Tytuł:
Odzyskane życie
Tłumaczenie:
Paulina
Błaszczykiewicz
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Liczba stron: 184
Oprawa: miękka
Data wydania: 2013
Oprawa: miękka
Data wydania: 2013
ISBN: 978-83-75839-517-1
Na
początku się pomyliłam. Myślałam sobie: To zbyt łatwe, nosisz złote sandałki z
miękkiej skóry, ciągle wplątujesz się w jakieś historie miłosne, lubisz kąpiele
w Morzu Śródziemnym – czy taka dziewczyna jak ty mogłaby pisać o Shoah?
Salomea, kuzynka mojej matki, jej wujowie i ciotki, kuzyni i dziadkowie żyli
przed wojną na Ukrainie. Byli częścią społeczności, po której nic nie zostało. „Odzyskane życie” to
oparta na prawdziwej rodzinnej historii powieść o poszukiwaniu i odzyskiwaniu.
Bohaterka, podążając tropem kilkuletniej dziewczynki, po której nie zostało
więcej niż imię i stara fotografia, przetrząsa pamięć swoich bliskich –
odnajduje w niej tajemnicę, o której od sześćdziesięciu lat rodzina milczy. Co
się naprawdę wydarzyło w getcie w Kownie? Jaki los spotkał małą Salomeę
Bernstein? „Odzyskane życie” to książka o Zagładzie, ale również opowieść o
niegasnącej woli życia i miłości, która ocala.
Ostatnio
sięgnęłam po literaturę cięższego kalibru, jeśli chodzi o treść i emocje. To
książka Colombe Schneck Odzyskane życie.
Jest ona oparta na prawdziwej historii pewnej żydowskiej rodziny, o zagładzie
Żydów w czasie II wojny światowej, niewyobrażalnemu cierpieniu psychicznym, miłości
i niegasnącej woli życia, nadziei na lepsze jutro.
Pretekstem
czy też powodem odświeżenia pamięci swoich bliskich jest dla Colombe Schneck stara
fotografia ponad 2-letniej dziewczynki Salomei. Z determinacją godną podziwu przez
kilka lat szuka prawdy nie tyle o małej Salomei, co o całej swej rodzinie. Chce
poznać rodzinną tajemnicę, ujawnić bolesne sekrety, często bardzo traumatyczne.
Odwiedza rodzinę w Jerozolimie i USA, szuka swych korzeni na Litwie, we Francji.
Wysłuchuje rodzinnych historii i spisuje je, odkrywa przeszłość swoich przodków.
Z czasem nie osądza członków rodziny, akceptuje prawdę i ich wybory, potrafi
wysłuchać ich cierpienia i bólu, ale także radości i szczęścia. Bowiem po zakończeniu
II wojny światowej jedni wybrali życie i miłość, inni odwracali się od tego,
zagubieni i zamknięci w swym cierpieniu w koszmarach. W USA były organizowane
terapie grupowe dla dorosłych dzieci ocalonych z Holocaustu.