Goed nieuws

Sorry dat ik jullie zolang in spanning liet, maar ik kon niet eerder bloggen.

Dinsdag zijn mijn jaarlijkse onderzoeken gebeurd en ik ben weer goedgekeurd voor een jaartje, tenminste wat borstkanker betreft.
Wat betreft mijn pink blijft het hetzelfde, die komt echt niet meer goed, ik laat nog eens zien hoe de toestand nu is.

Zo staat mijn pink dus vanaf nu, het probleem is dat ook het gewricht aan mijn hand omhoog wordt geduwd en dat doet dikwijls pijn maar geeft ook last aan mijn volgende gewricht van mijn ringvinger die ook nog altijd wat krom staat.

De wonde is goed genezen, maar je ziet hoe het eruit ziet, maar er zijn ergere dingen in het leven.

Dan ga ik nu pronken met de schoentjes die Annechien gemaakt heeft.

Zij is de vriendin van mijn jongste zoon Hans en volgt momenteel lederbewerking, waar ze

onder andere schoenen leert maken, maar ook handtassen enz. 

Dit zijn babyschoentjes die ze maakte in vilt, ze zijn dus dubbel, hebben een binnen- (zwart) en

en een buitenkant (blauw) en kregen een stoere lederen veter erin, ik vind ze geweldig!

Vandaag was het weer chemodag en Jos ligt knockout te slapen zoals elke keer.

Maar Liene kwam daarnet even op bezoek en kwam me helpen.

Moeke had beloofd om een mooi schortje voor haar te maken, een roze (ze wil momenteel alles in roze, haar favoriete kleur) om mee te helpen koken.  Ze heeft een schortje met een hondje op, maar zonder zak en ze wil een schort zoals moeke met een zak erop.

Dus bij deze als ze komt, komt ze me helpen in de hobbykamer en terwijl ik naai,

sorteert zij mijn knopen (wat je sorteren kan noemen haha, doos in doos uit, andere la in andere la uit) maar ze amuseert zich en is braaf.

Ook leerde ik haar knopen naaien, iets wat mijn mama mijn zus en ik ook liet doen toen we klein waren, maar ook mijn 2 zonen moesten eraan geloven.  En nu laat ik het Liene doen, met een stompe naald knopen aan een draad rijgen en zie het resultaat!  Zij kiest ze natuurlijk uit!!

Hier helpt ze met koken, schort aan, opstapje ernaast en kijken, vragen, leren, roeren, het lijkt net een spons momenteel.

Hier aan het dansen tussen de kookperikelen in op de muziek van kaatje tralalaatje, maar MET schort aan (die heb ik ook altijd aan, dus zij ook).  Het is een geweldig kind dat ons veel plezier geeft.

Dan nog even deze, die maakte ik dinsdag in het ziekenhuis tijdens het wachten, dit keer nam ik de kleuren grijs en petroleumblauw (ik was alleen gegaan, het wachten is te moeilijk voor Jos).

Vervolg toe-up sokken en slabje

De uitdaging om toe-up sokken te maken is toch wel groot.

Mijn eerste sok is eindelijk af, maar helemaal tevreden over het resultaat ben ik niet of (nog) niet, want ik ben niet van plan om na het eerste paar te stoppen hierdoor.

De hiel vind ik niet zo geslaagd, maar ik vond ondertussen al 2 andere hielen om uit te testen.

Dan nu de sok.

vooraanzicht.

zij-aanzicht.

zo ziet ze er dus uit.

Ziet iemand de fout?

Ik vergat in het been alles in ajour te breien, dus "eigen ontwerp" zou ik zeggen.

Verder maakte ik voor Liene nog een nieuwe slab.

Sorry voor het gekreukte stof, ik vergat het eerst te strijken.

En zoals steeds versierd met een labeltje.

Nog even pronken met een foto van onze kleine meid.

Clubverslag

Dinsdag was het weer clubje, we waren maar met 6.

De handschoendames waren er niet, enkel de anderen en dan nog niet allemaal.

Anita heeft weer keihard gewerkt en maakte haar slaappoppen af,

6 in totaal en ze worden later op de kerstmarkt te koop gezet, samen met nog andere spullen die ze gaat maken of die al gemaakt zijn.

Als die geen succes kennen voor de verkoop weet ik het niet meer, ze zijn keimooi!

Knap werk Anita!

Zij borduurde verder aan haar grote kruissteekproject.

Arlette haakte nog een vleugel voor een uil, zij haakt uilen momenteel die voor het goede doel verkocht zullen worden.

Marie-Jeanne maakte haar inktvis als geboortecadeau af en 

begon met piepkleine kaboutertjes in vilt (zie het geldstuk van 2 euro om een idee te geven), zij gaan ook op de kerstmarkt verkocht worden of voor het goede doel.

Zelf breide ik aan mijn tweede polswarmer.

Het werk van Nicole en Greta kon ik niet meer fotograferen, hun werk was al opgeruimd.

Naaimachinewerkjes

Van de week heb ik nog even aan de naaimachine gezeten.

