Post post en nog eens post

Voordat ik a.s. vrijdag weer richting Zweden ga vertrekken, wil ik proberen nog het een en ander te versturen wat mensen van mij tegoed hebben. Ik hoop dat het gaat lukken.

Ik heb in elk geval een beginnetje gemaakt.

Dit gaat vandaag met PostNL mee:

Ik ga niet verraden wat erin zit en naar wie het toe gaat. Want dan is het voor hun geen verrassing meer.

Een van de pakjes bevat wel het boek De lijst van al mijn wensen. 

Dat stuur ik naar Jos van het blog CreaBH.

Jos gaat het ook weer doorsturen als ze het uit heeft, dus ik raad de dames die ook gereageerd hadden aan om het blog van Jos in de gaten te houden.

Ik hoop dat alles bij de geadresseerden aan gaat komen.

Zie je al die mooie oude guldenzegels? Zo jammer dat die vanaf 1 november niet meer gebruikt mogen worden. En schandalig vind ik het eigenlijk ook, want die zegels zijn allemaal wel gekocht en betaald. Dus ik vind dat PostNL ze op zijn minst zou moeten omwisselen voor geld of nieuwe postzegels. 

Maar ja, wie ben ik? Niet belangrijk voor PostNL, want ik ben maar een goede klant. :-(

Gisteren kreeg ik ook weer post.

Een envelop gevuld met maar liefst 4 inktvisjes.

Ik weet (nog) niet van wie ze afkomstig zijn.
Ze zijn gemaakt door Lies van het blog Huisvlijtig Liesje.

En ik hoop dat ze aan de voorwaarden voldoen, want volgens mij zijn ze niet van katoen gemaakt.

Maar ze gaan gewoon mee op reis en dan mag de ambassadeur in Zweden die ze krijgt, beslissen of ze voor een babietje of  voor een broertje of zusje gaan worden.

Dit vond ik grappig en slim op de envelop:

En zo ziet het er nu uit op mijn bank:

Bijna ready for take off: 18 inktvisjes al.

Mocht je nog aan het haken zijn voor het project, doe rustig aan. Alles wat ik voor vrijdag binnen heb, gaat deze keer mee en alles wat later binnenkomt, mag de volgende keer meereizen. Dat zal op zijn vroegst in oktober zijn, dus alle tijd.

Stuur liever geen inktvisjes op als ik in Zweden ben, aangezien ik geen eigen brievenbus heb.

OPMERKING VOOR IEDEREEN DIE MEE WIL DOEN MET HET HAKEN VAN INKTVISJES:
Lees s.v.p. eerst even alle berichtjes die ik over dit onderwerp heb geschreven, want ik krijg nu vragen die al beantwoord zijn en opmerkingen die al eerder gemaakt zijn.
Ook werkt het niet om te reageren onder een bericht als je de pdf wilt hebben. Want meestal staat je e-mailadres er dan niet bij en moet ik een hele speurtocht beginnen om dat te vinden.
Dus graag even mailen via het mailformulier onderaan mijn blog.
DANK DANK DANK!
Hier vind je alle berichten over de inktvisjes:
http://aankleedpopje.blogspot.nl/search/label/sm%C3%A5%20bl%C3%A4ckfiskar

Pakketje uit België

Vandaag kwam er een pakketje helemaal uit België.

Van Trui, wie kent haar niet.

En deze leukerds zaten erin:

De foto komt van het blog van Trui.

Dankjewel iedereen voor het meedoen tot nu toe.

Het ziet er al heel vrolijk uit op mijn bank.

En nog eens drie

Vandaag zat er weer een pakketje bij de post.

Van Laura van het blog Laura's frutselblog.

Zij stuurde mij deze 3 schatjes:

Ze heten Tenta, Kraky en Fiddle. 

En reizen volgende week mee naar Zweden.

De foto is van Laura zelf.

Weer een schatje binnen

Vandaag lag dit schattige inktvisje bij de post:

Gemaakt door iemand die Elly heet en die heel veel moeite gedaan heeft om het patroon te krijgen, omdat het via haar hotmail niet lukte.

Toppie Elly!

De inktvis heeft de naam Rosa Blomma meegekregen, wat roze bloem betekent.

Samen met het lieve kaartje zit ze klaar bij de 8 andere inktvisjes om volgende week mee op reis te gaan.

De foto is trouwens van Elly zelf, want ik heb Rosa Blomma mooi in haar zakje laten zitten.

Op de Facebook-pagina zag ik nog een tip om te meten of je inktvis groot genoeg is:

Hij mag niet in een wc-rolletje passen.

OPMERKING VOOR IEDEREEN DIE MEE WIL DOEN MET HET HAKEN VAN INKTVISJES:
Lees s.v.p. eerst even alle berichtjes die ik over dit onderwerp heb geschreven, want ik krijg nu vragen die al beantwoord zijn en opmerkingen die al eerder gemaakt zijn.
Ook werkt het niet om te reageren onder een bericht als je de pdf wilt hebben. Want meestal staat je e-mailadres er dan niet bij en moet ik een hele speurtocht beginnen om dat te vinden.
Dus graag even mailen via het mailformulier onderaan mijn blog.
DANK DANK DANK!
Hier vind je alle berichten over de inktvisjes:
http://aankleedpopje.blogspot.nl/search/label/sm%C3%A5%20bl%C3%A4ckfiskar

Inktvissenverwennerij

Wat begon met een fotootje van door mij gehaakte inktvisjes en een linkje naar het project in Zweden, is een beetje uit de hand gelopen, geloof ik.

