Terug in blogland met droevig nieuws

Na maanden niks meer van me te laten horen, heb ik vandaag beslist om af en toe terug een blogje te schrijven.

De reden waarom ik zolang weg was, wisten jullie al, Jos vroeg heel veel van mijn tijd.

Tot mijn grote spijt moet ik jullie meedelen dat hij een maand geleden overleden is, namelijk op 8 juni 's avonds om 19u, hier thuis, zoals hij wou, omringd door zijn familie, wat zijn grote wens was.

Het doet ontzettend veel pijn om de man van je dromen, de allerbeste pluspapa, de beste vriend in je leven en de liefste persoon die je kent en ontzettend liefhebt, te moeten afgeven, veel te vroeg, we hadden nog zoveel plannen..... het heeft helaas niet mogen zijn.

Wel hebben we zijn dromen voor een groot stuk waar kunnen maken en hebben we intens genoten de laatste jaren, zeker het laatste halfjaar sinds hij te horen kreeg dat er geen behandeling meer was hebben we uit de goede dagen en uren alles gehaald en dat heeft voor beiden veel voldoening gegeven.

Ook de dienst heeft hij mee helpen samenstellen, kist gekozen, urne gekozen en zoals ik al lang beloofd had, is hij mee terug thuis gekomen bij mij waar hij hoort.

Hij zit voor ALTIJD in mijn hart.

Na 4 jaar zorg dag en nacht probeer ik stilaan weer recht te staan, met vallen en opstaan, iets wat zeker niet op een paar weken tijd opgelost zal zijn volgens de huisarts.

Tot nu toe had ik nog veel papierwerk te doen en allerhande dingen te regelen, maar dat begint stilaan allemaal in orde te komen, wat ertoe leidt dat de vermoeidheid en de leegte nu pas goed op me valt.

Het gemis valt tot nu toe mee omdat ik veel bezoek krijg, telefoons of mails en ook mijn zus is in het weekend vaak hier zodat ik niet alleen ben.

Handwerken begint zo af en toe te gaan, lezen gaat goed, maar vooral rusten moet ik nu doen.

Deze foto koester ik voor altijd, hoopvol naar de toekomst kijkend, die er nu voor ons helaas niet meer is.

Een week voor zijn dood kocht ik deze wol,

ik liet hem zien aan Jos en zei dat ik er een rouwsjaal mee wou breien om te dragen bij de dienst,

dit beginnend stukje heeft hij nog mogen zien, 

maar dit al niet meer helaas.

Daarom ben ik nu als therapie deze sjaal aan het afmaken, die ik dan met een speciaal gevoel vaak zal dragen als herinnering aan hem.

Handwerkbeurs in Gent

Gisteren ben ik met 2 vriendinnen naar de handwerkbeurs in Gent geweest, wat was dat een feestdag voor ons, ideetjes opdoen, prijzen en wolletjes vergelijken, allerhande mooie breiwerken bewonderen alsook prachtige quilts en de mooiste borduurwerken.

Ik heb dubbel genoten, want ik was gerust, mijn jongste zoon bleef de ganse dag bij Jos en met een paar telefoontjes tussendoor was het puur genieten.

Het was echt de moeite waard vonden we alledrie, we hebben dan ook ons best weer gedaan en met een volle trolley teruggekomen.

Eerst showen we de quilts.

De ene al mooier dan de andere en ik heb maar een paar foto's genomen.

Deze vonden we zo schattig, na de grote krukken zijn er nu ook minikrukjes voor kids,

geweldig niet?

Micheline bij de stand van "het wolwinkeltje" uit Leuven met haar gehaakte deken.

Dit vond ik een mooie sjaal in mozaïekbreien, het patroon was er niet, maar ik vind er wel eentje,

dezelfde kleurtjes wol bracht ik alvast mee.

Nog een paar mooie modelletjes.

Hier kocht ik ook nog een nieuw boek.

Ergens onderweg koos Micheline deze toverbal om Joris de draak mee te breien voor haar,

ze is er helemaal weg van, van Joris, hij is een patroon van "zij maakt het".

