.
στον χρόνο μου. για τον χρόνο μου.
καλές χρονιές
και είναι και ιανουάριος σήμερα
οι ιανουάριοι τους ιανουάριους ω ιανουάριοι
και φέτος. δευτέρα προς τρίτη. δεκαεφτά. προς δεκαοχτώ.
δεκαεφτά ιανουάριοι μετά
δεκαεφτά ε;
δεκαεφτά
πόσο λίγοι
πόσο πολλοί
πόσο γεράσαμε
πόσο παιδιά μείναμε
γίνονται οι απώλειες συνήθειές μας
και γίνονται γλυκές
συγχώρεσε με φέτος
μα αυτή η γλυκύτητα μοιάζει να ξεχειλίζει
περισσότερο
αυτόν τον ιανουάριο
γνωριστήκατε;
γαμημένοι ιανουάριοι
και δεκέμβριος μαζί
.
2008/04/15
ταξίδι
σου τραγουδούν ήχο ταξίδι. χωρίς να θέλουν να σκεπάσουν τους ήχους σου. αφουγκράσου υπόκρουση. σου ψιθυρίζουν λέξεις ταξίδι. στις έχουν ξαναπεί. χωρίς να θέλουν να σκεπάσουν τις λέξεις σου. αφουγκράσου μόνο
το ένα μες στην καλή χαρά, χαμογελαστό, γελαστό, τρέχει από δω, τρέχει από κει, ακούραστα, φωτεινά, γελά. δυνατό. πετά την νεανική ματιά. στο άλλο. ήρεμο, μελαγχολικό, δακρυστό, κουράζεται πιο εύκολα στο κορμί, λαχανιάζεται ευκολότερα στην ψυχή. στην άκρη να κάθεται προτιμά. στα σκοτεινά. αποκαμωμένα. αδύνατο. χαμογελούν. δυο εικοσάχρονα παιδιά. παίζουν, φωνάζουν, ζωγραφίζουν, κλαίνε, γελούν, κουράζονται, λαχανιάζουν, φοβούνται, αγκαλιάζονται, ψιθυρίζουν, τραγουδούν
κάνανε μπάνιο χθες. τα άκουγα να γελούν. να φωνάζουν. πήγα σιγά σιγά στην πόρτα να αφουγκραστώ. τον θόρυβο. την ησυχία. τα παρατηρούσα. όλη την ώρα. χαμογελούσα. πιτσιλούσε το ένα το άλλο. χάιδευε. ζούλαγε. ακούμπαγε. παρατηρούσε. το ένα το άλλο. -και στο 'λεγα να μην έκανες τόσους κοιλιακούς παλιά. σωσίβιο γίνονται, χο χο χο. -και συ τι γελάς όλη την ώρα; φαίνονται πιο πολύ οι χαραματιές. και χωρίς να γελάς πλέον. αχα! κοίτα εδώ μικρέ. και άλλη. λολ. -και τι κουρεύτηκες κοντά; να μην προχωράς στο φως. :P φαίνονται τα ασπριστά. -θυμάσαι ρε συ αυτούς τους μυς; παλιά ήταν πιο στητοί. και οι άλλοι πιο σφιχτοί. και τα μπλουζάκια δεν σου είναι πια τόσο στενά. και οι φλέβες πιο χαλαρές. -έλα σταμάτα να με ζουλάς. μην με πιτσιλάς. πέφτει έξω το νερό. παιδιά! σκέφτηκα. τα άφησα να παίζουν, να φωνάζουν, να τσακώνονται, να κλαίνε, να γελούν. ξένοιαστα
δεν έχει νούμερο. το ταξίδι αυτό. ταξίδι. μου. ταχύτητα φωτός. στριφογυρίζω. στις λέξεις. στα πλήκτρα. στο μυαλό. στην ψυχή. περιστροφές. που μοιάζουν τόσο μαγεμένα ποιητικές στροφές. γύρω από το κουρασμένο, εξαντλημένο, αποκαμωμένο μυαλό. το πληγωμένο σώμα. το ξυπνούν. τρέφουν την δυσπιστία, την διστακτικότητα. μέχρι να εκραγούν. να σκάσουν. να εξαφανιστούν. γεμίζει το μυαλό. γεμίζει το κορμί. λαχτάρα. πόθο. δάκρυ. χαρά. φόβο
δεν έχει εικόνα. το ταξίδι αυτό. ταξίδι ψυχής. ζωγραφισμένη η ψυχή. πίσω από τους ψίθυρους. πίσω από τις λέξεις. χρωμάτισε την. όπως θες. με ό,τι χρώματα θες. νοιώθω ότι στην έχω παραδώσει. μεγάλα αποσπάσματα αυτής. γιατί ήρθε η στιγμή. κύκλους κάνει η ζωή. ήμασταν με πλάτη αντικριστά. χαράζοντας κύκλους. τους τελευταίους ένοιωθα εγώ. τους αρχικούς εσύ. αισθάνθηκα ένα ψίθυρο στον ώμο. γυρνώντας να δω, χαμογέλασα αμήχανα. γιατί αντίκρισα εσένα. που 'θελα να ψιθυρίσω στον ώμο. είμαστε με πρόσωπα αντικριστά. αγγίζουμε τις ψυχές. τα μυαλά. ονειρικά. να κάνουμε τον κύκλο μια γραμμή. όχι αρχικός. όχι τελικός. κύκλος. μια γραμμή. να συναντήσει το άπειρο. να εκτοξευτεί. στην θάλασσα. στον ουρανό. ταξίδι. ηρεμία αναζητώ. να αποκοιμηθώ στην κοιλιά σου. να νανουριστώ από το γουργουρητό. στο ταξίδι αυτό
