Kórnik w lutym czyli o kwiatach i pneumatoforach...

Przyjeżdżając do Poznania na targi Gardenia 2016, postanowiliśmy wykorzystać jeden dzień na odwiedzenie ciekawych miejsc w okolicy. W naszych planach był dwór w Koszutach (opis tutaj), zamek i park w Kórniku oraz rogalińskie dęby. W sam raz plan na jeden niezbyt długi, bo lutowy dzień i wycieczkę samochodową.

Mieliśmy ogromne szczęście, trafiając na idealną pogodę, która rozpieszczała nas dużo bardziej niż w kolejnych dniach, gdy przyszło śniegowe ochłodzenie. Pocztówkowe niebo, ciepły dzień, przedwiosenny spacer w Parku w Kórniku przed nami!

Bardzo ucieszyło mnie bogactwo przedwiosennych roślin. W Warszawie nie widuje się takich łanów ranników, przebiśniegów czy śnieżyc. Biało-żółte plamy wypełniały słoneczne miejsca u stóp bardzo różnorodnych drzew, dodając wiele radości do monotonnego parku. Bardzo chciałabym, żeby i w naszych parkach przedwiośnie przynosiło takie dywany:

Jak widać, lutowe wczesne przedwiośnie może być bardzo kolorowe... Mamy kolorowe kwieciste dywany pod stopami, mamy także kolorowe kwieciste sklepienia nad głowami... O tej porze roku, taką ilością kwiatów obsypane mogą być tylko oczary.

Grupa kilku odmian oczarów tworzy rozłożyste sklepienie, pod którym można stanąć i podnosząc głowę zobaczyć nad sobą oczarowy namiot...

 

Wydaje nam się, że tych przedwiosennych wrażeń już dość, już jesteśmy zachwyceni. Spacerujemy dalej dochodząc do łączki, na której bielą się śnieżyce wiosenne (Leucojum vernum). Te troszkę większe kuzynki przebiśniegów w zasadzie nie są spotykane w okolicach Warszawy. Dla mnie była to pierwsza możliwość zobaczenia ich w warunkach niemalże naturalnych. Byłam bardzo szczęśliwa robiąc zdjęcia takim kępkom śnieżycy...

 

A tymczasem za zakrętem zobaczyłam całkiem białą polanę pełną śnieżyczek przebiśniegów (Galanthus nivalis)... Nie było innego wyjścia jak paść na kolana i robić zdjęcia...

Wstając zwróciłam uwagę, że między drzewami prześwitują pastelowe kwiaty kalin: białej i różowej. Obydwa gatunki niekiedy zakwitają w zimie, w listopadzie, choć właściwy czas to dopiero przedwiośnie. Białe kwiaty ma kalina wonna (Viburnum farreri)...

Zaś różowe - kalina bodnandska (Viburnum bodnantense).

Jak widać, nawet w lutym jest tu bardzo kwieciście! Idziemy wśród kolorowych pól rannikowo-przebiśniegowych, a naszym celem jest zobaczenie drzewa, którego korzenie rosną do góry i wystają z ziemi. Jeśli uważaliście na lekcjach biologii, to może pamiętacie, że jest takie drzewo, cypryśnik błotny (Taxodium distichum), którego korzenie wystają ponad powierzchnię trawnika, aby pobierać tlen z powietrza, gdyż nie mogą go wchłaniać z błotnistej gleby.

 

Jeden z nielicznych cypryśników błotnych w Polsce, rośnie właśnie w Arboretum w Kórniku. Ten egzemplarz jest uznawany za najokazalszy i prawdopodobnie najstarszy w Polsce. Drzewo  ma ponad 5 metrów obwodu i wysokość około 20 metrów, a jego wiek jest szacowany na ponad 200 lat. Można zobaczyć jak bardzo rozbudowany jest jego system korzeniowy, a wystające ponad ziemię korzenie, czyli pneumatofory wyglądają jak termitiery.

Nie wiedziałam wcześniej cypryśnika i jego pneumatoforów, ciekawy czy mój pan hydraulik naprawiający hydro-fory słyszał kiedyś o pneumato-forach? zapytam...