Deze nieuwe sokkennaaldjes kocht ik bij "het wolwinkeltje",

net als deze 2 bolletjes voor een sjaal uit mijn nieuwe boek,

nog eens en de kleur geeft nog niet goed weer op de foto,

ook nog 2 sokkenwolletjes om het pakje volledig te maken.

Bij "kat ce soir" kon ik niet weerstaan aan deze mooie toverbal en

ook deze projecttasjes kon ik niet laten liggen.

Als beloning kregen we daar deze "goodie bag" gevuld met....

dit allemaal, jazeker, de moeite niet?

Tot slot nog wat borduurpatronen, opvulpatronen eigenlijk en

dit voor mijn nieuwe keuken binnenkort.

Een mooie borduurkaart kregen we daar cadeau.

Ziezo, dit zijn mijn aankopen, best wel veel, maar vermits ik momenteel heel veel tijd thuis doorbreng bij Jos wordt mijn voorraad nu regelmatig aangesproken.

In de bloemetjes gezet en opendeurdag

Vorige donderdag moesten we zoals elke week naar de huisdokter voor een bloedname.

Toen die gebeurd was vroeg mijn man om even de stad in te rijden tot aan de bloemenwinkel.

Ik vroeg meteen waarom natuurlijk, hij wou voor mij een bloemetje kopen zei hij omdat ik zoveel voor hem doe, zomaar.

Eerst protesteerde ik, dat het niet nodig was, dat het met liefde gedaan is, maar hij stond erop.

Dus heb ik hem voor de bloemenwinkel afgezet en kijk met wat hij terugkwam.

Dan smelt je toch, niet?

Hij staat te pronken op de tafel nu, ik ben er echt blij mee en trots.

Dan was er gisteren nog een ander superleuk evenement, het was opendeurdag in "het wolwinkeltje" in Leuven, een piepklein winkeltje, maar je vindt er duizenden bolletjes wol, alle haak en brei-benodigdheden, alles om welke techniek dan ook te borduren, kortom heel veel op gebied van handwerken.

Mijn zus was op bezoek en we zijn naar Leuven gereden en.....

kwamen natuurlijk terug met wol (of wat had je gedacht???)

Deze bracht ik mee voor Jos om een mooie sjaal mee te maken, licht- en donkergrijs.

4 bolletjes sokkenwol, altijd handig om in huis te hebben,

en tenslotte dit nieuwe prachtige ragfijn garen om natuurlijk een mooie kanten sjaal mee te breien.

Mijn week kan niet meer stuk, het waren dagen met een gouden randje en er is nog goed nieuws, Jos is terug aan de beterhand, hij eet weer beter, kan ietsje beter stappen (dat wil zeggen tot aan de straat en terug) en ziet er echt weer beter uit.

Cadeautjes cadeautjes

De enveloppes met de troostprijzen zijn eerder deze week al gepost, of ze toegekomen zijn weet ik niet, misschien nog wat te snel.

De andere winnaars hun pakje heb ik vanmorgen binnengebracht bij het kialapunt en vertrekt morgen of maandag pas, dan weten jullie dat je het in de gaten kan houden.

En voor 1 iemand heb ik nog een verrassingspakje opgestuurd, zomaar.

Hier de pakjes, maar de inhoud blijft geheim, ik vergat ook foto's te maken helaas.

Deze mooie sjaal kreeg ik van mijn zusje die weet hoe groot mijn poezenaffectie is.

Vervolgens deze boeken, ik heb ze al langer geleden aangekocht voor mezelf, de serie van Corine Hartman, ondertussen al 4 delen gelezen (superspannend) en

ben met het laatste deel bezig, doodskleed.

Daarna komt deze klepper aan de beurt, die kocht ik onlangs aan, het is de man van Akkelien (van het blog "de breimeisjes") die dit schreef en zou heel goed zijn (ik heb zelfs gehoord dat er een tweede deel in de maak is, maar zeker ben ik niet ssstttt).

Ook dit boek schafte ik aan, een onbekende schrijver voor me, maar dit boek moet ik dus zeker ook lezen.  Waarom?  Het zijn mijn nieuwe overburen sinds kort en dus woont er een schrijver aan de overkant van de straat nu, hoe leuk is dat!!!