Inmiddels krijg ik vanuit alle hoeken en gaten mailtjes met de vraag om de pdf van mensen die ook mee willen doen. Zo supertof!!

En intussen heb ik ook al 8 inktvisjes klaar zitten die graag mee willen straks.

De eerste 4 had ik al aan jullie voorgesteld.

Afgelopen vrijdag kwam deze binnen:

Gehaakt door Marion van het blog Made by mg.

Jammer genoeg gebeurde er ook iets waar ik al bang voor was: iemand ging met het patroon aan de haal en ging daar zonder overleg met mij een eigen actie mee beginnen.

Gelukkig was er iemand zo attent om mij daarover een berichtje te sturen, zodat ik die persoon er gelijk op aan kon spreken. 

Ik kwam rond half 3 's nachts thuis, zag dat bericht en had direct geen slaap meer. ;-)

Na wat heen en weer mailen lijkt het erop dat de mevrouw met haar actie gestopt is. Ze bedoelde het uiteraard wel goed, maar naar mijn idee kun je zoiets niet zomaar zonder overleg doen.

Bovendien denk ik dat je de inktvisjes niet zonder toelichting over het hoe en waarom aan ouders kunt geven. En als de couveuse-afdelingsmedewerkers niet op de hoogte zijn van de achtergronden van de inktvisjes, dan zullen ze het waarschijnlijk ook nooit goedvinden dat die bij de kindjes gelegd worden.

Dus: wie er ook van plan is om de actie in Nederland van de grond te krijgen (wat op zich natuurlijk prachtig zou zijn), moet niet onderschatten wat dat inhoudt. Het is geen kwestie van wat inktvisjes inzamelen en die dan aan ouders geven.

Er is inmiddels iemand in Groningen bezig met zich te oriënteren of zij iets met het project kan in het UMCG.

Deze mevrouw gaat eerst contact opnemen met de bedenkster van het project en dan zien we verder.

Wat ik ook echt hoop, is dat er niemand gaat proberen geld te verdienen met de inktvisjes.

Het is bedoeld als een liefdadigheidsproject pur sang: als je eraan mee wilt doen, kost het je tijd en geld.

Dus ik heb nu aan de pdf toegevoegd dat zowel het patroon als de inktvisjes zelf niet verkocht mogen worden. Daar zou ik echt heel verdrietig van worden.

Maar nu over naar een vrolijke afsluiting van dit bericht.

Ook Angeline van het blog Mijn eigen plekkie, was heel enthousiast over de Små bläckfiskar. Zij schreef er niet alleen een paar keer over, maar haakte ook 3 schatjes.

deze foto is door Angeline zelf gemaakt, ik heb de inktvisjes in het plastic laten zitten waarin ze verpakt waren

En die kwamen zaterdag bij mij aan.

Angeline had al laten weten dat ze als pakketpost kwamen. Maar toen ik het pakket uit het postpakkettenhok haalde, was het hartstikke zwaar. Dus ik begreep er niks van.

Zo zag het eruit toen ik het pakket openmaakte:

Nog geen inktvis te bekennen.

Maar wel dit:

Een stapeltje Libelles met een mooie kaart erbij.

En dit: 

Een cadeauzakje met 3 schattige cadeautjes erin.

Stempeltjes en een magneet en.....

Een ieniemini inktvisje, speciaal voor mij door haar gehaakt. 

Echt te lief! 

Zoveel bloed zweet en tranen (haar eigen woorden) gestopt in een inktvisje om mij te bedanken voor de moeite die ik voor het project doe.

Natuurlijk was dat niet nodig. Ik doe het graag en juist graag belangeloos.

Maar natuurlijk ben ik blij met deze cadeautjes en wil ik Angeline daar heel hartelijk voor bedanken.

P.S. Ik krijg vragen over de grootte van de inktvisjes. Als je met dun garen haakt, wordt de inktvis vrij klein. Dat geeft niet, als je er maar voor zorgt dat de breedte van het hoofd minstens 4,5 cm is.

P.S.2 Het blijkt dat hotmail moeilijk doet over mijn mailtjes. Oftewel: bij een hotmail of live e-mailadres komt de pdf niet binnen. Dus mail s.v.p. met een ander e-mailadres.

OPMERKING VOOR IEDEREEN DIE MEE WIL DOEN MET HET HAKEN VAN INKTVISJES:
Lees s.v.p. eerst even alle berichtjes die ik over dit onderwerp heb geschreven, want ik krijg nu vragen die al beantwoord zijn en opmerkingen die al eerder gemaakt zijn.
Ook werkt het niet om te reageren onder een bericht als je de pdf wilt hebben. Want meestal staat je e-mailadres er dan niet bij en moet ik een hele speurtocht beginnen om dat te vinden.
Dus graag even mailen via het mailformulier onderaan mijn blog.
DANK DANK DANK!
Hier vind je alle berichten over de inktvisjes:
http://aankleedpopje.blogspot.nl/search/label/sm%C3%A5%20bl%C3%A4ckfiskar

Geweldig leuke en lieve post

Gisteren was het zover: de eerste VIER inktvisjes lagen in mijn postvakje op mij te wachten.

Zijn ze niet schattig?

De bovenste heet Elvie en is gemaakt door Sylvia van het blog Zaanse zolder.

De kleine inktvis rechts heet Inky. En ik zag pas later dat haar naamkaartje niet duidelijk op de foto staat.

Inky is gemaakt door Suzanne van Haakblog.

De 2 inktvisjes links hebben nog geen naam en zijn gemaakt door Wil B., die geen blog heeft.

