AAN ALLES KOMT EEN EIND - EVERYTHING COMES TO AN END

Aan alles komt een eind, zelfs aan een duiventil. Dit zag ik afgelopen week op de ochtend na een stormachtige nacht.

Everything comes to an end, even to the life of a dovecote. This I saw last week on the morning after a stormy night.

Ik ging naar buiten en zag iets liggen op het pad voor de veranda wat ik niet direct kon thuisbrengen, keek naar boven en help, de wind had het huis van mijn geliefde kauwen van haar dak beroofd.
Slechts een ruïne is er nog over van mijn eens zo mooie duiventil. De kauwen komen langs maar hebben alleen maar oog voor het voer dat ik sinds vorige week weer in het vogelvoederstation plaats.
Als ze wegvliegen maken ze even een landingsbeweging, maar o nee er is geen dakje meer op de plek waar ze altijd even gingen zitten........
Jammer, dus ook geen jonkies meer in de hokjes. Het ziet er niet naar uit dat deze ruïne nog te renoveren is, dat wordt afzagen en de paal laten staan voor mijn klimroos 'Pierre de Ronsard' oftewel Eden Rose genoemd. Goed, misschien komt er ooit een nieuw hok op de paal.

I went outside and saw something on the path in front of the porch I could not place immediately, I looked up and help.....the wind had robbed the roof of the house of my beloved crows. Only a ruin was left of my once so beautiful dovecote.  Since one week I feed the birds again, the crows come by but of course just have interest in the food. When they fly away they are making a landing movement, but o no, there is no roof on their house to sit on..... Such a pity, so in the future no more babies in the dovecote.  The poor condition of the ruin is not subject to renovation I think. That is being sown and leaving the strong pole standing for my climbing rose ´Pierre de Ronsard´, also called Eden rose. And well, may be I put a new dovecote on it some day.

De duiventil in betere tijden. Ook dit bouwwerk werd al meer dan 25 jaar geleden door mijn vader gemaakt, en daar hij dacht dat ik nooit duiven zou gaan houden, had hij voor elke ingang een houten nepduif gemaakt. Na een aantal jaren viel er één zo´n houten duif naar beneden en ontdekten de kauwen de ingang. Alles werd grondig geïnspecteerd en uiteindelijk goed bevonden voor het maken van een nest. Jaren achtereen hebben ze jonkies opgevoed in verschillende appartementen, was er één hokje niet schoon genoeg dan namen ze gewoon een ander en drongen net zolang langs de nepduiven tot die ook naar beneden vielen.

The dovecote in better times. Also this building was made by my father more than 25 years ago, and while he thought I never should be a pigeon-fancier, he made a wooden fake dove for each entrance. After a number of years one fake dove fell down and the little crows, also called jackdaws, discovered the entrance. Everything was thoroughly inspected and finally found well to build a nest. For years they have raised youngsters in different apartments, was one 'room' not clean enough, they just took another, and pushed along the fake doves until these fell down too.

Je begrijpt dat we heel veel plezier hebben gehad aan het van zo dichtbij oberserveren van deze slimme vogels.

You will understand that we had lots of pleasure observing these clever birds.

Deze foto maakte ik deze zomer met de Eden Rose in volle bloei, de til toont al verval.

This picture I took this summer with Eden Rose in full bloom, the dovecote is already in decline.

Een eenzame roos bloeit nog aan de paal, alleen......

A lonely rose is still flowering on the pole, alone.......

GEDACHTEN UIT MIJN 'TUIN'-STOEL - THOUGHTS FROM MY 'GARDEN' SEAT.

Afgelopen week had ik totaal geen fut om achter de computer te gaan zitten. Even op de iPad bij de koffie of de lunch, dat was het wel.   Het waren prachtige dagen waarop ik nauwelijks wist waar te beginnen, er is zoveel te doen en te genieten buiten in de tuin, maar ook binnen.  Terwijl ik het liefst buiten bezig ben, had ik last van schoonmaakkriebels. Vooral beneden waar we de hele winter houtkachel stoken, is het geen overbodige luxe om eens grondig met sop in de weer te gaan. Maar de zon lokte me telkens weer naar buiten. Resultaat: er is overal werk in uitvoering, het zal goedkomen al duurt het wel even. Natuurlijk maakte ik wel af en toe foto's tijdens mijn vroege ochtendrondes door de tuin.

