Czas, czas

Zimową porą (choć w kalendarzu jeszcze ponad 2 tygodnie jesieni) czasu mniej. Dzień króciutki, a przy tak obfitym śniegu jak w tym roku czas dojazdu gdziekolwiek jest długi nad wyraz i na inne rzeczy zostaje mniej czasu.
Robótkowo szykuję się do końca roku czyli próbuję zminimalizować zaczęte i nie skończone robótki, ale wskakują kolejne zamówienia (bolerka, bolerka i inne) i szczytne plany biorą w łeb.
Udało mi się zmóc szal z Merinos Fine moim ulubionym Ostrich Plumes. Zaraz po zdjęciu z drutów wyglądał tak:

czyli jak kupka nieszczęścia. Teraz prezentuje się o niebo lepiej:

Blokowanie znakomicie wpłynęło również na rozmiar szala - teraz 50 cm na 190 cm.

Szczegóły dziewiarskie: nitka podwójna, zużycie około 7 dkg włóczki, druty nr 4. Merinos Fine, robiona podwójną nitką jest niewiarygodnie elastyczna, w gotowej robótce trudno dopatrzyć się, że nitka jest podwójna.

Zaszalałam zakupowo, korzystając z promocji na ebayu i wczoraj dostałam przesyłkę, a w niej:

Nie oparłam się promocji na włóczki Araucania - ciekawa jestem szczególnie zielononiebieskiej Ulmo - na metce jest informacja, że włóczka wyprodukowana w Rumunii, ręcznie farbowana w Chile. Brązowa Ranco Multy ma znaleźć podobne zastosowanie jak wcześnie fioletowa - raglanowa kamizelka.

Czasu mało, ale już wykonałam pierwszą próbkę z Noro Sekku (mieszanka 50% bawełna, 17 % wełna, 17% nylon, 16 % jedwab, 420 m/50g).

Obawiałam się że przy tej grubości konieczne będą druty 2, ale próba na drutach 2,75 wygląda ciekawie  - nareszcie kupione rok temu Addi Lace znalazły zastosowanie.

Zima, zima

Zimowo w mojej okolicy bardzo. Śniegu ile dusza zapragnie - w weekend to nawet przyjemne. Dziś, całą rodziną, wybraliśmy się na sanki - frajda jak za dawnych, porządnych zim. Najmłodszy syn, człowiek z natury ostrożny, wchodził na górkę i z ochotą z niej zbiegał. Pod koniec nawet zjechał na spodniach, ale o sankach nie było mowy. Pewnie jeszcze kilka takich zapoznawczych spacerów i da się namówić na pierwszy zjazd.

W lesie też zima daje się we znaki - sarny i łanie są znacznie mniej ostrożne i łatwo je zobaczyć, ślady dzików jak co roku tuż za płotem, a ptactwa cała mnóstwo.

Misja specjalna (niespodzianka dla mojej siostrzenicy) na ukończeniu - myślę, że jutro uda się zrobić zdjęcia i pokazać coś całkiem wiosennego.

Baktusa mam i ja

Baktus skończony, do kompletu czapka z różą.

Całość z włóczki padisah - na zdjęciu szalik i czapka w zupełnie innych odcieniach. W rzeczywistości jest OK - tzn. baktus jest wykonany z dwóch różnych odcieni włóczki, ale w podobnej kolorystyce, a czapka i róża z padisah w odcieniu śliwki. Coż, jest zima i choć za oknem biało to światło kiepskie.

Poza tym jeszcze jedna czapka - pomarańczowa żarówka. Zresztą zobaczcie sami.

 P.S. Biało zrobiło się zupełnie i dalej pada. Chyba zasypie nas zupełnie.

Przedświątecznych przygotowań cd.

Robótkowo posuwam się powoli, bo świąteczne potrawy są czasochłonne.

Przy porannych zakupach na sobotnim targu zapachniała mi kiszona kapusta i pomyślałam o bigosie. Zajął mi sporą część przedpołudnia, ale teraz już dojrzewa i zapowiada się całkiem ciekawie. Do kapusty dodałam 4 gatunki mięsa oraz boczek, grzyby, suszone śliwki i sporo czerwonego wina.

Poza tym bakalie na keks pokrojone - wielka micha (coś koło 5 litrów), więc i keksa będzie pokaźna porcja. Dla mnie to, obok makowca, obowiązkowe ciasto na święta. Jako dziecko, rankiem pierwszego dnia świąt przynosiłam sobie ciasta na talerzyku do łóżka i pogrążałam w lekturze. O śniadaniu nie było mowy, a każdy z domowników z przyjemnością zgłębiał otrzymane poprzedniego wieczora książki.

A zima za oknem jak wymarzona na święta. Mróz dość srogi, ale słońce przyjemnie rozjaśniło grudniowy mrok. Spacerowo nie jest łatwo, ale trasy w lesie już nieco przetarte, a na niektórych ślady nart biegowych. Krajobraz pod pierzynką ze świeżego śniegu jest znacznie łagodniejszy niż zwykle - do czasu aż jakieś drzewo czy krzak otrząśnie się ze śniegu prosto za kołnierz.

Biało i mroźno

Jakiś tydzień temu zamarzyła mi się taka biała zima, lekko szczypiąca w policzki, zamiast mokrego i szarego błocka. No i jest. Rano było tylko troszkę biało, tak na zachętę. Teraz już całkiem zimowo. Jeszcze nie skrzypi pod nogami, ale ślisko jak trzeba ;-).

Łatwej mi zaakceptować zimę mieszkając za miastem. Ma dla mnie więcej uroku, bo nie próbuję udawać, że jej nie ma i nic sie nie zmienia. Po prostu uwzględniam ją w swoich planach. Akceptuję ją i cieszę się jej urokiem, bo ta sama już nie wróci.

A gdy naprawdę chłodno siadam przy kominku ze szklanką gorącej herbaty z miodem i cytryną. To nasz domowy hit tego roku - pijemy wszyscy i mamy się raczej zdrowo, czego wszystkim życzę.

Początki bywają trudne

Nie mam wcale na myśli dziergania.
Dziś całe przedpołudnie zajęła mi sesja foto kilku nowych czapek i szalików do Unikalnych. Światło jest o tej porze roku byle jakie, a słoneczko się do mnie dziś nie pofatygowało. Oto efekty:
Czekoladowa czapka i szalik

Wrzosowy zestaw

Zielony komplet

Ten ostatni okropny do fotografowania, bo jedna z włóczek jest błyszcząca i przez odblask zmienia kolor całości.

Poza zdjęciami obowiązkowy niedzielny spacer - trasą nieco skróconą, z uwagi na mróz i późną porę. Mróz całkiem spory, bo na kałużach solidny lód, a liście aż chrupały pod butami.

A co do trudnych początków to również prowadzenie bloga wymaga sporo cierpliwości - żeby wszystko wyglądało na ekranie tak jak sobie wymyśliłam. No prawie tak.