δεν έχει ήχο. το ταξίδι αυτό. υπόκρουση είναι αυτή που ακούς. ψίθυρος. να το γεμίσουμε μαζί. με τους ήχους του μετά. του τώρα. του πριν. να μπερδευτούμε στα όνειρά μας. να μπλεχτούμε στους ήχους μας. να στριφογυρίσουμε στους ψίθυρους μας. κι ας είναι διαφορετικά. διαφορετικοί. ίδιοι. ανεξέλεγκτα. με έμπνευση
δεν έχει χρώμα. το ταξίδι αυτό. σχεδόν λιποθυμώ. ζωγραφίζοντας το ταξίδι αυτό. στα όνειρα. στα πλήκτρα. γέρνω. να στηριχτώ. να βουλιάξω τις αδυναμίες σου στις δικές μου. ακούω τα δυο εικοσάχρονα παιδιά να πλατσουρίζουν ακόμα. περιμένω να βγουν. να ετοιμαστούν. να γείρω πάνω τους. να αφεθώ. ό,τι αισθάνονται τα δυο, είμαι 'γω. ό,τι φοβούνται τα δυο, είμαι 'γω. ό,τι κλαίνε. ό,τι γελούν. ό,τι σκοτεινιάζουν. ό,τι φωτίζουν. ό,τι ζουν. όλα. είμαι 'γω. το τεσσαρακοστό δημιούργημά τους
δεν έχει λέξεις. το ταξίδι αυτό. δεν έχω λέξεις να σου πω. πώς με κάνεις να αισθάνομαι στα πλήκτρα. πώς με κάνεις να ονειρεύομαι ότι ονειρεύομαι στα όνειρα. νοιώθω να 'χω ερωτευτεί. ανεξέλεγκτα. τα χρώματα της ψυχής. σου. τα σκοτεινά. τα φωτεινά. γλυκά με μελαγχολεί. αυτό που νοιώθω παράνοια της ματιάς σου. μην εξηγείς. την έχω κρύψει αυτή την ματιά. την δική μου. στα σωθικά μου. σου γελώ. για το ταξίδι αυτό
εύχομαι να ήξερα. εσένα. την σκοτεινιά της ματιάς σου. πώς προσαρμόστηκε στα σωθικά μου. μελαγχολικά. γλυκά
μακάρι να ήξερες. οι λέξεις σου ονειρεύομαι ότι θα 'ναι για πάντα. οι ήχοι σου ονειρεύομαι ότι θα 'ναι για πάντα. όσο πάντα είναι το πάντα αυτό. και ελπίζω. νοιώθω να σε 'χω ερωτευτεί. τα χρώματα της ζωής σου. ελπίζω. ιδέα δεν έχω. αν ήξερες μόνο. πόσο πολύ σημασία έχει. το ταξίδι αυτό
το ένα μες στην καλή χαρά, χαμογελαστό, γελαστό, τρέχει από δω, τρέχει από κει, ακούραστα, φωτεινά, γελά. δυνατό. πετά την νεανική ματιά. στο άλλο. ήρεμο, μελαγχολικό, δακρυστό, κουράζεται πιο εύκολα στο κορμί, λαχανιάζεται ευκολότερα στην ψυχή. στην άκρη να κάθεται προτιμά. στα σκοτεινά. αποκαμωμένα. αδύνατο. χαμογελούν. δυο εικοσάχρονα παιδιά. παίζουν, φωνάζουν, ζωγραφίζουν, κλαίνε, γελούν, κουράζονται, λαχανιάζουν, φοβούνται, αγκαλιάζονται, ψιθυρίζουν, τραγουδούν
κάνανε μπάνιο χθες. τα άκουγα να γελούν. να φωνάζουν. πήγα σιγά σιγά στην πόρτα να αφουγκραστώ. τον θόρυβο. την ησυχία. τα παρατηρούσα. όλη την ώρα. χαμογελούσα. πιτσιλούσε το ένα το άλλο. χάιδευε. ζούλαγε. ακούμπαγε. παρατηρούσε. το ένα το άλλο. -και στο 'λεγα να μην έκανες τόσους κοιλιακούς παλιά. σωσίβιο γίνονται, χο χο χο. -και συ τι γελάς όλη την ώρα; φαίνονται πιο πολύ οι χαραματιές. και χωρίς να γελάς πλέον. αχα! κοίτα εδώ μικρέ. και άλλη. λολ. -και τι κουρεύτηκες κοντά; να μην προχωράς στο φως. :P φαίνονται τα ασπριστά. -θυμάσαι ρε συ αυτούς τους μυς; παλιά ήταν πιο στητοί. και οι άλλοι πιο σφιχτοί. και τα μπλουζάκια δεν σου είναι πια τόσο στενά. και οι φλέβες πιο χαλαρές. -έλα σταμάτα να με ζουλάς. μην με πιτσιλάς. πέφτει έξω το νερό. παιδιά! σκέφτηκα. τα άφησα να παίζουν, να φωνάζουν, να τσακώνονται, να κλαίνε, να γελούν. ξένοιαστα
δεν έχει νούμερο. το ταξίδι αυτό. ταξίδι. μου. ταχύτητα φωτός. στριφογυρίζω. στις λέξεις. στα πλήκτρα. στο μυαλό. στην ψυχή. περιστροφές. που μοιάζουν τόσο μαγεμένα ποιητικές στροφές. γύρω από το κουρασμένο, εξαντλημένο, αποκαμωμένο μυαλό. το πληγωμένο σώμα. το ξυπνούν. τρέφουν την δυσπιστία, την διστακτικότητα. μέχρι να εκραγούν. να σκάσουν. να εξαφανιστούν. γεμίζει το μυαλό. γεμίζει το κορμί. λαχτάρα. πόθο. δάκρυ. χαρά. φόβο
