Een vriendje voor Tam Konijn

Een maandje geleden ongeveer was mijn tamme konijn klaar.

Onderweg van Zweden naar Nederland, begon ik aan een vriendje.

Tijdens mijn uitstapje naar het zuiden, haakte ik verder. 

Ik haakte weer met wol van het kringloopdekentje dat ik uitgehaald had.

Ik had best een grote bol rood

maar toch was het NET niet genoeg.

Omdat de bolletjes die van het 2e uitgehaalde dekentje afgekomen zijn waarschijnlijk nog in Zweden liggen (ik kan ze in elk geval niet vinden), moest ik middenin een 3e dekentje een stukje rood uithalen. Dat viel nog niet mee. Maar ik had gelukkig niet zo veel nodig.

Ik haakte verder. En Flipje kwam langs en zei dat hij het rood een mooie kleur vond.

Maar jammer genoeg voor hem, was hij al verder op reis voordat het eindresultaat daar was.

Ik maakte het vriendje voor Tam Konijn namelijk pas vandaag af.

En dit is hem geworden:

Vanwege de donkere kleuren vrijwel onmogelijk goed op de foto te krijgen.

En als ik zo naar de foto's kijk, dan lijkt hij ook best eng.

Maar ik heb het idee dat dat in het echt nog wel meevalt.

Ze zitten nu in elk geval genoeglijk samen op mijn bank.

En weet je wat er vlak naast hun ligt?

Hoewel ik eigenlijk al omkom in de wolletjes, kon ik deze toch niet weerstaan. 

Eens zien wat ik daarmee ga maken.

En over tam konijn gesproken. Er zitten hier ook wilde konijnen (buiten gelukkig).

Met dit als resultaat:

Pffff, het is wat hoor, leven op het platteland. In Zweden ploegen wilde zwijnen mijn tuin om en in Nederland graven wilde konijnen de boel overhoop. Gelukkig is dit laatste makkelijk te herstellen.

Tam konijn

Tussen het achter wilde zwijnen aan rennen, met of zonder camera, deed ik ook nog een hoop andere dingen. Een een daarvan was: haken. En ik haakte dit:

Het tegenovergestelde van een wild zwijn: supertam, onschadelijk en schattig.

En een stuk makkelijker te fotograferen. ;-)

Ik had zulke knuffellapjes al een paar keer voorbij zien komen op Pinterest en ik vond het Nederlandstalige patroon bij Marmarel. Zij bleek het vertaald te hebben van een Zweeds patroon.

Het is erg leuk om te haken. Vooral die granny square. Die dingen hebben de naam verslavend te zijn. En ja, dat zijn ze. Steeds weer even een toertje haken tussendoor...... maar ja, die toertjes worden wel steeds groter.....

Ik ben ietsje afgeweken van de beschrijving: ik haakte namelijk het hoofd en de granny aan elkaar vast. Dat leek me beter vastzitten dan achteraf aan elkaar naaien. 

Er is ook nog een Pippi-versie van dit patroon. Misschien dat ik die ook nog ga maken. 

Ik gebruikte wolletjes van het eerste uitgehaalde dekentje van de kringloop. 

Ik moest wel een beetje smokkelen, want ik heb een bol wit en een bol roze (de kleur van de oren) gebruikt uit mijn wolvoorraad en van de lichtroze wol heb ik alvast een klein beetje gebruikt van het tweede uitgehaalde dekentje.

Dit heb ik nu nog over van het eerste dekentje.

Plus een heel klein bolletje lichtgrijs, maar dat was even ontsnapt toen ik de foto maakte.

Wat zal er worden van deze restjes?????

Nu nog even niks, want overmorgen ga ik alweer aan mijn terugreis naar Nederland beginnen, dus er moet hier voor die tijd nog een hoop afgerond en gepoetst worden.

Hihi, die bolletjes worden nog eens wereldreiziger, dat sowieso.

And the winner is.....

De winnares van het door mij op Gran Canaria gehaakte bloemenslingertje

is geworden.....

XXXXXX van het blog xxxxxxxxxxxxxxxx.

Omdat zij het om meerdere redenen heeft verdiend om een beetje opgefleurd te worden en omdat zij het slingertje om een leuke reden wilde hebben.

XXXXXX, laat je even je adres weten via het mailformulier onderaan mijn blog?

Deze week geen nieuwe Wekelijkse Weggeef Woensdag.

Ik stop er (even) mee. Om verschillende redenen waarmee ik jullie niet zal vermoeien.

Wie weet over een tijdje weer.

Dit zijn trouwens de bolletjes die zijn afgekomen van het 2e uitgehaalde dekentje.

Ik denk toch dat het Tunisch haakwerk was, want het begin van het dekentje (dus het eind als je het uithaalt) was een lange ketting van gehaakte lossen. En dat is bij breiwerk natuurlijk niet.

Dit is het slingertje voor de schoonmaakster geworden:

Ik hoop wel dat het bij de goede schoonmaakster terecht gekomen is, want de hele week kwam hetzelfde mevrouwtje en gisteren kwam er opeens een andere. Dus zou jammer zijn als die met het slingertje en de fooi ervandoor zou gaan. 

En dit was mijn laatste Gran-Canaria-zonsondergang (voor dit jaar, hoop ik, niet voor altijd):

Bye bye Playa del Inglés, ik mis je zon, je warmte en het heerlijke even-niks-hoeven.