Spijtig genoeg heb ik de laatste tijd heel weinig tijd nog om dit te doen.

Om mijn voorraad babycadeautjes weer wat aan te vullen maakte ik slabbetjes.

Dit was het resultaat, er ligt er nog eentje geknipt klaar.

Hopelijk lukt me dit binnenkort nog eens.

Startdag van het clubje

Vorige dinsdag zijn we weer gestart met ons wekelijks clubje, bijna iedereen was aanwezig, we waren met 9.

Zoals altijd als we starten werden we weer verwend door Jos (de man van Arlette) met hapjes en een lekker drankje.

Anita had weer heel hard gewerkt en bracht haar maaksels mee.

Ze maakte prachtige olifanten om mee te nemen naar de kerstmarkt binnen een paar maanden.

Ze werd hiervoor uitgenodigd, samen met Marie-Jeanne en beiden zijn hier volop naartoe aan het werken.

Ik toon ze allemaal nog eens apart, maar zelfs dan zie je nog niet hoe mooi ze in het echt wel zijn.

Anita is een kei in het werken met stof, maar dat zagen jullie al eerder hier op de blog.

Geef toe, je zou ze toch allemaal mee naar huis willen nemen, want de ene is nog mooier dan de andere.

Irma had haar borduuwerk bij dat ze afgewerkt had.

Arlette is al gestart met een nieuw naalschilderwerk, ditmaal redelijk groot.

Het formaat is zeker het dubbel van wat ze gewoonlijk maakt en dit is voor haarzelf.

Een overzichtje van de bezige bijtjes die even pauzeerden met een stukje taart en koffie dat Irma trakteerde voor haar verjaardag die in de vakantie was.

Een heel leuk eerste begin weer van nog vele plezante dinsdagen die volgen denk ik.

Clubjesverslag

Gisteravond was het weer clubje en er is weer veel te tonen.

We waren met 8.

We beginnen met Greta, die momenteel lessen volgt voor stoffeerder, dus meubels terug met stof of ander materiaal bekleden.

Ze had weer iets nieuw bekleed, dit moet een voetbank worden.

Bovenaanzicht met de knopen.

Anita kon ons weer 2 mooie kleedjes tonen die ze maakte voor haar dochter.

Prachtige stofjes gebruikte ze weer.

Ook dit beertje en zeepaardje maakte ze thuis.

Irma werkte door aan haar borduurwerk.

Nicole haar haakwerk mocht ik niet tonen, er was bijna niets aan veranderd.

Marie-Jeanne werkte nog aan haar uiltjes.

En Linda breide door aan haar eerste kous, ik heb ze geholpen gisteren met het breien van de hiel, het moeilijkste stuk van de kous.

Mijn 2e handschoen geraakt stilaan af, ik vergat een foto te maken, die volgt later deze week als ze af is.

Nog een fijne woensdag!

En zo werd er een kabouter geboren

Hier kon ik dus echt niet aan weerstaan dit weekend.

Er moest en zou aan die kabouter gewerkt worden, zo'n mooi lief exemplaartje, een nieuwe uitdaging.

Stofjes werden gekozen en patroontjes overgetekend.

Vervolgens werden de delen uitgeknipt.

Een been met schoen,

een arm met hand en

een lijf met gezicht en muts.

Zo moest het dus worden, niet zo makkelijk als je zou denken.

En zoals dikwijls gebeurt bij mij (door te haastig te zijn zegt Jos altijd) ging het niet van een leien dakje, ik keerde hem om en zag tot mijn grote verbazing dat zijn voeten naar achter stonden, verkeerd dus! Jos lachte al dat die naar "de processie van Echternach" ging, hier alom bekend als zijnde een processie waar men1 voet vooruit en 2 achteruit gaat.   Mijn moed zonk al letterlijk in mijn schoenen (haha), weer keren, lostornen en herbeginnen, niet evident want je moet weten dat armen en benen al gevuld zijn als je hem in elkaar stikt.

Maar Jos bood aan om dit rustig voor me te doen, lief hé en zo prulde hij de stiksels voor me los, waarna ik met nieuwe moed alles in elkaar naaide.

En zo werd er een kabouter geboren, ik vind hem aardig gelukt.

En achteraf bekeken, viel alles nog mee en heb ik besloten om nog een tweede te maken als ik nog ergens tijd vind.

Een schattig lief kereltje en dat vond Liene ook toen ik hem gisteren liet zien.

Ze krijgt hem nog niet, ik ga hem op de tentoonstelling nog gebruiken om te laten zien.

En zoals de meesten wel verwacht hadden, denk ik, ligt de tweede al geknipt klaar.

De knuffels van Inge Snuffel zijn echt plezant om te maken, ik zou ze echt allemaal eens willen maken die in het boek staan.  In elk geval, voor de vos en de muis heb ik al stofjes liggen, dus hou je klaar voor nog meer van dit.

Deze namiddag chemo, dus een paar brei-uurtjes voor mijn poppen.

Of mijn knuffel afgeraakt blijft een raadsel, kom dus morgen zeker kijken!