Pożegnanie lata - w kolorze morza

Tę tunikę z Lino Alize dziergałam na drutach nr 3 więc zajęło mi to sporo czasu.

Wykorzystałam znów ażurowy motyw, pokazany w tym poście.

Zaczęłam od dekoltu i dodawałam oczka wzdłuż linii ramion, po 4 z każdej strony w co drugim okrążeniu - tak jak w ażurowym motywie, bez przerabiania oczek razem.

Na wysokości pach oddzieliłam rękawki i rozpoczęłam plisy z ażurowym motywem, dokładnie wg opisu z poprzedniego posta. Tym razem wzór układa się inaczej bo jest robiony z góry na dół.

Mój aparat na chwilę stał się daltonistą, stąd zdjęcie w szarościach.

Zużyłam około 40 dkg Lino na sporą, luźną tunikę, z rękawem do łokcia.

Przód jest krótszy, a tył nieco dłuższy, z wykorzystaniem skosów od ażurowego motywu.

Lino jest bardzo przyjemne w noszeniu - przewiewne i lekkie, ale gdy chłodniej całkiem miło grzeje.

A już niedługo pokażę jak zrobić szyjogrzej na skakance:

Bluzka dla A. (i nie tylko), na motywie foto

W czasie lipcowego urlopu i pierwszych dwóch tygodni sierpnia wydziergałam bluzkę i tunikę z dropsowej mieszanki lnu i bawełny. 

Moja koleżanka przywiozła z wakacji zamówienie na bluzkę jak na foto powyżej.

Ażurowy motyw szybko rozpracowałam, a próbka pokazała mi dobitnie, że konieczna jest  falista bordiura - środek ażurowego motywu "uciekał" do góry.

Szukając letniej, nieco grubszej włóczki znalazłam Bomull-Lin Dropsa, w połowie lipca akurat w promocji.

Ażur tak mi się spodobał, że kupiłam włóczkę również na bluzkę dla siebie - z tym samym  motywem, ale w innym fasonie.

Ażurowy motyw (30 oczek) - rzędy parzyste oczka lewe (lub prawe jeśli w okrążeniach); rzędy nieparzyste: 

rząd 1: 2 o. prawe razem na prawo, 2 o. prawe razem na prawo, 9 o. prawych, narzut, 1 o. prawe, narzut, 2 o. ewe, narzut, 1 o. prawe, narzut, 9 o. prawych, 2 o. prawe razem na lewo, 2 o. prawe razem na lewo

rząd 3: 2 o. prawe razem na prawo, 2 o. prawe razem na prawo, 8 o. prawych, narzut, 1 o. prawe, narzut, 1 o. prawe, 2 o. lewe, 1. o. prawe, narzut, 1 o. prawe, narzut, 8 o. prawych, 2 o. prawe razem na lewo, 2 o. prawe razem na lewo

rząd 5: 2 o. prawe razem na prawo, 2 o. prawe razem na prawo, 7 o. prawych, narzut, 1 o. prawe, narzut, 2 o. prawe, 2 o. lewe, 2 o. prawe, narzut, 1 o. prawe, narzut, 7 o. prawych, 2 o. prawe razem na lewo, 2 o. prawe razem na lewo

rząd 7: 2 o. prawe razem na prawo, 2 o. prawe razem na prawo, 6 o. prawych, narzut, 1 o. prawe, narzut, 3 o. prawe, 2 o. lewe, 3 o. prawe, narzut, 1 o. prawe, narzut, 6 o. prawych, 2 o. prawe razem na lewo, 2 o. prawe razem na lewo

rząd 9: 2 o. prawe razem na prawo, 2 o. prawe razem na prawo, 5 o. prawych, narzut, 1 o. prawe, narzut, 4 o. prawe, 2 o. lewe, 4 o. prawe, narzut, 1 o. prawe, narzut, 5 o. prawych, 2 o. prawe razem na lewo, 2 o. prawe razem na lewo

Powtarzać te 10 rzędów

Moja tunika powstała jako pierwsza - zrobiłam dekolt wkomponowany w ażur. Na górze wyprowadziłam z tego ażuru listwę do wykończenia tyłu dekoltu. 