δεν έχει εικόνα. το ταξίδι αυτό. ταξίδι ψυχής. ζωγραφισμένη η ψυχή. πίσω από τους ψίθυρους. πίσω από τις λέξεις. χρωμάτισε την. όπως θες. με ό,τι χρώματα θες. νοιώθω ότι στην έχω παραδώσει. μεγάλα αποσπάσματα αυτής. γιατί ήρθε η στιγμή. κύκλους κάνει η ζωή. ήμασταν με πλάτη αντικριστά. χαράζοντας κύκλους. τους τελευταίους ένοιωθα εγώ. τους αρχικούς εσύ. αισθάνθηκα ένα ψίθυρο στον ώμο. γυρνώντας να δω, χαμογέλασα αμήχανα. γιατί αντίκρισα εσένα. που 'θελα να ψιθυρίσω στον ώμο. είμαστε με πρόσωπα αντικριστά. αγγίζουμε τις ψυχές. τα μυαλά. ονειρικά. να κάνουμε τον κύκλο μια γραμμή. όχι αρχικός. όχι τελικός. κύκλος. μια γραμμή. να συναντήσει το άπειρο. να εκτοξευτεί. στην θάλασσα. στον ουρανό. ταξίδι. ηρεμία αναζητώ. να αποκοιμηθώ στην κοιλιά σου. να νανουριστώ από το γουργουρητό. στο ταξίδι αυτό
δεν έχει ήχο. το ταξίδι αυτό. υπόκρουση είναι αυτή που ακούς. ψίθυρος. να το γεμίσουμε μαζί. με τους ήχους του μετά. του τώρα. του πριν. να μπερδευτούμε στα όνειρά μας. να μπλεχτούμε στους ήχους μας. να στριφογυρίσουμε στους ψίθυρους μας. κι ας είναι διαφορετικά. διαφορετικοί. ίδιοι. ανεξέλεγκτα. με έμπνευση
δεν έχει χρώμα. το ταξίδι αυτό. σχεδόν λιποθυμώ. ζωγραφίζοντας το ταξίδι αυτό. στα όνειρα. στα πλήκτρα. γέρνω. να στηριχτώ. να βουλιάξω τις αδυναμίες σου στις δικές μου. ακούω τα δυο εικοσάχρονα παιδιά να πλατσουρίζουν ακόμα. περιμένω να βγουν. να ετοιμαστούν. να γείρω πάνω τους. να αφεθώ. ό,τι αισθάνονται τα δυο, είμαι 'γω. ό,τι φοβούνται τα δυο, είμαι 'γω. ό,τι κλαίνε. ό,τι γελούν. ό,τι σκοτεινιάζουν. ό,τι φωτίζουν. ό,τι ζουν. όλα. είμαι 'γω. το τεσσαρακοστό δημιούργημά τους
δεν έχει λέξεις. το ταξίδι αυτό. δεν έχω λέξεις να σου πω. πώς με κάνεις να αισθάνομαι στα πλήκτρα. πώς με κάνεις να ονειρεύομαι ότι ονειρεύομαι στα όνειρα. νοιώθω να 'χω ερωτευτεί. ανεξέλεγκτα. τα χρώματα της ψυχής. σου. τα σκοτεινά. τα φωτεινά. γλυκά με μελαγχολεί. αυτό που νοιώθω παράνοια της ματιάς σου. μην εξηγείς. την έχω κρύψει αυτή την ματιά. την δική μου. στα σωθικά μου. σου γελώ. για το ταξίδι αυτό
εύχομαι να ήξερα. εσένα. την σκοτεινιά της ματιάς σου. πώς προσαρμόστηκε στα σωθικά μου. μελαγχολικά. γλυκά
μακάρι να ήξερες. οι λέξεις σου ονειρεύομαι ότι θα 'ναι για πάντα. οι ήχοι σου ονειρεύομαι ότι θα 'ναι για πάντα. όσο πάντα είναι το πάντα αυτό. και ελπίζω. νοιώθω να σε 'χω ερωτευτεί. τα χρώματα της ζωής σου. ελπίζω. ιδέα δεν έχω. αν ήξερες μόνο. πόσο πολύ σημασία έχει. το ταξίδι αυτό
πού ήσουν τόσο καιρό; παραπατούσα. σε έψαχνα. σε περίμενα. χρόνια
μακάρι να ήξερες. οι λέξεις σου ονειρεύομαι να 'ναι για πάντα. οι ήχοι σου ονειρεύομαι να 'ναι για πάντα. ιδέα δεν έχω
αν ήξερες μόνο
πόσο πολύ σημασία έχει
το ταξίδι αυτό
προσμένω ελπίζω
να ζωγραφίσουμε μαζί
αν ήξερες μόνο
μόνο να 'ξερες
μακάρι να ήξερες. οι λέξεις σου ονειρεύομαι να 'ναι για πάντα. οι ήχοι σου ονειρεύομαι να 'ναι για πάντα. ιδέα δεν έχω
αν ήξερες μόνο
πόσο πολύ σημασία έχει
το ταξίδι αυτό
προσμένω ελπίζω
να ζωγραφίσουμε μαζί
αν ήξερες μόνο
μόνο να 'ξερες
2008/04/02
Ανυπολόγιστα
