6 juni: Sveriges nationaldag

Vandaag, 6 juni, is het Sveriges nationaldag. Oftewel de Zweedse nationale feestdag.

Ik vroeg gisteren aan een buurvrouw wat er deze dag eigenlijk gevierd wordt en zij wist mij niet veel meer te vertellen dan dat het iets met de vlag was. :-)

En dat klopt. 6 juni is ook De dag van de Zweedse vlag. Dat was het eigenlijk eerst.

Ik heb even gezocht op internet en vond (helaas alleen in het Zweeds) dat het de dag is waarop gevierd wordt dat Gustav Vasa ooit (in 1523) Zweden uitriep tot zelfstandige staat. Maar of de Zweden dat ook nog echt weten???

Sinds 1983 wordt de dag Sveriges nationaldag genoemd en is het een officiële feestdag. En pas sinds 2005 is het een officiële vrije dag.

Uiteraard hangt men op de dag van de Zweedse vlag die vlag ook buiten.

Dit is de vlag van mijn overburen.

Ik moet het doen met een klein vlaggetje dat het hele jaar mag blijven hangen.

Uiteraard horen er bij een feestdag ook feestelijke activiteiten. 

En de attente overbuurvrouw kwam gisteren vragen of ik met haar en haar (dementerende) man mee wilde gaan naar de feestelijkheden in Kurrebo. Toevallig de plek waar ik vorige week met mijn vriendin was geweest (met de bijna uitgebloeide tulpen).

Daar zei ik natuurlijk geen nee tegen.

Dus kwam ik vandaag weer terug op deze prachtige plek. Deze keer met heel mooi weer en zodoende een heel ander uitzicht dan vorige week.

Je ziet dat de tulpen nu echt uitgebloeid zijn.

De feestelijkheden bestonden uit een optreden van een muziek- en dansgroep.

Typisch Zweeds, volgens mij.

En in de categorie truttigheid scoort dit flink hoog. ;-)

Nadat ze 3 dansjes hadden gedaan, werd er iets verteld over de verschillende klederdrachten die de dansers en muzikanten droegen.

Daarna hield Anders Borgehed van de Gemeente Tingsryd (die ik ook al tijdens de cursus ontmoet had) een toespraak, waarin hij duidelijk maakte dat de Zweden trots zijn op hun land, op hun vlag en hun cultuur. En ook op de streek waar zij vandaan komen (Zweden verhuizen nogal makkelijk binnen het land, echt over enorme afstanden).

Ook vertelde hij dat de Gemeente Tingsryd voor het eerst sinds jaren in inwoneraantal gestegen is in plaats van gedaald. Weliswaar maar met 28 personen, maar toch, een stijging.

Plus dat Tingsryd in de top van meest leefbare gemeentes van Zweden staat. 

Haha, ik heb nog niet zo'n slechte keuze gemaakt, geloof ik.

Na de toespraak werd het Zweedse volkslied gezongen. En ook daaraan kun je merken dat de Zweden trots zijn op hun land. Ik kreeg er een brok van in mijn keel.

Tenslotte kregen we nog een paar dansjes te zien en bleef het groepje muzikanten nog een tijd doorspelen.

Mijn overburen wonen hier al meer dan 50 jaar, dus die kwamen de ene bekende na de andere tegen.

Leuk voor de buurvrouw die zo weer lekker met mensen kon kletsen. De buurman genoot volgens mij ook wel van het uitje.

Het was wel triest om te horen dat zij dit jaar voor het eerst sinds 40 jaar niet meededen aan het optreden. De buurvrouw had altijd meegedanst en de buurman speelde een moeilijk instrument waarvan ik de naam niet weet:

Maar ja, de buurman kan zijn instrument niet meer bespelen en de buurvrouw kan niet meer weg om te gaan oefenen met de dansgroep. :-(

Terwijl zij gezellig bleven kletsen na afloop van het optreden, ging ik nog even naar boven, naar Lunnabacken. Dat wilde ik ook nog wel even met mooi weer zien.

En het was inderdaad prachtig. Zo'n mooi uitzicht over het meer Åsnen! Je kon zelfs Växjö zien liggen.

Jammer genoeg zitten er stofjes in mijn camera (die ik dus een keer moet laten schoonmaken), waardoor de foto's niet zo goed gelukt zijn. 

Maar op de foto van het bos zie je die stofjes niet.

Maar hopelijk zie je wel al die Lelietjes-van-dalen die de bodem bedekken.
En die ruiken toch lekker!!!

Toen het afgelopen was, reden we terug via een schitterend mooi weggetje door het bos.

Alleen de overstekende eland ontbrak nog. Verder was dit een op en top Zweedse dag.

Druk weekje

Tjonge jonge, wat gaat de tijd snel als je druk bent met dingen. Al meer dan een week heb ik geen blogje geschreven. En ook nauwelijks blogjes gelezen.

De afgelopen week was er elke dag van alles waardoor ik daar gewoon niet aan toe kwam.

Vorige week woensdag begon ik met een soort 'cursus' die georganiseerd werd door de gemeente Tingsryd, waar mijn huis onder valt en waarvan ik dus een soort halve inwoner ben.