Motyw ażurowy jest tylko z przodu mojej tuniki.

Bluzeczka dla koleżanki jest dokładnie w rozmiarze mojego manekina - pierwsza taka rzecz po 4 latach!

Ażurowy motyw jest z przodu i z tyłu. Całość zrobiłam w jednym kawałku - musiałam tylko zeszyć oczka pod pachami. 

Dekolt miał być w łódkę i taki jest, ale przy tym motywie wymagało to gimnastyki, bo w naturalny sposób formował się na środku ażurowego motywu wystający go góry szpic .

Obie bluzki robiłam na drutach nr 4 (w opisie włóczki jest 5,5); na mniejszą zużyłam w całości 5 motków, na dużą prawie 8. Włóczka jest bardzo przyjemna, ale wychodziły z niej kłaczki w czasie robienia i przy suszeniu gotowej dzianiny. Jeszcze nie wiem jak będzie w noszeniu.

A teraz mam na drutach nr 3 Lino w kolorze petrol, znów z wykorzystaniem  tego samego motywu, choć zupełnie inaczej.

Po przerwie ...

Codzienność mnie tak pochłonęła, że prawie dwa miesiące nic tu nie pokazywałam.

Wiosna już się na dobre rozgościła i bluzeczka dawno skończona, miała już swoją premierę.

Zrobiłam ją z 3 motków wiskozowej Puffy Season i resztek zielonej Allino. Całość robiona od dołu, w okrążeniach. Rozdzieliłam robótkę dopiero na wysokości pach. Rękawy z oczek nabranych na brzegu robótki, z delikatnie zaznaczoną skróconymi rzędami, główką.

Dekolt kwadratowy - tak wychodziło z układu wzoru, dobrze się sprawdza i lekko zaokrągla pod ciężarem dzianiny. Zużyłam w całości 3 motki, druty 3,25, więc robota mi się dłużyła bo rozmiar duży.

Tunika na motywach Paris sweater - trudno ją pokazać na małym manekinie. Wykorzystałam różne resztki w ramach uwalniania miejsca w szufladach. 

Model jest banalnie prosty - moje modyfikacje przede wszystkim ograniczają szycie. Dodatkowo dolna plisa jest wykonana z wykorzystaniem skróconych rzędów - jej zmienna szerokość nieco niweluje skos całego modelu.

I coś grubszego - skusiłam się na gruby akryl w Tchibo.

Zrobiłam z niego sweter - przerabiany 3 razy, ale że włóczka gruba to czasu nie było potrzeba wiele (druty nr 10 i 12).

I jeszcze tył, od którego się zaczyna, podejrzany w necie - nie pamiętam już gdzie. Sweter jest bardzo ciężki - około kilograma i całkiem możliwe, że przerobię go na pled, poduszki, narzutę albo inną użytkową /nie odzieżową/ dzianinę.

A że pora niezapominajek kończę entrelacową bluzeczkę w odcieniach niebieskiego i postaram się ja pokazać już niedługo.

W czerni, ale karnawałowo

To nie jest karnawałowy szal i ani przez chwilę takim nie miał być. Połączyłam dawno kupioną Babyalpakę Silk Dropsa i Galaxy DK w prościutkim wzorze bolerka.

Wyszło cieplutko, prosto i całkiem wieczorowo. 

Zrobiłam prostokąt ściągaczem - 2ol, 2op.

Zeszłam krótsze brzegi od narożników, zostawiając otwory na ręce.

Zużyłam nieco ponad 3 motki każdej z włóczek na spore bolerko. Sama włóczka Galaxy DK, której długo się przyglądałam jest bardzo słabo skręcona. Razem z Babyalpaką tworzy mięsistą i ciepła dzianinę.