ανοίγω τα μάτια μου σήμερα με μια απίστευτα ασήκωτη διάθεση. άντε πάλι τα ίδια. μου χαμογελάς, κουνάς ελαφρά την ουρά και αλλάζεις πλευρό. σου χαμογελώ. τσιγάρο, καφές. είναι ακόμα σκοτεινά. να κάτσω στην οθόνη ή στον καναπέ; οθόνη. καφές, τσιγάρο. πάλι θα κολλήσω και θα αργήσω. οθόνη από δω, οθόνη από κει. έρχεσαι να ελέγξεις πού είμαι και τι κάνω. σε κοιτώ και σου μιλώ. βρε συ μπας και τους πάρω κανένα τηλέφωνο; λες; είναι σωστό; μετακινείς το κεφάλι στα πλάγια και με κοιτάς. κοκκινίζω καθώς σχηματίζω τον αριθμό. κοκκινίζω περισσότερο όταν λέω ότι δεν αισθάνομαι καλά, το στομάχι με έχει πιάσει και θα κάτσω μέσα σπίτι σήμερα. κοκκινίζω και όταν το κλείνω. μέχρι που αισθάνομαι ότι με πιάνει πραγματικά
πάμε βόλτα. από άλλο μονοπάτι βρε συ. το κουράστηκα αυτό. και ξαφνικά συνειδητοποιώ ότι περπατώ πιο αργά. πιο χαλαρά. τι ωραίο είναι να έχεις την ώρα μπροστά σου και να μην την κυνηγάς. σε γυρίζω πίσω και σε ξεγελώ ότι πάω στην δουλειά. να πάω να πάρω κάνα ήχο; έχω καιρό. και αφρό θέλω και ξυραφάκια. και ζελέ και σαμπουάν. και πάτους. ξαφνικά όλα αυτά τα αγχωτικά με κάνουν και χαμογελώ. έχω την ώρα μπροστά μου, δεν την κυνηγώ. ο καιρός μουντός. μπαίνω στο εμπορικό και πέφτουν πάνω μου παιδάκια. σχολική εκδρομή. μα καλά στο εμπορικό; μου χαμογελά ένα και μετά ένα άλλο. χαμογελώ και 'γω. προσπερνώ το τζάμι με το τραπέζι το τρομερό και τα διακοσμητικά. λες να χαμογελάσω σε εκείνη την ματιά που διασταυρωθήκαμε πιο πριν; χαμογελώ από την άλλη την μεριά. καταλήγω στους ήχους και αναζητώ λένα πλάτωνος. και cocteau twins. μου είχαν μιλήσει εδώ να πάω να τους βρω. το ημερολόγια βρίσκω και το stars and topsoil. μια συλλογή. α και 2 lp σε 1 cd. καρυωτάκης γράφει στην μια μεριά, το '62 του μάνου χατζιδάκι στην άλλη. σαβίνα και λένα. κάτι μου θυμίζει αυτό. το 'χω εγώ; ή το άφησα εκεί; στα χρόνια πριν. δεν μπορώ να θυμηθώ. κάποιους ήχους τους έχω ξεχασιά στο πριν. αυτά τα τρία, ευχαριστώ. 55,20
τσιγάρο, περπατώ, χαμογελώ. νέοι ήχοι. ή παλαιοί; μα καλά, πάει καλά; πενήντα πέντε κόμμα είκοσι; τρεις ψηφιακοί δίσκοι;
έχε χάρη που δεν είχα διάθεση να κατέβω μετρόπολις. συνειδητοποιώ και έναν άλλο λόγο που δεν έρχομαι εδώ. ματώνουν τα δάχτυλά μου να βγάλω αυτά τα αυτοκόλλητα. μα είναι σοβαρή; δεν καταλαβαίνει πόσο ιεροσυλία είναι; πάνω στα τραγούδια; πάνω στις ζωγραφιές; να μην ξέρω ποιο είναι ποιο; να μην βλέπω όλη την εικόνα; και μένει και η κόλλα. κολλάει η μία θήκη με την άλλη. κι αυτή η ταινία ασφαλείας; έλεος δηλαδή. χαμογελώ όμως γιατί πήρα τους ήχους. ξυραφάκια βρε συ. σούπερ μάρκετ δίπλα. τρία ζιλέτ μαχ3, έναν αφρό, και ένα νταβ. να δοκιμάσω αυτό το ντους νάιτ, έτσι γράφει εδώ. αυτά, ευχαριστώ. 32,59
άντε πάλι. μα πού βαδίζουμε; τριάντα δύο κόμμα πενήντα εννιά; πέντε απλά πραγματάκια; θα ξυριστώ τουλάχιστον και θα ακούσω τους ήχους.
πώς με καταλαβαίνεις από χιλιόμετρα μακριά δεν μπορώ να το καταλάβω. όσες φορές έχω δοκιμάσει, με όποιον τρόπο και να βάλω το κλειδί, πάντα πίσω από την πόρτα σε βρίσκω, με την ουρά τρελαμένη κεραία. εδώ κάθεσαι όλη την ώρα; πώς προλαβαίνεις από το κρεβάτι σου να εμφανιστείς εδώ; και σήμερα σε αιφνιδιάζω. έρχομαι νωρίτερα. δεν με περίμενες τέτοια ώρα. έχει φως ακόμα έξω. άντε πάμε μία ακόμα, χαλάλι. ξέχασα τον ζελέ και τους πάτους. πάμε γυρνώντας στον πράσινο σταυρό. ένα ζελέ, ένα ζευγάρι πάτους, α και σαμπουάν. εεε; ! 29,30
τι να πει πλέον κανείς; κάτι πρέπει να γίνει πάντως.
