Ziekenhuisuurtjes (3)

Vele uren breng ik naast het bed van mama door...

Vaak houd ik haar hand vast en lees ik voor haar uit de Bijbel... Zomaar openslaan en lezen wat je ziet... Niet speciaal zoeken, dat kan ik niet... Soms merk ik dat mama er echt wat aan heeft... Dan knikt ze, of zegt: zo is het!

Ze mocht deze week niet naar huis... Ze kreeg long-ontsteking... Hoge koorts... Antibiotica die aan lijkt te slaan..

Misschien komende week nog naar huis..

We weten het niet...

Misschien moet ze ook wel blijven...

Ik probeer het te accepteren...

We weten dat het niet heel lang meer kan/zal/mag duren...

We mogen komen en gaan wanneer we dat willen...

Vaak heb ik mijn haakwerk bij me....

Deze vierkantjes van de ScheepjesCal zijn er inmiddels bijgekomen

Het is al een aardige collectie geworden....

Maar dit is niet echt wat ik kies of wil... Het is zomaar tijdverdrijf zullen we maar zeggen. 

Het leek me wel wat om er ook nog wat van katoen te maken....

Bij de kleurkeuze heb ik me laten leiden door mijn moeder.... Ze houdt zo van deze kleur... Telkens als ik met het katoen aan het haken ben pakt ze het bolletje dat op haar bed ligt en laat die door haar handen gaan.... Zo'n mooie glans, zegt ze dan. Om later weer te zeggen dat het zo'n mooie kleur is... Het brengt me in tranen... maar ik ga door. Gewoon om maar wat te doen te hebben. Wat het ooit nog tot eindresultaat zal hebben weet ik niet. Nu moeten mijn handen bezig zijn, als ze niet gevouwen zijn voor gebed. Als ik haak, smeek ik ook... Of mama's lijden niet te zwaar hoeft te worden... Soms kom ik niet verder dan: "Heere, help"..... Maar heb ook vaak het idee dat het niet verder komt dat de ziekenhuiskamer waar we zijn....

Het is allemaal dezelfde kleur... zalm-oudroze of zoiets... Weet niet goed... beetje poederkleur... Maar mama vindt het zo mooi.... Geeft wel een dubbel gevoel af en toe....

Ziekenhuisuurtjes (2)

Gister heb ik weer de hele dag bij mama gezeten....

Donderdagavond kreeg ik een telefoontje van de chirurg dat hij haar vrijdag ging opereren aan haar laatst gebroken heup. Dat zou een soort noodoperatie worden om haar pijn te verlichten.

Operatie kon plaatsvinden vanaf 9 uur...

Dus was ik om 8 uur bij mama om haar nog even te zien, te voelen, te knuffelen en moed in te spreken.

Wat echter gebeurde......

Wachten.

Wachten.

Wachten.

Moeder bleek op de lijst te staan om 6 uur!!!!

Uiteindelijk is ze om 3 uur geholpen.

Tijdens deze operatie is de oude kop verwijderd en is er een prothese geplaatst. De arts vond dat het er rustig uitzag rondom deze kant van de heup zodat hij het verantwoord achtte om gelijk een prothese te plaatsen. Dit was in eerste instantie niet de bedoeling, maar gelukkig dat het zo is gegaan. Nu hoeft die kant waarschijnlijk niet meer geopereerd.

Hopen dat het mag helpen.

Het blijft natuurlijk spannend, ook al omdat we nog op diverse uitslagen wachten. Deze zullen in de loop van de komende week binnenkomen en besproken gaan worden....

Erg spannend dus!

Een tijdje terug zag ik over een Scheepjes-Cal waarbij er vierkantjes gehaakt werden. Telkens 6 stuks. Nu wilde ik toch wat te doen hebben en heb een bol Stylecraft in mijn tas gestopt, een aantal patroontjes uitgeprint en ben aan het haken gegaan....

Dit was de oogst gisteravond:

Het ziet er nog niet zo super uit. Een beetje rommelig zal ik maar zeggen.

Ik weet ook nog niet wat ik er überhaupt mee ga doen, maar het verzet de zinnen zullen we maar zeggen.... Het moet natuurlijk ook nog geblockt worden....

Ik heb gewoon de eerste drie patroontjes gehaakt volgens de beschrijving....

Ik vond het 2e blok erg leuk, maar vreselijk bobbelig.... Maar dat kan natuurlijk komen omdat ik het van acryl haak... (op naald 4,5)

Van katoen zal het resultaat absoluut beter zijn. Maar ik doe het eigenlijk alleen maar om bezig te zijn.....

Dank jullie wel voor alle lieve en meelevende reacties steeds.. Het doet me zo goed!!

En ik vraag jullie nogmaals: blijf voor ons bidden, of op een andere manier aan ons denken!

Ik ben dus zelf wel gelovig, maar moet bekennen dat mijn geloof op dit moment maar erg klein is. En dat is natuurlijk geen voorbeeld voor niet-gelovige mensen, maar ik denk wel dat daar bij een ieder begrip voor is.

Nogmaals heel veel dank!!

Als jullie hier waren knuffelde ik jullie stuk voor stuk!!