A to już inne połączenie - też z cekinami.

Tym razem w tunice.

Włóczki to bambusowa Ambre i usiana cekinami Solfege - cekiny są czarne, mocno połyskujące. Jestem zadowolona z efektu końcowego, ale poliestrowa Solfege ma łańcuszkową strukturę i bardzo łatwo ją zaciągnąć. Nie przejmuję się tym i ewentualne wystające nitki ucinam.

Tunika jest w kolorze głębokiej czerni, ale czarny jest jednym z trudniejszych do fotografowania kolorów, więc na każdym zdjęciu odcień jest inny. Robótkę zaczęłam od lewego rękawka i robiłam w poprzek. Po zeszyciu pionowego szwu wzdłuż prawego boku całość byłą gotowa, ale dół wymagał wykończenia - nabrałam oczka wzdłuż krawędzi i zrobiłam szeroką plisę ryżem. Na całość zużyłam 3 motki Solfege i 7 motków Ambre. Pasuje świetnie do ołówkowej spódnicy i do legginsów.

Nie pisałam długo, bo wessała mnie z niespotykaną siłą codzienność, ale już kończę serię czapek na pożegnanie zimy, więc następny post mam nadzieję napisać szybciej.

Znów tunika i drobne dodatki

Rok już się na dobre zaczął, a czasu coraz mniej. Robótki w biegu (w samochodzie, po drodze do pracy), a zdjęć nie miałam kiedy zrobić. Dopiero dziś się zebrałam i mogę pokazać urobek ostatnich tygodni.

Po pierwsze tunika - włóczkę dostałam w połowie listopada z prośbą o przerobienie na coś podobnego do tuniki z tego posta. 

Skład włóczki szlachetny - 60 % wełna/40 % poliakryl, ale na moje oko z tendencją do filcowania. Dodałam więc nitkę jasnofioletowej alpaki Dropsa, również żeby przełamać nieco róż.

Tunikę robiłam od dołu, a oczka na rękawy nabrałam dwustronnie - z jednej strony kontynuowałam całość zbierając oczka na raglan, a z drugiej dorobiłam plisę ryżem.

Dzianina jest dość zwarta więc golf zrobiłam obszerny, ale jednocześnie nie chciałam, żeby dekolt  się "rozłaził". Zebrałam więc co 8 oczko przy dekolcie, aby potem dodać dwa razy po 6 oczek - w dwóch miejscach z przodu i jednym z tyłu tuniki oraz dwa razy po 4 oczka - tylko z przodu.

Oczka na brzegu golfu zamknęłam metodą włoską - jest nieco pracochłonna, ale brzeg ładnie wygląd i dobrze się układa. Na całą tunikę zużyłam około 40 dkg mieszanki i nieco ponad 20 dkg alpaki, druty 5,5.

Z resztek włóczki zrobiłam czapkę - prościutką, ale ciepłą, na drutach nr 4, żeby dzianina była gęsta. 

Wystarczyło też wąski, ale dość długi otulacz do kompletu. Nie jestem pewna jak się sprawdzi, bo wrażliwców może podgryzać.

I jeszcze butki - szybka rzecz na jeden niezbyt długi wieczór.

I dawno wymyślony otulacz-szyjogrzej, do kompletu do kamizelki. Z resztek włóczek - Merino Stretch i Meilenweit Solo. Tym razem nitki na przemian - zmiana co 6 rzędów, a oczko brzegowe z jednej strony przerabiane obiema nitkami, aby uniknąć łączenia, chowania nitek itp. 

W zimowym oświetleniu trudno oddać kolory, ale na powyższym zdjęciu widać jak bardzo zmienna jest kolorystyka Meilenweit.

