Toen ik vorige week mijn stukje had geschreven over het Insectenkookboek, bleef vooral de roze koek in mijn hoofd hangen.
Deze werd genoemd als een van de voorbeelden van dingen die we zomaar eten zonder erbij na te denken dat daar insecten in verwerkt zijn.
Sylvia van Zaanse zolder schreef dit als reactie op mijn blogje:
Ik ben ooit eens op een cochinelle plantage geweest, die beestjes leven
op cactussen. Er werd daar laten zien hoe het bloed wordt gebruikt als
rode kleurstof voor drankjes en ook roze koeken ja. Volgens mij wordt
dat tegenwoordig niet meer gebruikt en hebben ze een vervanger. Het
schrikt wel af hè insecten eten, maar hoeveel anders dan een garnaal kan
het eigenlijk zijn. Laten we eerlijk zijn, een garnaal ziet er zo op
het oog ook een beetje raar uit.
En toen werd ik wel heel nieuwsgierig.
Zouden we met de roze koek nog steeds geplette luizen eten? Of zouden die allang vervangen zijn door iets chemisch? (en wat zou dan eigenlijk erger zijn?)
Dus op speurtocht.
Een pak roze koeken is zo gekocht.
En een foto van de ingrediënten is ook snel gemaakt.
En wat zien we daar????? Tada tada tada..... E120 oftewel cochenille. :-)
Ik weet dat ik daar vroeger weleens wol mee geverfd heb. Werd inderdaad ook mooi rood.
En de roze koeken? Ze zijn op. Ze smaakten nog net als vroeger. Gelukkig.
En wat betreft de garnalen ben ik het helemaal met Sylvia eens. Maar dat schreef ik al eerder.