Yunus Emre

Seni mutlu yapan iç huzuruna
O denli muhtaç ki insanlar
Ha huzursuz insan, ha ışıksız fanus
Yürekler sevgisiz, beyinler boş
Kararmaya başladı ruhlar Yunus

Hakkı dağa kaldırdı haksızlar
Ne izi belli, ne de yeri
Artık hak aramak bir kâbus
Gittikçe artıyor karanlığı ufkun
Umut, görünmez oldu Yunus

Yunus Emre (Necip Fazıl Kısakürek)

Yunus Emre
- Ön tarafı açılır-kapanır bir mikâp içinde hayatı yakalamak... Kapana kıstırır gibi.. Tiyatro budur.
- Bana sorarsınız beşerî keşiflerin en büyüğü olarak tekerleği gösteririm. Sanat şekilleri içinde bence en büyük keşif tiyatro.. Tekerlek, nasıl, bitmeyen mesafeler üzerinde sonsuz bir dönüşse, tiyatro da, durmayan zamanın mikâb biçimi bir kavanoz içinde, bütün madde ve hareket kadrosiyle dondurulması...

Çiçeklerle hoş geçin,balı incitme gönül

Çiçeklerle hoş geçin,balı incitme gönül.
Bir küçük meyve için,dalı incitme gönül..

Başın olsada yüksek,gözün enginde gerek,

Kibirle yürüyerek,yolu incitme gönül...
Mevla verince azma,geri alınca kızma,
Tüten ocağı bozma,külü incitme gönül..
Dokunur gayretine,karışma hikmetine
Sahibi hürmetine,kulu incitme gönül..
Sevmekten geri kalma,yapan ol,yıkan olma
Sevene diken olma,gülü incitme gönül..
Konuşmak bize mahsus,olsada bir güzel süs,
Ya hayır de,ya da sus,dili incitme gönül....

Yunus Emre