Na całość zużyłam po około 6 dkg każdej włóczki, druty nr 4,5. Merino Stretch nadaje otulaczowi przyjemną elastyczność. 

W zasadzie bieżące robótki skończyłam... Nieprawda  - czeka na mnie szal, który robię z przerwami już trzeci miesiąc. Biorę się za niego, bo całkiem mi zbrzydnie.

Zaległości czyli dziergane prezenty

W tym roku nie musiałam się głowić nad tym co dla kogo wydziergać - pod koniec października zostały złożone zamówienia. Po pierwsze tunika, w stylu mojej tuniki z Tayio, równie szaleńczo kolorowa. 

Włóczka Tayio nie była dostępna więc szukałam czegoś innego - w ciekawych kolorach, ze słabym skrętem. Znalazłam włóczkę Medio i wybrałam 4 różne kolory (1,10,16 i 21) - razem 7 motków.

Zaczęłam od góry, zostawiając otwarte oczka przy dekolcie. W kolejnych okrążeniach robiłam coraz większe kwadraty - zaczęłam od 16 kwadratów na 3 oczkach, a docelowo miałam kwadraty na 8 oczkach.

W ostatnim rzędzie pełnych kwadratów zrobiłam mniejsze kwadraty - na 7 oczkach, a brzegowe trójkąty ściegiem francuskim, żeby się nie wyciągały.

Tunika jest bardzo kolorowa, a przód i tył różnią się. Podkrój dekoltu jest z obu stron taki sam, więc można nosić zamiennie tył/przód.

Drugie zamówienie to też tunika, ale wzorem winorośli, w odcieniach zieleni. Niestety Lana Grossa Doppio zniknęła z rynku, więc długo szukałam innego pomysłu. W końcu wybrałam Alpacę Dropsa (kolor 7815) - melanżowa, dosyć ciemna zieleń.

Powyższe zdjęcie nieźle oddaje kolor włóczki. Tunika jest zrobiona tak samo jak poprzednia, w odcieniach jesieni, tylko dekolt jest większy.

Niestety nie uniknęłam pomyłki na samym początku, a zauważyłam ją dopiero w połowie korpusu. Dlatego tuniki są dwie - mniejsza (dlatego, że pomyliłam liczbę powtórzeń wzoru) i większa (z planową liczbą powtórzeń wzoru). Oczywiście włóczki kupionej na jedną tunikę nie starczyłoby na dwie - musiałam dokupić 4  motki, ale na szczęście włóczka była dostępna. Dzięki pomyłce mam świetny prezent na nadchodzącą styczniową okazję.

Alpaca Dropsa jest bardzo przyjemna w robocie i dobrze się blokuje. Zużyłam około 4 motków na mniejszą tunikę i 5 na większą. Użyłam drutów 3,75 bo dzianina miała być ażurowa.

Tunika złota jesień

Winorośl wykorzystałam do zrobienia tuniki.

Całość bezszwowa - robiona od dekoltu i ramion, 

potem oddzielnie tył i przód, a od pachy w dół w okrążeniach.

Winorośl nie nadaje się wprost do robienia w okrążeniach - łącząc przód i tył pod pachami zostawiłam 3 oczka prawe pod każdą pachą. 

Dzięki temu wzór układa się ładnie, a ja nic nie muszę zeszywać  ani zastanawiać się nad układem kolorów z przodu i z tyłu.

Rękawki, dół oraz golf wykonałam ściągaczem.

Tunika jest ażurowa - do noszenia na coś, ale grzeje całkiem przyjemnie.

Włóczka to Lana Grossa Doppio - niestety już niedostępna, a bardzo mi się spodobała. Choć ma metraż jak standardowa włóczka skarpetkowa (420 m/100 g) to w robótce wydaje się grubsza, bardziej mięsista.

Na całą tunikę w dość uniwersalnym, ale sporym rozmiarze, zużyłam 2 motki po 420 m czyli 200 g włóczki, druty nr 4.