Dames: heel erg bedankt.

Begin augustus gaan ze mee naar Zweden.

Er zijn trouwens verschillende mensen die mij gevraagd hebben of er ook niet zoiets in Nederland opgezet kan worden. Dat kan vast wel en zou natuurlijk ook geweldig zijn, alleen heb ik niet de tijd om dat te gaan doen. (haha, in mijn vorige blogje hebben jullie al kunnen zien dat ik genoeg omhanden heb)

Ook bij Angeline, die aandacht aan het project besteedde op haar blog, kwam dezelfde vraag.

Daar heb ik het volgende geschreven:

 Er zijn al meerdere mensen geweest die mij benaderd hebben met de vraag of dit ook niet in NL georganiseerd kan worden, maar ook ik heb daar echt geen tijd voor. Er is inmiddels iemand in Groningen die contact gaat opnemen met de Deense bedenkster van het project. Dus wie weet hoe dat verder gaat. Het zou fijn zijn als alles via mij gaat, zodat er niet straks allerlei verschillende mensen bezig zijn om het in NL van de grond te krijgen. Voorlopig hou ik me bij het meenemen naar Zweden van de inktvisjes die naar mij gestuurd worden. Wie daaraan mee wil doen, is welkom en kan het patroon en alle verdere info van mij krijgen.

Wanneer ik meer weet over hoe en wat in Nederland, zal ik het hier laten weten.

Toevallig wijdde Angeline er gisteravond ook nog een blogje aan. Zij wijst er heel duidelijk op dat iemand die het hier wil gaan opzetten de boel niet moet onderschatten.
Goed gezegd, Angeline!

OPMERKING VOOR IEDEREEN DIE MEE WIL DOEN MET HET HAKEN VAN INKTVISJES:
Lees s.v.p. eerst even alle berichtjes die ik over dit onderwerp heb geschreven, want ik krijg nu vragen die al beantwoord zijn en opmerkingen die al eerder gemaakt zijn.
Ook werkt het niet om te reageren onder een bericht als je de pdf wilt hebben. Want meestal staat je e-mailadres er dan niet bij en moet ik een hele speurtocht beginnen om dat te vinden.
Dus graag even mailen via het mailformulier onderaan mijn blog.
DANK DANK DANK!
Hier vind je alle berichten over de inktvisjes:
http://aankleedpopje.blogspot.nl/search/label/sm%C3%A5%20bl%C3%A4ckfiskar

De inktvisjes worden een SUCCES!

Het gaat super met de aanmeldingen om een inktvisje te haken!

Al meer dan 25 vrouwen hebben zich aangemeld. Zo leuk!

Ik ben heel benieuwd wanneer de eerste inktvis binnenkomt. Natuurlijk ga ik ze allemaal hier laten zien.

Ik zag net een filmpje op internet over het project.

Het is in het Zweeds, maar misschien kun je er toch het nodige van volgen.

Dit is de link:

http://www.tv4play.se/program/nyheterna-norrk%C3%B6ping?video_id=2396798

Ik krijg het filmpje zelf niet geplakt in dit bericht.

Ik heb nog iets toegevoegd aan de pdf.

Namelijk over de katoen. Het is vereist dat de inktvisjes gemaakt worden van katoen die op 60 graden gewassen kan worden. Nu staat er op de meeste etiketten dat het maar tot 40 graden mag.

Maar volgens mij kun je alle katoen gerust op 60 graden wassen. Het zal dan alleen misschien krimpen, maar dat is niet erg voor een inktvis.

Om te testen of de kleuren niet in elkaar overlopen, kun je eventueel een proeflapje haken en dat zelf even op 60 graden (desnoods op de hand) wassen.

Verder ben ik drukdrukdruk, dus even weinig blogactiviteit van mij.

OPMERKING VOOR IEDEREEN DIE MEE WIL DOEN MET HET HAKEN VAN INKTVISJES:
Lees s.v.p. eerst even alle berichtjes die ik over dit onderwerp heb geschreven, want ik krijg nu vragen die al beantwoord zijn en opmerkingen die al eerder gemaakt zijn.
Ook werkt het niet om te reageren onder een bericht als je de pdf wilt hebben. Want meestal staat je e-mailadres er dan niet bij en moet ik een hele speurtocht beginnen om dat te vinden.
Dus graag even mailen via het mailformulier onderaan mijn blog.
DANK DANK DANK!
Hier vind je alle berichten over de inktvisjes:
http://aankleedpopje.blogspot.nl/search/label/sm%C3%A5%20bl%C3%A4ckfiskar

Inktvissen voor de hele kleintjes

De laatste tijd heb ik wel het een en ander gehaakt, maar het is er niet van gekomen om het hier te laten zien. 

Onder andere heb ik me bezig gehouden met dit:

Je ziet misschien al wat het is.

Het zijn 3 kleine inktvisssen:

En ze zullen worden opgestuurd naar de neonatologie-afdeling van een Zweeds ziekenhuis.

Ik doe namelijk mee aan het project 'Små bläckfiskar'. Dat betekent 'Kleine inktvissen'.

Dit project is gestart in Denemarken, waar men erachter kwam dat te vroeg geboren kindjes veel baat hebben bij zo'n inktvis in de couveuse.

Ze houden de tentakels vast alsof het de navelstreng is.

Ook in Zweden worden nu gehaakte inktvissen ingezameld voor de neonatologie-afdelingen van verschillende ziekenhuizen.

Er is een Facebook-groep opgericht waar je het patroon kunt krijgen en waar je je gemaakte inktvissen kunt laten zien.

