Vorige donderdag moesten we zoals elke week naar de huisdokter voor een bloedname.
Toen die gebeurd was vroeg mijn man om even de stad in te rijden tot aan de bloemenwinkel.
Ik vroeg meteen waarom natuurlijk, hij wou voor mij een bloemetje kopen zei hij omdat ik zoveel voor hem doe, zomaar.
Eerst protesteerde ik, dat het niet nodig was, dat het met liefde gedaan is, maar hij stond erop.
Dus heb ik hem voor de bloemenwinkel afgezet en kijk met wat hij terugkwam.
Dan smelt je toch, niet?
Hij staat te pronken op de tafel nu, ik ben er echt blij mee en trots.
Dan was er gisteren nog een ander superleuk evenement, het was opendeurdag in "het wolwinkeltje" in Leuven, een piepklein winkeltje, maar je vindt er duizenden bolletjes wol, alle haak en brei-benodigdheden, alles om welke techniek dan ook te borduren, kortom heel veel op gebied van handwerken.
Mijn zus was op bezoek en we zijn naar Leuven gereden en.....
kwamen natuurlijk terug met wol (of wat had je gedacht???)
Deze bracht ik mee voor Jos om een mooie sjaal mee te maken, licht- en donkergrijs.
4 bolletjes sokkenwol, altijd handig om in huis te hebben,
en tenslotte dit nieuwe prachtige ragfijn garen om natuurlijk een mooie kanten sjaal mee te breien.
Mijn week kan niet meer stuk, het waren dagen met een gouden randje en er is nog goed nieuws, Jos is terug aan de beterhand, hij eet weer beter, kan ietsje beter stappen (dat wil zeggen tot aan de straat en terug) en ziet er echt weer beter uit.