ZOETE HERINNERINGEN AAN VIOOLTJES - SWEET MEMORIES OF VIOLETS.

Toen ik begin februari op het sneeuwklokjes festival was, verkochten ze daar ook de roze Viola odorata.  Ik kon het niet laten een potje mee te nemen. Thuis heb ik het in de kas gezet waar ze net zo lekker geuren als de blauwe.  Na de bloei gaat het plantje naar een speciaal plekje in de tuin.
Blauwe Maartse viooltjes staan er in overvloed,  eigenlijk vind ik dit toch de mooiste.  In het middengedeelte van de tuin wat nu omgespit is, was het een goede bodembedekker onder de rozen. Een aantal zijn verplant, maar ze bloeien nog niet. Enkele polletjes heb ik in potjes gezet, gewoon buiten naast de kas. In de kas heb ik een plukje voorgetrokken en dat staat nu te bloeien op de veranda.

When we visited the snowdrop festival in the beginning of February, they also had a stall with pink Viola odorata. I could not resist to buy one. At home I put it in the greenhouse and when I sniff the smell it is as gorgeous as of the blue ones. After flowering the plant gets a special spot in the garden.
In the garden are plenty of blue March violets, actually I still think this is the nicest.  In the middle of the garden, now dug, they were a good groundcover around the roses. I have transplanted a number of them, but they are not yet blooming.  I put a few clumps in pots,  they are just outside the greenhouse.  the little clump in the greenhouse is earlier and I have put it in a nice pot on the porch.

Vandaag heb ik het viooltje meegenomen naar boven waar ik, als groot viooltjesliefhebster, op de toilettafel nog andere viooltjes heb, allemaal cadeautjes.
In de spiegel de oude bedstede, een heerlijke speelplaats voor kleine jongetjes. Nu spelen ze er niet meer in, maar kleinzoon Ph. sliep er vorige week toen ze hier logeerden. De bedstede is vroeger zo gemaakt dat je met je voeten tegen de schoorsteen aan ligt. Wij stoken de houtkachel dus dat is heerlijk warm.

Today I took the violet upstairs,  where this violet fan has other violets on the dressing table, mainly presents.
In the mirror you see the old sleeping niche, a wonderful play area for little boys.  Now they play no longer there, but grandson Ph. slept here last week when they were staying with us.  When you are sleeping here you lie with your feet to the chimney. We have a woodstove, so that's lovely warm in winter.

In dit zakje zit een geurkaars uit Zuid-Frankrijk, het ruikt heerlijk naar viooltjes maar eerlijk gezegd vind ik het zakje het mooist.
Hieronder een ouderwetse verstuiver met viooltjesparfum uit Italie op een door mijzelf gehaakt kraagje in een ver verleden.

This bag contains a scented candle from the south of France, it has a lovely violet smell but honestly speaking I love the little violet bag most.
Also an old-fashioned atomizer with perfume of violets from Italy on a collar crocheted by myself in a distant past.

Maar de echte viootjes zijn het mooist.........

But the real violets are the most beautiful........

Aan de andere kant naast de bedstede het oude Engelse nachtkastje met daarop een oude koperen olielamp van mijn grootmoeder, daarboven een eigen aquarel van Irissen in een lijst gemaakt door mijn vader.

On the other side next to the sleeping niche an old English bedside table showing a very old brass oil lamp from my grandmother.  Above an aquarel of  Irises which I painted in my garden  in a frame made by my father.

In heel ons huis zitten nog deze originele deuren, boven zijn ze een maatje kleiner dan beneden.
Deze roze deur geeft toegang tot de logeerkamer.

Throughout our house we have these original doors, upstairs they are smaller than downstairs.
This old pink door is the entrance to the guestroom.

Als Ph. hier slaapt, doet hij de Laura Ashley gordijntjes dicht.

When Ph. is sleeping here, he closes the Laura Ashley curtains.

Met deze oude litermaat schepten we vroeger melk.

This liter we used for milk in former times.

We begonnen met viooltjes, maar door het één kwamen we op het ander, ik hou van het bewaren van herinneringen en er soms even bij stil te staan en te genieten.

