Gisteravond begon het al. Toen ik thuiskwam en mijn mailbox opende, zat daar een mailtje in van mijn webwinkelcollega Rosita met de mededeling dat haar zus op 44-jarige leeftijd plotseling was overleden. Vreselijk nieuws toch?
En nadat ik mijn eigen berichtje over de hertjes geschreven had, zapte ik nog langs wat blogjes en kwam op het blog van Else terecht. En die had juist gisteren de politie aan de deur die haar kwam vertellen dat haar man bij een ski-ongeluk was omgekomen.
Eerlijk gezegd kan ik niet zo goed tegen dit soort berichten. Ik voel me dan zo machteloos en ik word er zo verdrietig van als anderen zo verdrietig gemaakt worden.
Vanmorgen tijdens mijn kopje koffie kwam ik op allerlei blogs verwijzingen naar het blog van Else tegen en telkens weer zag ik die foto van haar man. Je kunt hem daar bijna aanraken, lijkt het wel. En toch is hij er niet meer. Zo bizar.
Dus ik begon niet echt opgewekt aan mijn dag.
Toch had ik er zin in om bij Inger en Gert op bezoek te gaan in hun nieuwe huisje. En dat was ook ontzettend gezellig. Ook al gingen onze gesprekken niet alleen maar over leuke dingen.
Vlak voordat ik naar huis wilde gaan, haalde Inger nog iets voor mij tevoorschijn....
Iemand tips?
Weer thuisgekomen (haha, grappig, zo voelt het wel, maar het klinkt nog zo raar) had ik nog heel even tijd om bij te komen van alle Zweedspraterij voordat de buurvrouw aanbelde.
En toen ging het weer verder.
De buurvrouw heet Kerstin, hoe Zweeds wil je het hebben? Spreek trouwens uit als Sjerstien.
En ze werkt in een winkel in Tingsryd-Centrum (wat ongeveer 1 straat is).
We hadden heel veel te kletsen, dus ik heb weer goed Zweeds geoefend vandaag. Het was echt leuk om haar te ontmoeten.
Ook van haar kreeg ik een superleuk cadeau, dus ik ben opnieuw flink verwend vandaag.
Dit bracht ze mee:
Dat heet in Zweden een hustomte, oftewel een huiskabouter.
Ze vertelde dat hij me gezelschap kan houden als ik hier ben en dat hij op het huis kan passen als ik naar Nederland ben.
Ik vind hem erg leuk.
Op de foto zie je verder de restanten van onze koffie-visite. Een kop-en-schotel die door Inger en Gert voor mij zijn achtergelaten. En een bord (idem) met daarop nog 3 overgebleven Vaniljbullar.
Jammer genoeg niet door mij zelf gebakken, maar gekocht bij de ICA (de Zweedse tak van AH).
Als ik hier weer terug ben, zal ik er eens aan gaan beginnen om mij ook de Zweedse bakkunst aan te leren.
Voor de nieuwsgierigen onder jullie heb ik ook nog een foto gemaakt van iets grotere afstand. Ik dacht dat mijn keuken er nu wel ordelijk genoeg uitzag om dat te kunnen doen.
O ja, misschien voor jullie raar, maar hier zit men met bezoek meestal aan de keukentafel. Met altijd iets te eten bij de koffie of de thee. Dat heet Fika, een Zweeds fenomeen waar ik ook nog wel een keer wat meer over zal vertellen.