ilkbahar etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Nihayet fotoğraf makineme uygun hafıza kartı bulabildim. Günlerdir Paçozu gezdirirken gördüğüm her güzelliği beynimde kadrajladım, ertesi gün yok olduğunu gördüm, kahroldum.
İlkbaharın özelliği bu. Her renk, her koku her doku bir varoluyor, ertesi gün yerini bambaşka bir tada bırakıyor. Ne olduğunu anlamadan ilkbaharın tümü bir bakıyorsunuz geçip gitmiş, bitmiş. Tıpkı yaşam gibi. Epey uzun bir aradan sonra makinemle ilk fotoğraflarım. Dengemi sağlamakta güçlük çeksem de ellerim eskisine göre biraz daha titriyor olsa da ben çok mutlu oldum doğrusu.









































































































































































Araya inatçı Sonbahar ve Kış kalıntıları kaçmış :)) Renkleri bakımından İlkbahar karelerinden hiç de aşağı kalmadıklarını görüyoruz. Onları görmek ve çekmek ayrıca güzeldi benim için.

Hangi mevsimde olursak olalım, renklerimiz hiç tükenmesin...

İlkbahara kızıyorsam eğer, nedeni, sabah horozlar ötmeden, daha gün ağarmadan kalleşçe odamıza sızıp seni benden çaldığı içindir.


Babamızı da aynı şekilde güzel yuvamızdan koparıp götüren yine oydu.


Şimdi düşünüyorum da...


Eğer güneş, yaşamın karıyla, kışıyla ve olanca sevgisizliğiyle kaskatı kesilen bedenlerimizi ılgıt ılgıt ısıtıyorsa, o sıcaklıkta senin yüreğininki de bulunmakta...


Eğer çiçekler, açtıkları topraklardan tatlı ve masum gülümsüyorlarsa o tebessümlerde senin güzel ruhunun yansımaları da dansetmekte...


Kuşlar, oradan oraya neşeyle coşkuyla şarkılar söyleyerek uçarken belki de senin aralarındaki varlığını kutsuyorlar...


Ve sen, İlkbaharın tam ortasından tatlı tatlı bize gülümsüyorsun belki.


Ve ben, belki de tüm mevsimlerden daha da fazla sevmeliyim İlkbaharı....





Nurlar içinde yat uzun yol arkadaşım benim.....





Not:Çok sevdiğim ilk resmi, sevgili arkadaşım Leylak Dalı' nın blogundan çaldığımı utançla bildiririm. Daha güzelini bulamadım çünkü.