We were starting with violets, but one thing led to another, I love preserving memories, sometimes thinking about it and enjoy.

"Ik hoop dat je op je weg geen zorgen zult ontmoeten,

maar hier zijn wat paarse viooltjes, verse, zoete,

Koester ze teder, want zoals eenieder weet,

zullen ze je behoeden voor pijn en leed.

Neem dus mijn viooltjes en draag ze op je hart;

ze zullen het troosten in tijden van smart!"

                                                       - Anoniem -

"I hope you meet no worries on your way,

but here are some blue violets, fresh, sweet,

Cherish them tenderly, for as everyone knows,

they will protect you from suffering and pain.

So take my violets and wear them on your heart;

they will be consoling in times of sorrow!"

                                                 - Anonymus -

VIOLA ODORATA

Op een hondenwandeling kwam ik afgelopen week op een plek  waar de zon door de nog kale takken van de bomen sijpelde, het bloeiende maarts viooltje tegen. Het plantje breidt zich spontaan uit op de meest onverwachte plekken, via wortelstokken of dankzij ijverige mieren die met de zaadjes lopen te sjouwen. Thuis in de tuin staan ze ook, waar ze als het ware matten vormen met bovengrondse uitlopers. Deze bloeien echter nog niet, wel had ik in het najaar al enkele plantjes in de kas in potjes gezet,  niet zo zeer om ze voor te trekken maar om ze zodra ze gaan bloeien binnen te halen,  louter en alleen om de geur.  Omdat het buiten nog te koud is als ze bloeien, merk je nauwelijks iets van de geur, bovendien moet je dan met je neus wel bijna op de grond liggen om iets van de heerlijke viooltjesgeur te kunnen waarnemen.
Eén van deze potjes met maartse viooltjes staat nu in bloei met haar bescheiden paarsblauwe bloemetjes.

On a dogwalk last week I found the flowering sweet violet on a spot where the sun was seeping through the bare branches of the trees.  The plant expands spontaniously on the most unexpected places by rhizomes or by diligent ants lugging around with the seeds.  They also grow at home in the garden, where they form carpets with aboveground shoots.  However, they are not yet in bloom. In autumn I put some plants in pots in the greenhouse, not to have early flowers, but to take them inside when flowering, purely and simply to get the smell.  Because it's still rather cold outside when they get flowers in March, you hardly notice the fragrance, moreover, you have to lie down with your nose to the ground to observe some of the delicious scent of the violets.
One of these pots with sweet violets is flowering now with her modest blue flowers.

Door de bijzondere zoete geur en haar bescheiden uiterlijk en de kleur van de bloemen staat dit wilde viooltje als symbool voor ootmoed enerzijds en van trouw anderzijds. Al sinds eeuwen worden de geurstoffen van de plant gebruikt, niet alleen voor het maken van parfums, maar vroeger ook om de muffe lucht uit huizen en kerken te verdrijven.

By the special sweet fragrance, its modest appearance and the colour of the flowers this wild violet is a symbol for humbleness and faith. Already for ages the odorants of the plant are used for the compositon of perfumes and in old times also to expel stale air from houses and churches.

Het mooiste romantische verhaal vind ik wel dat dit kleine viooltje de lievelingsbloem van Napoleon Bonaparte was, één van de meest heerszuchtige mannen uit de geschiedenis.
Napoleon's eerste vrouw Joséphine had een grote voorliefde voor viooltjes en toen Joséphine op 9 maart van het jaar 1796 met Napoleon trouwde droeg ze krans van viooltjes in het haar.  Als dank hiervoor zou Napoleon haar elk jaar op de trouwdag verrassen met een tuiltje vers geplukte geurige viooltjes.
Napoleon is dit blijkbaar nooit vergeten, want toen Joséphine in 1814 zeer eenzaam was gestorven, lag op de baar te Malmaison een witzijden kussen met een tuil Maartse viooltjes die waren gezonden door Napoleon. Sinds die tijd werd het Maarts viooltje het symbool voor de aanhangers van de Bonapartes.
De voorliefde van de veldheer en later keizer Napoleon voor viooltjes blijft bij het Franse volk niet onopgemerkt, half bewonderend, half spottend werd hij wel Corporal Violette genoemd. Toen Napoleon vanuit zijn verbanning op Elba begin maart van het jaar 1815 zijn zegetocht door Frankrijk begon, werd hij overal verwelkomd door dames in viooltjespaarse japonnen, met viooltjes in het haar en als corsage. Bij zijn hernieuwde entree in de Tuillerieën waren de treden van het paleis bezaaid met paarse viooltjes.

