Tytuł: Dług honorowy
Wydawnictwo: Marginesy
Seria: Bezimienny
Tom: 2
Liczba stron: 400
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Data wydania: 2021
ISBN: 978-83-66863-88-0
Bezimienny bohater z Prostej sprawy Wojciecha Chmielarza zaintrygował mnie swoimi umiejętnościami, swoją osobowością, twardym charakterem i dobrym sercem, dlatego z wielką przyjemnością sięgnęłam po Dług honorowy.
W Wilkach zdecydowanie działo się coś, co wykraczało poza sprawę Aleksandry. (s. 126)
Nadszedł czas spłaty długu zaciągniętego u Czarnego. Bezimienny pojawia się w małej wsi Wilki położonej gdzieś nad jeziorem w województwie lubuskim. Ma wytropić prawdziwego mordercę nastoletniej Oli. Jej zmasakrowane i na wpół zwęglone ciało znaleziono w łodzi na jeziorze. Policja od razu wytypowała podejrzanego. To Traszka, właściciel łodzi, odludek ze skłonnością do agresji. Nie wszyscy wierzą w jego winę, zwłaszcza Czarny. Zabójstwo Oli jest jedną z kilku tajemnic skrywaną przez społeczność, toczącą wieś jak choroba. Grzebanie w przeszłości i odkrycie prawdy staje się śmiertelnie niebezpieczne, a na przeszkodzie stają nie tylko uprzedzenia mieszkańców, ale i grupa dilerów z Holandii oraz przedsiębiorcza sołtyska.
Coś w całej tej sprawie nie grało. (s. 50)
Bezimienny bohater nurtuje mnie swoimi tajemnicami, umiejętnościami. Także przywiązaniem do starej Nokii, która niewiele może mu pomóc w szybkim zdobyciu informacji. Sprawa Oli mu śmierdzi, lecz dług… Niby wszystko do siebie pasuje w logiczną całość, ale kilka rzeczy nurtuje bohatera, dlatego nie odpuszcza. W tej powieści autor niewiele więcej ujawnia o Bezimiennym. Przyznam szczerze, że czekam na moment, kiedy poznam imię głównego bohatera. Kilku innych bohaterów przyciągnęło moją uwagę, między innymi dziewiętnastolatek Mati, drwal Kamil, policjant Kotwica, nowa właścicielka ośrodka wypoczynkowego nad jeziorem Joanna. Najbardziej sołtyska Malwina, która decyduje o wszystkim w tej ospałej, tajemniczej wsi. To silna postać kobieca, złożona, pewna siebie, wręcz harda. Wątek młodzieży był dla mnie najbardziej oczywisty i przewidywalny. Holendrzy zaciekawili mnie swoją opinią o Polsce.
Ciągnie się za tym miejscem zła opinia. (s. 51)
Nieprzyjazna atmosfera Wilków otoczyła mnie jak obręcz i nie chciała wypuścić. Emocje wiszą w powietrzu. Zmowa milczenia i nienawiść łączą mieszkańców lepiej niż więzy krwi. Nie dość, że wszędzie stoją drewniane rzeźby wilków, to w tej wiosce ludzie patrzą na siebie wilkiem, zwłaszcza na obcych. Miejscowi żyją obok siebie, nikt nikomu nie wchodzi w paradę, ale plotki rozprzestrzeniają się szybko. Chmielarz świetnie dobiera nazwy miejscowości i tworzy małe społeczności. W tej powieści jest jeszcze jedna. To grupa Holendrów mieszkających po drugiej stronie jeziora, zajmująca się handlem narkotykami. Ona też ma swoje tajemnice.
Czekały na nich kłopoty. (s. 43)
Wielowątkowa powieść sensacyjna przedstawiona z perspektywy kilku bohaterów pełna dynamicznych zwrotów akcji od razu wciągnęła mnie w swe szpony. Czytałam ją w różnych miejscach, także w wannie i na przystanku autobusowym. Trudno mi się było od niej oderwać. Zręcznie poprowadzona narracja, stopniowane napięcie i umiejętnie budowany klimat spowodowały, że zanurzyłam się w powieści i na kilka godzin zamieszkałam w Wilkach. Pod koniec przewidziałam pewne rozwiązania, ale nie wszystkie. Zdumiało mnie zakończenie, zaciekawiło, kazało się zastanowić nad podjętymi decyzjami bohaterów i zmusiło do refleksji nad własnym życiem.
Masz wobec mnie dług do spłacenia. (s. 14)
O czym jest Dług honorowy? O spłacaniu długów, złu tkwiącym w ludziach, nietolerancji, rasizmie, kompleksach, popełnionych błędach, zadawnionych urazach, manipulacji, nienawiści, zemście, różnicach w światopoglądzie, skomplikowanych relacjach rodzinnych, handlu narkotykami, macierzyństwie. Poznajcie porządną społeczność Wilków, odrzyjcie ją z warstw kłamstw i niedomówień, odkryjcie ukryte tajemnice, by poznać głęboko ukrytą prawdę.
Numer akredytacji: 06/05/2020
Książka bierze udział w wyzwaniu: Pod hasłem