Hortensja z wiatraczkami

Dzisiejszy poranny spacer po ogrodzie przyniósł chwilę refleksji nad modami na rośliny wzbudzające pożądanie ogrodników.

Po zobaczeniu gdzieś nowej rośliny, która jest wyjątkowa czujemy nagłą myśl: muszę ją mieć! W efekcie namiętnego pożądania spędzamy długie godziny nad wyszukiwaniem upragnionych roślin, długie godziny nad wyszukiwaniem miejsca do ich posadzenia w prawie-skończonym ogrodzie, a potem długie godziny nad wyszukaniem uzasadnienia ich zakupu, który nieoczekiwanie stanowi istotną pozycję w domowym budżecie...

To właśnie jest pasja ogrodowa, prawda?

Pretekstem do moich rozmyślań jest oryginalna odmiana hortensji wiechowatej Le Vasterival (lub Great Star) Hydrangea paniculata.

Odmiana ta pojawiła się na polskim rynku w 2007 roku, wzbudzając wielkie emocje: zachwyt i pożądanie. Była bardzo bardzo trudno dostępna, aż do wystawy Zieleń to Życie, gdzie po zdobyciu brązowego medalu, pojawiła się w sprzedaży detalicznej. W zasadzie prawie każda para wychodząca z wystawy składała się z rozanielonej pani, która właśnie kupiła to co chciała i trochę mniej zadowolonego męża, który niósł lub upychał w samochodzie siatki, z których wystawały charakterystyczne wiatraczki tej właśnie hortensji. Tak, tak, właśnie tak było, z tym, że w naszym samochodzie upychaliśmy jeszcze po złożeniu siedzeń, wysoką ozdobną jabłonkę i dwie nastoletnie pociechy...

Chyba żaden zakup ogrodowy nie wywołał we mnie tyle emocji i tyle radości!

W kolejnych latach nastąpił wysyp innych odmian hortensji bukietowych, które stopniowo spowszedniały, są powszechnie dostępne i nie wywołują już takich emocji. Mam wrażenie, że teraz zachwycamy się raczej odmianami o większych kwiatostanach, przebarwiających się na różowo, przy których delikatne wiatraczki Le Vasterival nie są niczym wyjątkowym... Czy słusznie?

Ja jednak cenię te odmianę za jej niezawodność. Kwitnie na pędach tegorocznych, więc nigdy nie przemarza. Jest dużym, rozłożystym krzewem o ładnej, intensywnej zieleni liści. Na końcach pędów tworzy dość luźne kwiatostany, w których kwiaty są zróżnicowane: w środku niewielkie kwiaty płodne, na brzegach wiatraczki czteropłatkowych kwiatów płonnych.

 

Kwiaty delikatnie przebarwiają się, w pączkach są zielonkawe, a jesienią nabierają lekkiego różowego podbarwienia. W moim ogrodzie mam dwie hortensje Le Vasterival, i dzięki nim połowa lata jest bardzo oryginalna, a małe pajączki mają gdzie się skryć w oczekiwaniu aż przyleci śniadanie...

Ciekawa jestem jak jest w Waszych ogrodach z hortensjami, pożądanymi roślinami i apetytem na nowości?

 

Koronkowa Hortensja bukietowa

Kolejna hortensja, która kwitnie wytrwale przez cały sierpień to Hortensja bukietowa (Hydrangea paniculata). Gatunek ten jest najbardziej wytrzymałą na przymrozki hortensją (szczególnie odmiana Grandiflora), kwitnie na tegorocznych pędach, tworzy gigantyczne wiechowate kwiatostany i występuje w licznych odmianach...

Niestety, poszczególne odmiany czasem mają pomylone opisy, a niektóre różnią się bardzo nieznacznie wyglądem kwiatów. Nowe odmiany, oferowane jako tegoroczne nowości mają kwiaty przebarwiające się jeszcze mocniej, albo kwiatostany jeszcze większe. Trudno wybrać jedną odmianę, więc może lepiej kilka?