I tak, lutowy spacer w Arboretum w Kórniku dostarczył mi wielu ciekawych wrażeń. Chciałabym odwiedzić ten park, także wtedy gdy kwitną magnolie, a potem różaneczniki...

 

Wszystkie informacje praktyczne są tutaj:

Arboretum

Warto pamiętać, że przy Arboretum działa sklep Szkółek Kórnickich, oferujących wiele ciekawych roślin, także dawne odmiany własne, więcej tutaj:

Szkółki Kórnickie

 

 

Przedwiośnie, przebiśniegi i pierwiosnki

Bardzo martwiliśmy się czy zima będzie tak bardzo sroga i mroźna jak przewidywano. Szczęśliwie cieszymy się już ciepłymi i dość słonecznymi dniami z nadzieją na dalsze ocieplenie. W ogrodach pojawiły się pierwsze przebiśniegi, które bardzo lubię, choć ja nie co roku mogę się nimi cieszyć.

W moim ogrodzie nie udaje mi się tak posadzić przebiśniegów, żeby trwały z roku na rok. Coś robię źle, albo warunki nie takie, albo miejsce nie jest dobre... Jesienią spróbuje kolejny raz, bo chętnie widziałabym takie rabatki u siebie.

Nie mogłam oprzeć się pierwiosnkom (Primula), które pojawiły się w sprzedaży w niesamowitych mieszankach kolorów. 

Po kwitnieniu przesadzam je do ogrodu, ale ich losy są różne. Marzę o wielokolorowych, trwałych ogrodowych pierwiosnkach. To też plan na ten rok. A na razie mam kilka tak kolorowych, tak fantazyjnych, że wyglądają jak z bibuły.

 Poza radosnymi zestawieniami kolorów, zachwyca mnie wielkość ich kwiatów. Być może jest to efekt dodtaku hormonów roślinnych, ale efekt jest niesamowity!

 W najbliższym tygodniu planuję przedwiosenny urlop, po powrocie będzie już czas na pierwsze wiosenne prace ogrodowe.

Zapraszam do czytania mojego miesięcznika!

Przedwiosenne ranniki i krokusy...

Od kilku lat na mojej liście jesiennych zakupów królują najwcześniejsze rośliny przedwiośnia: ranniki, przebiśniegi, krokusy. Po długiej i szarej zimie wypatruję pierwszych znaków wiosny i od razu zapisuję na tegorocznej liście jesiennych zakupów: więcej ranników, przebiśniegów, krokusów...

Rannik zimowy (Eranthis hyemalis) należy do rodziny jaskrowatych, ma dość duże, jasnożółte kwiaty wyrastające ponad kryzę żywozielonych liści. Ranniki kwitną w pierwszych cieplejszych dniach wiosny, kończą kwitnienie i zamierają gdy temperatura osiąga 10 stopni. Warto zapamiętać gdzie je posadziliśmy, gdyż w lecie, w stanie bezlistnym stają się niewidoczne, a szkoda byłoby je uszkodzić! Ranniki doskonale rosną pod drzewami i krzewami, w towarzystwie przebiśniegów i krokusów.

W pierwszych dniach przedwiośnia wszyscy czekamy niecierpliwie na wielokolorowe krokusy. Jesienią w sprzedaży dostępnych jest wiele odmian, różniących się nie tylko kolorem i wielkością kwiatów, ale także terminem kwitnienia.

Do najwcześniejszych krokusów należy m.in. Crocus sieberi odm. Tricolor, Crocus chrysanthus odm. Gipsy Girl. Po kwitnieniu, liście krokusów więdną i rośliny zapadają w spoczynek do kolejnego przedwiośnia. Krokusy warto sadzić w grupach, na rabatach, pod drzewami (np. pod brzozą lub leszczyną), a nawet na trawniku (wtedy pierwsze koszenie należy wykonać po zwiędnięciu liści krokusów). Warto również wykorzystać je do wczesnowiosennych kompozycji w pojemnikach.