αυτή η αγωνία! ποιο να βάλω πρώτο να ακούσω; ημερολόγια. ευτυχώς είναι το αυτοκόλλητό του εύκολο. μόνο μια ζελατίνα και όλα τα υπόλοιπα εξαφανίζονται με αυτήν. τσιγάρο, καφές, ο κρύος ο πιο πριν, ο μισός. κάτι μου θυμίζει αυτή η φωνή. με περισσότερες ρυτίδες, πιο ζεστή, πιο γαλήνια. πιο αγγιχτική. και αυτές οι λέξεις. αυτές οι λέξεις! ανατριχιάζω. σε μένα μιλάς; μεγαλώνω και 'γω
κάτι μου θυμίζει και αυτή η φωνή, να την ακούσουμε λοιπόν. την ελίζαμπεθ. ήχοι και μια φωνή. κάτι μου θυμίζουν και αυτοί οι ήχοι. και η φωνή. καλά θυμόμουνα λοιπόν. δεν την νοιώθω τόσο διεισδυτική. σαν να συνοδεύει τον ήχο. όχι ο ήχος αυτήν. κάτι μου θυμίζουν αυτοί οι ήχοι. το έντεκα με μάγεψε. με μιας. the thinner the air. γιατί είναι από την αρχή. καινός στα αυτιά. να το αναζητήσω λίγο ακόμα. άμαζον και παραγγελιά. Treasure, Lullabies to Violaine Vol.1, Lullabies to Violaine Vol.2, έχει και το great spangled fritillary. να το ακούσω και αυτό. δεν έχουν αυτοκόλλητα αυτά. και σε δύο μέρες είναι εδώ. μια χαρά. 45,65
δεν είσαι δουλειά; γιατί; θα 'ρθεις για φαί; άντε έρχομαι. σαν κυριακή. και δες σύμπτωση το ίδιο φαί της κυριακής. πάμε ουρά. να φας και συ. πάμε μετά από τον αντρέα στο μαγαζί. τι θες εσύ εδώ τέτοια ώρα; άσε βρε συ το στομάχι μου, από το πρωί. χε! να πάω δίπλα να πάρω κάνα γλαστράκι; είναι ο καιρός σκιερός και δεν με εμπνέει. νοιώθω και κουρασμένος. τόσα χρόνια πέρα δώθε με τα γλαστράκια. σκάψιμο. χώμα. νερό. να μπερδεύομαι με το λάστιχο. τα ζουζούνια. τις αράχνες. και πάνω που γίνονται ανθηρά να τα βλέπω και να χαίρομαι, να χαμογελώ ότι αξίζει τελικά ο κόπος, να σου ο αέρας, να σου ο χιονιάς. δεν έχω και χώρο πολύ. μερικά ξεραμένα ακόμα είναι εδώ. άλλα όταν τα τραβώ βγαίνουνε μεμιάς, άλλα βάζω τόση δύναμη και πάλι πετάγονται τα μισά και όλο το χώμα πάνω μου. να πάρω κανένα δεντράκι; αλλά πώς να το κουβαλήσω μέχρι το σπίτι; και πού να το βάλω; είναι αρκετά. αυτά αντέχουν. και τον αέρα, και τον χιονιά, και τον καύσωνα. φτου φτου μην τα ματιάσω. κι όσες φορές μερικά δεν αντέξανε, τα κλάδεψα πολύ, και ζωντανέψανε και πάλι, ευτυχώς. από την αρχή. πάνω και δίπλα στα ξερά. ένα δυο στέκονται εκεί, αμίλητα και σιωπηλά. γυμνά. να μου θυμίζουνε. ότι είχανε ζωή, άνθη, κλαδιά και τώρα ορθώνονται αμίλητα και σιωπηλά. γυμνά. χάνομαι στα χρώματα εδώ. τι να πρωτοδιαλέξω; χμ. αυτό και αυτό. δύο διμορφοθήκες. είχα και παλιά αλλά καήκανε με τον χιονιά. 6
ο καιρός απαυτώνεται. μια φορά είπα και 'γω να ηρεμήσω από την δουλειά. κρύβεται ο ήλιος και κάνει ψιλοψύχρα. μέσα τώρα εσύ, μην με κοιτάς με αυτό το βλέμμα. είναι μεσημέρι. έρχομαι. να βάλω τις διμορφοθήκες. πού να σας βάλω τώρα εσάς; ωραία γίνονται τα άλλα. κοίτα δω. πετάει και αυτό. και οι τουλίπες στραβώσανε από τον αέρα, αλλά πάλι όμορφες είναι. να κλαδέψω και τον κισσό. πώς με εκνευρίζει αυτός ο κισσός. όπου βρει χώμα ριζώνει. βγάζει κάτι μεγάλα φύλλα. καλύπτει όλα τα υπόλοιπα. αν τον αφήσω με πνίγει. μόνο ο κορμός του μ' αρέσει πολύ. και τον κλαδεύω να βλέπω αυτόν. και οι αράχνες. πώς με εκνευρίζουνε και αυτές. περνάς και μπλέκεσαι στον ιστό. κλαδεύεις και κόβουν βόλτες στα μαλλιά. και τι τρόμος όταν τρυπώνουν μέσα από την μπλούζα. μπρρρ. πού να σας βάλω τώρα εσάς; εδώ; όχι το χώμα είναι σκληρό. εδώ; δεν έχει ήλιο εδώ. εδώ; εδώ. δίπλα στις περσινές, που είναι τώρα άχρωμες και ξερές. αχα! πετάει αυτή εδώ. μπράβο. ο καιρός τελικά απαυτώνεται πολύ. ψιχαλίζει. τι ψιχαλίζει δηλαδή, βρέχει. τουλάχιστον δεν θα μπερδευτώ με το λάστιχο. να προλάβω μόνο. να τις μετακομίσω στην καινούργια τους ζωή. καλώς τες
