Tort Whiskey&Whisky - cz.2 KREM DO TORTU - tylko dla dorosłych

Rarytasy kulinarne! Czekoladowo alkoholowy tort Whiskey&Whisky!

Taka nazwa dlatego, że Whiskey jest w kremie a Whisky w biszkopcie!
Wszelkie prawa zastrzeżone!

Składniki kremu:
1 szklanka pełnego mleka
2 łyżki cukru
0,5 l słodkiej śmietanki kremówki 36%
750g kuwertury 70%
100ml Whiskey – najlepiej kanadyjskiego Burbona. Ten rodzaj jest dużo łagodniejszy od tradycyjnej Whisky.
Ze względu na zastosowaną proporcję 750ml płynu (mleko + śmietanka kremówka) na 750g czekolady, konsystencja kremu nie wymaga stosowania żelatyny. Chyba, że tort będzie robiony upalnym latem.

Do wykończenia tortu:
1 słoiczek (300g netto) marmolady głogowej, wymieszany z 50ml soku z pomarańczy do smarowania powierzchni tortu – pod krem

Do nasączania biszkopta:
0,3 szklanki mocnej aromatycznej czarnej herbaty
0,5 szklanki syropu z granatów (można zastąpić syropem z czarnej porzeczki)

0,25 szklanki szkockiej Whisky (wg uznania +/- 50ml)

Tort Whiskey&Whisky na Dzień Kobiet - cz. 1 biszkopt - tylko dla dorosłych (tortownica 26 Ø)

Rarytasy kulinarne! Tort Whiskey&Whisky! Biszkopt.
Przepis jest podzielony na dwa odcinki - biszkopt i krem.
Druga część będzie wyświetlona w nadchodzący piątek przed Dniem Kobiet.
Wszelkie prawa zastrzeżone! Ewentualne kopiowanie tylko z załączeniem podania źródła pochodzenia!

Czekoladowy tort nasączany Whiskey&Whisky

Skąd nazwa tortu - Whiskey&Whisky?
Bowiem w tym torcie Whiskey wchodzi w skład kremu czekoladowego.
Produkowana jest z kukurydzy  i w związku z tym stanowi łagodniejszą i słodkawą w smaku „odmianą” tego typu alkoholu.
Natomiast szkocką Whisky robioną z jęczmienia nasącza się biszkopt.

Tort z czerwonymi porzeczkami znany pod nazwą Linzer Torte.

Napisała do mnie Pani Anna A., której jak wspomina - "przelewają się porzeczki" i prosi o domowy przepis na ów wypiek.
Domowego nie posiadam bo akurat ten wyrób nie znajduje się na czele listy ulubionych ale
mogę zacytować kopię receptury ze słynnej w Linzu cukierni Jindrak.

Oryginalnie zapakowany, kupiony u Jindraka jest często upominkiem z Austrii wręczanym gościom przybyłym z zagranicy.

Ponieważ (w miarę możliwości) uwielbiam spełniać słodkie i inne prośby o poradę lub o przepis - Pani Anno - specjalnie dla pani przypomnienie tekstu z Mojej Kawiarenki
z 9 marca 2014 roku: 
Miasto Linz i tort noszący jego imię, są pełne historii i znane całemu światu.

Nierozerwalnie i na zawsze są związane ze sobą.

Ponieważ określenie Linzer Torte w zapiskach historycznych po raz pierwszy spotyka się w roku 1696 r., powszechnie uważa się, że ten tort jest najstarszym tortem na świecie.

Patrząc tylko na samą datę narodzin, głośny na cały świat Tort Sachera (początek wieku XIX) temu z Linzu winien jest niski pokłon szacunku.

Czy jego forma rzeczywiście odpowiada definicji określającej wyrób cukierniczy jako tort to jest już osobny temat. W każdym razie pod taka nazwa poszedł w świat.

Oryginalny Linzer Torte w całej krasie. Na wynos pakują go w ozdobnym firmowym  pudełku.

Pierwsze wzmianki na temat niezwykle podobnego wypieku pochodzą już z roku 1619.

Wtedy pisano o „torcie migdałowym”, wymienianym również jako „kratkowany”.

Dzięki przywilejom handlowym jakim miasto mogło się poszczycić, jego mieszkańcy dużo wcześniej niż w innych ośrodkach uzyskali dostęp do egzotycznych produktów i przypraw. Choćby same cytryny i migdały (nieodzowne składniki omawianego tortu) były tu dostępne „z rękawa”. 

Do dzisiaj podstawowymi składnikami tortu są: masło, migdały, mąka, cukier i wyszukane przyprawy.

Już wtedy ów szczególny wyrób cukierniczy wśród smakoszy cieszył się wielkim uznaniem.

Dzisiaj stał się niemal drugim herbem grodu nad Dunajem i stanowi jego niepodważalną dumę.

Biszkopty. Dziewięć najczęściej popełnianych błędów!

Biszkopty na spody do tortów. Cz. I

Gotowe ciasto biszkoptowe, przeznaczone do wykonania tortu, z grubsza można porównać do gąbki, która składa się z ogromnej ilości maleńkich pęcherzyków wypełnionych powietrzem i otoczonych elastyczną ścianką. Prawidłowo upieczony biszkopt podobnie jak gąbka, powinien być puszysty, lekki i sprężysty.

Do osiągnięcia tego celu powszechnie stosuje się dwie podstawowe metody:

KLASYCZNĄ - zamierzony cel wyrastania ciasta w piecu, osiąga się skutkiem końcowego wymieszania gotowej masy z pianą ubitą z białek,

GENUEŃSKĄ - całe jaja ubija się z cukrem na kremową masę, i na koniec łączy z suchymi składnikami, jak mąka, kakao, itp.