Het is makkelijk om een inktvis te haken. En weinig in-elkaar-pruts-werk aan het eind. Daar hou ik van. Vandaar dat ik er zo tussendoor 3 in elkaar gehaakt heb.

Mocht je ook zin hebben om mee te doen, dan kun je eventueel je inktvis(sen) naar mij opsturen in Nederland. Dan neem ik ze de volgende keer mee naar Zweden en stuur ze daar door.

Ik kan je aan het patroon helpen en de vereisten waaraan de inktvissen moeten voldoen.

Hier kun je foto's zien van nog veel meer inktvissen die tot nu toe gehaakt zijn.

En dit is de Facebookgroep.
 
Voor iedereen die meer wil weten over dit project en misschien mee wil doen door ook (een) inktvisje(s) te haken, heb ik een speciale pagina aangemaakt waar alles op staat:
http://aankleedpopje.blogspot.nl/p/inktvisjes-haken.html
Dus s.v.p. niet op dit bericht reageren, maar daar lezen.

Ik word beroemd ;-)

Wie weet, want ik sta naast allemaal Bekende Nederlanders op de Olifantenpagina van Villa Joep.

Met de door Jeanneke gemaakte foto.
(ik sta natuurlijk niet tussen de BNers, maar aan de andere kant van de pagina)

Het loopt storm met de verkoop van de olifantjes, want Tupperware heeft op dit moment een actie voor Villa Joep. Super!

Dagje Friesland, gezellig!

Nadat ik afgelopen vrijdag tamelijk vroeg gewekt was door een mij nog steeds onbekende vogel (ik heb nu de foto naar Vogelbescherming Nederland gestuurd met de vraag of zij weten wat het er voor eentje is, dus ik hoop dat ik daar antwoord op krijg), doezelde ik nog wat, om een paar uur later in mijn autootje te springen in de richting van Friesland. Naar onbekende verten.....

Hoe kwam ik daar zo toe? Naar Friesland ga je tenslotte niet zomaar. ;-)
Het kwam zo:

Twee weken geleden schreef ik mijn blogje over Creapower, Maud en Villa Joep.
En daarna kreeg ik enkele bestellingen van Villa Joep knuffels. Leuk toch?

Een van de bestelsters was Jeanneke van het blog De Zondagssteek. Zij bestelde 3 olifantjes, voor haar 3 gezonde kleinkinderen. Een mooi gebaar van dankbaarheid, vind ik.

Omdat Jeanneke en ik al een tijdje via de mail contact hadden over van alles en nog wat, leek het ons allebei leuk als ik de knuffels persoonlijk bij haar zou gaan brengen, zodat wij elkaar ook eens live konden zien en spreken. En zo reisde ik samen met de 3 olifantjes (of eigenlijk 6, want ze hebben allemaal een jonkie in hun slurf) af naar Dokkum.

Daar trof ik Jeanneke thuis met een door haarzelf gebakken chocoladecake bij de thee.
En we kletsten gezellig verder, maar nu in het echt.
Ik kon ook een aantal prachtige, door Jeanneke gemaakte, quilts bekijken. Wat vind ik dat knap! Zulk priegelwerk is toch niet waar ik voor in de wieg gelegd ben, geloof ik, ook al heb ik het vroeger wel gedaan.
Maar lang niet zo mooi als Jeanneke hoor.
Als je foto's wilt zien van wat ze zoal gemaakt heeft en maakt, neem dan gerust eens een kijkje op haar blog.

Behalve mooie quilts maakt Jeanneke ook door haarzelf ontworpen speldenkussens. Eveneens heel mooi.

 

En wat een verwennerij: ik kreeg er eentje! En die zie je hier. In gebruik genomen en wel.

Tijdens ons gesprek kwamen we ook op mijn Kringlooppech met de zak met knopen. En toen verdween Jeanneke ineens naar binnen en kwam terug met....... een zak met knopen. En die mocht ik zomaar van haar hebben! Zo aardig.

Ze zitten nu in een glazen schaal die ik een tijdje geleden bij het vuilnis vond (oeps, ik durf het bijna niet te bekennen....) en ik ben er hartstikke blij mee.

En over kringloop gesproken.....
Jeanneke had aan het eind van de middag nog een andere afspraak. En dat kwam goed uit. Want....
Op een steenworp afstand van haar huis bevindt zich Kringloopwinkel De Wissel. En ja, als ik in de buurt ben van een kringloopwinkel die open is, dan weet je het wel.
Mijn TomTom had even moeite om de juiste locatie te vinden, maar gelukkig was er een aardige (Friese?) mevrouw die wel wist waar het was, zodat ik nog een uurtje de tijd had om bij De Wissel rond te struinen.
Uiteraard vond ik een paar leuke dingen. Maar daarover later meer. Voor vandaag weer genoeg verwennerij te laten zien.

Aangezien ik niet elke dag (eigenlijk bijna nooit) in Friesland ben, ging ik op de terugweg nog 'even' langs bij bekenden in Drachten. Ook dat was heel gezellig.
En zo kwam het dat ik afgelopen vrijdag al om 6.30 uur wakker werd gemaakt en pas om 1.15 uur weer in mijn bedje lag. Een lange, leuke dag!

En, Karin, tevreden zo? ;-)

Zieke kindjes

Zoals ik al vertelde, was ik afgelopen zaterdag met mijn naaimachientje afgereisd naar Buurthuis 't Forum in Almere-Buiten om samen met een aantal andere dames spullen te naaien voor Mappa Mondo.

