wat kan een been je bezig houden

Zo bracht ik dus het weekend door. Het gips knapte bijna van de warmte. Mijn tenen zijn af en toe knakworstjes.
Gelukkig dat het nu wat minder word.

Maar je ziet  er werd druk gequild aan de diamants. Zelfs de eindbies is eraan en vandaag mag ik deze eraan zomen.

En dan hup naar de volgende quilt die doorgeguild gaat worden.

Wel even tussen het geprik het winkeltje wat ordenen, daar heb ik een bureaustoel voor, kan ik er gewoon doorheen rollen.

Er is nog een schattige dochter thuis,  dus even vragen of ze daar even wil stofzuigen. Dan ziet het er weer wat puik uit voor morgen. Ik had eigenlijk deze laatste week bedoeld om het in wintersferen te brengen, maar goed eerst maar wintersfeer buiten.

Ik ga wel lekker door met van alles , maar eigenlijk ben ik dat stenige been nu al spuugzat en moet oppassen dat ik mij niet te veel tegoed doet aan heerlijke hapjes, gelukkig kan ik al het lekkers zelf niet halen.

 Nu even aan het werk voordat het weer te warm word,

aanbieding in de webwinkel van deze week is

een prettige donderdag,

 Bep



een ongelukje

Gaan Gerhard en ik vorige week een heerlijk dagje naar Amsterdam ,de wandelroute was bepaald en ongeveer op het eind  vlak bij de Dam stap ik verkeerd op een stoeprand en breek ik mijn enkel.

Wat een pijn, bijna was ik van de wereld van de pijn en kon geen stap meer verzetten. Aan ons werd verteld dat er geen ambulance meer komt voor dit soort gevallen en daar lig je dan tussen de rijdende trams.Dus een taxi bellen en deze bracht ons naar Weesp waar onze auto stond. Niet wetende dat het gebroken was.Op vrijdagavond in het Spittaal Zutphen heb ik er een spalk om heen gekregen.

En heb ik dus 6 dagen met mijn been omhoog  gelegen en al huppelend door het huis verplaatst.

Wat een ellende, te meer omdat ik beslist geen getraind lichaam heb.

Maar goed vanochtend heb ik loopgips gekregen en voel mij wat herboren maar ook wat duizelig dus ik houd mij maar even rustig.



stoer been hoor



Kan weer lopen en Pleuntje haar behoeftes opruimen, koppie koffie zetten en met een speciale zak erom heen onder de douche.

Dus nu 5 weken loopgips en zo veel mogelijk omhoog met het been. En ook nog 35 dagen een tromboseprik erbij en daarna opnieuw leren lopen.

Bah wat een gedoe allemaal.

De wandeling in Amsterdam was wel heel mooi geweest en in het Vondelpark voelde ik mij weer even het 16 jarige hippiemeisje met het kantennachthempje aan, die hempjes die nu weer zo in zijn.

Ik denk dat het ergste leed is geleden en de winkel gaat dinsdag 21 september gewoon open, er is ook hulp.

Alleen woensdag 22 september zou ik een projektje klaar hebben liggen maar dat komt er even niet van maar je kunt gerust komen en de koffie zal klaar staan. Wel je eigen werkje mee brengen om aan te werken.

En wat een genieten nu van die twee meides en vanochtend waren ze best een hele tijd alleen en er lag geen plasje van Pleun op de grond , dus het word ook al een grote meid.

Nou ik hoop dat ik nu weer zin krijg om wat te handwerken , dat was even weg.

een prettige donderdag,

Bep