μέσα ουρίτσα και ματιά, βρέχει. δεν σε πιστεύω βρε συ. πάλι; τρεις φορές σήμερα πέρα δώθε πήγαμε. έχω να ακούσω κάτι ήχους. πού είχαμε μείνει; α ναι, στην ελίζαμπεθ. τσιγάρο, οθόνη, τηλέφωνο, κοκκίνισμα στο μάγουλο. όλα καλά εκεί; ναι καλύτερα είμαι αλλά πονώ ακόμα, θα φτιάξω ένα χαμομήλι να πιω. άντε γεια, αύριο. α, να βάλω και το 2 lp σε 1 cd. πρώτο τραγούδι. πιάνο. κεραυνός στο μυαλό. τα παιδάκια που παίζουν. ανατριχίλα στο κορμί. στ' ανοιξιάτικο δείλι. την ξέρω αυτή την φωνή. είναι οικείος ο ήχος αυτός. δεν είναι δυνατόν. πώς είναι δυνατόν; πού είναι οι κασέτες; ανοίγω συρτάρια, αναζητώ, σκονίζομαι από τις εικόνες και τους ήχους. τρεμουλιάζω. κοίτα να δεις που δεν θα το γλυτώσω το χαμομήλι τελικά. νάτη. δεκαετία, δεκαετίες πίσω. χαμογελώ. στάχτη. δεν είμαι έτοιμος για αυτό. εικόνες ορμούν. πολύχρωμες, ασπρόμαυρες μέσα από την σκόνη. δεν είμαι έτοιμος για αυτό τώρα. να σκονιστώ. να σκονιστώ; κλείνω το συρτάρι. στάχτη, σβήσιμο, τσιγάρο. οθόνη. ήχου συνέχεια. χαμόγελο, άνοιξη, νύχτα. βάζω πάλι το ένα. βράδυ. περιμένω να φορτιστούν οι μπαταρίες της ψηφιακής να βάλω τις διμορφοθήκες σε εικόνα. σταμάτησε η ψιχάλα;
μέσα ουρίτσα και ματιά, δεν πάμε πουθενά, σε μια δυο εικόνες να βάλω τα νέα χρώματα. τώρα που είναι στην αρχή. να τυλίξουν τα ξερά. να ανθίσουνε και αυτά. να θυμόμαστε πώς είναι και πώς θα γίνουνε. ανάβω θερμοσίφωνο. να ζεσταθεί το νερό. να τακτοποιήσουμε και τα ξυραφάκια, το σαμπουάν, τον αφρό. να πληκτρολογήσουμε ανακοίνωση; λες; όπως αυτές στο δημοτικό; πώς τα πέρασα το καλοκαίρι. πώς τα πέρασα το πάσχα. πώς πέρασα την μέρα μου; σταμάτησε η ψιχάλα; ο καιρός απαυτώθηκε σήμερα. είναι ακόμα μουντός. ύπνο χαζούλι, ύπνο, ύπνο τώρα. πάμε, πάμε, πάμε, σε φτάνω, τρέχα, τρέχα, πάλι μου γυρνάς την κοιλιά; χαχα, πάμε; πάμε
βάζω πάλι το ένα. βράδυ. βράδιασε και δω. αλλάζω με το ημερολόγια. ανατριχιάζω περισσότερο. εκπληκτικό! σε μένα μιλάς; πάω να ξυριστώ και να κάνω μπάνιο. λίγο οθόνη, το ημερολόγια, συνεχώς και συνεχώς, κι ας είναι μόνο 38:16, και αύριο δουλειά. καλημέρα, χαίρετε, χαίρετε, καλημέρα. είσαι καλά σήμερα; καλύτερα! ευχαριστώ
πάμε βόλτα. από άλλο μονοπάτι βρε συ. το κουράστηκα αυτό. και ξαφνικά συνειδητοποιώ ότι περπατώ πιο αργά. πιο χαλαρά. τι ωραίο είναι να έχεις την ώρα μπροστά σου και να μην την κυνηγάς. σε γυρίζω πίσω και σε ξεγελώ ότι πάω στην δουλειά. να πάω να πάρω κάνα ήχο; έχω καιρό. και αφρό θέλω και ξυραφάκια. και ζελέ και σαμπουάν. και πάτους. ξαφνικά όλα αυτά τα αγχωτικά με κάνουν και χαμογελώ. έχω την ώρα μπροστά μου, δεν την κυνηγώ. ο καιρός μουντός. μπαίνω στο εμπορικό και πέφτουν πάνω μου παιδάκια. σχολική εκδρομή. μα καλά στο εμπορικό; μου χαμογελά ένα και μετά ένα άλλο. χαμογελώ και 'γω. προσπερνώ το τζάμι με το τραπέζι το τρομερό και τα διακοσμητικά. λες να χαμογελάσω σε εκείνη την ματιά που διασταυρωθήκαμε πιο πριν; χαμογελώ από την άλλη την μεριά. καταλήγω στους ήχους και αναζητώ λένα πλάτωνος. και cocteau twins. μου είχαν μιλήσει εδώ να πάω να τους βρω. το ημερολόγια βρίσκω και το stars and topsoil. μια συλλογή. α και 2 lp σε 1 cd. καρυωτάκης γράφει στην μια μεριά, το '62 του μάνου χατζιδάκι στην άλλη. σαβίνα και λένα. κάτι μου θυμίζει αυτό. το 'χω εγώ; ή το άφησα εκεί; στα χρόνια πριν. δεν μπορώ να θυμηθώ. κάποιους ήχους τους έχω ξεχασιά στο πριν. αυτά τα τρία, ευχαριστώ. 55,20
τσιγάρο, περπατώ, χαμογελώ. νέοι ήχοι. ή παλαιοί; μα καλά, πάει καλά; πενήντα πέντε κόμμα είκοσι; τρεις ψηφιακοί δίσκοι;
έχε χάρη που δεν είχα διάθεση να κατέβω μετρόπολις. συνειδητοποιώ και έναν άλλο λόγο που δεν έρχομαι εδώ. ματώνουν τα δάχτυλά μου να βγάλω αυτά τα αυτοκόλλητα. μα είναι σοβαρή; δεν καταλαβαίνει πόσο ιεροσυλία είναι; πάνω στα τραγούδια; πάνω στις ζωγραφιές; να μην ξέρω ποιο είναι ποιο; να μην βλέπω όλη την εικόνα; και μένει και η κόλλα. κολλάει η μία θήκη με την άλλη. κι αυτή η ταινία ασφαλείας; έλεος δηλαδή. χαμογελώ όμως γιατί πήρα τους ήχους. ξυραφάκια βρε συ. σούπερ μάρκετ δίπλα. τρία ζιλέτ μαχ3, έναν αφρό, και ένα νταβ. να δοκιμάσω αυτό το ντους νάιτ, έτσι γράφει εδώ. αυτά, ευχαριστώ. 32,59
άντε πάλι. μα πού βαδίζουμε; τριάντα δύο κόμμα πενήντα εννιά; πέντε απλά πραγματάκια; θα ξυριστώ τουλάχιστον και θα ακούσω τους ήχους.
