kerstjurkjes

Vanavond hadden de meisjes de kerstviering van school en wat is er dan leuker dan een nieuw jurkje aan kunnen doen. Na een hoop plannen die ik niet heb uitgevoerd, is het resultaat: een Malibu (Studio Tantrum) voor Jaël en een Candy Cane (Homemade mini couture) voor Hadassa.

Het verhaal van de Malibu begint in het voorjaar, toen ik het patroon in huis haalde. Jaël zag het gelijk zitten. Nu haalde ik het tevoorschijn omdat het me leuk leek van een winters stofje. Ik had een heel oud, maar leuk visgraatje met bloemen erop gedrukt. Toen dacht ik aan een Jottumribje, dat misschien nog wel mooier was. Maar dat idee sneuvelde weer omdat de Malibu uit heel veel kleine stukje bestaat en dat dan weer jammer zou zijn van de mooie grote bloemen van het ribje. Uiteindelijk drong een idee zich op waar ik ook al een tijdje op zat te broeden, namelijk een jurkje van allemaal restjes rode stof. Ik had ze de hele zomer al verzameld en in een tas gedaan, dit leek toch wel een heel goed idee. Dus heb ik dat tasje omgekeerd en alle niet te witte stofjes eruit gehaald, want het is tenslotte bijna winter.

Het resultaat is een tamelijk zomers jurkje (wat wil je met zomerse katoentjes) maar ik vind het toch wel een heel leuk ding geworden en Jaël is er helemaal blij mee. Ik heb de banden voor en achter vastgestikt, ik mag alles maken, als er maar geen knopen aan zitten, dus daar hou ik me (meestal) maar aan. Verder heb ik de hele jurk dubbel gemaakt, de onderjurk is wat langer en effen rood. Ik heb aan de zijkanten nog wat elastiek toegevoegd, ondanks de figuurnaadjes viel de jurk wat wijd uit (134/140 heb ik gedaan, ik zou 3cm te krap moeten uitkomen met de figuurnaadjes volgens het patroon, maar het werd bijna 10cm te wijd).

Voor Hadassa zijn mijn plannen helemáál alle kanten uit geschoten. Ik dacht aan een Tuolumne van Studio Tantrum en anders een Nadya van collie-collie (allebei van Farbenmix). Toen ik pas mijn UFO's en Recykleerprojecten doornam kwam ik echter een rood nepleren geknipt rokje tegen, nog voor Jaël, maar nu meer Hadassa's maat. Dat zou het uiteindelijk worden, was het idee. Maar ja, ik ging toch wat grasduinen in mijn lappen en kwam daar een heel raar Oililystofje tegen. Megabont en het materiaal is een soort flanel, lekker zacht, uit 2009 zag ik in een oud blogbericht.

Ik liet het Hadassa zien en die was er echt helemaal weg van, vroeg 's avonds bij het naar bed gaan of ze morgen haar nieuwe jurkje aan mocht. Dus nepleren rode rokjes, jurkjes voor mams, alles verdween naar de achtergrond, want zo'n expliciete wens, daar ben ik zeer gevoelig voor. Ik heb Homemade mini couture tevoorschijn gehaald voor een eenvoudig jurkje te gebruiken, zonder al te veel naden. Het werd Candy Cane. Voor het rokdeel heb ik ongeveer twee keer de breedte genomen (in het boek staat helemaal niets over de maat van de aangerimpelde rok, dus ik moest maar wat doen, heb even gekeken naar een Oliver+S jurkje en die maten ongeveer aangehouden.

Op hun kerstbest, in nieuwe jurkjes, konden de meisjes vanavond naar de kerstviering.

En als de zussen op de foto gaan wil Nathan "ook lachen".

Zijn shirt is van de hand van oma, komt uit een Knippie en was eigenlijk voor een neefje, maar die kreeg m niet over zn hoofd. Mijn moeder mopperde behoorlijk over de v-hals constructie van Knippie, geen aanrader geloof ik. Maar wel een leuk shirt!