De cursus was bedoeld voor Nederlanders en Belgen die zich hier misschien willen vestigen of al gevestigd hebben. De gemeente Tingsryd is namelijk een gemeente die de laatste jaren last had van een teruglopend inwoneraantal. Daardoor is men hier op zoek naar nieuwe instroom. En Nederlanders en Belgen ziet men hier in Zweden graag, dus daar wordt gericht naar gezocht.

Bij mij is het eigenlijk omgekeerd gegaan. Ik heb de gemeente Tingsryd uitgekozen zonder dit allemaal te weten. En hoe langer ik hier ben en hoe meer ik Tingsryd en omgeving leer kennen, hoe blijer ik met mijn keuze ben.

Het eerste wat we tijdens de cursus te zien kregen, was het promotiefilmpje. Uiteraard.

    De dagen daarna werd van alles en nog wat verteld over wat er allemaal komt kijken bij emigreren naar Zweden en kregen we vooral ook de kans om de gemeente Tingsryd te beleven. Helaas was ik de 2e dag ziek en lag ik in mijn bedje. Maar toen kwamen er mensen van de belastingdienst en de Zweedse kamer van koophandel. Dus dat was gelukkig niet zo erg.   De cursus werd gegeven op een prachtlocatie.  Vorig jaar had ik hier al op de camping gestaan en die vond ik toen al super. En nu maakten we gebruik van een vergaderzaaltje aan de rand van deze camping. En dat betekende ook: aan de rand van het meer Tiken.   

Mocht je nog niet weten waar je deze zomer naartoe wilt in de vakantie, overweeg dan zeker deze camping. Echt, ik durf er zomaar reclame voor te maken. Ze verhuren ook huisjes. Maar dit reclameblok even terzijde.   Behalve veel informatie kregen we ook veel mooie plekjes te zien. Het is hier echt schitterend!   Nadat de cursus afgelopen was, kwam op vrijdagavond mijn zoon bij me op bezoek. Hij was samen met zijn vader in Zweden en ik vond het erg leuk dat hij ook even een kijkje bij mij kwam nemen. Hij bleef een nachtje slapen en ging toen weer terug om zijn vader te helpen klussen.   Daarna reed ik op zondag naar Växjö, waar ik een vriendin van het station ophaalde. Zij kwam een paar dagen bij mij logeren en dat was erg gezellig. Tijdens ons ritje naar mijn huis zagen we in een weiland langs de weg 2 wilde zwijnen staan.    Op maandag maakten we een uitstapje naar Natuurreservaat Lunnabacken, waar je onder andere een heel mooi uitzicht hebt over het meer Åsnen.  

  Vlak daarbij ligt ook de proeftuin Kurrebo. (ik kon helaas geen informatie in het Nederlands vinden) Daar zagen we veel mooie bloemen en planten en hadden we ook weer een geweldig uitzicht over het meer Åsnen.  

 
Zoals je ziet, was het niet zulk mooi weer. We konden nog net op tijd de auto bereiken voordat er een flinke stortbui losbarstte. Daarom gingen we toen maar thee drinken bij Börjes in Tingsryd. Daar ga ik nog een keer een apart blogje aan wijden, want dat is wel een grappig fenomeen.   Op dinsdag maakten we een fietstochtje door het bos. Daar heb ik helaas geen foto's van gemaakt. En verder kletsten we natuurlijk veel enzovoort. De tijd ging snel voorbij en voordat we het wisten, was het alweer woensdag en bracht ik haar naar de trein in Karlshamn. Vandaaraf ging zij naar Kopenhagen, waar het vliegtuig haar naar Amsterdam bracht. En zo was zij binnen een paar uurtjes weer thuis.   Ik ging nog even een kijkje nemen in Karlshamn. Een leuk stadje aan de Oostzee. Tijdens mijn wandelingetje kwam ik een loppis tegen (tuurlijk, kon niet missen) waar ik een mooie glazen lamp vond. De mevrouw pakte hem goed voor me in, in een tasje van Börjes nog wel, hoe toevallig. En ik dacht dat dat wel goed zou komen. Alleen wilde ik ergens een foto maken. Dus zette ik het tasje neer op een stoepje.  Dom dom dom..... er kwam een grote windvlaag om het hoekje. Het tasje waaide van het stoepje af. En dit was er nog over van mijn zorgvuldig ingepakte lamp:  

  Jammer, maar helaas. Gelukkig was hij niet zo heel duur. Nadat ik nog wat boodschappen had gedaan, ging ik weer op weg naar huis. Ik nam niet de kortste route over de aangegeven weg, maar reed een beetje om via een wat kleinere weg. En o, o, o, wat genoot ik. Zo mooi!  Ja, het is hier echt de moeite waard. Prachtige natuur. Bossen en weilanden overal rondom en de zee op 3 kwartiertjes rijden. Daarbij nog allerlei leuke stadjes en andere bezienswaardigheden op best korte afstand.  Ik ben heel blij met mijn keuze voor Tingsryd! En zo vloog er een week voorbij. Ik zou er nog veel meer over kunnen vertellen, maar dan wordt dit blogje natuurlijk veel te lang. En bovendien is het bedtijd (op het moment dat ik dit schrijf).   Vanaf vandaag ga ik weer proberen me nuttig te maken in en om mijn huis. Er wacht nog meer dan genoeg. Hopelijk krijg ik nu ook weer tijd voor Blogland. Want dat heb ik wel gemist hoor.