CANIM İZMİR'İM

“İstanbul’u dinliyorum gözlerim kapalı “ demiş Orhan Veli. Ben de gözlerim kapalı İzmir’i düşlüyorum. Mektupçu merdivenlerinden salınıp Karataş’a doğru yürüyorum önce. Karataş Lisesi önüne gelip güzel hatıralar dolusu lise yıllarıma geri dönüyorum. Teneffüste bahçeye koşar , henüz doldurulmamış olduğu için dalgaları yakından seyretmeye doyamadığım körfeze bakardım. Tıpkı uyanır uyanmaz denizi görmek için oturma odasına koştuğum gibi. Oradan Konak’a yürüyorum. Çınar Sineması’na merhaba diyerek İleri Kitapevi’ne giriyorum. Bana sağladıkları bitmeyen taksit ve kredi imkanlarıyla belki de hayatımın şekillenmesine yardımcı olan bu mabet, Konak’a her geldiğimde mutlak uğrak yerlerimden biriydi. Sonra ver elini Kemeraltı. Birinci ve İkinci Beyler, pasajlar arasından kestirme yollarla varılacak Bolulu Hasan Usta’da yenilen üzeri bol fıstıklı kazandibinden sonra Kızlarağası Çarşısı. Dilek’le bol dedikodu ve ona eşlik eden orta şekerli kahvelerin ardından gündemi destekleyen yorumlarla dolu kahve falları … Oradan Gümrük’ü geçerek Pasaport’a varıyorum. Liman çay bahçesinde oturup bir çay içiyorum. Ver elini Kordon. Ciğerlerim patlayıncaya dek çekiyorum içime imbatı, iyotu . Dolduruyorum tüm hücrelerimi ve benliğimi. Veriyorum bedenimi Karşıyaka’ya açıyorum ellerimi selam’a. Eyyy İzmir, canım İzmir. Bilsen ne çok dolaşıyorum yollarında; kavrulsam da sıcakta, titresem de soğukta. Yetmiyor bir solukta.

KALKAN PARTİSİ

Dün gece rutin kalkan partilerinden birini yaşamak üzere Bekir Ağabeyi’lerdeydik. Yani büyük enişte. Herkes oradaydı. Kocişin ablaları, yeğenler, kayınvalide ve arkadaşı Fahriye. Yemekten sonra birden ışıklar söndü. Derken iki tane pasta üzerinde mumlarla birlikte ortaya çıktı. Veeee alkışlar, veeee şarkılar. Kısa bir şoktan sonra bunun benim üç gün arayla tekrar kutlanan doğum günüm olduğunu anladım. Bir utandım , bir utandım. Ama ne yalan söyleyeyim o kadar mutlu oldum ki. Kanatlanıp pike yapasım, saatte 300km. koşasım geldi. Ben bu insanları çoook seviyorum. Nasıl sevmiyeyim ki ! Bu aileye mensup olmakla bana yaşattıkları huzur,mutluluk ve güven için hepsine müteşekkirim. Muhteşem bir gece geçirmiş olmanın verdiği mutluluktan mı yoksa hamilelikten mi bilmiyorum ama bu ikisinden biri sabaha kadar horul horul horlayarak kocişi uykusuz bırakmama sebep olmuş J Vallahi ben kocişin yalancısıyım. Bu akşam da hep birlikteyiz; Kentuck Fried Chiken partisi var. Bekleriz efendim !