Hafta sonu uzun zamandır bir türlü fırsat bulup gidemediğim Tekirdağ'a gittik. Şehrin kanalizasyon sistemi yenilendiği için her yer kazı alanı gibi ve toz toprak içindeydi. Pek çok yerde çeşme, havuz vs. olmasına rağmen hiç biri çalışmıyordu.
3 Kemaller Diyarı olarak bilinen Tekirdağ'da 1915 yılında 19. Fırka'nın kurulması için şehre gelen Mustafa Kemal, Tekirdağ'da doğan Namık Kemal, Tekirdağ Milletvekilliği yapmış Yahya Kemal'in izlerini görüyoruz.
Sahil boyunca yürüme ve bisiklet yolları var.
Namık Kemal Müzesi 1840 yılında Tekirdağ'da doğduğu yerin yakınlarında eski Tekirdağ evleri örnek alınarak 1993 yılında Tekirdağ Namık Kemal Derneği tarafından yaptırılmış. İçerisindeki odalarda Tekirdağlıların bağışladığı eşyalar sergileniyor.
Tekirdağ küçük bir sahil-balıkçı kasabası gibi adeta. Sahil boyunca tavla oynayıp, balık yiyip demlenenler.
Liman Çay Bahçesine oturup türk kahvesi içip dinlenip düşüncelere daldık. Hayatı boyunca büyük şehirlerde yaşamış biri buralara taşınsa yapabilir mi?
1708 yılında Macar ordusu bağımsızlık savaşını kaybedince ,1715 yılında Osmanlı İmparatorluğu'nun davetini kabul ederek hayatının son 20 senesini Tekirdağ'da geçiren Macar Bağımsızlık hareketi önderi Rakoczi'nin müzeye dönüştürülen evini ziyaret ettik. Müzenin tek ilgimi çeken yeri 3. kattaki ahşap tavanlı, kabartmalar,vitraylarla süslenmiş misafir kabul salonu oldu.
Karnımız çok aç olmadığı için yarımşar porsiyon köfte yemek için madem buraların en meşhuru o diyerek Özcanlar Köfte'nin yolunu tuttuk. Ardından da peynir tatlısı yedik.
Kanali-saz-yon
Günün sonunda güneş batarken otobüste sapsarı kanola tarlalarını izleye izleye betondan oluşan İstanbul'a döndük.
Hayat bazen gerçekten çok karmaşık.
Hayat bazen gerçekten çok karmaşık.