Dat dat heel gezellig was, hoef ik bijna niet te vertellen.
We waren maar met een klein groepje, waaronder 1 meisje van 12 jaar met een eigen kleine naaimachine. Zo leuk! En zij maakte een heel mooi kussentje.

Hier een kleine impressie van de dag:

(heb je in het midden de tas met Van Katoen label gezien? Zo zie je maar hoe dicht goede doelen uit Nederland en België met elkaar verbonden zijn)

Als je meer over de Creapowerdag wilt lezen, kijk dan eens op het blog van Jos, een van de organisatoren. Zij heeft daar ook het een en ander verteld en een link geplaatst naar de foto's die gemaakt zijn.

Tijdens het maken van de kleden voor Mappa Mondo, kwam het gesprek natuurlijk op zieke kinderen. De Mappa Mondo huizen zijn tenslotte bedoeld voor ernstig zieke kinderen en hun familie.
Toen kwamen we ook te praten over de actie

Een aantal deelneemsters van zaterdag zijn ook actief in Blogland en zij hadden dus van deze actie gehoord. De meesten van jullie hebben bovenstaande banner ook vast al hier en daar zien opduiken. En misschien heb je zelfs al iets gemaakt.
Jammer genoeg hoorde Jos toen ze in de auto op weg naar huis was vanaf de Creapowerdag, dat Maud helaas 's nachts was overleden.
Toch gaat de actie door, ook al is het voor Maud te laat.

Er zijn elk jaar een aantal kinderen die neuroblastoom kinderkanker blijken te hebben. En de genezingskans is nog maar klein, dus de meesten komen eraan te overlijden.
En dat vind ik zo vreselijk!
Kinderen en kanker, dat mag gewoon niet samen gaan.

Omdat deze ziekte maar bij relatief weinig kinderen voorkomt, is er niet veel belangstelling voor onderzoek ernaar en daardoor wordt daar ook niet zoveel geld voor beschikbaar gesteld.
Om die reden is de Stichting Villa Joep in het leven geroepen, opgericht door ouders die hun zoontje Joep op 4-jarige leeftijd hebben verloren aan neuroblastoom.

Door het overlijden van het dochtertje van een collega, een aantal jaren geleden alweer, kwam ik in contact met Villa Joep. En sindsdien draag ik 50 cent af voor elke bestelling die gedaan wordt in mijn webwinkel.

Vorig jaar ben ik ook officieel verkooppunt geworden voor de geweldig leuke olifantenknuffels van Villa Joep. Ik ben er best trots op dat ik het enige online verkooppunt ben. Dus mensen kunnen de knuffels zowel bij mij thuis (als enige in Zuidelijk Flevoland) ophalen als online bestellen. Ik ben de enige die ze dan opstuurt.
Dus mocht je nog eens een (kraam)cadeautje zoeken, denk dan eens aan zo'n lieve knuffel van Villa Joep.

Ik doe dit zonder er ook maar een cent aan te verdienen. Het kost mij alleen maar geld (verpakkingsmateriaal) en tijd. Helaas vermeld ik dit er maar even expliciet bij, omdat ik hier weleens commentaar op gehad heb.

Als iemand 1 knuffel bestelt, probeer ik deze vacuüm verpakt te versturen (zie ook de foto op mijn site) in een gripzak met daaromheen een envelop. Helaas is het al een paar keer voorgekomen dat dit vacuüm onderweg verbroken werd, waardoor de envelop heel dik werd.
Daarom vroeg ik aan een vrouw die bolletjes katoen verkoopt en die per 12 vacuüm verpakt en dan in een envelop verstuurt waar ze dat precies mee doet. En wat schetste mijn verbazing: dat wil ze me niet vertellen!
Heel jammer. Maar misschien dat er onder jullie iemand is die hiervoor een goede tip heeft.
Ik heb ook zo'n vacuüm-sealer van de Lidl, maar die krijgt helaas de olifanten niet plat. Dus daar heb ik in dit geval niets aan.

En tenslotte: bij het andere vrijwilligerswerk waar ik zaterdag heen was, was het ook heel gezellig. Ik was pas om 1 uur 's nachts thuis. En toen was ik me toch moe! En ik had een zere voeten! Tja, dan blijkt dat je toch een dagje ouder wordt.
Maar het was leuk. Woensdag weer. :-)

Creapower!

Vandaag werd in Almere de 1111 Marathon gehouden, waarover ik hier al schreef. En ik was erbij.

Omdat ik vannacht pas laat thuis was, ben ik pas 's middags naar het buurthuis in Almere-Buiten afgereisd, met mijn naaimachine en een hele krat met lapjes, lintjes, bandjes enzovoort.
Maar toen ik daar aankwam, zag ik dat ik al die spulletjes wel thuis had kunnen laten. Want man man, wat was er ONTZETTEND VEEL gedoneerd. De leukste stofjes, lintjes, bandjes, applicaties, knoopjes en noem maar op. Het was bijna onmogelijk om te kiezen wat je zou gaan gebruiken.

Ik werd door Jos, een van de organisatoren, keurig ontvangen en wegwijs gemaakt.
Ik kreeg een naambadge en een plekje om mijn naaimachine neer te zetten.
En ik mocht zelf weten wat ik wilde gaan maken en waarmee.