Vrijdag dacht ik: "Nu moet ik nodig een blogpost maken", pffft 's avonds ontbrak het me aan energie, ja de jaren gaan tellen.  Zaterdagmiddag om te beginnen foto's gesorteerd, daarna even gekeken waar ik de voorbije jaren in april over schreef.  Dat had ik dus niet moeten doen, in grote lijnen ging het elk jaar over hetzelfde.  Van 2012 tot nu elk jaar over dezelfde bloemen en planten, over het tot leven komen van de natuur, de groei en de bloei van het voorjaar, zelfs de foto's waren nauwelijks anders.
Gedeprimeerd sloot ik de computer af, een volgende keer beter.

Vannacht alles even overdacht en zoals je ziet, ik ben er weer.

Last week I had no energy to sit down at the pc, just for a moment looking on my iPad during coffee- or lunchtime, that was it. We had some wonderful days on which I hardly knew where to start, so much to do and to enjoy outside in the garden as well as inside. While I prefer working outdoors, the house was calling, cleaning jitters fell upon me. Especially in our living where the woodstove burned all winter it was not a luxury to give it a good cleaning with soapy water. But the sun was luring me out again and again. Result: everywhere work in progress, anyway I will get ready, it only will take some time.  Of course I took some photos during my early morning round in the garden.

Friday I thought: 'Now I have to make a blogpost', pffft in the evening I lacked the energy, yes years are counting. Saturday afternoon I sorted the photos, then I had a look at my blogposts of former years in April. I should not have done that, largely it was every year the same. From 2012 until this moment about the same flowers and plants, about new growth and so on, even the photos were almost the same.  Depressed I closed the computer, next time better.

Last night, actually very early in the morning I thought it all over and see, I'm here again.

Ik maak mijn huis schoon, de kauwtjes maken, zoals zij al jaren in de duiventil doen, hun nest klaar.

I clean my house, the jackdaws make preparations for their nest in the dovecote.

Vorige jaren stoffeerden ze hun nest met paardenhaar, het paard, genaamd Grandioos, blijft er stoïcijns onder.

Former years they upholstered their nest with horsehair, the horse called Grandiose, remains stoically.

Dit jaar hadden ze een ander plan.  In verband met de schoonmaak had ik de rode koeienhuid die normaal in de kamer ligt buiten op de veranda gehangen.  Prompt begon een kauw er haren uit te trekken.......Wat is de gedachte hierachter: 'Dit is nog handiger, slechts 5 meter bij mijn nest vandaan, naar die paarden moet ik toch nog 10 meter vliegen....'   Na de foto heb ik het 'kleed' toch maar snel weggehaald.

This year they had other plans. For spring cleaning I put the red cow-hide, normally as a carpet in the livingroom, outside on the porch.  Promptly one of the crows began pulling out hairs....... What's the idea behind: 'This is even more convenient, only 5 meters from my nest, flying to those horsebacks is about 10 meters....'.  After the photo I took the 'carpet' immediately inside, you understand.

Perenbomen bloeien wit, naar het gelijknamige boek van Gerbrand Bakker, een aanrader.
Dit is de Gieser Wildeman, F. is gek op stoofpeertjes in de winter. Kon het niet nalaten hier weer een foto van te maken, fenomenaal tegen de egaal blauwe lucht.

Pear trees blossom white, after the book written by Gerbrand Bakker, highly recommended.
This is the Gieser Wildeman, F. loves stewed pears in winter. I could not resist to make another photo, phenomenal against the plain blue sky.

Het ontluikende blad van de Acer pseudoplatanus 'Brilliantissimum' maakt me lyrisch.

The budding leaves of the Acer pseudoplatanus 'Brilliantissimum', make me lyrical.

Ach ik wilde deze keer minderen in foto's en in tekst, maar ik kan het weer niet laten, als ik eenmaal bezig ben, word ik vanzelf enthousiast.

Oh I wanted to reduce this time in photos and in text, but I cannot resist, when I have started I naturally get excited.

Dit ei vond ik in de border, ik stapte er bijna op.  De eend kon haar ei niet meer houden totdat ze bij haar nest was, denk ik. Ik heb het op een buxus gelegd, de volgende dag was het weg. Rovers....

I almost stepped on this egg in the flowerborder. Probably the duck could not keep her egg until she reached her nest. I put the egg on a boxwood, next day it had gone. Raptors....

Mijn ontdekking in de composthoop.........

My discovery in the compost heap......