Het kant is erg oud en komt uit de naaidoos van mijn moeder.

The lace is very old and comes from my mother's sewing box.

The tiny sweet violet was the favorite flower of Napoleon Bonaparte, one of the most imporious men of history. I think this is one of the most romantic stories about violets. 
Josephine, Napoleon's first wife, had a great fondness for violets and when she married Napoleon on the 9th of March 1796 she wore a wreath of violets in her hair. As gratitude Napoleon would surprise her every year on their wedding day with a bouquet of fresh picked fragrant sweet violets. He apparently has never forgotten this, for when Josephine died very lonely at Malmaison  in 1814, there was  on the coffin a white silk cushion with a bouquet of sweet violets sent by Napoleon.
Since that time the sweet violet was the symbol for the fans of the Bonapartes.  The love for violets of the general and later Emperor Napoleon did not remain unnoticed by French people, half mockingly they called him Corporal Violette.  When Napoleon started his victory march in France in the beginning of March 1815 from his exile on Elba, he was welcomed everywhere by ladies in violet purple dresses and violets in their hair and as corsage. At his renewed entrance in the Tuilleriee the steps of the palace were covered with blue violets.   

Van oudsher wordt het maarts viooltje gebruikt als geneeskrachtige plant.  De wortels worden gebruikt om tinctuur uit te trekken en de Romeinen dronken al viooltjesthee tegen hoofdpijn en de gevolgen van dronkenschap.
Je kunt het maarts viooltje ook gerust eten en het kan veel verschillende gerechten opfleuren in de keuken. Zelf garneer ik er soms een taart mee, maar over rauwkost salade is het ook lekker én mooi, of gedrapeerd in een botervloot. Ingevroren in ijsblokjes om in zomerdrankjes geserveerd te worden vind ik ook een leuke toepassing.

Traditionally the sweet violet is used as a medicinal plant. The roots are used for tincture and the Romans were drinking violet tea against head aches and the effects of drunkenness.
You also can safely eat the sweet violet and in the kitchen it can brighten up many different dishes.
Sometimes I decorate cakes with sweet violets, but in crudités it is delicious and decorative too, or draped on butter.  It is also fun to apply violets in ice cubes to be served in summer drinks.  

De Plantini is een metalen miniatuur Victoriaans kasje wat ik als bouwpakketje van oudste dochter kreeg.

The Plantini is a beautiful metal miniature Victorian style hothouse which I got as a construction kit from eldest daughter.

Ik heb net als Josephine en Napoleon een liefde voor viooltjes. Oudste dochter is vaak op reis en brengt de leukste presentjes mee, zoals viooltjes likeur of viooltjesiroop uit Zuid Frankrijk, viooltjes snoepjes uit Italië, een vintage blikken doos waar ik mijn oude viooltjeskaarten in bewaar en niet te vergeten viooltjesparfum.

Like Josephine and Napoleon I have a love for sweet violets.  Eldest daughter who is often abroad brings me the most pretty presents, violet liqueur and violet syrup from the south of France, violet sweets from Italy, a vintage metal box where I store my old violet postcards and not to forget violet perfume. 

"Modestes gerbes de fleurs,

Messagères dámitieé,

Dites-lui que mon coeur

Ne saurait lóublier.

Vrij vertaald:

"Bescheiden boeketjes,

zijn de boodschappers van vriendschap,

en vertellen dat mijn hart je 

niet zal vergeten."

Free translation:

"Modest bouquets

are messages of friendship,

and tell that my heart

won't forget you"