Dit zijn de recentste die ik aankocht, ook dit zouden superspannende boeken zijn, afwachten.

Een andere soort deze keer, dit boek stond al lang op mijn verlanglijstje, zeker nadat ik hem overal zag verschijnen en de sjaals die eruit gemaakt werden, kon dit boek niet ontbreken in mijn kast.

Heb dan ook meteen wol meebesteld voor deze sjaal eruit

en dat in deze kleur wol.

Er is nog wel wat nieuws maar dat hou ik voor later.

Met Jos gaat het gelukkig weer wat beter, de nevenverschijnselen nemen langzaam af, maar volgende donderdag volgt opnieuw een chemo, hart vasthouden weer.

Mijn aankopen en minder goed nieuws

Belofte maakt schuld, dus hierbij zal ik mijn aankopen showen die ik in Arnemuiden meebracht, kwestie van genoeg in voorraad te hebben, jullie kennen het wel.

Eerst en vooral kregen we een goodie bag als je voor 15 euro kocht (geen probleem toch?).

Dit is de supermooie tas,

waarin we dit allemaal terugvonden, geweldig, je dag kan al niet meer stuk als je dit alles zomaar krijgt!! 

Vervolgens kocht is wol voor de sjaal die onderaan op het boekje staat, maar ik moest de kleurtjes al aanpassen want niet alle kleuren waren er nog.

Als tweede bracht ik terug een streng lacegaren mee van Borgo de Pazi, dat heerlijke garen waarmee ik mijn eerste lacesjaal mee breide.

Ook deze wol is van Borgo de Pazi en is bedoeld voor een sjaal.

Dan nog een bol sokkenwol (onvermijdelijk) en een bolletje katoen.

Voor de nabijgelegen winkel Shokadoo kregen we een kortingsbon en daar kon ik niet 

weerstaan aan deze 3 leuke kaartjes,

een magneetje voor Liene en

thee voor mijn zusje.

Ook kreeg ik een superleuk cadeautje van Cathérine, iemand die me een tijdje terug contacteerde om een vertaling voor haar te maken van een engelse beschrijving van een muts.

Dit bracht ze voor me mee, zeeuwse snoepjes in een bokaaltje

dat versierd werd met de zeeuwse knoop, superorigineel!  

Bedankt Cathérine!

Dan nu het minder goede nieuws helaas, om te beginnen mag Jos een half jaar niet meer met de auto rijden door de bestralingen van zijn hoofd, helemaal niet leuk, maar wat moet moet.

Als na een half jaar alles in zijn hoofd nog stabiel is, mag hij weer rijden.

Momenteel zit er nog wat vocht waarvoor hij medicatie krijgt, maar hoe het verder zit daar, afwachten.....

In zijn longen is 1 klier in volume toegenomen, dat wil zeggen dat de immuuntherapie in deze vorm niet meer werkt, maar er zijn nog behandelingen mogelijk zei de professor.

Nu gaan ze weer een stukje weefsel 3 weken op kweek zetten om zo een gerichte therapie te zoeken voor Jos, een voordeel ten opzichte van vroeger, toen had men enkel basistherapieën.

Nu zijn ze meer gericht op elk geval apart, maar hebben ze 3 weken nodig om dit uit te dokteren.

Op 22 juni krijgen we te horen wat het nu zal worden.

Het is soms moeilijk om elke tegenslag, hoe klein ook, te blijven opvangen en positief te blijven, het vraagt enorm veel energie, zowel het ziek zijn, als het telkens weer opstaan na elk negatief berichtje.

Ook heel moeilijk was het voorzitterschap doorgeven van de vereniging "kunst en ambacht" die Jos, samen met 2 anderen, opstartte 2 jaar geleden, maar dit is echt niet meer haalbaar voor hem.

Maar we proberen samen positief te blijven en zoveel mogelijk genieten van elkaar!

Niet vergeten, dinsdag poppendag, zal Pooh af zijn of niet?

Het zal kantje boordje zijn....