Er waren toen al zoveel leuke dingen gemaakt dat ik eigenlijk niet kon kiezen.
Maar ik besloot te beginnen met het maken van een Homey knuffel. Je ziet er eentje op de foto, in het midden.
Dus ik zocht tussen mijn meegebrachte lapjes, haalde het patroon en ging gauw beginnen.
Het duurde langer dan ik had gedacht om Homey te maken, vooral ook doordat mijn spoeldraad niet wilde meewerken. Maar uiteindelijk heb ik mijn exemplaar af gekregen.

De kleuren op de foto zijn nogal flets, omdat ik de foto's met mijn telefoon heb gemaakt. Al het roze is in het echt fuchsia.
(Uhm... en het gehaakte bloemetje bij de neus is om een gaatje te verbergen dat ik per ongeluk knipte toen ik de rafeltjes van de neus een beetje wilde bijknippen. Tijd voor iets te eten was dat.)
Mijn Homey is gemaakt van gerecykleerde stofjes.

Ook de catering was top verzorgd. Je mocht drinken pakken wanneer je maar wilde en er lag fruit, koek en snoep voor iedereen. Rond 5 uur kregen we een lekker koud hapje. Rond 6 uur heerlijke soep en een uurtje later zelfs een heus warm (stamppot)buffet.

Na het eten ben ik nog aan een kussen begonnen van restjes stof die mijn buurvrouw over had van de door haar (in een razend tempo) gemaakte vis-knuffel.
Ik maakte er een kussenhoes van met een achterkant van fleece en een heus uitneembaar binnenkussen.
Ik hoop dat ook daar weer een kind/meisje heel blij mee gaat worden.

Toen ik klaar was met mijn kussen, was het al over half 10 en dus had ik geen tijd meer om nog aan iets nieuws te beginnen. Maar sommigen waren nog volop bezig.
Dus toen heb ik mijn spulletjes ingepakt, heb nog wat foto's gemaakt en ben weggegaan.
Voor mij was het een 'thuiswedstrijd', maar er waren vrouwen (en 1 man!) vanuit het hele land gekomen. Tot zelfs uit Limburg aan toe. Een aantal van hen waren er al ruim voor 10 uur 's morgens en bleven tot het einde. En daarna moesten ze nog naar huis rijden. En dat alles om zich geheel vrijwillig in te zetten voor een goed doel: leuke spulletjes maken voor kinderen waar thuis geen geld en/of besef van de ouders is om leuke spulletjes voor de kinderen te kopen. Geweldig toch?

Ik vond het een geslaagde middag en avond.

Inmiddels is de Stichting Creapower opgericht die zich gaat inzetten om meerdere van dit soort dagen te organiseren door heel het land. Dus misschien ook een keer bij jou in de buurt.
Wil je er meer over weten? Kijk dan hier of hier.

En wil je foto's zien van vandaag (niet door mij gemaakt), kijk dan eens hier. Dan kun je o.a. zien wat een leuke en mooie dingen er gemaakt zijn. Wat zijn sommige vrouwen ontzettend creatief! En sommige zijn daarbij nog heel erg snel ook. Bijvoorbeeld mijn buurvrouw: zij maakte binnen een uur een hartstikke leuke vissenknuffel naar haar eigen ontwerp. En haar buurvrouw aan de andere kant maakte ook razendsnel superleuke dingen.

En nu ben ik moe, dus duik ik gauw mijn bedje in.

1111 Naai-marathon a.s. zaterdag

Aanstaande zaterdag 17 maart wordt in Almere (jawel, is dat toeval of niet?) de 1111 Marathon gehouden.
En die heeft niks met hardlopen of zelfs maar met sport te maken, anders zou ik er waarschijnlijk geen interesse in hebben.

Nee, deze marathon is bedoeld voor iedereen die weet hoe ie een naaimachine moet bedienen en die een paar uurtjes vrije tijd wil geven aan een goed doel (ja hoor, daar ben ik weer met mijn goede doelen).

Wat gaat er gebeuren?
A.s. zaterdag komen er een flink aantal vrouwen (het was de bedoeling om de 111 te halen, maar ik geloof niet dat dat helemaal gelukt is tot nu toe) naar buurthuis 't Forum aan de Haasweg in Almere-Buiten, gewapend met naai- en lockmachines, lappen, lintjes, enzovoort. En met vooral veel enthousiasme om daar te gaan werken aan spulletjes om kinderkamers mee op te fleuren van kinderen waar dat thuis allemaal niet zo vanzelfsprekend is.
Je mag zelfs met lege handen komen, als je alleen maar je bijdrage in 'arbeid' wilt geven. Mooi toch?

Het lijkt mij erg gezellig en tegelijk ook nuttig en leuk om te doen. Dus ik heb me opgegeven om in elk geval 's middags een aantal uurtjes te komen meedoen.
Wie weet kom ik nog wel medebloggers tegen. Dat zou erg leuk zijn.

Wist je nog niet van dit event? En wil je toch graag meedoen? Ik denk dat je van harte welkom bent.
Maar hier kun je alle informatie vinden en in contact komen met de organisatie.
Wie weet tot zaterdag IRL.

Hartje(s) en 'winnaars'.

Gisteren (of eigenlijk meer vannacht) heb ik een hartje gemaakt:

Het is voor een meisje van 7 jaar dat ik niet ken, maar dat heel ernstig ziek is. (eigenlijk weer een goed doel dus)
Het initiatief om voor haar hartjes te maken komt van Gera van het blog Droaties en proaties. Hier kun je er alles over lezen. En eventueel kun je tot volgende week nog meedoen. Dan worden alle hartjes aan een slinger gemaakt en aan het meisje en haar familie gegeven. Als meer dan een hart onder de riem.