Zie je dit schattige kleintje?  Vanmorgen zaten we aan het ontbijt in de serre en toen zag ik hem zitten, knabbelend aan de afgeknipte Nepeta.  Er zijn er in elk geval drie en hun ouders, dat is vijf. 's Avonds voordat de zon ondergaat, eten ze gezamenlijk op het gazon, of beter gezegd het grasveld. De kleintjes zijn iets groter dan mijn hand. Als ik in de tuin bezig ben, hoor ik ze soms ritselen tussen de planten of zie ik er een wegrennen. Ze hebben ook al aan mijn uitgeplante Lathyrussen geknabbeld. F. heeft er nu gaas omheen gezet. 

Do you see this cute little one? When we had our breakfast in the conservatory this morning I saw the bunny nibbling on the Nepetas. There are three of them and their parents, that makes five (may be there are more). In the evening when the sun goes down, they eat together on the lawn. The little ones are slightly bigger than my hand. When I'm in the garden, I sometimes hear them crackling between plants or I see them running away. They have already been nibbling at my just planted sweet peas. F. put wire mesh around now. 

Ik vind ze schattig ondanks het feit dat ze mijn halve tuin vernielen.  Hier geldt echter mijn motto:

'Eerst de dieren dan de planten'.

I adore them despite they destroy half my garden. However, here goes my motto:

'First animals, second plants'.

Iedereen een prachtige nieuwe week toegewenst!

A wonderful new week for you all!

KAUWEN EN EDEN ROSE IN DE DUIVENTIL - JACKDAWS AND EDEN ROSE ON THE DOVECOTE.

Rosa 'Pierre de Ronsard' (Eden rose)

De laatste maanden heb ik een obsessie ontwikkeld voor kauwen, ik heb er nl. 101 foto's van gemaakt. 

Aan het eind van de veranda staat op 2 meter afstand een duiventil, zonder duiven.  De duiventil kwam eerst, later de veranda. Je begrijpt dat ik er toen geen duiven meer in wilde omdat de veranda dan zou veranderen in een duivenspeelplaats met een overvloed aan uitwerpselen. Rond de paal groeit de roos 'Pierre de Ronsard' weelderig, althans tot dit jaar. De roos heeft het zichtbaar moeilijk gehad afgelopen winter, maar ze bloeit weer. Voor de hokjes in de til heeft mijn vader een assortiment houten duiven gemaakt. Eind maart kwam een stel kauwen het hok inspecteren.  Ze gooiden er 'en passant' een paar houten duiven af en gingen eens binnen kijken.  Eén hokje werd goed bevonden en hierop had ik precies zicht vanuit mijn keukendeur.

The last few months I developed an obsession for jackdaws, for I made a 101 pictures of them.
On the end of the verandah we have a dovecote on a distance of two meters, without pigeons.  The dovecote came first, lateron the verandah. You understand I do not want to have pigeons, because the verandah should change in a pigeon playground with an abundance of droppings. Around the pole grows Rosa 'Pierre de Ronsard'  luxuriantly, unless until this year. The rose visibly has had difficulties last winter, but she is in bloom again.  For the balconies on the dovecote my father made a variety of wooden pigeons.  End of March there arrived a couple of jackdaws to inspect the loft. 'En passant' they threw a few wooden pigeons down and had a look inside. One apartment was found to be good and this was just on the side I could see from the kitchendoor.

2 april zag het er zo uit, ze waren toen al enkele weken bezig met het verzamelen en binnenbrengen van takken. Soms best grote takken, die ze voorzichtig manoeuvrerend naar binnen werkten.  Dit karwei nam veel tijd in beslag maar uiteindelijk konden ze met de inrichting van het nest beginnen.

April 2, it looked like above, they were collecting at that time twigs for some weeks and making a nest inside.  Sometimes the twigs were too big, which they carefully maneuvered in the apartment. This job took a lot of time before they finally  could start with the interior of the nest.

14 april. Wat hebben ze daar nu bij zich, plukken haar?  Waar komt dat vandaan ? Ze gaan samen in het hokje en komen er enige tijd later weer uit en waar zouden ze nu naar toe gaan ?

April 14th. What is that, tufts of hair?  Where does that come from ? They go together in their apartment and after some time they leave again, where are they going to?

Over het hek naar de buren. Gemakkelijker kan niet, hier lopen 2 paarden die wel geplukt willen worden.

Across the gate to our neighbours. It cannot be easier, here are 2 horses who like to be plucked.
. 

Samen zijn ze ijverig bezig, er gaat heel wat tijd in zitten maar het zal een heerlijk nestje worden.