πώς με καταλαβαίνεις από χιλιόμετρα μακριά δεν μπορώ να το καταλάβω. όσες φορές έχω δοκιμάσει, με όποιον τρόπο και να βάλω το κλειδί, πάντα πίσω από την πόρτα σε βρίσκω, με την ουρά τρελαμένη κεραία. εδώ κάθεσαι όλη την ώρα; πώς προλαβαίνεις από το κρεβάτι σου να εμφανιστείς εδώ; και σήμερα σε αιφνιδιάζω. έρχομαι νωρίτερα. δεν με περίμενες τέτοια ώρα. έχει φως ακόμα έξω. άντε πάμε μία ακόμα, χαλάλι. ξέχασα τον ζελέ και τους πάτους. πάμε γυρνώντας στον πράσινο σταυρό. ένα ζελέ, ένα ζευγάρι πάτους, α και σαμπουάν. εεε; ! 29,30
τι να πει πλέον κανείς; κάτι πρέπει να γίνει πάντως.
αυτή η αγωνία! ποιο να βάλω πρώτο να ακούσω; ημερολόγια. ευτυχώς είναι το αυτοκόλλητό του εύκολο. μόνο μια ζελατίνα και όλα τα υπόλοιπα εξαφανίζονται με αυτήν. τσιγάρο, καφές, ο κρύος ο πιο πριν, ο μισός. κάτι μου θυμίζει αυτή η φωνή. με περισσότερες ρυτίδες, πιο ζεστή, πιο γαλήνια. πιο αγγιχτική. και αυτές οι λέξεις. αυτές οι λέξεις! ανατριχιάζω. σε μένα μιλάς; μεγαλώνω και 'γω
κάτι μου θυμίζει και αυτή η φωνή, να την ακούσουμε λοιπόν. την ελίζαμπεθ. ήχοι και μια φωνή. κάτι μου θυμίζουν και αυτοί οι ήχοι. και η φωνή. καλά θυμόμουνα λοιπόν. δεν την νοιώθω τόσο διεισδυτική. σαν να συνοδεύει τον ήχο. όχι ο ήχος αυτήν. κάτι μου θυμίζουν αυτοί οι ήχοι. το έντεκα με μάγεψε. με μιας. the thinner the air. γιατί είναι από την αρχή. καινός στα αυτιά. να το αναζητήσω λίγο ακόμα. άμαζον και παραγγελιά. Treasure, Lullabies to Violaine Vol.1, Lullabies to Violaine Vol.2, έχει και το great spangled fritillary. να το ακούσω και αυτό. δεν έχουν αυτοκόλλητα αυτά. και σε δύο μέρες είναι εδώ. μια χαρά. 45,65
δεν είσαι δουλειά; γιατί; θα 'ρθεις για φαί; άντε έρχομαι. σαν κυριακή. και δες σύμπτωση το ίδιο φαί της κυριακής. πάμε ουρά. να φας και συ. πάμε μετά από τον αντρέα στο μαγαζί. τι θες εσύ εδώ τέτοια ώρα; άσε βρε συ το στομάχι μου, από το πρωί. χε! να πάω δίπλα να πάρω κάνα γλαστράκι; είναι ο καιρός σκιερός και δεν με εμπνέει. νοιώθω και κουρασμένος. τόσα χρόνια πέρα δώθε με τα γλαστράκια. σκάψιμο. χώμα. νερό. να μπερδεύομαι με το λάστιχο. τα ζουζούνια. τις αράχνες. και πάνω που γίνονται ανθηρά να τα βλέπω και να χαίρομαι, να χαμογελώ ότι αξίζει τελικά ο κόπος, να σου ο αέρας, να σου ο χιονιάς. δεν έχω και χώρο πολύ. μερικά ξεραμένα ακόμα είναι εδώ. άλλα όταν τα τραβώ βγαίνουνε μεμιάς, άλλα βάζω τόση δύναμη και πάλι πετάγονται τα μισά και όλο το χώμα πάνω μου. να πάρω κανένα δεντράκι; αλλά πώς να το κουβαλήσω μέχρι το σπίτι; και πού να το βάλω; είναι αρκετά. αυτά αντέχουν. και τον αέρα, και τον χιονιά, και τον καύσωνα. φτου φτου μην τα ματιάσω. κι όσες φορές μερικά δεν αντέξανε, τα κλάδεψα πολύ, και ζωντανέψανε και πάλι, ευτυχώς. από την αρχή. πάνω και δίπλα στα ξερά. ένα δυο στέκονται εκεί, αμίλητα και σιωπηλά. γυμνά. να μου θυμίζουνε. ότι είχανε ζωή, άνθη, κλαδιά και τώρα ορθώνονται αμίλητα και σιωπηλά. γυμνά. χάνομαι στα χρώματα εδώ. τι να πρωτοδιαλέξω; χμ. αυτό και αυτό. δύο διμορφοθήκες. είχα και παλιά αλλά καήκανε με τον χιονιά. 6
