Zupełna bezinteresowność..

To było wiosną...jakoś w kwietniu...

Napisała do mnie Joasia..

 Jak dobrze pamiętam, że ma do oddania bardzo cienką wełnę

...a jako specjalistka od "pajęczyn" będę wiedziała co z nią zrobić...

Czy chcę?

Pewnie!!..nie myślałam ,że aż tyle!!

Wełenka tak cieniutka,że 100g zmieściło się w jednym kłębuszku..

Joasia od niedawna rozpoczęła swoją przygodę z chustami...i z tym samym wzorem co ja na początku...gail.

Pomyślałam więc, iż odwdzięczę się za ten cudowny prezent chustą ...pajęczynką

 

Wzór właśnie taki akuratnie pajęczynkowy..firebird wzór-klik

 

Jestem z niego podwójnie dumna ...bo sama rozpracowywałam wzór-składa się z 6 części...a mam z tym czasem sporo problemów:))

Joasiu...jeszcze raz bardzo ci dziękuję za ten cudowny, bezinteresowny gest.
Mam nadzieję ,że chusta sprawia ci wiele radości:)
Zapisz
Zapisz
Zapisz

Kolor przyjaźni...

   Czy przyjaźń może w ogóle mieć jakiś kolor? Głupota:))
Ale czy aby na pewno?
Przecież przyjaźń to miłość...
A mądre ludzie mówią ,że miłość ma kolor czerwony

 

....a może różowy...jak okulary, przez które patrzymy na przyjaciela ?...

I jak kubraczek mojej imienniczki- małej ogrodniczki...córci przyjaciółki

Niestety bywa też żółta....

A mądre ludzie mówią ,że to kolor żółci..
Prawdziwa przyjaźń ma z pewnością kolor biały...

Jest czysta...
Ale kolor mojej przyjaźni ma też kolor jak bez...

Bo bez przyjaciela trudno jest żyć....
A kolor bzu ma też dywanik do sypialni,jaki zrobiłam mojej przyjaciółce...

Bo gdy rano się wstaje ..to bez dywanika jest chłodno w stopy:))

A z resztek "bzu" powstał jeszcze mały koszyczek

 

Bo w sypialni ..wiadomo sporo ważnych skarbów trzeba mieć...,bez których trudno zasnąć..

Ach ten bez....taki akuratny:))

Wszystkie te kolory bzu rosną w moim ogrodzie.....

 

A przyjaciółka...hihihihi tuż za furtką, która jest między naszymi ogrodami:)

Moja przyjaciółka zaś spełniła moje marzenie...marzenie dziewiarki....potem pokażę:))

Którędy do piwnicy?

  Już nie raz pisałam ,że nasz dom ma swoje lata:))...i wiele rzeczy wymaga jeszcze wymiany...ale nie wszystko od razu:))
Na tej liście są także drzwi do piwnicy...kiedyś....bardzo kiedyś:))

 

12 lat temu opaliłam je z farby....pobejcowałam....ale ta ciemna płaszczyzna trochę mi nie pasowała:((

 

Co prawda obok jest toaleta z przeszklonymi drzwiami-wpada trochę światła.... ale za mało:(

Postanowiłam trochę te drzwi zmienić....małym kosztem,szybko....Jeszcze są ciepłe-a właściwie mokre:

Ten korytarzyk jest malutki ...a fototapeta go rozjaśniła...i optycznie powiększyła:))

no i nikt już nie będzie się mylił-chcąc iść do toalety-próbując zejść do piwnicy!!Ale jak mu wyjaśnić którędy do piwnicy?..uliczką w dół:)

 Nie należę do miłośniczek fototapet....ale może czas akuratnie zmienić zdanie?

a wy lubicie fototapety? Macie je w domu?

Mało fachowo?

  No właśnie!!! niejeden fachowiec by się ze mnie uśmiał....ale ja już tak akuratnie mam:)
Niby jest remont...a jakoby go nie było:))

Tak lubię...bo nigdy nie wiem ile będę mieć czasu...a w domu często jakieś ludziki:)
     Także ściągam obrazeczki,duperelki ze ściany-rachu ciachu kładę farbę-potem ewentualnie druga warstwa....wysycha-wieszam obrazeczki......i bałaganik malutki))))

Tak,tak...wiem ...fachowiec by powiedział, że tak się nie da..ale ja nawet jak cały dzień mam na malowanie to tak robię:)))...no bo to dla siebie:))) Remonty kocham...ale sprzątania po  nim już nie:)
Szmatka w pogotowiu....kocyk stary na podłodze...

 

Mąż jedzie na spotkanie do Koszalina....a ja do sąsiada po jakiś wysięgnik -jak on to nazywa -przedłużkę do wałka...aby malować na wysokości!!!!!

Od czego by tu....

   No właśnie od czego by tu zacząć??
Czas pędzi jak szalony po urlopie zostały już tylko wspomnienia:))

  W drodze do Chorwac.ji mieliśmy kila dni postoju. Spędziliśmy je u przyjaciół w Wiedniu...Rok temu,kiedy tam byliśmy pogoda nam nie dopisała-tym razem było inaczej:))) Piękne lato!!!
  Nie przypominam sobie tego pomnika na Petersplatz z zeszłego roku...Kiedy postanowiłam najmłodszej latorośli naszej wycieczki go pokazać-wszyscy stwierdzili, że dziecko się przestraszy tego dziwnego konia:)Akuratnie nic bardziej mylnego:))

Beatka obchodziła go z wujaszkiem-moim mężusiem-dookoła pełna ciekawości...

Nie omieszkała sprawdzić co ma w pysku....no i oczywiście przywitać się z Panem Żołnierzem:
-Hej Pan:))

Ale też mu coś tam poopowiadać..oj musiał się nasłuchać:)))

   Zatrzymaliśmy się na północy Chorwacji w Ićići. Tam spędziliśmy 10 dni...Zwiedziliśmy kilka innych malowniczych miejscowości...
Oprócz pięknych widoków

zaułków

wąskich uliczek

 mnie oczarowały kolory drzwi:))

 

 

i okiennice..

No i koty!!!!!

 

Prawdziwa miss lub misster koci:))

 

 

 

Jeden piękniejszy od drugiego:))

 Ciepła woda została już wspomnieniem...

Po powrocie tydzień spędziłam na kursie....a potem zapalenie oskrzeli:(( 

Oczywiście nie obyło się bez szyldów...ale o tym następnym razem:)