Together they are busy preparing a cosy nest.

20 april wordt er aan de volgende laag begonnen.  Wat is dat nou, het lijkt wel toiletpapier, brrrrr waar zal dat vandaan komen.

April 20th. They have started on the next layer.  What is that, it looks like toiletpaper, brrrr where does that come from.

4 mei. Het lijkt er op dat ze bijna klaar zijn. Ze gaan in en uit het hok, en zitten er boven op. De eieren worden gelegd, ik heb ze niet gezien, maar het vrouwtje zit hoofdzakelijk binnen en het mannetje buiten op het plankje. Kort daarna gaan wij op vakantie.

May 4th. It seems they have almost finished their nest. They go in and out and sit on the roof.  She will lay her eggs soon now, I have not seen them, but the mother is mainly inside and her husband is outside on the balcony. Meanwhile we go on holidays.

4 juni.  De kauwen hebben een rustige tijd gehad, zonder ons gekoekeloer. Wij zijn inmiddels weer terug en zijn benieuwd of er jonge kauwtjes zijn, maar we horen of zien nog niets.  Alleen pa en ma die regelmatig in en uit het hokje komen. En ja hoor, de ene kauw gaat met een dikke krop met voer naar binnen en de andere komt er met de poep weer uit. Weken is het heel bedrijvig en al snel horen we gepiep, wat met de dag in volume stijgt tot een echt kleine kraaitjes geluid.

June 4th. The jackdaws have had a quiet time without our peeking.  In the meantime we are back, curious if there are already babies, but we don't see or hear a thing.  Just dad and mum who regularly go in and out. And yes, than I see one jackdaw going into the nest with a head full of food and the other one comes out with the poo.  They have some busy weeks and soon we hear the baby birds squaking, the volume of which increases by the day till they have the sound of little jackdaws. 

16 juni heb ik dan eindelijk de kans om een jong kauwtje te fotograferen. Ik zag al een dag of tien bewegingen in het hokje, maar het was te donker om er goede foto's van te maken. Hoeveel het er waren was ook niet te zien of te horen, en aanvankelijk zagen we er steeds maar één.

On June 16th at last I have the chance to photograph a baby jackdaw. I saw already for about 10 days movements in the nest, but it was too dark to make pictures.  I also could not see how many there were, at first we saw only one.

Heel voorzichtig komt hij steeds verder naar buiten en is heel nieuwsgierig naar wat daar allemaal is.

Carefully, the little bird takes a look outside and is curiously watching the world.

17 juni. Pa en ma hebben het ontzettend druk met de verzorging, en kijk eindelijk een foto met 2 snaveltjes.

June 17th.  Mum and dad are very busy taking care of their babies, and look, finally a picture with 2 small beaks. 

De kauw ziet me en kijkt enigszins wantrouwend rond, waarop de kleintjes beginnen te krijsen: "Kom op, wij willen eten".

The jackdaw watches me with a slightly suspicious glance, on which the children begin to shriek: "Come on, we will food".

18 juni. Een warme dag. Mama kauw vindt dat ze er nu maar eens uit moeten komen, het wordt wel erg warm onder dat dak.

June 18th is our first hot day of the year. Mum jackdaw calls them out of their nest, it will be very warm under the roof.

De Eden Rose begint inmiddels te bloeien.

In the meantime the Eden Rose is beginning to show flowers.

"Ik wil wel, maar vind het toch een beetje eng, zou ik de sprong wagen?"

"I want to go out but it is a bit scaring, shall I take the plunge?

Met dit warme weer zit ik, naar mijn gevoel, uren op de veranda te lezen en tegelijkertijd te kijken of ze uit zullen vliegen, het duurt wel erg lang en ik ga een half uurtje weg............ De vogels zijn gevlogen!
Ik weet wel waar ze zitten, achter het huis onder het struweel, pa en moe voeren ze daar verder en leren ze vliegen. Soms zie ik ze, maar horen doe ik ze des te beter.

With this beautiful warm weather I am waiting on the verandah to see them leaving their nest, I read a bit, to my feeling it takes long and I go away for half an hour........... I come back and the birds have   flown!  I know where they are, behind the house under the thicket, mum and dad are feeding them there and give lessons in flying.  Sometimes I see them, but I do hear them all the better.

Op de veranda is het stil, gelukkig hebben we de Eden rose nog om naar te kijken.

It is quiet on the verandah, fortunately we still have the Eden rose to look at.