Sorry dat ik jullie zolang in spanning liet, maar ik kon niet eerder bloggen.
Dinsdag zijn mijn jaarlijkse onderzoeken gebeurd en ik ben weer goedgekeurd voor een jaartje, tenminste wat borstkanker betreft.
Wat betreft mijn pink blijft het hetzelfde, die komt echt niet meer goed, ik laat nog eens zien hoe de toestand nu is.
Zo staat mijn pink dus vanaf nu, het probleem is dat ook het gewricht aan mijn hand omhoog wordt geduwd en dat doet dikwijls pijn maar geeft ook last aan mijn volgende gewricht van mijn ringvinger die ook nog altijd wat krom staat.
De wonde is goed genezen, maar je ziet hoe het eruit ziet, maar er zijn ergere dingen in het leven.
Dan ga ik nu pronken met de schoentjes die Annechien gemaakt heeft.
Zij is de vriendin van mijn jongste zoon Hans en volgt momenteel lederbewerking, waar ze
onder andere schoenen leert maken, maar ook handtassen enz.
Dit zijn babyschoentjes die ze maakte in vilt, ze zijn dus dubbel, hebben een binnen- (zwart) en
en een buitenkant (blauw) en kregen een stoere lederen veter erin, ik vind ze geweldig!
Vandaag was het weer chemodag en Jos ligt knockout te slapen zoals elke keer.
Maar Liene kwam daarnet even op bezoek en kwam me helpen.
Moeke had beloofd om een mooi schortje voor haar te maken, een roze (ze wil momenteel alles in roze, haar favoriete kleur) om mee te helpen koken. Ze heeft een schortje met een hondje op, maar zonder zak en ze wil een schort zoals moeke met een zak erop.
Dus bij deze als ze komt, komt ze me helpen in de hobbykamer en terwijl ik naai,
sorteert zij mijn knopen (wat je sorteren kan noemen haha, doos in doos uit, andere la in andere la uit) maar ze amuseert zich en is braaf.
Ook leerde ik haar knopen naaien, iets wat mijn mama mijn zus en ik ook liet doen toen we klein waren, maar ook mijn 2 zonen moesten eraan geloven. En nu laat ik het Liene doen, met een stompe naald knopen aan een draad rijgen en zie het resultaat! Zij kiest ze natuurlijk uit!!
Hier helpt ze met koken, schort aan, opstapje ernaast en kijken, vragen, leren, roeren, het lijkt net een spons momenteel.
Hier aan het dansen tussen de kookperikelen in op de muziek van kaatje tralalaatje, maar MET schort aan (die heb ik ook altijd aan, dus zij ook). Het is een geweldig kind dat ons veel plezier geeft.
Dan nog even deze, die maakte ik dinsdag in het ziekenhuis tijdens het wachten, dit keer nam ik de kleuren grijs en petroleumblauw (ik was alleen gegaan, het wachten is te moeilijk voor Jos).