Dan nog de oplossing van de 'cliffhanger'vraag van mijn vorige blogje:
Het goede antwoord was:

Een sjaal! Maar dan gebreid van Rico Loopy garen.
Ik kocht dat garen samen met al die fleurige bolletjes katoen die ik al eerder liet zien, bij Vicarno.
De beschrijving zat erbij, maar vond ik niet heel duidelijk. You Tube bracht weer redding met duidelijke filmpjes over hoe dit wonderlijke garen te verwerken.
Het kostte slechts enkele uurtjes om een sjaal te maken van ruim 2 meter lang. Dat komt doordat ik maar 5 steken breide per naald en doordat het garen heel erg uitzakt. Want echt snel breien kun je er niet mee. Vooral naarmate je langer bezig bent, draait de 'draad' (eigenlijk is het meer een soort net) steeds meer in elkaar en wordt het steeds lastiger om die uit elkaar te trekken tot je het gat gevonden hebt waar je de breinaald in moet steken.

Wie hadden het goed geraden???
Andina had het een beetje goed. Zij zei: Ik denk ook dat het een breilint is, tenminste het lijkt op dat wat ik zelf ook thuis heb ;-)
Maar het was niet alleen het garen alias breilint, het was een al gebreide sjaal.
Dus Leonie had het helemaal goed! Want die zei: Ik denk dat dit een sjaal is. Van die leuke kringelwol heb ik zelf ook al een paar sjaals gemaakt.
Als 'prijs' krijgen jullie hier allebei een eervolle vermelding. ;-)
En Saskia, zeg het maar, wat had jij in gedachten? Een sjaal van Rico Loopy garen zeker? ;-)

Mooie dag

Vandaag was een mooie dag.
Natuurlijk niet alleen doordat de wereld prachtig wit was met een stralende zon erboven.

Vooral doordat ik een middagje naar Den Bosch was met 2 meiden die ik door allerlei omstandigheden al een flinke tijd niet gezien had. En dan voelt het zo goed om gewoon verder te praten, alsof je elkaar gisteren nog voor het laatst gesproken hebt.
Heel waardevol.
Jammer genoeg heb ik geen foto's gemaakt.
En ook jammer genoeg hadden we zo lang zitten lunchen (nou ja, die broodjes waren best snel op, maar we zaten er zo gezellig en lekker warm) dat daarna overal de Bossche bollen al op waren.
Pluspuntje: een mooie reden om weer eens terug te gaan.

Toen ik thuiskwam en mijn mailbox opende, zag ik een mailtje van Lindevrouw.
En zij vertelde me dat ik haar Give-away gewonnen had! Dat is toch leuk thuiskomen?
Vooral omdat ik al een tijdje naar dit boek op zoek was.

Gisteren kreeg ik een mailtje van de vriendin van onze zoon. Ze had de uilenmuts ontvangen en was er erg blij mee. Ze had de foto van zichzelf met de muts op, op Facebook gezet.

Ik zie trouwens dat ik nog steeds het boek van Jussi Adler-Olsen heb staan als boek dat ik aan het lezen ben, maar die 3 boeken heb ik inmiddels allemaal uit. Ik ga proberen om daar morgen iets over te schrijven.
Ik ben ondertussen begonnen in het 4e boek van Camilla Läckberg.

Kijken jullie ook nog even naar mijn 'give-away'?
Er zijn nu 4 boekjes besteld. (Sorry Jeanneke, ik ga je straks mailen)
Maar dat kunnen er toch best 10 worden? Zulke mooie boekjes, zo goedkoop en dan ook nog voor CliniClowns!

Ik ben ook alweer aan het broeden op een andere give-away. Want binnenkort heb ik 4 rijen vol met volgers (tenminste, dat hoop ik) en dat vind ik dan wel weer eens een give-away waard.

Goed doel give-away

De laatste tijd ben ik nogal into de Goede Doelen. Elke keer kruist er weer iets mijn pad waaraan ik mijn bijdrage kan leveren.
Meestal niet in de vorm van geld geven, daar houd ik niet zo van. Liever doe ik iets of maak ik iets.
Mijn blogje van vanmorgen is daarvan het laatste voorbeeld.

Maar nu ben ik weer tegen iets aangelopen: boekjes voor de CliniClowns.

Deze mooie gebonden boekjes van ongeveer 20 x 20 cm bevatten 26 verhaaltjes, gedichten en illustraties van bekende en minder bekende schrijvers, dichters en tekenaars. Allemaal voor kinderen.
Op de foto van de voorkant kun je zien wie er allemaal aan meegewerkt hebben.


Ze hebben allemaal belangeloos hun bijdrage geleverd ten bate van CliniClowns. Die ken je waarschijnlijk wel. Ze vrolijken zieke kinderen op die in het ziekenhuis liggen.

Ik heb een aantal van deze boekjes om te verkopen.
Voor Nederland kosten ze 5 euro inclusief verzenden. De verzendkosten naar België zijn helaas € 6,80 voor 1 boekje. Dus dat wordt waarschijnlijk een beetje te prijzig.
Je kunt een berichtje achterlaten of mij mailen als je er eentje (of meerdere, het is zeker een leuk cadeautje en dan worden de verzendkosten natuurlijk aangepast) wilt kopen.
Zonder verzendkosten is de prijs 3 euro (dus bij afhalen).
Uiteraard zijn de boekjes nieuw.

En dan maak ik er gelijk een give-away van: Zodra er minstens 10 verkocht (en betaald) zijn, loot ik er 1 persoon uit die zijn/haar geld terug krijgt.
Ik hoop dat jullie dat een leuke actie vinden. Zo ja, zegt het voort! Een link op je blog plaatsen mag natuurlijk altijd.