ο καιρός απαυτώνεται. μια φορά είπα και 'γω να ηρεμήσω από την δουλειά. κρύβεται ο ήλιος και κάνει ψιλοψύχρα. μέσα τώρα εσύ, μην με κοιτάς με αυτό το βλέμμα. είναι μεσημέρι. έρχομαι. να βάλω τις διμορφοθήκες. πού να σας βάλω τώρα εσάς; ωραία γίνονται τα άλλα. κοίτα δω. πετάει και αυτό. και οι τουλίπες στραβώσανε από τον αέρα, αλλά πάλι όμορφες είναι. να κλαδέψω και τον κισσό. πώς με εκνευρίζει αυτός ο κισσός. όπου βρει χώμα ριζώνει. βγάζει κάτι μεγάλα φύλλα. καλύπτει όλα τα υπόλοιπα. αν τον αφήσω με πνίγει. μόνο ο κορμός του μ' αρέσει πολύ. και τον κλαδεύω να βλέπω αυτόν. και οι αράχνες. πώς με εκνευρίζουνε και αυτές. περνάς και μπλέκεσαι στον ιστό. κλαδεύεις και κόβουν βόλτες στα μαλλιά. και τι τρόμος όταν τρυπώνουν μέσα από την μπλούζα. μπρρρ. πού να σας βάλω τώρα εσάς; εδώ; όχι το χώμα είναι σκληρό. εδώ; δεν έχει ήλιο εδώ. εδώ; εδώ. δίπλα στις περσινές, που είναι τώρα άχρωμες και ξερές. αχα! πετάει αυτή εδώ. μπράβο. ο καιρός τελικά απαυτώνεται πολύ. ψιχαλίζει. τι ψιχαλίζει δηλαδή, βρέχει. τουλάχιστον δεν θα μπερδευτώ με το λάστιχο. να προλάβω μόνο. να τις μετακομίσω στην καινούργια τους ζωή. καλώς τες
μέσα ουρίτσα και ματιά, βρέχει. δεν σε πιστεύω βρε συ. πάλι; τρεις φορές σήμερα πέρα δώθε πήγαμε. έχω να ακούσω κάτι ήχους. πού είχαμε μείνει; α ναι, στην ελίζαμπεθ. τσιγάρο, οθόνη, τηλέφωνο, κοκκίνισμα στο μάγουλο. όλα καλά εκεί; ναι καλύτερα είμαι αλλά πονώ ακόμα, θα φτιάξω ένα χαμομήλι να πιω. άντε γεια, αύριο. α, να βάλω και το 2 lp σε 1 cd. πρώτο τραγούδι. πιάνο. κεραυνός στο μυαλό. τα παιδάκια που παίζουν. ανατριχίλα στο κορμί. στ' ανοιξιάτικο δείλι. την ξέρω αυτή την φωνή. είναι οικείος ο ήχος αυτός. δεν είναι δυνατόν. πώς είναι δυνατόν; πού είναι οι κασέτες; ανοίγω συρτάρια, αναζητώ, σκονίζομαι από τις εικόνες και τους ήχους. τρεμουλιάζω. κοίτα να δεις που δεν θα το γλυτώσω το χαμομήλι τελικά. νάτη. δεκαετία, δεκαετίες πίσω. χαμογελώ. στάχτη. δεν είμαι έτοιμος για αυτό. εικόνες ορμούν. πολύχρωμες, ασπρόμαυρες μέσα από την σκόνη. δεν είμαι έτοιμος για αυτό τώρα. να σκονιστώ. να σκονιστώ; κλείνω το συρτάρι. στάχτη, σβήσιμο, τσιγάρο. οθόνη. ήχου συνέχεια. χαμόγελο, άνοιξη, νύχτα. βάζω πάλι το ένα. βράδυ. περιμένω να φορτιστούν οι μπαταρίες της ψηφιακής να βάλω τις διμορφοθήκες σε εικόνα. σταμάτησε η ψιχάλα;
μέσα ουρίτσα και ματιά, δεν πάμε πουθενά, σε μια δυο εικόνες να βάλω τα νέα χρώματα. τώρα που είναι στην αρχή. να τυλίξουν τα ξερά. να ανθίσουνε και αυτά. να θυμόμαστε πώς είναι και πώς θα γίνουνε. ανάβω θερμοσίφωνο. να ζεσταθεί το νερό. να τακτοποιήσουμε και τα ξυραφάκια, το σαμπουάν, τον αφρό. να πληκτρολογήσουμε ανακοίνωση; λες; όπως αυτές στο δημοτικό; πώς τα πέρασα το καλοκαίρι. πώς τα πέρασα το πάσχα. πώς πέρασα την μέρα μου; σταμάτησε η ψιχάλα; ο καιρός απαυτώθηκε σήμερα. είναι ακόμα μουντός. ύπνο χαζούλι, ύπνο, ύπνο τώρα. πάμε, πάμε, πάμε, σε φτάνω, τρέχα, τρέχα, πάλι μου γυρνάς την κοιλιά; χαχα, πάμε; πάμε
βάζω πάλι το ένα. βράδυ. βράδιασε και δω. αλλάζω με το ημερολόγια. ανατριχιάζω περισσότερο. εκπληκτικό! σε μένα μιλάς; πάω να ξυριστώ και να κάνω μπάνιο. λίγο οθόνη, το ημερολόγια, συνεχώς και συνεχώς, κι ας είναι μόνο 38:16, και αύριο δουλειά. καλημέρα, χαίρετε, χαίρετε, καλημέρα. είσαι καλά σήμερα; καλύτερα! ευχαριστώ
2008/02/17
2008/02/16
Αντίσταση
αντέξτε το ψύχος . αντέξτε τη παγωνιά . αντέξτε τον αέρα
δώστε ευωδιά . δώστε πνοή . δώστε χρώμα
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)