W tym roku rozkwitły u mnie zeszłoroczne nabytki: odmiana Grandiflora- nie jest łatwo opisać wielkość kwiatostanów, myślę, że długość do 40cm, szerokość ze 20cm, sa tak wielkie, że gałązki aż się uginają. U tej odmiany praktycznie wszystkie kwiaty są płone (z większymi płatkami) i czysto białe z leciutkim rumieńcem.

Kolejna zachwycająca odmiana to Pinky-Winky o stożkowatych kwiatostanach, w których tylko część kwiatów jest płona i one właśnie przekwitając zmieniają się na lekko różowe.

Podobny kształt kwiatostanu mają odmiany Kyushu i Tardiva (białe) oraz jeszcze mocniej przebarwiająca się Pink Diamond. No cóż, skusiłam się i na nie, ale są jeszcze małe i zabłysną w przyszłym roku, jak sądzę.

Hortensja bukietowa wymaga gleb lekkich, kwaśnych, u mnie rośnie w miejscu półcienistym. Zasilam od wiosny nawozem dla hortensji, do ziemi dałam dużo kory, podsypałam też wokół.

A Pinky-Winky rośnie w moim małym wrzosowisku, między wrzosami a borówkami i jest gwiazdą tej jesiennej kompozycji!

Hortensja drzewiasta Anabelle

W mojej konkursowej kompozycji użyłam kwiatostanów hortensji drzewiastej odmiany Anabelle (Hydrangea arborescens).

Jest to silnie rosnący krzew o luźnym pokroju i delikatnych gałązkach, które w lipcu po prostu uginaja się pod ciężarem kwiatostanów. Koniecznie trzeba je podpierać! - Tak, ja nie podparłam i krzew nie ma super profesjonalnego kształtu.

Anabelle kwitnie wcześnie, w czerwcu-lipcu. Pączki są lekko seledynowe, kwiaty śnieżnobiałe, a przekwitając znów zmieniają się w odcienie zieleni.

Hortensja drzewiasta kwitnie na pędach tegorocznych, przycinamy ją jesienią albo wczesną wiosną. Jest wystarczająco mrozoodporna i bez kłopotu powinna kwitnąć w każdym sezonie. Wymagania co do gleby i stanowiska typowe jak dla hortensji: zacisznie i trochę kwaśnie, warto stosować specjalistyczne nawozy i zaaplikowac mikoryzę. A przekwitające kwiatostany, często rozmiaru dużego talerza doskonale się zasuszają:

Kolejne hortensje już kwitną, opisy wkrótce...

O hortensjach...

Przełom lipca i sierpnia to czas hortensji, stopniowo zakwitają różne odmiany dekoracyjne z różnokolorowych kwiatostanów. Hortensja dębolistna (Hydrangea quercifolia) jest gatunkiem ozdobnym także z liści. Jest to odmiana oferowana w Polsce od niedawna, jednak sprawdzona pod względem mrozoodporności (jeśli przemarznie na przedwiośniu to słabiej kwitnie ale szybko tworzy nowe pędy), a więc warto jej poszukać.

Hortesja dębolistna wymaga dużej przestrzeni, w krótkim czasie osiąga do 1,5 metra wysokości i tyle samo szerokości. Ze względu na siłę wzrostu i docelowe rozmiary trzeba zostawić dla niej sporo miejsca na rabacie. Rośnie szybko, tworząc mocne pędy z licznymi skórzastymi liśćmi o długości do 20cm i charakterystycznym kształcie.

Podobnie kwiatostany są imponujące: do 30 cm długości i 15 cm szerokości!

To nie wszystkie walory hortensji dębolistnej: jest to jedyna hortensja, która przebarwia sie jesienią w szerokiej gamie czerwieni i fioletów, zdobiąc ogród aż do listopada.

Wymaga stanowisk półcienistych, wilgotnych o odczynie lekko kwaśnym, w pierwszych latach warto okrywać na zimę.

W moim ogrodzie rośnie na rabacie iglakowo-wrzosowej i tworzy imponującą zielona kaskadę...