W magicznym wiosennym lesie: łuskiewniki i salamandry...

Wiosna w ogrodach przynosi codziennie nowe zachwyty: kwitną magnolie, narcyzy, prymulki, fiołki.... Warto wykorzystać ciepłe i słoneczne dni aby zobaczyć jak wygląda wiosna w lesie, a czasami wygląda bardzo magicznie... Oczywiście, początek maja w wilgotnych lasach liściastych to szaleństwo kwitnienia tych roślin, które musza zdążyć ze swoją wegetacją przed rozwojem liści. Mamy więc kobierzec wielokolorowy: miodunki, zawilce białe i żółte i śledziennice.

W dywanach ziarnopłonu wiosennego pojawiają się różowe kwiatostany intruzów.

Ta ciekawa roślina to łuskiewnik różowy, który jest pasożytem czerpiącym związki odżywcze z korzeni innych roślin. Sam nie wytwarza zielonych liści, nie prowadzi fotosyntezy, natomiast podziemnymi pędami sięga do korzeni topoli, buku czy leszczyny, które go odżywiają. Ponad powierzchnię ziemi wyrastają jedynie ciekawe kwiatostany w oryginalnym, różowym kolorze.

Łuskiewnik jest dość częsty w wilgotnych lasach gór i pogórza, raczej nie potkamy go na Mazowszu.

A mój wiosenny przyrodniczy spacer miał miejsce w bieszczadzkich lasach, gdzie zupełnie nieoczekiwanie spotkaliśmy kilka salamander plamistych.

Te nieczęsto widywane płazy, właśnie w wilgotne, deszczowe wiosenne dni wychodzą ze swoich kryjówek. Oczywiście, tak jak pozostałe gatunki płazów i gadów, także salamandry są w Polsce pod ochroną i ze względu na dość skryty tryb życia nie należą do często widywanych gatunków.

A zatem, jeśli tylko wiosenne ogrodowe obowiązki pozwolą, wybierzcie się do lasu, popatrzcie na łany miodunek, zawilców, ziarnopłonów, kępy pierwiosnków i kaczeńców, właśnie teraz, póki trwa ten wiosenny spektakl!

Miodunki i cebulice...

Dziś o miodunkach i cebulicach, czyli wiosennych niezawodnych drobiazgach, które raz zaproszone do ogrodu zostaną w nim na zawsze.

W każdym roku na przełomie marca i kwietnia na większości moich rabatek pojawiają się ich radosne kwiatki. Już nawet nie pamiętam gdzie pierwotnie zostały posadzone, teraz są i tam i tu...

Cebulice posadzone pierwszej jesieni, stworzyły zwarte dywany z kobaltowymi kwiatami. Obydwa popularne gatunki: cebulica dwulistna i syberyjska wyjątkowo łatwo się rozsiewają i po kilku latach tworzą gęste kobierce. Często z tego powodu są sadzone w parkach, gdzie tworzą błękitne morza...

Miodunki, zwłaszcza w botanicznych formach, wykorzystują mrówki, które roznoszą ich nasiona, przywabione specyficznym smakiem...

Bardziej atrakcyjne odmiany miodunki plamistej ogrodowe o kolorowych liściach albo większych kwiatach są bardziej zdyscyplinowane, rosną w zwartych kępkach i kwitną trochę później. Natomiast miodunka ćma, jest jednym z pierwszych zwiastunów wiosny przemieszczającym się po ogrodzie wzdłuż mrówczych szlaków.

Zaprosiłam kilka lat temu do mojego ogrodu miodunki i cebulice, a one kolonizują go w swoim tempie, na swój sposób, dając mi wiele wiosennej radości...

Pozdrawiam poświątecznie!

Fiołki, miodunki i mrówki

Zaczyna się sezon fiołkowy. Pierwsze malutkie kwiatki pojawiły się już w końcu marca. Teraz odkrywam nowych kolonizatorów mojego ogrodu przycupniętych i pod bukszpanem i pod brzozą. Nie było ich tutaj w ubiegłym roku, ale oczywiście, nie przeszkadza mi fiołkowa ekspansja.

Tuż przy dojeździe do garażu mamy bardziej różowe maleństwo. Ale to mnie nie dziwi, w tym miejscu pod kostką mamy duże mrowisko.

Podobnie miodunki, rozprzestrzeniają się w różne strony. Bliżej i dalej od rośliny matecznej pojawia się jednopędowa młodzież.

Warto wiedzieć, że zarówno fiołki jak i miodunki mają na swoich nasionkach specjalne ciałka mrówcze, przywabiające te pracowite owady. Dzięki temu, nasiona są roznoszone do mrowisk, a przy okazji - gubione, zapominane i porzucane, co oczywiście sprzyja ekspansji roślin.

Taka ogrodowa współpraca, a ile przyjemności i dla nas!

Pierwsza miodunka wiosny nie czyni?

Słyszę wokół narzekania, że pogoda nieciekawa, że śnieg z deszczem przetykany gradem, że mokro, wietrznie i mało wiosennie...

A wystarczy pójść do ogrodu i już witamy się z miodunką, która zaraz, za kilka dni wybuchnie w wielokolorową kępę kwiatów.

A dalej cebulice, rozrastają się po całej kwiatowej rabacie, tworząc wspaniały turkusowy chaos. I dobrze, niech kolonizują okolice, małe skarby.

Po ścięciu przemarznietych liści podnoszą się kwiaty ciemierników: zielone, białe i ciemno bordowe...

Na liściach orlików roztopiony śnieg lśni jak brylant.

I niezawodny, najwcześniejszy z wczesnych, nieznanej odmiany, żywo czerwony tulipan.

I to jest jedna z wielu zalet ogrodu, tyle drobnych radości, żadnego narzekania, prawda?

Miodunki

Wśród wielu wczesnowiosennych bylin warto zwrócić uwage na miodunkę (Pulmonaria).

Poszczególne odmiany mają różne kształty liści, często w biało-srebrne wzory. Liście pojawiają się bardzo wczesną wiosną, często zimują pod śniegiem. Miodunka ma czerwowno-fioletowo-niebieskie kwiaty, zmieniające odcień. Niektóre odmiany mają kwiaty w czystych odcieniach: czerwieni lub błękitu. Łatwo się rozsiewa, a jeśli mamy w ogrodzie kilka odmian, możemy dochować się mieszańców.

Miodunka szybko rozrasta się w zwarte kępki, dobrze rośnie w miejscach półcienistych i cienistych, jest wrażliwa na suszę.

Warto wiedzieć, że w polskich lasach występuje dzika miodunka ćma, tworząca łany wczesnowiosennych kwiatów razem z zawilcami, przylaszczkami i kokoryczami.

Takie wielokolorowe dywany zdobią lasy na Lubelszczyźnie.