Saskia mag nooit meer raden ;-)

Had ik gisteren zo'n spannende cliffhanger, heeft Saskia gewoon in 1 keer het goede antwoord.
Hoewel..... niet helemaal 100% goed. Want ik heb niet 1 tas gemaakt voor Van Katoen, maar 4.

Tegelijkertijd heb ik ook weer eens gerecykleerd. De middelste 2 tasjes zijn namelijk gemaakt van een dekbedhoes uit de jaren 70.
Een tijdje geleden heb ik daar ook al een jurkje van gemaakt.

 

Iemand interesse? Het staat in mijn winkel en is maat 116-122.

En de stof is nog niet op, dus er zal nog meer volgen. Heb je een verzoekje? Mail me gerust.

Maar nu weer even terug naar de tasjes.

Die heb ik dus gemaakt voor het volgende goede doel:

Hier kun je er alles over lezen.
Het is een paar uurtjes werk om 2 tasjes te maken (ik maakte er 2 tegelijk, zoals het patroon ook laat zien).
En alle opbrengsten van het Van Katoen event op 14 april in Gent (België) gaan naar het project Annick for Kenya.
Dus 2 vliegen in 1 klap: ik een paar uurtjes lekker bezig geweest en het goede doel een paar tasjes rijker.
Misschien eigenlijk wel 3 vliegen: ik heb ook weer een paar lapjes opgemaakt die lagen te wachten om iets te worden. En daarvan heb ik er helemaal niet zoveel hoor, nee hoor, echt niet hoor.......

Daar hangen ze.....

80 frisgewassen lapjes, klaar om tasjes te worden voor 80 kinderen in Almere.



Wil jij helpen door ook 10 tasjes in elkaar te zetten? Laat het dan s.v.p. even weten.

Het is echt niet moeilijk.
1. De randen afwerken met een zigzagsteek
2. De bodem en 1 zijnaad stikken
3. De bovenkant omzomen.
En dat was het. Ik schat een paar minuten per tasje.
Maar als ik ze allemaal alleen in elkaar moet zetten, wordt het wel een beetje veel.
(hihi, vooral omdat ik ook al de chocoladeletters ga inpakken)
Je hebt de tijd tot ongeveer 20 november, dus dat moet toch lukken?


De stofjes zijn 'goedgekeurd' door Miranda van de Stichting Vul een Kinderhand.
Zij zet zich in om voor ongeveer 80 kinderen uit Almere, die zijn aangemeld via het Budgetbureau, een leuk Sinterklaasfeest te organiseren.
En de te maken tasjes zijn een kleine bijdrage daaraan. De Stichting zorgt ervoor dat ze gevuld gaan worden.
De kinderen komen uit gezinnen die te maken hebben met echte hedendaagse armoede en voor die kinderen is thuis dus geen geld voor Sinterklaascadeautjes. Dan snap je wel waar je het voor doet toch?
Ik hoop van je te horen.

De eerste tasjes gaan gemaakt worden door:
Tallina (heeft er inmiddels al TWINTIG!! af)
Merelyn
Jolanda
Eloïne
Hoepzika (die heet vast ook niet echt zo, maar daar kom ik nog wel achter)

en de rest zal ikke gaan stikke..... voorlopig dan. Gaat vast goedkomen. (ik heb er nu 10 gedaan en ze worden leuk)


P.S. Leuk leuk leuk, ik heb er opeens een paar volgers bij. Heb ik vast te danken aan Oontje. Dankjewel voor de vermelding! En welkom nieuwe volgers. Erg fijn dat je de moeite wilt nemen om mijn hersenspinsels te lezen. Graag tot ziens!

Popje gemaakt voor Metakids

Het heeft even geduurd, maar eindelijk is ie toch af, het popje dat ik beloofde te maken voor Metakids. Hier is ie:



En dit is de achterkant:



Het popje maakte ik zoals gezegd voor Metakids.
Dit staat op de homepage van Metakids:
Elk jaar worden er in Nederland 800 kinderen geboren met een stofwisselingsziekte. Dat zijn meer dan twee kinderen per dag.
De meeste kinderen overlijden voordat ze 18 jaar zijn. Omdat er voor hun stofwisselingsziekte nog geen medicijn is.
Stichting Metakids zet zich als paraplu-organisatie in voor al deze kinderen. Metakids brengt stofwisselingsziekten onder de aandacht en werft donaties waarmee onderzoeksprojecten in de academische centra gefinancierd worden.
We hebben uw hulp daarbij hard nodig.
Dan heb je een idee wat Metakids is en doet.

Vlak voor de vakantie kreeg ik het bericht dat Metakids zelfgemaakte popjes inzamelde om daarmee aandacht te trekken tijdens de Dam tot Dam loop op zondag 18 september a.s.. Lees hier meer over deze actie.
Je vindt daar ook het patroon voor het popje, voor het geval je er zelf eentje wilt maken.
De popjes zullen ook verkocht gaan worden.
Ik had het leuk gevonden om met een groepje bij mij thuis een Metakidje-maken-workshop te houden, maar door de vakantieperiode is dat er helaas niet van gekomen.
Ik zal nog aan Marike van Metakids vragen of ze ook nog popjes willen hebben na 18 september. Zo ja, dan post ik wel weer een oproepje om samen te gaan frutselen.
Want wat is er leuker dan lekker ontspannend aan een popje prutsen en daarmee tegelijk een goed doel steunen?