Canarische dekentjes slinger, oftewel WWW #18

Vorige week vertelde ik over de dekentjes die ik in de rommelkringloopwinkel vond. Eentje haalde ik uit met de bedoeling om van de bolletjes hier op Gran Canaria het begin van iets nieuws te gaan maken. En dat is gelukt.

Het eerste nieuwe wat ik ervan gemaakt heb, is een bloemenslinger. 

Van alle 14 kleurtjes heb ik een bloemetje gehaakt en die met lossen met elkaar verbonden. 

Alle bloemetjes zijn anders.

Zo is ie geworden: mijn Canarisch-gehaakte-bloemetjes-van-een-deken-slinger.

En dat is dan gelijk mijn Wekelijkse Give-away van deze week.

Dus die kun je winnen. Simpelweg door een berichtje achter te laten. 

Ik zou het leuk vinden als je laat weten wat je met de slinger ( ongeveer 1.70 m lang) zou willen gaan doen.

En dan moet ik natuurlijk ook de winnaar van de Wekelijkse Weggever van vorige week nog bekend maken. 

 

Er waren maar heel weinig deelnemers voor het Bert-en-Ernie-postpapier. 

En dat snap ik wel, want wie schrijft er nu nog echte brieven, op (post)papier? Eigenlijk best jammer dat nog maar zo weinig mensen dat doen. 

Zou zo ook het verschijnsel liefdesbrief uitsterven, vraag ik mij nu af? Dat zou toch wel zonde zijn.

Maar nu dwaal ik behoorlijk af. Back to the point.

And the winner is..... XXXXXXXXX van het blog xxxxxxxxxxx.

Als je me je adres even doorgeeft via het mailformulier onderaan mijn blog, dan stuur ik het postpapier naar je toe als ik weer thuis ben.

En.... je kunt je nog opgeven voor de nieuwe Pay it Forward (PiF), zie mijn berichtje van gisteren. Een makkelijke, want je hoeft maar 1 ding op te sturen. Nadat je eerst iets van mij hebt gekregen natuurlijk. En daar heb je dan ook nog de rest van het jaar de tijd voor. Dat moet toch wel lukken?

Dekentjes

Hier in de buurt is een kringloopwinkel die er nogal rommelig, ongeorganiseerd en een beetje armoedig uitziet. Maarrrrr..... ik vind er vaak de leukste dingen voor heel weinig.

Deze kringloopwinkel is duidelijk goedkoper dan die van Het Goed en De Kringloper (in Lelystad en Almere, die vind ik echt een beetje te duur gaan worden).

En als je geluk hebt en een beetje kunt graven in stapels, dan kun je hier leuke dingen vinden.

Zo vond ik er o.a. al de nodige boeken om enveloppen van te maken (als ik tijd heb en het over mijn hart kan verkrijgen om in de boeken te gaan scheuren en knippen), soms incomplete spelletjes met wel erg leuke kaartjes of functioneel glaswerk. Alles voor maar 10 cent per stuk.

En een tijdje geleden zag ik weer iets in een berg met oude kleren en lappen. 

Er stak een stukje breiwerk uit. Dus daar trok ik even aan. En wat kwam er tevoorschijn? 

Een gebreide lap. Of misschien was het wel een dekentje. 

Ik trok nog wat harder en er bleken er zelfs een paar te liggen.

Keurig gebreid (ik ben er nog niet helemaal uit of het gebreid is, het zou ook Tunisch haakwerk kunnen zijn) en helemaal niet pillig en met allemaal leuke kleurtjes.

Misschien is er onder jullie een kenner die kan zien of dit gebreid is of Tunisch haakwerk.

Ik ging vragen wat de dekentjes moesten kosten, want in een deel van deze kringloopwinkel zijn de spullen niet geprijsd.

50 cent per stuk, zei de mevrouw. Nou, da's natuurlijk behoorlijk weinig. 

Dus alle dekentjes die er lagen, gingen met mij mee naar huis. Geen idee wat ik ermee zou gaan doen, maar dat komt later wel.

Eerst even de dekentjes een wasbeurt gegeven. En toen zagen ze er echt als nieuw uit.

En ze zijn zo netjes gemaakt! Maar ja, wat moet je ermee?

Daarom begon ik met het uithalen van 1 van de dekentjes. Dat ging reuze gemakkelijk. Alleen het afhechten heeft degene die ze gemaakt heeft wel heel serieus genomen. Aan het begin en aan het eind van elke kleur een draad van minstens 15 cm die zigzag door het kleurvlak is weggewerkt. Dus dat is soms nogal puzzelen en peuteren.

Maar het is gelukt om 1 dekentje uit te halen met dit als resultaat:

Mooie bolletjes wol in 14 kleuren. 

En ik weet al wat ik ermee ga doen: ze gaan mee in de koffer als ik zaterdag naar Gran Canaria vertrek. Samen met haaknaalden en mijn laptop, zodat ik op internet iets leuks kan zoeken om ervan te gaan haken. Ik heb al een beetje een idee. Geïnspireerd door mijn tante Anneke en door Jenneke.....

Voor de zekerheid neem ik nog een dekentje mee, voor als ik van een bepaalde kleur niet genoeg blijk te hebben. Je weet maar nooit.

Of voor als het koud is, maar dat hoop ik natuurlijk niet.

En als er iemand is die een super idee heeft voor een ander dekentje: laat het maar weten. Inspiratie kun je nooit genoeg krijgen.

P.S. De high tea van zondag was wel lekker hoor, alleen een beetje weinig.
 P.S. 2: Dit is alweer mijn 300ste bericht! Veel hè?